หน้าหลัก / โรแมนติก / รักร้าวภรรยา / บทที่ 12 หย่าไม่หย่า (5)

แชร์

บทที่ 12 หย่าไม่หย่า (5)

ผู้เขียน: กวินทร์แก้ว
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-16 19:32:22

เสียงครางหวานดัดงอยู่ในลำคอด้วยความเสียวซ่านเมื่อสัมผัสได้ถึงท่อนเอ็นที่แข็งขึงเต็มร่องนุ่มที่ซ่านสยิวไม่ไหว ร่อนสะโพกเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณพร้อมกับที่เขาขยับสะโพกตอกลำท่อนร้อนเข้าออกอย่างช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไปเมื่อสาวเจ้าผ่อนคลาย พลางยืดตัวขึ้นหลังตกมือกดสะโพกของเธอเอาไว้พร้อมกับเรียวขาที่เกี่ยวต้นขาของเขาเอาไว้อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยเมื่อท่อนเอ็นร้อนกระแทกกระทั้นเข้าออกเร็วขึ้นไปตามจังหวะที่เขาตอกมันเข้ามา

เธอซ่านสยิวไปทั่วเรือนร่างจากจุดกึ่งกลางกายแผ่ซ่านไปทั่ว สาวเจ้าพลิกใบหน้าไปมาจนเส้นผมพลิ้วปกลงบนใบหน้าพร้อมกับเสียงครางหวานอู้อี้เพราะความกลัวคนด้านนอกได้ยินจึงยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองเอาไว้ หัวคิ้วย่นเข้าหากันด้วยความอัดอั้นพลางเสียวซ่าน

“อะ อ่าส์…อะ อือส์!”

ชายหนุ่มยังคงตอกสะโพกกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นเข้าออกไปตามจังหวะห้วงอารมณ์ที่ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะกระแทกเข้าออกเร็วขึ้น…เร็วขึ้นพร้อมเพียงกับหญิงสาวที่อ่อนยวบยามเมื่อความเสียวแล่นไปทั่วเรือนร่างจนหูเริ่มอื้ออีกคราตาพร่า สมองขาวโพลนมีเพียงความรู้สึกวาบหวิวที่ท้องน้อย เพียงไม่นานร่างแบบบางก็กระตุกยามเมื่อคนตัวสูงกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อเอ็นร้อนถี่ขึ้นจนสุดลำท่อนที่มีเส้นเอ็นขึ้นปูดโปนเสียดสีไปกับร่องนุ่ม ขยายตัวขึ้นพร้อมกับปลดปล่อยธารสีขาวพากันไปถึงฝั่งฟันพร้อมกันแล้วจึงค่อยถอนออกก่อนจะดุนดันกลับเข้าไปอีกครั้งสองสามทีแล้วค้างไว้หอบหายใจกับไอร้อนที่แผ่ผสานกันระหว่างเธอและเขา

มือหนาช้อนตัวสาวเจ้าให้ลุกขึ้นนั่งก่อนจะดันให้เธอนั่งอย่างหมิ่นเหม่ที่ขอบโต๊ะก่อนจะเริ่มขยับสะโพกตอกใส่เข้าออกอีกครั้ง ครานี้สาวเจ้าโอบกอดเขาเอาไว้เป็นที่ยึดไม่ให้ขาอ่อนแรงจนทรุดลงไปพร้อมกับเสียงครางหวานข้างใบหูของเขาจนเจ้าตัวข่มอารมณ์ไม่ไหวเริ่มกดสะโพกกระแทกกระทั้นท่อนเอ็ดเข้าออกเร็วขึ้น เส้นเอ็นที่ปูดขึ้นตามลำท่อนเสียดสีไปกับเม็ดเสียวมากขึ้นจนเธออดกั้นเสียงไม่ได้อีกต่อไปจนต้องซุกใบหน้ากับบ่าของเขาเอาไว้

“อะ อะ อ่าส์…”

“ชอบหรือเปล่ารางวัลที่พี่ให้…”

เตชินกระซิบเสียงพร่าขณะที่ยังคงกระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกจนเรียวขายกขึ้นเกี่ยวรอบสะโพกสอบของเขา เลื่อนสองมือช้อนไปที่ก้นกลมกลึงพลางบีบคลึงอุ้มเธอเอาไว้ไม่ห่างจากโต๊ะทำงานมากนั่ง ยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้กับสาวเจ้ามาจึ้นเมื่อเม็ดเสียวเสียดสีกับท่อนเอ็นอย่างแนบชิดกว่าเดิมจนตัวเคลื่อนขึ้นลงตามแรงที่กระแทกกระทั้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอย่างต่อเนื่องตามแรกกระแทกเข้าออกของแกนกาย

เรียวปากร้อนไม่ปล่อยให้ว่างกัดลงเบาๆ ที่บ่าของสาวเจ้าจนเจ้าตัวครางออกเสียงหวาน

“อ่ะ!”

“จูบพี่”

จบคำพูดของเขาเรียวปากอิ่มก็ประกบจูบเขาตามคำสั่งพลางครางหวานอยู่ในลำคอเมื่อเขายังคงสอดใส่แกนกายเข้าออก ลำท่อนร้อนที่เสียดสีร่องนุ่มและเม็ดเสียวยังคงทำหน้าที่ส่งผลต่อความรู้สึกซาบซ่านมากขึ้นทุกขณะจิต ก่อนจะถูกเปลี่ยนท่าเมื่อเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังถึงฝั่งฟันก่อนสาวเจ้าจึงปล่อยให้เธอยืนกับพื้นก่อนจะจับให้หันหลังให้ก่อนจะดันแผ่นหลังของเธอให้นอนนาบไปกับโต๊ะทำงานทั้งที่ยังยืนอยู่กับพื้น มือหนารูดรึงท่อนเนื้อร้อนสองสามทีก่อนจะดุนดันกดปลายหนักเจ้าร่องลึกอีกครั้งจนสาวเจ้าต้องสะดุ้งน้อยๆ ยืดมือสุดแขนจับขอบโต๊ะอีกฝั่งเอาไว้แน่นด้วยความเสียวกว่าปกติเมื่อท่อนเนื้อเสียดสีกับเม็ดเสียวกว่าเดิมมากจนเธอรู้สึกอ่อนยวบอีกครั้ง

“อะ อ่า”

มือเรียวบางจับขอบโต๊ะเอาไว้แน่นเมื่อเขาดึงรั้งข้อมืออีกข้างของเธอเอาไว้แล้วกระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกไปตามจังหวะจนเรือนร่างของเธอเคลื่อนไหวไปกับพื้นผิวโต๊ะด้วยแรงกระแทกเข้าออก

ชายหนุ่มดึงสาวเจ้าให้ยกตัวขึ้นเล็กน้อยพลางโน้มตัวลงไปประทับจูบบนแผ่นหลังเนียนขณะที่ยังคงตอกสะโพกเข้าออกไม่ยอมหยุดหรือผ่อนแรงมากไปกว่านี้ก่อนจะเริ่มกระแทกกระทั้นเร็วขึ้น…เร็วขึ้น แนบชิดมากกว่าเดิมจนสาวเจ้ารู้สึกได้ว่าปลายหยักเข้ามาลึกจนจุก ก่อนที่เขาจะผ่อนแรงลงชักเข้าออกอย่างช้าๆ สองสามทีแล้วเริ่มอแกแรงกระแทกกระทั้นเข้าออกอีกครั้งอยู่สองสามทีด้วยความถี่จนพาตัวเองและสาวเจ้าไปถึงฝั่งด้วยกันอีกครั้งพร้อมกับเสียงหวานเปล่งออกมาให้เขายากที่จะหยุดความซาบซ่านในครั้งนี้

“พอใจหรือเปล่า”

เขาถามเสียงหอบพร้อมกับแผ่ไอร้อนผสานกันอีกครั้งเมื่อคนตัวสูงกอดรัดอุ้มเธอให้นั่งลงทับบนหน้าตักของเขาเมื่อถอยหลังนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานทั้งที่ยังคงไม่ถอดแกนกายออก

“อะ อือ พอ พอใจคะ”

ดาริกาเอื้อนเอ่ยอย่างเขินอายกับการที่ควบคุมตัวเองไม่ได้จนเผลอไผลไปกับเขาในที่สุด และยิ่งเขินอายมากขึ้นเมื่อมือหนาเช็ดเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมของเธออย่างอ่อนโยนก่อนจะก้มลงจูบที่บ่าและหัวไหล่ของเธออย่างลุ่มหลงแล้วเลื่อนปลายนิ้วไปตามแขนก่อนจะลงมาที่เอวคอดจนต้องสะดุ้งน้อยๆ และยิ่งซ่านสยิวเมื่อปลายนิ้ววนเวียนที่ท้องน้อยก่อนจะบดคลึงที่เม็ดเสียวของเธอและเริ่มกดสะโพกให้สาวเจ้าร้อนเบาๆ อย่างไม่คิดให้พักสักนิด

ดาริกาเอนกายพิงเขาพลางร่อนสะโพกตอบรับการกระแทกของเขาที่ส่งมาพลางจับสะโพกให้เธอร่อนมากขึ้นตามที่เขาต้องการจนเก้าอี้เคลื่อนไปชิดกับตู้ใส่เอกสาร เมื่อสาวเจ้าร่อนสะโพกไปตามสัญชาตญาณมือหนาจึงปล่อยแล้วยกขึ้นไปกอบกุมนวดคลึงอกอวบที่เด้งรับมือเกี่ยวปลายนิ้วที่ยอดสีหวานชูชันจนสาวเจ้าครางหวานขึ้นมา

“อ่า…อ่าส์ อะ อ่าส์”

“ขย่มลงมาอีก…เร็วกว่านี้ ดี”

เขาพึมพำที่ข้างใบหูของเธอก่อนจะขบลงเบาๆ ก่อนจะช้อนตัวอุ้มเธอขึ้นเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานแล้ววางเธอให้ยืนกับพื้นทั้งที่ยังคงมีแกนกายสอดใส่อยู่ในร่องนุ่ม ดันต้นขาของเธอข้างหนึ่งขึ้นไปพาดกับโต๊ะทำงานก่อนจะกดเอวตอกสะโพกของตัวเองกระแทกกระทั้นสอดแกนกายเข้าออกถี่ขึ้น…เร็วขึ้น

เสียงครางหวานอบอวลผสานปนเปไปกับไอร้อนที่แผ่ซ่านออกมาพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องครั้งแล้วครั้งเล่า…

มือเรียวบางยันไว้กับพื้นโต๊ะแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยรับความเสียวสายที่ท่อนเนื้อร้อนเสียดสีเม็ดเสียวและร่องนุ่มที่ตอดรัดตุบๆ ไม่ผ่อน เส้นผมยาวสลวยพริ้วไหวคลอเคลียไปตามบ่าและไหล่ของสาวเจ้าตามแรงกระแทกกระทั้นที่แรงขึ้น…เร็วขึ้น…ถี่ขึ้นก่อนจะผ่อนแรงลงตอกเข้าออกอย่างเน้นหนักสองสามที ถอนถอยแกนกายออกมาเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้าไปอีกครั้งจนสาวเต้าครางดัง

“อ่าส์…”

“จากนี้พี่ขอนะตัวเล็ก เป็นของพี่นะครับ”

เขาพูดเสียงทุ้มต่ำทว่าอบอุ่นสำหรับเธอก่อนจะตามด้วยเสียงหวานปะปนไปกับเสียงคำรามของเขายามที่กระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกอีกครั้งอย่างไม่คิดผ่อนแรงลงตามคำ ‘ขอ’ ของเขาที่ไม่ได้หมายถึงการให้รางวัลกับเธอแต่เป็นความต้องการทางอารมณ์ของเขาที่กำลังทะยานขึ้นสูงเรื่อยๆ อย่างไม่มีทางลงในทันที พี้อมกับพาเธอพร้อมกับความมหัศจรรย์กับกลิ่นหอมหวานที่รัญจวนในครานี้อย่างมีความสุขบนปุยเมฆที่เต็มไปด้วยดอกลิลลี่ที่ส่งกลิ่นหอมอย่างตลบอบอวล

และมันจะไม่หยุดแค่เพียงเท่านี้เมื่อเขาจะพาเธอไปสูู่ฝั่งฝันอย่างไม่สิ้นสุดจนกว่าเขาจะพอใจและสุขสม

เขายังคงเคลื่อนตัวเข้าออกอยู่ภายในร่องนุ่มที่ตอดรัดตอบกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน สองเรือนร่างที่กอดรัดแผ่ไอร้อนให้กันและกันยังคงดำเนินบทเรียกรักเร่าร้อนในครานี้ต่อไปพร้อมกับกลิ่นอายความหอมหวานเปรี้ยวซ่าในเวบาเดียวกับตลบอบอวลไปทั่วห้องทำงานแม้เม็ดเหงื่อจะผุดขึ้นแข็งขันกับลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศจนท้ายที่สุดความร้อนแรงก็ทำให้คนทั้งสองแผ่ไอร้อนแทนความเย็นภายในห้องแทนอย่างไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น

สองเรือนร่างยังคงหลอมรวมเป็นหนึ่งอย่างไม่รู้จักพอพร้อมกับเสียงครางหวานปนเปไปกับเสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างต่อเนื่อง…

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 2 พรหมลิขิต

    บทพิเศษ 2พรหมลิขิตเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์เตโซนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองเจนีวาที่หาดทรายเทียมอย่างสบายใจสำหรับวันพักผ่อน หลังจากจบเรื่องของเตชินและดาริกาได้สามเดือน ชายหนุ่มก็ตัดสินใจจองตั๋วมาเที่ยวพักผ่อนที่สวิตเซอร์แลนด์เพียงคนเดียว ทั้งยังเป็นการพักฟื้นจากการที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อหลายเดือนก่อนถึงแม้ภายนอกจะดีขึ้นแต่การถูกยิงทะลุหน้าอกก็ไม่ใช่บาดแผลที่จะหายได้ง่ายๆ เขาจึงเลือกที่จะมาพักผ่อนยังประเทศที่มีเสน่ห์อย่างลงตัวระหว่างบ้านเมืองและธรรมชาติที่สวยงาม จากสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลักๆ ทั้งหมดสิบเอ็ดเมือง เขาเดินทางท่องเที่ยวไปแล้วห้าเมืองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และเจนีวาก็คือเมืองที่หกในวันแรกของสัปดาห์ที่สองชายหนุ่มทอดสายตามองความสบายใจที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังทะเลสาบเจนีวาก่อนจะดึงสายตาไปยังกลุ่มคนมากมายซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มล้อมรอบบุคคลที่กำลังเล่นเปียโนให้กับผู้คนที่มาพักผ่อนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองแล้วค่อยๆ เผลอรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปียโนแสนไพเราะ เขายังคงมองนักดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างไม่คิดหันไปมองสิ่งอื่น ไม่ต่างจากหญิงสาวคนไทยที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าถัดไปท

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (2)

    ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่ “ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา “พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า “กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา “เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี “ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (1)

    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้ “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อ

  • รักร้าวภรรยา    บทส่งท้าย

    บทส่งท้าย เสียงคลื่นกระทบฝั่งพร้อมสายลมหอบใหญ่ที่พัดเข้าฝั่งปะทะผิวของเตชินที่นั่งอยู่บนหาดทรายสีขาวด้านข้างมีรองเท้าแตะสองคู่วางข้างกันหากแต่อีกหนึ่งคู่ไร้เจ้าของนั่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม เพียงไม่นานเสียงหวานใสเจ้าของรองเท้าแตะดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เสียงเท้าก้าวเดินมาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาคลี่ยิ้มกว้างอย่างรู้ทันก่อนจะหันไปหอมแก้มหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงแล้วโน้มตัวสวมกอดจากด้านหลังพลางเกยคางลงบนบ่าของเขา“คิดถึงพี่เต” ดาริกาคลี่ยิ้มกว้างพูดออกไปเมื่อถูกเตชินขโมยหอมแก้ม“พี่คิดถึงมากกว่า มา มานั่งนี่” เตชินพูดพลางเอี้ยวตัวดึงแขนดาริกาให้เดินอ้อมมานั่งลงด้านหน้าระหว่างขาของชายหนุ่มก่อนจะสวมกอดเมื่อหญิงสาวเอนกายพิงลงมาอย่างทะนุถนอม“ขอบคุณนะคะพี่เต และดาก็ขอโทษที่ทิ้งพี่เตไปแบบนั้น” ดาริกาพูดขึ้นขณะที่นั่งช้อนตัวอยู่ข้างหน้าเตชินโดนที่ถูกเขาสวมกอดพลางใช้มือลูบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์สิบหกสัปดาห์“พี่ไม่เคยโกรธดาเลย มีแต่จะรักและแคร์ดามากกว่า อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านไปสามปีกว่าแล้ว” เตชินกระชับกอดให้ดาริกาได้รู้สึกว่าเขาคิดอย่างที่พูดออกไปเพราะทั้งหมดชายหนุ่มก็มีส่

  • รักร้าวภรรยา    บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (3)

    มีแต่จะใส่อารมณ์ใส่เธอเช่นนี้เสมอเขาผิด ใช่เขาพลาด ใช่เธอหนีไป ก็สมควร แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ที่เขาจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกเป็นแน่ เพราะเขาจะแสดงออกมาให้เธอเห็นว่าสิ่งที่เขาทำความรู้สึกที่มีมันหมายความเช่นไร และความกลัวที่จะเสียเธอไปอีกทำให้เขารีบวิ่งไปกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังทันทีเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้หายไปไหนได้อีกแม้ว่าทั้งเตโซและดาริกาจะโกหกหรือคิดจะเอาคืนเขากับช่วงเวลาที่ผ่านมาจนน่าหงุดหงิดและไม่น่าให้อภัย แต่เขาจะยอมปล่อยผ่านแล้วลืมมันไป เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญสำหรับเขาที่ควรจะให้ความใส่ใจมากที่สุดก็คือดาริกา...“ไอ้พี่เต! ปล่อยนะ” ดาริกาขึ้นเสียงพลางดิ้นให้สุดแรงด้วยความตกใจเมื่อถูกเตชินวิ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว“ถ้าจะเรียกไอ้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้นะ...เดี๋ยวนี้โตขึ้นเยอะเลยนะ” เตชินรัดแขนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่ขึ้นเพื่อไม่ให้เธอหลุดออกได้ง่ายๆ พลางพูดทะเล้นใส่“พี่เตปล่อย” เมื่อเห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยง่ายๆ จึงเสียงเข้มขึ้นพร้อมกับแรงที่พยายามสลัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา“พี่ไม่ปล่อย...น้องดา น้องดา ดา!” เตชินปฏิเสธพลางเรียกชื่อของดาริกาเสี

  • รักร้าวภรรยา    บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (2)

    ทันทีที่ได้รับข้อความจากนักสืบว่าดาริกาขึ้นเครื่องแล้วเรียบร้อย เตชินก็แทบจะนั่งรอต่อไม่ไหวเพราะกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่หญิงสาวจะเดินทางมาถึงภูเก็ต และแน่นอนว่าชายหนุ่มเลือกที่จะนั่งรอจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเครื่องลง เขาก็เลือกที่ทำตัวตามปกติเพราะอยากดูว่าพี่ชายของตัวเองคิดจะทำเช่นไรต่อเมื่อสาวเจ้าเดินทางมาถึงเตชินก้าวเดินตรงเข้าไปหาดาริกาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินจับจูงมือเด็กชายตัวน้อยออกมาจากเกทโดยที่ทุกคนทางฝั่งเตโซไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วที่จะทำตามแผนไม่ให้เตชินได้เจอหน้าลูกก่อน มิหนำซ้ำยังทำให้ดาริกาตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เตชินก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเธอทันทีที่เดินพ้นประตูขาเข้า“น้องดา”“พี่เต!”“เต น้องดา”เตโซร้องเรียกคนทั้งสองด้วยความตกใจและทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อน้องชายของเขาพรวดพราดเข้าไปหาโดยที่เขายังไม่ทันจะตั้งหลักทำตามแผนก่อนจะมองไปที่ดาริกาด้วยสายตาขอโทษกับความผิดพลาดเช่นนี้“แผนพี่จะทำยังไงต่อครับ” เตชินหันไปถามพี่ชายทั้งที่ยังจับแขนของดาริกาไม่ยอมปล่อยและเขาก็ไม่กล้ามองหน้าเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเงยหน้ามามองเขาอยู่ด้วยความกลัวและตอนนี้อยากจะคุยกับดาริกามา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status