บทที่ 26 ผัวเมียละเหี่ยใจ

ใจหนึ่งทศวรรษก็โกรธเคือง แต่อีกใจหนึ่งก็โหยหาอย่างสุดแสน ว่ากันว่าเมื่อใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ไม่เกินจริง ตัวทศวรรษเองก็โง่เขลาและใจแข็งไม่ได้สักครั้งเมื่ออยู่ต่อหน้าสืบสาน

หากไม่เกิดขึ้นโดยตรงกับตัวเองเรามักจะฉลาดและหาทางออกได้อย่างไม่ยากเย็นนัก เลิกน่ะพูดง่าย แต่ทำน่ะยาก...บางคนที่ไม่ยอมออกมาจากจุดนี้นั่นเพียงเพราะเสียดายความสัมพันธ์และระยะทางที่เดินทางร่วมกันมา และหวาดกลัวการเดินคนเดียว วาดภาพในหัวซะหม่นหมอง แต่ในทางกลับกันการเลิกราและการหย่าร้างก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายและเป็นตราบาปของคนที่ถูกบอกเลิกเสียหน่อย ทศวรรษไม่ได้หวาดกลัวหนทางอันเปล่าเปลี่ยวข้างหน้า แต่เพราะแววตาคู่นี้ของสืบสานที่เมื่อก่อนมักจะทอดมองประหนึ่งว่าเขาเป็นสิ่งของล้ำค่า ฝ่ามือร้อนที่ลากไล้ไปตามแผ่นหลังคล้ายต้องการปลอบประโลม ริมฝีปากที่ไล้วนอยู่ทั่วกรอบหน้า ลำคอ และลาดไหล่ทิ้งร่องรอยสีแดงจ้ำไปทั่วบริเวณที่ลากผ่านเหมือนตราประทับว่าร่างกายของทศวรรษนี้เป็นของสืบสาน คนคนนี้เป็นของเขา และจะเป็นคนรักของเขาในชีวิตนี้แต่เพียงผู้เดียว ภาพจำเหล่านั้นมากกว่าที่ทศวรรษสลักลึกลงไปในจิตใจจนไม่สามารถแกะพันธนาการนั้นออกเพียงชั่วอึดใจ หากทศวรรษมีความกล้ามากกว่านี้อีกสักหน่อยก็คงจะดี…

สืบสานเป็นคนปากหนัก ไม่ช่างเจรจา แต่มักจะสื่อสารทางภาษากายอยู่เสมอในเวลานี้เองก็เช่นกัน ทศวรรษไม่เคยบาดเจ็บจากการร่วมรักเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกหรือครั้งไหน ๆ แม้แต่ตอนที่เราต่างก็กรุ่นโกรธ ปั้นปึ่งมีเรื่องโกรธเคืองในใจ แต่ทว่า...เซ็กซ์ของพวกเขาทั้งคู่ไม่ใช่อารมณ์พาไปอย่างเดียว แต่มันคือการร่วมรัก แบ่งปันความสุขและความสุขสมให้กันและกันผ่านทางร่างกาย เจลหล่อลื่นที่บีบจนเปรอะเปื้อนไปทั่วแก้มก้น นิ้วยาวสองนิ้วเปิดทางเข้าออกอย่างใจเย็น ปากร้อนก็แลบเลียพวงไข่อย่างหยอกเย้าก่อนจะมอบความอุ่นร้อนแก่ท่อนลำแท่งน้อยตามสรีระของเจ้าของที่นอนอ่อนระทวย แผ่นหลังแอ่นโค้งแทบไม่ติดฟูกที่นอน สองมือก็ขยุ้มผมดกดำที่ก้มผงกหัวสร้างความสุขสมให้กับแก่นกลางกายเขา

“สะ สืบ พ พะพอแล้ว อื้อ” ทศวรรษครางเครือแทบไม่เป็นภาษา หลายเดือนแล้วที่พวกเขาต่างก็ไม่ได้ปรนเปรอความสุขให้แก่กัน นานแล้วที่ไม่ได้หลับนอนฉันสามีภรรยา ทศวรรษถูกเล่นงานทั้งหน้าและหลังจนหัวสมองมึนเบลอ คำที่เพื่อนรักกรอกรูหูก่อนมาญี่ปุ่นทั้งเช้าและเย็นมลายหายไปกับกามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง

“ห้ามเย็x ห้ามจูบ ต้องเล่นตัวเข้าใจหรือเปล่าอีทศ” ต้นตาลที่เป็นเหมือนพี่ใหญ่ในกลุ่มเท้าสะเอวพลางให้โอวาทน้องน้อยของกลุ่มที่กำลังทะเลาะกับผัว

“เข้าใจ” ทศวรรษตอบรับงึมงำเสียงอยู่ในคอ แต่เสียงในหัวก็กู่ร้องอย่างหนัก ไม่ได้ลูบคลำขยำอมกันมานานแล้วปะ มันก็ครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนกันนะ

“เข้าใจว่าไงคะเพื่อนสาว?” ปลายฟ้าเสริมพลางมองเหม็นเบื่อเพื่อนรัก สีหน้าและท่าทางมันฟ้องขนาดนี้ ออนเซนไพรเวท ฟูกที่นอนแบบปูพื้น ชุดยูกาตะ นี่ถ้าไปกับผัวใครมันจะอดใจไหว ปลายฟ้าไม่ได้เอ่ยออกไป แต่ที่คบหากันมานาน อีทศก็ตกเป็นทาสสวาทอีพี่สืบตลอดไป ไม่สิ ตลอดกัลปาวสานเลยต่างหาก

“ก็...ห้ามให้สืบแตะต้องตัว” ทศวรรษหลุบตา ตอบอ้อมแอ้มอยู่ในคอ มะเดี่ยวเสริมขึ้นมาทันควัน

“แต่ถ้าปัดป้องไม่ได้ก็ให้มันสมยอมไปเถอะ กูว่าถ้าอีทศเป็นผู้หญิงลูกคงดกหัวปีท้ายปี เล็ดยุดฉ่ำขนาดนี้” ต้นตาลมองตาขวาง

“อีห่าถ้าเป็นสถานการณ์ปกติกูจะไม่ว่าเลยสักคำ”

“กู…จะพยายาม” สามคนกอดอกมองบนเหม็นเบื่อ บ้างก้มดูเล็บตัวเอง บ้างเสยผมอย่างลวก ๆ รอบที่พันล้านความพยายามของเพื่อนสาว แต่เอาจริง ๆ คู่นี้ก็ไม่ค่อยทะเลาะกันจริง ๆ จัง ๆ บ้านแตกสาแหรกขาดอะไรพวกนั้นก็ไม่เคยมี มีหึงหวงกันบ้างตามประสา แต่นี่เป็นครั้งแรกที่อีพี่สืบทำอีทศเสียศูนย์ขนาดนี้ หากเหตุผลที่ทำฟังไม่ขึ้น เลิกรากันไปก็เป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับสองคนนี้แล้วล่ะมั้ง

คล้อยหลังทศวรรษปลายฟ้าก็เปิดพนัน

“มึงว่าถ้าอีพี่สืบไปจริง สองผัวเมียนี้จะมีแววคืนดีกันมั้ย” ต้นตาลพี่ใหญ่ก็แหวออกมาเสียงดัง

“โอ๊ยดอกทอง มึงยังต้องพนันอีกเหรอ กูกล้าลงหมดตัวเลยถ้าอีทศไม่ใจอ่อนให้ผัวน่ะ แล้วผัวนางก็ง้อเก่งซะขนาดนั้น”

“เลี้ยงเพื่อนได้แต่ตัว ก็แค่ช่วยมันซับน้ำตาอีกก็แค่นั้น” มะเดี่ยวว่า อีกสามคนที่เหลือต่างก็พยักหน้าให้กันเป็นอันว่าเห็นด้วย

“ผัวเมียละเหี่ยใจ มหากาฬยาวยิ่งกว่าซีรีส์แดนภารตะ” ปลายฟ้าพูดปิดท้ายก่อนทั้งสามจะแยกย้ายกันไปจัดของเพื่อเดินทางไปญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน หากสืบสานไม่ได้ไปพวกเขาก็จะอยู่เป็นเพื่อนเที่ยวของอีทศเอง แถมยังพ่วงน้องสาวผัวของมันมาด้วยอีกหนึ่งคน

“อะ อื้อ” เสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่คลอเคลียไปพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงหอบหายใจหนักหืดหาด ร่างกายที่เปลือยเปล่าต่างก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แม้ว่าอากาศข้างนอกจะหนาวเย็นแต่ทว่าภายในห้องกลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟราคะที่กำลังแผดเผาคนทั้งคู่ไม่มีท่าทีว่าจะมอดดับ

“พี่ขอโทษ” แต่แรงที่เอวสอบส่งมากลับตรงข้ามกับคำพูดโดยสิ้นเชิง สองมือจับขาเรียวนั้นให้แบะกว้างก่อนจะส่งตัวตนเข้าไปจนสุดบดเบียดซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ ตรงจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายเหมือนต้องการจะบดขยี้และมันเขี้ยวไปในตัว ทศวรรษที่ขยุ้มปลอกหมอนจนข้อแขนขึ้นข้อขาว เมื่อความยาวของมันกระทุ้งย้ำ ๆ ตรงนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ขอโทษนะคนดี” แต่น้ำเสียงนั้นกลับเจือไปด้วยความขบขัน สืบสานกดแช่อยู่อย่างนั้นก่อนจะเท้าแขนข้างศีรษะคนใต้ร่างมอบจุมพิตพลางหยอกเย้าอีกฝ่ายให้อับอาย

“โกรธหรือเสียวเอาดี ๆ” เมื่อเห็นสีหน้าเหยเกของอีกฝ่ายก็อดที่จะหยอกเย้าไม่ได้ ทศวรรษตีแขนตัวต้นเหตุดังเพียะ พลางเชิดหน้าอย่างถือดี

“ทศยังโกรธอยู่นะ”

“งั้นพี่จะทำจนกว่าเราจะยกโทษให้ ดีไหม”

“ตอนนั้นที่ทศบอกให้พี่นอนกับทศสามครั้งแล้วจะยอมหย่าทำไมพี่ปฏิเสธล่ะ”

“เพราะพี่เล่นตัว เรื่องอะไรจะยอมหย่ากับเราง่าย ๆ ล่ะ กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่ายเลย และพี่ก็ทำมันพังเพราะความคิดของตัวเอง ถ้าทศจะโกรธพี่ก็เข้าใจ” หน้าผากคนทั้งคู่แนบชิดกันสักครู่ ต่างก็จ้องมองกันด้วยสายตาที่โหยหา รักใคร่

“แต่มีเรื่องหนึ่งที่พี่ไม่บอกทศไม่ได้ พี่จะพาทศเข้าบ้านคุณาปกรอย่างเต็มภาคภูมิ ทุกคนต้องให้การยอมรับด้วยความสมัครใจ นั่นคือความสัตย์ของพี่ รอพี่หน่อยนะ วันนั้นต้องมาถึงอย่างแน่นอน”

และแล้วทริปนี้ก็สมประสงค์ของสืบสาน ไม่ว่าจะบ่อออนเซน ริมหน้าต่าง ชุดยูกาตะที่ถูกม้วนอยู่บนแก้มก้นเป็นปม เราต่างก็เก็บครบในคืนเดียว เรื่องดูคราฟเบียร์และสาเกคือเรื่องรอง เรื่องหลักคือเรื่องนี้ต่างหาก บางครั้งชีวิตคู่ที่คบกันมายาวนานก็มักจะเฉยชากับเรื่องเดิม ๆ บางครั้งเซ็กซ์นอกสถานที่ก็สร้างความตื่นเต้นและความเร้าใจให้กับรสรักในอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนอย่างในตอนนี้ที่สืบสานนอนเปลือยให้ทศวรรษควบขี่เขาตามใจชอบ อีกทั้งชุดยูกาตะที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อนั้นก็ดูเซ็กซี่ไม่หยอก แม้ว่าชุดจะหลุดลุ่ยแต่สายคาดเอวยังคงมัดเป็นปมอยู่ ส่วนบนและส่วนล่างเปิดเผยให้เห็นเนื้อหนังมังสาเป็นบางส่วนนั้นยิ่งสร้างความวาบหวาม อีกทั้งในตอนที่สองแขนของทศวรรษถูกดึงรั้งมาทางด้านหลัง ส่วนแก้มก้นด้านบนมีชุดยูกาตะที่ถูกทับทบไว้ไหนจะส่วนบนที่หลุดลุ่ยคาที่ต้นแขน ทศวรรษเซ็กซี่และยั่วยวนเสียจนเขาอดที่จะฝากรอยเขี้ยวไว้ที่สะบักไม่ได้ ไหนจะเสียงร้องเหมือนถูกย่ำยียิ่งทำให้สืบสานฮึกเหิมโหมกระหน่ำเฆี่ยนตีจนรอยจีบนั้นแดงระเรื่อ เสียงเนื้อกระทบเนื้อระคนปนเสียงสะอื้นและเสียงหอบหายใจของคนทั้งสอง ในช่วงจังหวะสุดท้ายสืบสานเปลี่ยนจากรั้งแขนกกกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง มือข้างหนึ่งรั้งใบหน้าให้รับจูบร้อนพร้อมกับเอวสอบที่เร่งจังหวะสุดท้ายพร้อมกับบั้นท้ายที่แอ่นขึ้นเพื่อเปิดทางให้อีกฝ่ายสอดเข้ามาลึกยิ่งขึ้น

“อื้อ” ทศวรรษเสร็จทั้งข้างหน้าและข้างหลัง สืบสานเองก็ฉีดพ่นน้ำรักตามโพรงสวาทนั้นเอ่อล้นออกมา หลังจากปรับลมหายใจให้คงที่แล้ว ริมฝีปากร้อนก็พรมจูบไปทั่วแผ่นหลัง ลาดไหล่ ขบเม้มทิ้งร่องรอยสีกุหลาบไว้ตามทาง ก่อนจะดอมดมซุกหน้ากับซอกคอของทศวรรษ

“หายโกรธหรือยัง”

“ยัง” สืบสานพลิกคนใต้ร่างที่หนังตาแทบจะปิดให้นอนหงาย พลางบีบจมูกที่เชิดรั้นนั้นด้วยความมันเขี้ยว

“พี่ยินดีจะง้อทศไปทั้งชีวิต”

“แล้วคิดจะทำยังไงกับเรื่องที่บ้านครับ” ทศวรรษไม่อยากจะเล่นบทพ่อแง่แม่งอนนี้อีกต่อไปแล้ว ไหนจะเรื่องบริษัท TOSSAN ที่กำลังถูกโจมตีจากเรื่องการผลิตที่ไม่ได้มาตรฐาน ไหนจะเรื่องเบียร์ที่บูดเน่าจนต้องทิ้งไปหลายถัง

“ก็คงต้องตามน้ำไปก่อน วันเกิดคุณแม่ทศต้องอยู่ในงานด้วยนะ” ทศวรรษถอนหายใจ

“คงไม่ได้มีเรื่องอะไรเซอร์ไพรส์รออยู่หรอกนะครับ”

“มีซิ เยอะด้วย”

“เหอ ๆ”

“แต่บทนี้ก็เหมาะกับทศที่สุด”

“…”