บทที่ 30 สู่ขออย่างเป็นทางการ 4

ทางด้านบ้านคุณาปกรเมื่อเคลียร์ตารางงานบริษัทเสร็จเรียบร้อยท่านเจ้าสัวก็พาสมาชิกในครอบครัวมุ่งหน้าไปยังจังหวัดจันทบุรี ก่อนไปให้สืบสานโทรแจ้งทางพ่อเลี้ยงสมบูรณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วสองสามวัน อีกทั้งพ่อเลี้ยงสมบูรณ์ดูท่าจะคุยง่ายกว่าแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ที่รายนั้นหากลูกเขยคนเปรตโทรไปในตอนนี้ มีหวังโดนเฉ่งจนหูไหม้ คงไม่ได้คุยกันดี ๆ เป็นแน่ อีกทั้งในวันแต่งงานของพวกเขาทั้งสองไม่มีสมาชิกของบ้านคุณาปกรมาร่วมงานแต่งแม้แต่คนเดียว สินสอดทองหมั้น ขบวนขันหมากล้วนแต่เป็นทางบ้านทศวรรษที่จัดหามา เรียกได้ว่าไม่ไว้หน้ากันเลยแม้แต่น้อย ความสัมพันธ์ระหว่างลูกเขยกับแม่ยายแม้ไม่ราบรื่นในตอนแรก แต่ก็ถือว่าจัดอยู่ในเกณฑ์ดีมาตลอด ยิ่งหลัง ๆ แม่ยายจัดกับข้าวพร้อมของโปรดของเขาขึ้นโต๊ะไว้รอด้วยซ้ำ แต่ไม่รู้ว่าในตอนนี้จะเป็นยังไง ไม่รู้ว่าทางบ้านทศวรรษรู้เรื่องราวก่อนหน้ามามากน้อยแค่ไหน ต่อให้ทศวรรษไม่เอ่ยปากพูดอะไร แต่หัวอกพ่อแม่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อน แถมยังเลี้ยงลูกมาแต่อ้อนแต่ออก ตีนเท่าฝาหอย ตอนนี้ตีนเท่าฝาบ้าน แค่เห็นสีหน้าอมทุกข์ของลูกชายพวกเขาก็รู้แจ้งแก่ใจว่าคนทั้งสองมีปัญหากัน และทศวรรษเองตั้งแต่เปิดตัวคบหากับสืบสานก็กลับบ้านพร้อมกันตลอด ตัวติดกันเป็นตังเมจนแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์กลัวฟ้าจะผ่าเอา เมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงอึกอักของสามี แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ที่กำลังแปรงขนให้นอร่า แมวที่ลูกชายฝากไว้ให้เลี้ยงเอ่ยปากถาม

“มีอะไรก็พูดมาพ่อมึง อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้”

“ก็...”

“ก็อะไร” แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เงยหน้าขึ้นมาคาดคั้น พอเห็นสามีเงียบไปนานก็ก้มมองแมวขาวบนหน้าตัก สองมือก็แปรงขนลูกน้อยอีกคนอย่างมันมือ แถมข้อเท้าทั้งสี่ยังมีกำไลทองเล็ก ๆ สวมอยู่ เวลาเดินมักจะส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งไปตามทาง รวมไปถึงสร้อยคอพร้อมจี้ที่ฝังชิปติดตาม GPS เอาไว้ด้วย บนหน้าผากยังผูกโบสีชมพูเอาไว้หลวม ๆ เจ้าแมวเหมียวร้องครางเครือด้วยความพอใจก่อนจะออดอ้อนเลียแขนใหญ่

“แม่ ทางบ้านตาเขยจะมาเยี่ยมบ้านเรา”

“ก็ให้มาซิจะเป็นไรไป” พ่อเลี้ยงสมบูรณ์กำลังจะถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ อีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยความรวดเร็วพร้อมกับถามเสียงห้วน

“ใครจะมานะ”

“...บ้านตาเขย”

“หาาาาา จะมาเมื่อไหร่ บอกก่อนเลยฉันไม่ยอมรับ มาเอาอะไรป่านนี้ ถ้ามาจะเอาน้ำร้อนสาดให้เข็ด ทำอีทศลูกเราขนาดนั้น หน็อยแน่” แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์โมโหเลือดขึ้นหน้าฉับพลัน นอร่าเองยังกระโดดโหยงวิ่งหลบไปอยู่ใต้โต๊ะอย่างเร็ว

“แม่ แม่ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ พูด ค่อยจา”

“ใจยงใจเย็นอะไรตาสมบูรณ์ ไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นต้องการอะไร หรือว่ามาบังคับให้ลูกเราหย่า”

“ไม่ใช่แม่ ไม่ใช่” ตาสมบูรณ์พยายามอธิบายแต่เหมือนอีกฝ่ายไม่ยอมฟัง ก่อนจะเดินตึงตังออกไปนอกชานบ้านตะโกนเรียกคนงานด้านล่าง

“ไปเรียกคนงานในสวนมาให้หมด ให้หยุดงานในมือแล้วมารวมตัวกันใต้ถุนบ้านเดี๋ยวนี้เลย”

“ก็ให้มันรู้ไปสิวะนี่มันถิ่นใคร พ่อมึงนั่งงงอยู่ได้ มานี่เลย”

“จ้า จ้า ไปแล้วจ้า”

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถตู้คันใหญ่ก็เข้ามาจอดบริเวณหน้าบ้าน คนในรถยังไม่ทันลงมาคนงานในสวนก็ล้อมรอบรถตู้ดังกล่าวเอาไว้รอบทิศทาง ในมือต่างก็ถืออุปกรณ์ทำไร่ไถนา อย่างจอบ เสียบ สีหน้าไม่เป็นมิตรแม้แต่น้อย พรรณพิลัยที่นั่งอยู่ในรถไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนก็อดที่จะหวั่นวิตกไม่ได้

“คุณคะ นี่มันอะไรกัน” ท่านเจ้าสัวเองก็ส่ายหน้า "ผมก็ไม่รู้ ไม่ใช่ว่าลูกโทรติดต่อนัดแนะล่วงหน้าแล้วไม่ใช่เหรอ" ก่อนจะยื่นหน้าไปถามสืบสานที่นั่งข้างคนขับเพื่อบอกทาง

“ผมก็ไม่ทราบครับ เดี๋ยวจะลงไปถามดู”

“สืบ แม่ว่า” พรรณพิลัยเอ่ยห้าม

“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณแม่” เขาคบกับทศวรรษมานานหลายปีมีหรือจะไม่รู้นิสัยแม่ยาย ที่ตอนนี้คงเดือดเลือดพล่านเพราะทำลูกชายเขาเสียใจ อีกทั้งในตอนแรกอีกฝ่ายก็ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานในครั้งนี้ เพราะกลัวว่าลูกชายเพียงคนเดียวของเธอจะเสียใจ ทางฝั่งนั้นก็เป็นคนมีอันจะกิน มันเหมือนนิยายน้ำเน่าดอกฟ้ากับหมาวัดชัด ๆ แม้จะมีเงินเลี้ยงดูลูกทั้งสองไม่ให้ลำบาก แต่ครอบครัวของทศวรรษพื้นเพเป็นชาวไร่ ชาวนา เป็นเพียงเศรษฐีบ้านนอกเท่านั้น เทียบกับคุณาปกรที่มีธุรกิจใหญ่โตระดับประเทศ รวมไปถึงมูลค่าบริษัทในตลาดหลักทรัพย์เทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่ขี้ผง คนทั้งสองแตกต่างกันมากเกินไป ไม่ว่าจะพื้นเพครอบครัว ธุรกิจทางบ้าน และที่สำคัญกลัวว่าทางสืบสานจะเปลี่ยนใจเป็นอื่นเพราะถูกครอบครัวและสังคมรอบข้างกดดันให้เลิกรากับทศวรรษ

ลูกตัวเองมีเพศสภาพรักใคร่ชอบพอเพศเดียวกันมาตั้งแต่สมัยไหน พ่อแม่อย่างพวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจ และรู้ดีว่าชาตินี้ลูกชายไม่มีทางแต่งงานกับผู้หญิงหน้าไหนตลอดชีวิต แต่กับอีกฝ่ายนี่สิ....มีข้อโต้แย้งมากมาย แต่ไอ้ลูกชายก็เรียกไม่เต็มปาก ลูกสาวตัวดีของพวกเขากลับร้องไห้ตัวโยนหัวเด็ดตีนขาดจะแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ให้ได้ แล้วเป็นไงละทีนี้! ภายในอกคนเป็นแม่เดือดดาล แต่ฝั่งแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์กลับไม่รู้ว่าทางฝ่ายทศวรรษเป็นฝ่ายยื่นคำร้องหย่าก่อนต่างหาก