บทที่ 21 แค่เปิดใจ ม่านหมอกก็มลาย 3

หรือว่าจะเป็นกำไรทิพย์? ไม่รู้ว่าทางพ่อของเขาระแคะระคายเรื่องงบการเงินของบริษัทหรือไม่ แสดงว่าต้องมีคนที่มีอำนาจและตำแหน่งสูงพอสมควรถึงจะเล่นแร่แปรธาตุกับงบการเงินพวกนี้ได้ บางทีจ้างบริษัทเอกชนข้างนอกมาตรวจสอบอาจไม่พบความผิดปกติใดใด บางทีงบการเงินที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอเป็นบัญชีปลอมที่ทำขึ้นมาเพื่อตบตา?

สืบสานกำลังนั่งปวดหัวอยู่ตรงหน้าจอ พลันมือถือที่เก็บไว้ใต้ลิ้นชักก็สว่างวาบเป็นข้อความจากคนคนเดิม และส่งมาสองสามวันครั้ง สืบสานเลื่อนลิ้นชักใต้โต๊ะที่มีรหัสล็อกติดตั้งอยู่ เขาหมุนตัวล็อกไม่กี่ครั้งลิ้นชักก็เด้งออกพร้อมกับโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่ชาร์จแบตทิ้งเอาไว้อยู่ใต้โต๊ะตลอดเวลา คำไม่กี่คำแต่เขย่าหัวใจของคนอ่านให้สั่นคลอน และแชทส่วนใหญ่ก็หนักขวา

“คิดถึงพี่สืบจัง”

“ถ้าคุณอยู่ตรงนี้ก็คงดี…แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”

“ทนอ่านหน่อยก็แล้วกัน อีกหน่อยก็คงไม่ได้ส่งอีกแล้วล่ะ”

 

สืบสานนั่งรออยู่นานก็ไม่มีอะไรส่งมาอีก เขากดเก็บลิ้นชักนั่งหลับตาทิ้งตัวลงกับผนักพิงเก้าอี้อย่างแรง ความกลัวเริ่มกัดกินหัวใจ นั่งทบทวนการกระทำที่ผ่านมาของตัวเองตั้งแต่ต้นจนจบ ถ้าไม่ใช้วิธีนี้แล้วยังมีวิธีอื่นอีกหรือเปล่า หากจบเรื่องนี้ระหว่างเขากับทศวรรษคงไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิม การกระทำโดยพลการครั้งนี้ของเขาสร้างความร้าวฉานให้ชีวิตคู่อย่างแสนสาหัส แล้วเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นภายในงานวันเกิดของมารดา เพราะเป็นการรวมตัวของเครือญาติพันธมิตรที่หาได้ยาก อีกทั้งท่านเจ้าสัวเองก็ไม่ค่อยจัดงานวันเกิดใหญ่โตแบบนี้มานานแล้วตั้งแต่เริ่มวางมือและถอยมาอยู่ดูแลหลังบ้าน แม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นหุ้นส่วนใหญ่อยู่ก็ตาม

นิ้วเรียวยาวที่สั่นเทาอดที่จะเปิดดูไลฟ์เมื่อคืนวานของสามสาวในแพลตฟอร์มออนไลน์หนึ่งไม่ได้ โดยเฉพาะตอนที่ทศวรรษถูกอุ้มและคนคนนั้นก็เป็นศัตรูหัวใจอันดับหนึ่งของเขาอย่างไอ้โต พออารมณ์เริ่มพลุ่งพล่านก็เดินออกจากห้องไปเคาะห้องนอนน้องสาวคนเล็กอย่างสานฝันทันที

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่สืบ” สานฝันเอ่ยถามด้วยความสงสัย ปกติพี่ชายแทบไม่ค่อยสุงสิงกับคนในบ้านเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แม้ว่าตอนเจอกันมีเรื่องให้พูดคุยกันบ้าง ส่วนใหญ่ก็เรื่องสารทุกข์สุกดิบทั่วไป แต่พอเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของพี่ชายแล้ว สานฝันเลยเบี่ยงตัวให้อีกฝ่ายเข้ามาในห้อง

“คุณแม่เป็นยังไงบ้าง”

“ดีขึ้นแล้วค่ะ”

“ยังโกรธพี่อยู่หรือเปล่า”

“คงไม่แล้วค่ะ” สานฝันตอบตามจริง สองพี่น้องต่างจ้องมองกันอยู่คนละฟากของโซฟา เพราะโซฟาที่ตั้งไว้ปลายเตียงของสานฝันเป็นโซฟาเบดที่มีขนาดใหญ่รูปตัวแอล ผู้ใหญ่สองคนสามารถนอนดูหนังได้สบาย สานฝันยกหมอนอิงมากอดไว้หลวม ๆ

“ฝันกับคุณแม่เคลียร์ใจกันเรียบร้อยแล้วค่ะ” สานฝันว่าพลางชี้ให้ดูใต้ตาที่บวมช้ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

“ดีแล้ว” สืบสานยังคงก้มหน้า สองแขนเท้าไว้กับหน้าขาสองมือสอดประสานกัน ดูเหมือนว่าพี่ชายเธอคงจะมีเรื่องกลุ้มใจจริง ๆ

“สักวันคุณแม่ต้องเข้าใจพี่สืบ ให้เวลาแกหน่อยนะคะ” สืบสานถอนหายใจพลางพยักหน้าช้า ๆ

“ว่าแต่พี่สืบมาถามแค่นี้เหรอคะ”

“…เมื่อวานเห็นเราไม่ส่งข้อความมาพี่เลยเป็นห่วง”

“ขอโทษด้วยค่ะพอดีฝันเมา อีกอย่างโทรศัพท์พี่ทศก็หายเลยว้าวุ่นกันทั้งคืน” สืบสานขมวดคิ้วเข้าหากันน้อย ๆ

“โทรศัพท์หาย?”

“ใช่ค่ะ” สานฝันสำทับพลางสังเกตสีหน้าของพี่ชายไปด้วย

“พี่ทศเมื่อคืนฮอตมาก ยิ่งพี่ต้นตาลป่าวประกาศในไลฟ์ว่าโสดมีคนส่งของขวัญให้เยอะมาก ยิ่งตอนที่ถูกอุ้มลงมาจากเวที ชายไม่จริงหญิงแท้ต่างก็โห่ร้องแซวกันยกใหญ่ ฝันว่าไหน ๆ พี่สืบก็จำอะไรไม่ได้ต่างคนต่างแยกทางเดินกันจะดีกว่า อีกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่องมาฝันไม่เคยเห็นพี่ทศยิ้มเต็มตาอย่างเมื่อคืนสักวัน ฝันคุยกับพี่ทศแล้วต่อให้พี่สองคนเลิกรากันไปแต่ความสัมพันธ์ระหว่างฝันกับพี่ทศยังคงอยู่”

“ฝันคิดแบบนี้จริง ๆ เหรอ”

“คนที่ต้องตอบคำถามนี้ไม่ใช่ฝันมั้งคะ” เธอยอกย้อน

“ตั้งแต่คืนแรกที่โรงพยาบาลฝันเห็นพี่ทศยืนร้องไห้อยู่หน้าห้องพักพี่สืบตลอด พี่ทศภายนอกดูแข็งกระด้างแต่เนื้อในไม่ได้เป็นเหมือนอย่างที่แสดงออก มีวันหนึ่งฝันไปหาพี่ทศที่คอนโด สภาพพี่ทศในตอนนั้นยิ่งกว่าคำว่าแตกสลายอีกมั้ง ร้องไห้จนตัวโยน อีกทั้งตอนออกจากโรงพยาบาลพี่สืบก็พูดจาไม่ดีกับพี่ทศตลอด” สืบสานยังคงนั่งนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น

“เรื่องทางบ้านเราคุยกันแล้วนี่คะ ถ้าไม่ไหวก็ต้องปล่อยมือไป อีกอย่างจะไปหาคนรู้ใจและคนที่จะอยู่เคียงข้างกันไปจนแก่เฒ่าไม่ใช่เรื่องง่าย คนจำอะไรไม่ได้อย่างพี่สืบคงไม่รู้สึกรู้สาอะไร แต่คนที่จำได้ทุกอย่างอย่างพี่ทศไม่เหมือนกัน”

“ฝันเหมือนจะเข้าข้างทศวรรษมากเลยนะ”

“ถ้าไม่ติดว่าทางบ้านมีปัญหาฝันอยากจะไปนอนกับพี่ทศทุกคืนเลย”

“ทำไม”