บทที่ 21 แค่เปิดใจ ม่านหมอกก็มลาย 2

ต้องมีสักวันที่ลูกเต้าต่างก็ต้องมีชีวิตของตัวเอง เขาย่อมต้องรักสามีหรือภรรยาของตัวเองมากกว่าอยู่แล้ว และพ่อแม่ที่ดีจะไม่สอดมือเข้าไปก้าวก่ายในชีวิตคู่ที่เขาเลือก สุดท้ายลูกก็ต้องมีครอบครัวของลูก กลายเป็นพ่อแม่คนเหมือนกันกับเธอในตอนนี้ บั้นปลายชีวิตสุดท้ายแล้วก็คงจะมีเพียงสามีที่สามารถพูดคุยกันเข้าใจในวัยเดียวกัน และจับจูงมือกันไปยังบั้นปลายชีวิต มีเพียงคนวัยเดียวกันที่จะเข้าใจความแก่ชรา

“แม่ขอโทษลูกจริง ๆ” พรรณพิลัยพร่ำเอ่ยคำขอโทษออกมาไม่หยุด

“ลูก…ให้อภัยแม่ได้หรือเปล่า” สานฝันพยักหน้าแรง ๆ สองสามทีก่อนจะยืดตัวสวมกอดมารดาทั้งน้ำตาอีกครั้ง

“ฝันให้อภัยค่ะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ ที่ผ่านมาก็ให้แล้ว ๆ กันไป รวมไปถึงพี่ทอฝัน และพี่สืบด้วยได้ไหมคะ” สานฝันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อู้อี้ พรรณพิลัยเองก็พยักหน้าตอบตกลงแทบจะในทันที

“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้” พอได้ยินดังนั้นสานฝันก็ปาดน้ำตาลวก ๆ แต่พรรณพิลัยเอื้อมไปหยิบทิชชูและค่อย ๆ ซับน้ำตาที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้าลูกสาวด้วยความบรรจง พินิจพิเคราะห์ใบหน้าที่แทบจะถอดพิมพ์เดียวกันมากับเธอ เลือดเนื้อเชื้อไขของเธอเองแท้ ๆ แต่ทำไมตัวเธอเองถึงเอาแต่กะเกณฑ์และบีบบังคับลูกตัวเองอยู่ร่ำไป เธอทำผิดพลาดไปหลายอย่าง มารู้ตัวอีกทีเธอก็ตีกรอบ อาศัยคำว่าหวังดีล่ามนกน้อยตัวนี้ไม่แม้แต่จะมีโอกาสลองโบยบินออกหาอาหารเอง ไม่เคยยินยอมให้ได้ลองฝึกสร้างรัง เอาแต่ป้อนเหยื่อใส่ปากให้ตลอด แต่เธอลืมไปว่าตัวเองก็ต้องมีวันหนึ่งที่ต้องล้มหายตายจากไป ลูกนกที่ไม่เคยบินออกจากรังเพื่อหาอาหารเอง ไม่เคยต่อสู้เพื่อแย่งชิงทรัพยากรจะมีเขี้ยวเล็บที่แหลมคมต่อกรกับศัตรูได้อย่างไร ไร้ซึ่งพ่อแม่คอยปกป้องลูกนกที่ไร้ประสบการณ์ก็เป็นเพียงเหยื่อที่รอคอยผู้ล่าตัวฉกาจอยู่ในรัง ดูได้จากเรื่องของบริษัทสามี และเป็นหนึ่งในกิจการของครอบครัวด้วยเช่นกัน หากไร้สิ้นท่านเจ้าสัวสามพี่น้องที่คอยแต่อาศัยลมใต้ปีกคอยพยุงตัว วันหน้าจะเอาตัวรอดได้อย่างไร รวมถึงตัวเธอเองเพราะอคติบังตาจึงได้ทำเรื่องงี่เง่าลงไปหลายอย่าง และเธอก็โง่เขลาเบาปัญหาที่ยอมให้คนอื่นฉวยผลประโยชน์ทำร้ายคนในครอบครัว และโชคดีแค่ไหนที่เธอไม่สูญเสียลูกชายคนโตไปเพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น

สายตาของพรรณพิลัยแข็งกร้าวขึ้น เธอจะไม่ยอมเป็นเพียงแม่บ้านที่เอาแต่หัวอ่อน ไม่ทันคำคนให้คนพวกนั้นมาหลอกใช้และทำลายครอบครัวของเธออีก ม่านหมอกที่คอยบดบังภายในใจเธอเริ่มจางหาย ความทุกข์ที่กักเก็บไว้มาเนิ่นนานเพราะความคิดไม่ตกของตัวเองก็เริ่มพังทลายไปพร้อมกับหยาดน้ำตา น้ำตาไม่เพียงแสดงถึงความเสียใจอย่างสุดแสนแต่น้ำตายังแสดงถึงความปลื้มปีติยินดีอย่างมากด้วยเช่นกัน ตะกอนที่สะสมและพอกพูนคอยเกาะกุมจิตใจให้ขุ่นมัว บัดนี้ถูกชะล้างไปพร้อมกับหยาดน้ำตาเหล่านี้ด้วยเช่นกัน

ใบหน้าที่อมทุกข์ โศกเศร้าบัดนี้กลับประดับด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ เต็มเปี่ยมไปด้วยความอาดูร รอยยิ้มที่ยิ้มกว้างจากใจที่เคยจางหาย ทว่าตอนนี้สามารถเรียกกลับคืนมาเพียงแค่เปิดใจและยอมรับความเป็นไปของผู้อื่น เพียงเท่านี้เธอก็ไม่จำเป็นต้องแบกเรื่องสาระพวกนั้นเอาไว้บนบ่าอีก ตอนนี้เธอได้ลูกสาวคนเล็กกลับคืนมายังสุขใจมากมายถึงเพียงนี้ และหากเธอได้ลูกชายคนโต ลูกสาวคนรองรวมไปถึงสามี ครอบครัวห้าคนพ่อแม่ลูกกลับคืนมาเธอจะสุขใจขนาดไหน และเธอก็อดใจรอไม่ไหวที่จะเป็นฝ่ายเอ่ยคำขอโทษและเข้าหาก่อน เรียงตามน้ำหนักความหนักเบาและความรู้สึกผิดในใจ และก็หวังว่าทุกคนจะให้อภัย ต่อให้จะใช้เวลามากมายแค่ไหนเพื่อไถ่โทษมันก็คุ้มค่าที่จะประกอบคำว่าครอบครัวของเราขึ้นมาอีกครั้ง รวมไปถึงความรักความชอบของสืบสานที่เธอเองจะต้องเปิดใจยอมรับให้ได้ในเร็ววัน!

มื้อเย็นหลังจากสานฝันขึ้นไปทานกับคุณแม่ สามคนที่เหลือต่างก็นั่งทานกันปกติ จวบจนได้เวลาแยกย้ายสืบสานที่เอาแต่นั่งขบคิดอยู่อย่างนั้นโดยไม่รู้ตัวเลยว่าทุกอากัปกิริยาอยู่ในสายตาของผู้เป็นพ่อทั้งหมด หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จสืบสานก็เข้ามายังห้องนอนของตัวเอง เปิดแล็ปท็อปที่แทบไม่ได้ใช้งานขึ้นมาเพื่อค้นหาบางอย่าง รวมไปถึงงบการเงินของบริษัทที่ต้องรายงานประจำปีอยู่แล้ว เทียบกับงบการเงินที่เขาสืบเสาะหามาได้ย้อนหลังห้าปี ห้าปีที่ผ่านมานี้บริษัทมีปัญหาจริง ๆ หากอ่านเพียงผิวเผินอาจจะไม่เห็นอะไร ประจวบเหมาะกับสงครามในตะวันออกกลาง การขึ้นภาษีการค้าของประเทศมหาอำนาจจึงทำให้วัตถุดิบที่นำเข้าราคาดีดขึ้นสูง แต่ว่ากำไรไม่ได้สะท้อนความมั่งคั่งของบริษัทเพียงอย่างเดียว แต่ต้องทำให้ผู้ถือหุ้นมั่นใจด้วยว่าบริษัทยังคงเติบโตได้ดี แต่กำไรของบริษัทที่มีไม่อาจมัดใจนักลงทุนรายย่อยไม่ให้เทขายหุ้นในมือได้ ราคาหุ้นดิ่งลงสวนทางกับกำไรของบริษัทที่เติบโต