Se connecter“ทศ แต่งงานกับพี่นะ” ตอนนี้ในไลฟ์ช่องของสามสาวคนดูทะลุหนึ่งล้านไปแล้ว ต้นตาลเลยปักตะกร้าฉ่ำทั้งซ่อนกลิ่น พิสุทธิ์รำพึง และสินค้าเครื่องสำอางของรจจรินทร์ลงไปหลายตะกร้า ตะกร้าแตกทุกใบรวมไปถึงคอมเมนท์และดอกไม้ที่ส่งมาให้เป็นของขวัญรัว ๆ ทศวรรษยืนนิ่งยกมือขึ้นมาปิดปาก เพื่อน ๆ ก็ส่งเสียงเชียร์ “แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย” พรรณพิลัยที่ไม่เคยย้อมผมบัดนี้ย้อมผมเป็นสีขาวเหลือบเทาเหมือนกับลูกสะใภ้ใหญ่ ต่างก็ส่งเสียงเชียร์คนทั้งคู่ ท่านเจ้าสัว รวมไปถึงพ่อแม่ของทศวรรษเองก็ร่วมส่งเสียงเชียร์ด้วยเช่นกัน
“ครับ” ทศวรรษพยักหน้าพลางยื่นนิ้วนางไปรับแหวนที่สวมเข้ามาอีกวง สืบสานไม่ได้ดึงแหวนอีกวงออก แหวนวงก่อนหน้าเป็นความทรงจำแรกของพวกเขาที่ใช้ชีวิตฉันสามีภรรยา แต่แหวนวงใหม่เปรียบเสมือนแหวนแทนใจอีกวงที่มีผู้คนร่วมเป็นสักขีพยานอย่างล้นหลาม ทศวรรษมีตัวตนและทุกคนในที่นี้ยอมรับทศวรรษในฐานะคนรักของสืบสาน และทุกคนในสังคมต่างก็รับรู้ว่าลูกชายคนโตของท่านเจ้าสัวมีคู่สมรสเป็นเพศเดียวกันชื่อทศวรรษ
แหวนเพชรสิบกะรัตที่เปล่งประกายอยู่บนนิ้วนางทศวรรษขนาดและรูปทรงดูเด่นเป็นสง่ามาแต่ไกล แถมยังล้อกับแสงไฟส่องแสงระยิบระยับ สามสาวลอบมองหน้ากันก่อนจะจุ๊ ๆ เป็นนัย อีทศหนออีทศผลบุญที่เคยทำส่งผลในชาตินี้แล้ว ต้นตาลเองก็ดีดคำนวณประเมินราคาในหัวด้วยเช่นกัน ก่อนจะกระซิบกระซาบถามพรรณพิลัย
“คุณแม่จัดเต็มเลยนะคะ”
“ก็ต้องสมน้ำสมเนื้อกับเจ้าตัวเขาหน่อยไงคะ” พรรณพิลัยหัวเราะร่วนพลางปิดปากเดินไปหาแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ สองคนคุยกันกะหนุงกะหนิงคุณพี่คุณน้อง แถมยังทำช่อง “สองแม่พาเที่ยว” บ้านทศวรรษเดิมตั้งใจจะทำโฮมสเตย์แบบบ้านสวนอยู่แล้ว จัดทัวร์กินผลไม้แต่ละฤดูกาลแบบครบวงจร พรรณพิลัยเองที่พอจะมีฝีมือในการเย็บปักถักร้อย ร้อยพวงมาลัย รวมไปถึงการแกะสลักก็อาสาไปเป็นครูสอนให้ชาวต่างชาติอยู่ที่จันทบุรีด้วยเช่นกัน เหมือนเป็นการทำงานไถ่โทษ เห็นสองแม่สนิทกันแบบนี้ทั้งสืบสานและทศวรรษเองก็เบาใจ พรรณพิลัยเองก็ดูเหมือนพรรณพิลัยคนเดิม สมัยที่เป็นสาวน้อยแรกแย้ม ศรีนวลปาดน้ำตาหลายครั้งไม่คิดว่าเจ้านายของตัวเองจะได้ชีวิตที่หายไปกลับคืน ไม่ต้องตามติดชีวิตลูกผัว มีชีวิตอิสระ ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำสักที ทอฝันเองตอนนี้ก็เรียนต่อจนจบแล้วกลับมาช่วยพี่ชายเธอทำงาน สานต่อธุรกิจของครอบครัวโดยมีแฟนสาวย้ายมาเป็นนักบินที่สายการบินแห่งหนึ่งโดยมีเบสอยู่ที่กรุงเทพฯ เช่นกัน วันนี้ทุกคนอยู่ที่นี่พร้อมหน้า อยู่เป็นพยานสักขี และมาร่วมแสดงความยินดีกับคนทั้งสองด้วยเช่นกัน
จากการเลี้ยงฉลองแบบง่าย ๆ กลายเป็นการเลี้ยงฉลองงานแต่งงานของทศวรรษและสืบสานด้วยเช่นกัน ฤกษ์ยามก็หาเอาไว้เรียบร้อย รวมไปถึงสถานที่ และออแกไนซ์ต่าง ๆ งานนี้คุณหญิงพรรณพิลัยจัดเต็มของแท้ เรียกได้ว่าเปิดกรุสมบัติเพชรพลอยเพื่องานแต่งงานนี้เลยก็ว่าได้
สถานที่จัดงานเป็นคลับของสานฝันกับแฟนหนุ่มที่เปิดร่วมกันและมีต้นตาลและแฟนหนุ่มรุ่นน้องร่วมหุ้นด้วยเช่นกัน พวกเขาต่างก็เชื่อมต่อกันโยงใยเป็นเครือข่ายธุรกิจขนาดย่อม
ภายในงานแสง สี เสียง จัดเต็ม พวกผู้ใหญ่ไม่สู้ดนตรี EDM ที่จังหวะเร้าใจจนกระจกกระเพื่อมสั่นครืน ๆ เหมือนจะพังลงมาได้ทุกเมื่อแบบนี้ เลยยกโขยงกันไปจิบชาโรงแรมข้าง ๆ ปล่อยให้เด็ก ๆ ได้สนุกสนานกันอย่างเต็มที่ ทศวรรษโดนมอมโดยเหล้าตัวเองอย่างพิสุทธิ์รำพึงที่ตอนแรกผสมเป็นคอกเทลต่าง ๆ หลัง ๆ ไม่รู้ใครเป็นใครยกเหล้ากรอกปาก บ้างเทใส่ปากล่อกันเพียว ๆ จนยืนแทบไม่ไหว สืบสานเองก็เช่นกัน บ่าวสาวถูกหิ้วปีกคนละข้างกลับห้องโรงแรมตั้งแต่เที่ยงคืน
“พี่ชายแต่งแล้ว เมื่อไหร่หนูจะแต่งละคะ” ต้นตาลถามสานฝันที่เป็นทั้งพาร์ทเนอร์และน้องนุ่งที่คบหากันมานาน
“โหยพี่ต้น ฝันไม่รีบ”
“หยากไย่เกาะหมดแล้วมั้ง” สานฝันมีสีหน้าเขินอาย แหมของแบบนี้ก็มีกินจุบจิบกันบ้าง อีกทั้งเธอไม่ใช่สาวน้อยแรกแย้มที่ไม่ประสีประสากับทางโลกอีกต่อไป
“แล้วพี่ต้นละคะ” ก่อนจะบุ้ยปากถามต้นตาลที่ตาเริ่มปรือปรอย สองคนคุยกันหัวชนกันอย่างออกรส
“โอ๊ยจะหวังอะไรล่ะ ทุกวันนี้ไม่ต่างจากเลี้ยงลูก ไม่สร้างปัญหาให้ก็บุญแล้ว ไม่หวังเรื่องแต่งงานห่าเหวนั่นหรอก”
“ฮ่า ๆ พี่ต้นก็ว่าไป”
“หล่อนไม่แต่งสักที มีแต่คนรอเลี้ยงหลาน”
“ฝันยังสนุกกับการทำงานนี่คะ อีกอย่างฝันอยากเปิดโรงแรม” ต้นตาลตาโต
“โรงแรมอะไร”
“เล่นเสียว” ต้นตาลหรี่ตาก่อนจะชี้หน้า
“หล่อนมันแน่ มันแน่มาตลอด แถมยังร้ายมากด้วย ไหนเหลาสิ พี่เอาด้วย!!” แล้วทั้งสองก็สุมหัวกันใหญ่
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ตีสามต้นตาลถูกแฟนหนุ่มรุ่นน้องหิ้วปีกออกมาพร้อมกับถือรองเท้าส้นสูงให้ ต้นตาลบ่นเสียงยานคราง
“ไอ้บอสไหนบอกจะเลิกเล่นบาคารา” ต้นตาลยืนอยู่ข้างประตูรถไม่ยอมเปิดประตูขึ้นไปนั่งสักที ไอ้บอสที่ว่าคือลูกท่านรมต.กระทรวงโทรคมนาคม พื้นเพบ้านฝั่งพ่อและฝั่งแม่ตระกูลผู้ดีของแท้ แต่รุ่นลูก รุ่นหลานกลับตรงกันข้ามกับคำว่าผู้ดีไปไกลโข
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็





![เกือบหอบลูกหนีเพราะสามีไม่รัก[PWP]-Omegaverse](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

