ตอนที่18

ปรินเห็นแล้วว่าในมือของศิวามีห่อขนมและน้ำอยู่ ก็คงจะเอามาให้แคทนั่นเอง เขาเองอยากรู้ว่าแคทจะทำยังไง

“ขอบคุณพี่ศิวามากนะคะแต่พอดี พี่ๆของปรางเอาขนมมาให้แล้วงั้นแคทขอไม่รับนะคะ พี่ศิวาเอาไว้ทานเองดีกว่าค่ะ”แคทบอกศิวา

“ก็ได้คับ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ”ศิวาพูดจบแล้วก็หันกลับไปทางเก่า

ปรินแอบเห็นแคทถอนหายใจเบาๆ เขาคิดในใจว่าเอากับเธอสิ ปฏิเสธคนแบบหน้าตาเฉย ถ้าเป็นเขาโดนแบบนี้บ้างก็ยังไม่รู้ว่าจะทำไงเลย น่ากลัวใจจริงๆ

“พูดแบบนั้นเดี๋ยวเขาก็น้อยใจแย่หรอก”ปรินพูดโดยที่ยังมองหน้าแคทอยู่ นี่ดีนะที่เขามาเป็นเหมือนอย่างที่แม่พูดจริงๆ ปรินคิด

“ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นค่ะ”แคทตอบ

เธอเดินไปนั่งที่ม้าหินออ่นข้างหน้า

แคท มายด์ และปรางนั่งข้างเดียวกัน โดยมีปริน ชยา และเอกนั่งฝั่งตรงข้ามเมื่อทุกคนนั่งลงแล้วสามหนุ่มก็ส่งขนมกับน้ำที่ซื้อมาให้กับสามสาว

“ขอบคุณค่ะ”แคทมองปริน

มายด์กับปรางก็เช่นกัน สามสาวนั่งกินไปโดยมีสามหนุ่มนั่งมอง

“แล้วตกลงไม่ไปทำงานกันเหรอคะ”ปรางหันไปถามปริน

“แม่บอกให้พวกพี่มาดูแลพวกเรานี่แหละ”ปรินตอบปรางแต่ตามองคนตรงหน้าตลอด

“แล้วตกลงพี่มาขัดจังหวะ หรือมาถูกเวลาล่ะ”ปรินถาม

แคทเงยหน้ามองปรินทำหน้าเฉยๆ

“ไม่ว่าพี่ปรินจะมาหรือไม่ แคทก็ปฎิเสธอยู่ดีค่ะ”แคทบอก

ปรินมองหน้าคนพูดอดอมยิ้มไม่ได้

“น่าสงสารเขาเหมือนกันนะ ถ้าเป็นพี่โดนแบบนั้นบ้างก็คงทำอะไรไม่ถูก”ปรินพูด

แคทมองคนตรงหน้าด้วยดวงตาที่ว่างเปล่าทำเอาคนถูกมองเสียวสันหลังเลย

“จริงๆแคทก็ปฎิเสธไปตรงๆแล้วนะคะ แต่เขาก็ไม่ยอมถอยพยายามตื้อ ในความคิดของแคทคนเราถ้ามันไม่ใช่ต่อให้พยายามแค่ไหนมันก็ไม่ใช่อยู่ดี”แคทบอก

คำพูดของแคททำให้ปรินอึ้งไป

“แต่ถ้าเขายังทำแบบนี้ต่อไป คนอื่นจะมองเราไม่ดีนะ”ปรินพูดจากความรู้สึกในใจ

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ แต่แคทไม่สนใจว่าใครจะคิดยังไง แค่เรารู้ว่าตัวเราทำอะไรอยู่ก็พอค่ะ”แคทยิ้ม

มายด์ ปราง ชยาและเอกนั่งฟังทั้งคู่คุยไปโดยไม่ขัด จนกระทั่งมีคนมาเรียกให้พวกสาวๆไปเตรียมจัดขบวน

ปรินจึงพาชยากับเอกไปหาที่นั่งดูสามสาวในที่ๆเขาจัดไว้ให้คนนอกไปนั่งดู

เมื่อขบวนเดินเข้าในสนามและประธานได้ทำพิธีเปิดเรียบร้อย ขบวนก็ค่อยๆเดินออกจากสนาม เป็นอันว่าหมดหน้าที่ของทั้งสามสาวแล้ว ทั้งสามคนจึงชวนกันไปเปลี่ยนชุด

“เดี๋ยวๆ ถ่ายรูปกันหน่อยดีกว่า”ปรางบอก

แคทกับมายด์เห็นด้วย

ทั้งสามคนจึงผลัดกันถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน

“มาถ่ายรูปกันไม่รอพวกพี่เลยนะ”เสียงของเอกดังขึ้น

สาวๆจึงหันไปมอง

“มาสิคะ เร็วๆด้วย”ปรางกวักมือเรียก

สามหนุ่มจึงเดินมาแล้วถ่ายรูปกับสามสาวหลายรูปมีทั้งรูปหมู่ รูปคู่แบบคู่ใครคู่มันและสลับคู่ พอถ่ายเสร็จสามสาวก็รีบเดินไปเพื่อเปลี่ยนชุดทันที

“ทำไมต้องรีบขนาดนั้น”ปรินถามปราง

เขาเห็นว่าทั้งสามคนดูแปลกๆ ปรางหันมาตอบปรินเบาๆเพราะกลัวแคทจะได้ยิน

“หรือพี่ปรินอยากให้แคทถ่ายรูปคู่กับคนอื่นใช่มั้ย” พอได้ยินน้องสาวพูดปรินจึงได้เข้าใจ

พอเปลี่ยนชุดแล้วสามสาวก็เดินออกมาตรงที่สามหนุ่มนั่งคอยอยู่

ปรินหันมาเมื่อได้ยินเสียงเดินและคุยกัน ปรินมองหน้าแคทแล้วจึงเห็นว่าเธอล้างเครี่องสำอางค์บนหน้าออกจนหมด ตอนนี้หน้าใส ขาวอมชมพูดูมีเสน่ห์ ส่วนปรางกับมายด์ยังพอมีรอยแป้งและลิปสติกบางๆบนหน้า นั่นทำให้ปรินพอจะรู้ว่าแคทคงจะไม่ชอบแต่งหน้าเท่าไร

“ต้องอยู่ต่อหรือกลับได้เลยล่ะ”ปรินถาม

“จริงๆหมดหน้าที่แล้วกลับได้เลยค่ะ แต่แคทกับมายด์จะไปร้านหนังสือกันปรางก็เลยว่าจะไปด้วย”ปรางบอก

“พวกพี่ก็กลับไปทำงานหรือจะไปทำธุระกันก็ได้นะคะ เดี๋ยวพวกเราไปกันเองได้ค่ะ”แคทรีบบอก

ปรินมองหน้าคนพูดแบบรู้ทัน เขารู้ว่าเธอเกรงใจแต่เขาจะไม่ยอมปล่อยให้พวกเธอไปเดินกันเองแน่ๆ

ปรินจึงหันไปหาชยาและเอก

“ไหนๆพวกพี่ก็ได้หยุดแล้ว และก็ไม่ได้มีธุระที่ไหน วันนี้พวกพี่ขอเป็นผู้ติดตามไปด้วยแล้วกัน”ปรินบอก

ชยากับเอกพยักหน้าเห็นด้วย

“แต่เรามีรถสามคันงั้นให้ปรางมากับพี่แล้วกัน”พี่ชยาพูด

ปรางหน้าเปลี่ยนสีนิดหน่อยแต่ไม่ได้ว่าอะไร

“งั้น มายด์มากับพี่นะคับ”เอกพูดบ้าง

มายด์หน้าเปลี่ยนเป็นสีชมพูทันที

ส่วนแคทไม่พูดอะไรเพราะเธอมองออกมาตั้งนานแล้วว่าพี่เอกชอบมายด์และมายด์เองก็ดูเหมือนจะชอบพี่เอกเหมือนกัน

“ถ้างั้นไปเจอกันที่ร้านนายอินทร์สาขาเซ็นทรัลรัชดานะ”แคทหันไปบอกกับสองสาว

จากนั้นทุกคนก็พากันไปขึ้นรถ