Se connecterShare
บทที่ 32 รางวัลคนช่างฝัน 6
Dernière mise à jour:
2026-03-10 15:21:51“ก็แค่เล่นฆ่าเวลารอพี่ไง อีกอย่างเงินมันเหลือติดบัญชี”
“มึงไม่รู้จักวิธีถอน?” บอสหูลู่คอตก
“ก็เล่นแป๊ปเดียว”
“แป๊ปเดียวมึงเสียเงินไปห้าแสน ไอ้ห่า” ต้นตาลหยิกต้นแขนแฟนหนุ่มเป็นพัลวัน
“มึงน่ะไม่ตบไม่ตีไม่ดีขึ้นเลย”
“ผมก็จะพยายามเป็นคนดีอยู่นี่ไง”
“เหรอ กูไม่เห็นมึงจะพยายามตรงไหนเลย ไม่แข่งรถ ก็เล่นบาคารา แทงบอล มึงมันเหี้ยของแท้”
“เหี้ยแล้วรักปะละ” ต้นตาลกอดอก ก่อนจะพูดจากใจจริง
“ไอ้บอสมึงก็เห็นแก่ความรักที่กูมีให้มึงหน่อย กูก็อยากได้แฟนที่ทำตัวดี ๆ ขยันทำมาหาแดกน่ะเข้าใจปะ คนเราคบกันไม่ได้อยู่เพื่อเย็x ห่าอย่างเดียว กูไม่ได้ของขาดขนาดนั้น ถ้ามีแล้วเหนื่อยอย่างนี้กูยอมเสียตังค์ซื้อกินเป็นครั้งคราวดีกว่า ไม่ต้องมานั่งจิตตก ห่วงหา แล้วเพื่อนมึงแต่ละคนนะ อือหือมากกกก” ที่พวกเขาตัดสินใจคบกันเพราะว่าเจอกันในคลับเซ็กซ์หมู่นี่แหละ แถมยังเข้ากันได้ดีเสียด้วย
“ครับ ๆ เข้าใจแล้วครับ” ไอ้เด็กมันสีหน้าไม่สลดเลยสักนิด ก่อนจะโน้มตัวมาคร่อมอีกฝ่ายกับรถพลางกระซิบข้างหู
“กลับไปด่าผัวต่อที่บ้านได้ปะ…นะ” พอเห็นสีหน้าวิงวอนของเด็กมันก็เริ่มด่าไม่ลง จริง ๆ เลยให้ตาย
“แล้วที่นี่มีใครที่ไหน”
“น่า…” ก่อนจะก้มลงมาจุ๊บลาดไหล่ที่เปล่าเปลือย
“กลับไปดูท่ากูคงจะได้ด่ามึงอยู่หรอก” บอสเด้งเอวเข้าใส่ กดเป้ากับท้องน้อยของต้นตาล
“ถ้ามีแรงด่าน่ะนะ” สีหน้าดูกรุ้มกริ่มมีเลศนัยสุด ๆ ก็วันนี้แฟนหุ่นหมีของเขาสวมชุดเกาะอกปาดไหล่สีทอง กระโปรงปิดได้แค่แก้มก้น แค่เห็นก็เป้าตุงจะตายห่าอยู่แล้ว จับตรงไหนมีแต่เนื้อ ยิ่งตรงหน้าอกก็บีบขยำอย่างมันมือ ไอ้เด็กแลบลิ้นมองคนที่อยู่ใต้ร่างด้วยไฟปรารถนาที่แล่นพล่านไปทั้งหัวจรดเท้า
“เด็กเหี้ย”
“เหี้ยแต่เย็xเก่งนะ วันนี้ในรถปะ” แน่ะมันยังไม่สลด แถมยังชวนเสียวเก่งอีกต่างหาก
“กูก็อยากจะรู้ว่ามึงจะแน่แค่ไหนกันเชียว” ต้นตาลพูดเสร็จก่อนจะผลักอีกฝ่ายออกไปตัวเองเข้าไปนั่งฝั่งข้างคนขับ ก่อนจะบ่นไล่หลังตามมาอีกหลายประโยคก่อนประตูจะปิด
“กูรำคาญรถทรงหน้าปลาดุกของมึงมาก ลุกก็ยาก นั่งก็ยาก” แต่แฟนเด็กก็ไม่สลด ยิ้มขำหัวเราะน้อย ๆ ในคอก่อนจะอ้อมไปยังฝั่งคนขับ
มะเดี่ยวกับปลายฟ้ายืนกอดคอกันมองเพื่อนรักกับผัวเด็ก สองคนหิ้วส้นสูงกันคนละข้าง มาอย่างหงส์กลับอย่างหมาของแท้ ตอนนี้ปวดเข่า เอวไปหมด ใส่สุดสนุกกว่าเจ้าของงานอีก
“อีต้นกับผัวเด็กจะลงเอยกันยังไงเนี่ย บ้านนั้นตระกูลนักการเมืองหลายรุ่น มึงว่าจะดราม่าปะ” มะเดี่ยวถาม
“ไม่หรอกอีปลาย อีต้นมีหมัดเด็ด มึงจำแก๊งอีคุณนายตีผมโป่งบานอย่างกะจานดาวเทียมที่มาร้านเราได้ปะ” ปลายฟ้าพยักหน้า
“อีเจ๊หน้าอวบ ๆ มีน้ำมีนวลกว่าเพื่อน นั่นแม่ไอ้บอส”
“หา”
“มึงจะหาอะไร”
“แล้วอีต้นรู้ปะ”
“ไม่รู้”
“เอ้า แล้วมึงไม่บอกมัน”
“กูอยากจะให้แม่ผัวมันได้เห็นว่าอีต้นมันทำงานเก่งจริง ๆ แถมยังเป็นมืออาชีพ มันบริการได้หมดขอแค่ลูกค้ามีความจริงใจ แม่ผัวยิ้มปากจะถึงรูหู ไม่งั้นไม่ปล่อยให้อีต้นตบตีลูกเทวดาขนาดนั้นหรอก”
“จริง เด็กเหี้ยของแท้” มะเดี่ยวพยักหน้าเห็นด้วย ดูท่าเพื่อนสาวอีกคนคงจะมีวี่แววตกลงปลงใจคบหาใครสักคนจริง ๆ จัง ๆ กับเขาสักที
“แล้วมึงล่ะ” ปลายฟ้าถามมะเดี่ยวที่ยืนเอนตัวพิงเขาอย่างเกียจคร้าน
“กูปวดแข้งขากระดูกกระเดี้ยวจนไม่มีแรงเด้าแล้วค่ะ อายุก็ปูนนี้แล้วเนาะ กูไม่หาใครมาเป็นบ่วงผูกคอกูเด็ดขาด”
“มึงเก็บถ้ำไว้ให้หลวงจีนไง?”
“เอ้าอีนี่ปากเสีย หลวงจงหลวงจีนอะไรกัน ก็กูไม่อยากมีผัว มึงก็ถามกูจัง หรือว่ามึงมีใคร?” มะเดี่ยวหรี่ตากอดอกซักไซ้เพื่อนสาวตัวดีที่เอาแต่ยุแยงให้เขามีผัวเป็นตัวเป็นตนกับเขาสักที
“เปล่า…กูแค่กลัวว่าตอนมึงแก่จะไม่มีใครช่วยพยุงตอนเยี่ยว”
“อีดอก!!” เสียงเอ็ดตะโรเซ็งแซ่ของคนทั้งสองคนดังทั่วบริเวณในขณะที่รอแกรปมารับ เมาไม่ขับ…ก่อนจะกอดคอกันขึ้นรถไปตามประสาคนโสดแต่ไม่เหงาเพราะมีเงิน :P
Latest chapter
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Vous vous intéresseriez aussi à
บอสครับอย่าทำผม
บาริสต้าสายรุ้ง2.6K VuesBad Love คู่ร้าย
sammi'P2.3K Vuesสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.0K VuesMerman บันทึกรักใต้มหานที
มินิซ่าส์1.0K Vuesทุกหนี้แค้นล้วนแล้วมีเจ้าของ เล่ม 1 -จวนตระกูลจ้าว-
TheXang789369 Vuesศิลปินคนโปรด Favourite Person #ไนท์คนโปรด
Cherry&Chocolate 946 Vuesด้ายพันรัก the merit
Noir8781 Vuesเสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น
มะลิซ้อน ซ่อนใจ55 Vues
