บทที่ 26 ผัวเมียละเหี่ยใจ 2

ทศวรรษกลับไปสมทบกับพวกต้นตาลที่รออยู่ที่โรงแรมอีกแห่งหนึ่งในโตเกียว สภาพที่อิดโรยของทศวรรษดูก็รู้ว่าสุดติ่งกระดิ่งแมวขนาดไหน ทศวรรษนอนแผ่หราอยู่บนเตียงกว้าง ซึ่งพวกเขาจองห้องใหญ่สำหรับสมาชิกสี่คนมาก่อนหน้านั้นแล้ว ส่วนสานฝันก็จองอีกห้องหนึ่งพร้อมกับแฟนหนุ่ม

ต้นตาล : “ไงอีทศ คุยกะผัวแล้วล่ะสิ”

ทศวรรษ : “อือ เหมือนที่มึงเคยพูดไว้ไม่มีผิด สืบรอให้กูเปิดประตูห้องนั้น”

ปลายฟ้า : “ใครจะไปเข้าใจฮี กูก็ไม่เข้าใจการกระทำของฮีสักนิด”

ต้นตาล : “ถ้ามึงเข้าใจสิแปลก”

ปลายฟ้า : “เอ้าอีนี่”

มะเดี่ยว : “เอาล่ะ ๆ อย่าเพิ่งกัดกัน แล้วสรุปฮีจะทำยังไงต่อคะอีทศ”

ทศวรรษ : “ก็เล่นละครต่อแหละ เห้อ…”

ต้นตาล : “มึงเห้ออะไร หรือเสียใจที่ไม่ได้นอนกกกับผัว”

ทศวรรษ : “มึงก็รู้เรื่องบ้านเขา เล่นกันกะถึงตาย”

มะเดี่ยว : “จะว่าไปฮีกะทำถูกอยู่นะ เกิดฮีฟื้นขึ้นมาแล้วไล่ล่าหาความจริงโต้ง ๆ มีหวังมึงคงถูกเก็บคนแรกแน่อีทศ”

ปลายฟ้า : “กูก็ว่างั้น”

ต้นตาล : “เป็นกูจับมึงไปเรียกค่าไถ่ก็จบละมะ”

มะเดี่ยว : “ดูเหมือนว่าจะง่ายแต่ถ้าเรื่องแดงมันก็ยุ่งยากพอตัว อีกฝ่ายสืบสานเป็นลูกชายคนโตของผู้บริหารสูงสุด อำนาจในมือมากล้น แม้จะโลภแต่ผลที่ได้อาจไม่คุ้มค่า ไม่สู้ทำให้แตกให้แล้วค่อย ๆ บีบเริ่มจากคู่แต่งงานอย่างอีทศ ตามด้วยแม่ผัวที่มัวแต่เกลียดลูกสะใภ้เข้าไส้ งานนี้ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวเลยนะเอ้า” มะเดี่ยวพูดทำไม้ทำมือ

ต้นตาล : “จะอะไรก็ช่างแม่งเถอะ แล้วมึงจะเอาไงต่อล่ะอีทศ” สุมหัวกันได้ไม่เท่าไหร่เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น ทั้งสี่ต่างก็สบตากัน

ต้นตาล : “จะมีใครอีกน้องจากน้องผัวอีทศ”

ทศวรรษถามด้วยสีหน้าตื่น : สานฝันก็อยู่ที่นี่ด้วย?”

ต้นตาล : “เออ…มึงถามน้องผัวเองละกัน แสบใช่ย่อย”

ทศวรรษที่ทำหน้างงไม่หาย เสียงสานฝันที่ดังมาก่อนตัว

“พี่ทศกลับมาแล้วใช่ไหมคะ”

ทศวรรษ “ฝัน ทำไมเรามาอยู่ที่นี่”

สานฝันที่เดินจับมือกับแฟนหนุ่มเข้ามาให้ห้องด้วย “ถ้าฝันไม่มาพี่สืบก็ไม่มาหรอกค่ะ” สานฝันยิ้มแป้นสีหน้าเหมือนผู้กุมชัยชนะ ก่อนจะเอ่ยแนะนำตัวคนข้างกาย “พี่ทศนี่อลันค่ะ แฟนฝันเอง” ทั้งสองต่างเอ่ยทักทายกันเป็นพิธีก่อนจะถูกพี่สะใภ้ซักไซ้ยกใหญ่

ทศวรรษ : “เรามาที่นี่ทางบ้านรู้หรือเปล่า”

สานฝัน : “รู้สิคะ”

ทศวรรษ : “แล้วรู้หรือเปล่าว่ามากับใคร”

สานฝัน : “รู้สิคะ ฝันโตแล้วนะคะพี่ทศ อีกอย่างที่พี่สืบมาเพราะฝันบอกเองแหละว่าพี่ทศจะมาเที่ยวญี่ปุ่น”

ทศวรรษ : “พี่ก็ว่า…ทำไมสืบเขาถึงมาได้ถูกเวลาขนาดนั้น”

สานฝัน : “สมน้ำหน้าออก ตอนกินเลี้ยงวันเกิดฝันเสร็จ พอฝันกลับบ้านพี่สืบก็ซักไซ้ฝันใหญ่ ฝันถึงได้มั่นใจว่าพี่สืบกำลังเล่นละคร แต่ว่านะพี่ทศ พี่อย่าไปยอม งานนี้ฝันจะช่วยพี่ทศเอาคืนพี่สืบเอง” สีหน้ามุ่งมั่นของสานฝันทำเอาทศวรรษอดที่จะขำพรืดออกมาไม่ได้ สองพี่น้องนี่ยังไงกัน

ต้นตาล : “มีแต่คนหมั่นไส้ฮี”

สานฝัน : “แล้วพี่ทศคุยกับพี่สืบหรือยังคะ”

ทศวรรษ : “คุยแล้วล่ะ แต่พี่ยังไม่เข้าใจอะไรมากนัก”

สานฝันจับมือทศวรรษก่อนจะยิ้มแก้มแทบแตก “คุณแม่ยอมรับพี่ทศแล้วนะคะ” ไม่ใช่เพียงทศวรรษ แต่บรรดาเพื่อนสาวอีกสามคนต่างก็อุทานเสียงดัง

“หา, ว่าไง, ไหนเล่า” ต่างก็อุทานกันออกมายกใหญ่ ทศวรรษเองก็เช่นกัน

“แต่ว่าฝันเองก็ยังไม่มั่นใจนัก” ก่อนจะเล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองเอ่ยกับผู้เป็นแม่ในวันนั้น

สานฝัน : “แต่ว่างานวันเกิดคุณแม่พี่ทศต้องไป…” สานฝันกระซิบกระซาบกับพี่สะใภ้อย่างออกรส ก่อนจะหันมาสุมหัวกับอีกสามคนที่เหลือต่อ แฟนหนุ่มอย่างอลันเองก็อดที่จะยกยิ้มมุมปากไม่ได้ หากเขาทำเธอเสียใจ ไม่แน่ว่าคงโดนเอาคืนจนกระอักเลือดตายแน่ ๆ สานฝันที่มีภาพลักษณ์ใสซื่อมาตลอดคิดไม่ถึงว่าจะเป็นคนเจ้าแผนการและผูกใจเจ็บขนาดนี้ อลันถูจมูกแก้เก้อก่อนจะถูกดึงเป็นหนึ่งในแผนการอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

ส่วนทางด้านเสี่ยโตก็ป่าวประกาศเสียยกใหญ่ว่าตัวเองโดนฉกของมีค่าบางอย่างไป ให้หัวขโมยเอามาคืนแล้วจะไม่แจ้งความ ส่วนผู้ว่าจ้างตัวจริงก็กำลังนั่งไม่ติด อีกทั้งยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองถูกเล่นงาน เพราะลูกน้องที่จ้างวานให้ไปทำงานดันติดต่อไม่ได้ หายไปไม่ถึง 24 ชั่วโมง เสี่ยโตผู้ยิ่งใหญ่ก็ป่าวประกาศใน I* ผู้คนทางโลกออนไลน์ต่างก็ฮือฮา บ้างก็แซว แต่ไม่มีใครคิดว่าของที่ถูกขโมยไปจะเป็นไฟล์สำคัญอย่างการซื้อขายหุ้นนอกตลาด โดยใช้นอมินีต่างชาติ เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษี

ทางด้านทศวรรษที่ล้อเครื่องบินแตะสนามบินประเทศไทยโทรศัพท์ก็ดังไม่หยุดไม่หย่อน และเขาก็ไม่ได้บล็อกเบอร์ของสืบสานแล้ว เรื่องใหญ่สำหรับเขาในตอนนี้ก็คือเรื่องโรงงานที่กำลังมีมือมืดเข้ามาก่อกวน ดีที่ก่อนหน้าสืบสานจะแสร้งความจำเสื่อมได้วางแปลนต่าง ๆ เอาไว้ล่วงหน้า ไม่ว่าจะเป็นมุมกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งในที่ลับและที่แจ้ง ทำให้ผู้ไม่หวังดีไม่รู้ว่ากล้องที่ตัวเองทำลายนั้นเป็นกล้องหลอก ส่วนกล้องจริงติดตั้งซ่อนไว้บนเพดานในหลาย ๆ ที่ เห็นทุกซอกทุกมุม ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง พวกสามสาวก็มาช่วยทศวรรษไลฟ์แจกแจงเรื่องโรงงานต่าง ๆ และกำลังปรึกษาทนายทำเรื่องฟ้อง ทุกคนต่างเล่นละครได้อย่างแนบเนียนจนผู้อยู่เบื้องหลังเริ่มย่ามใจว่าแผนที่วางเอาไว้กำลังไปได้สวย

อีกทั้งบริษัทคราฟเบียร์ของทศวรรษเป็น SME ขนาดใหญ่ที่ไปคว้ารางวัลคราฟเบียร์มามากมาย อีกทั้งเป็นหนามตำใจของผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ที่ไม่ต้องการให้คราฟเบียร์เหล่านี้แย่งพื้นที่ส่วนแบ่งภายในประเทศของตัวเองต่างก็หาโอกาสเล่นงานมาโดยตลอด แล้ววันนี้ก็มาถึงคนร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มฉิบหายดังที่ตัวเองวางแผนเอาไว้ล่วงหน้ามาเป็นปี ๆ