แชร์

6

ผู้เขียน: หญิงเพียว
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-28 12:21:29

“ไปเบิกยางได้แล้วไป” เสี่ยทศไล่ลูกชายคนเดียวที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านทั้งที่ยังไม่ดับเครื่องรถเลยด้วยซ้ำให้ไปทำการเปิดหน้ายางพาราเพื่อเริ่มต้นการเก็บเกี่ยวรอบใหม่หลังจากที่หยุดพักในช่วงยางผลัดใบมานานหลายเดือน

“เบิกยางใช้ถังได้เรอะ ไม่ได้ใช้มีดตัดยางรึไง!” คนเป็นลูกสวนทันควันทำเอาเสี่ยทศมุมปากกระตุก ส้นตีนก็สั่นคันยิก ๆ

“หรือจะให้กูซัด[1]มีดตัดยางใส่หัวมึงแทนเอาไหม แม่ม! เถียงเก่งจริง ๆ ไอ้ลูกเวร!” คนเป็นพ่อเดินสะบัดผ้าถุงที่สวมอยู่จนลู่ลมแล้วมัดเข้ากับเอวพลางก่นด่าลูกชายไป

หากฉับพลันหนุ่มใหญ่วัยใกล้จะแซยิดอยู่รอมร่อก็ต้องหุบปากฉับเพราะน้องดาเมียรักเดินตามออกมาหน้าบ้านพร้อมกับจานผลไม้ในมือ เสียงที่เคยเกรี้ยวกราดใส่ลูกก็พลันโอนอ่อนลงทันใด

“น้องดาคนดีของพี่” ปากหวานพลางยื่นมือสากไปแย่งจานผลไม้มาถือแทนน้องดาคนดี

“จะอ้วก!” ธนัชเบะปากให้กับเสียงสองเสียงสามสุดแสนจะหวานเลี่ยนจนเจียนอ้วก

เห็นพ่ออ้อนเมียแล้วก็นึกหมั่นไส้ น้ำเสียงโทนนี้และหน้าตาเหมือนหมาได้กินเพดดิกรีพ่อกูไม่มีทางทำให้ใครเห็นเด็ดขาดยกเว้นน้องดาคนดีคนเดียวนี่แหละ เขาเห็นมาตั้งแต่จำความได้จนตอนนี้อายุ 27 ปีไปแล้วก็ยังไม่อยากจะชินเสียที

หัวคิ้วของนางกานดาขมวดเข้าหากันเมื่อมองไปยังถังใส่น้ำยางและไม้เก็บน้ำยางที่นอนศิโรราบอยู่ใกล้เท้าลูกชาย เธอกำลังจะอ้าปากถามผัวว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ธนัชที่ไวกว่าก็รีบขี่ม้าสามศอกไปฟ้องแม่ทันใด

“พ่อซัดใส่แล้วยิกให้บ่าวไปเบิกยาง แม่แลต่ะ บ่าวเพิ่งหลบมาจากแทงปาล์มเลยเนี่ย ข้าวก็ยังไม่ได้กินที เหนื่อยอิชักแล้วพ่อก็ยังใจดำใช้บ่าวอยู่นั่นแหละ ไม่ทันได้ตั้งวานทีอะ” ชายหนุ่มพูดด้วยภาษาถิ่นเสียงสองออดอ้อนประหนึ่งว่ายังเป็นเด็กสามขวบ เป็นลูกชายตัวเล็ก ๆ ที่แม่แสนห่วงแสนหวง

“ไอ้บอมหยุด!” เสี่ยทศชี้หน้าตาเขียวปั้ด ไอ้บอมคนดีคนนี้จะปล่อยให้พ่อทำผิดศีลได้อย่างไรกัน

“อะ ๆ นั่นไงพูดไม่ทันขาดคำ”

เท่านั้นยังไม่พอแต่น้องบอมคนดีก็ยังเดินเข้าไปใกล้มารดา กางขายาว ๆ ให้กว้างออกเพื่อที่หัวจะอยู่ในระดับไหล่ของกานดาแล้วสวมกอดเอวอวบเพื่อออเซาะน้องดาเมียพ่อ ด้วยท่าทางน่ารัก และน่าสงสารจับใจ

แม้เสี่ยทศจะมองว่าโคตรน่าหมั่นไส้!

“โถ... ลูกบ่าวแม่” กานดาแม้จะรู้ว่าลูกชายกำลังตอหลดตอแหล แต่มีหรือที่คนเป็นแม่อย่างเธอจะไม่ชอบให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวมาออดอ้อน มือขาว ๆ ที่เริ่มเหี่ยวคล้อยตามกาลเวลายกขึ้นลูบหัวลูบไหล่กว้างของลูกรัก

“รกอก[2]!” เสี่ยทศเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่เบะปากแล้วบ่นงึมงำ เมื่อครู่พลาดเพราะไม่คิดว่าเมียรักจะปอกผลไม้เสร็จไวขนาดนี้

ยกนี้ไอ้บอมได้แต้มไป

“พี่ทศก็อย่าใจดำกับลูกแรงนักตะ ให้บ่าว[3]ได้พักก่อนบ่ายโมงกว่าแล้ว มาลูกมา มากินสละเร็วเข้าแม่ปอกไว้ให้แล้ว” น้องดาเมียพี่ทศที่อบอุ่น อ่อนโยน แสนดี และสปอยล์ลูกชายเก่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วก็ทำการดุผัวเพื่อให้ลูกสบายใจ ก่อนจะจูงมือลูกชายตัวโตกว่าควายไปนั่งบนแคร่ไม้ใต้ต้นชมพู่มะเหมี่ยวข้างตัวบ้านเพื่อกินสละสุมาลีเจ้าดังที่เมื่อวานมีคนซื้อมาฝากจากพัทลุง

บรรยากาศร่มรื่นแม้อากาศทางภาคใต้ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคมจะร้อนบรรลัยจนหูแทบดับตับแทบไหม้แค่ไหนก็ตาม

ฝั่งซ้ายของตัวบ้านเลยไปด้านหลังเป็นสวนยางมากกว่าสิบไร่ มียอดเขียวขจีหลังจากไอ้ฝนปลายฤดูร้อนมาให้พอชุ่มฉ่ำ ได้เริ่มผลิดอกออกใบพร้อมรับการเก็บเกี่ยวน้ำยางฤดูใหม่

ไหนจะฝั่งขวาของพื้นที่บ้านที่มีร่มไม้ใหญ่นานาพันธุ์อีกมากมาย ตั้งแต่ต้นทุเรียน ลองกอง กระท้อน ลำไย มากที่สุดก็ไม่พ้นต้นมังคุดเพราะมารดาเขาชอบนายหัวทศจึงปลูกให้เพื่อเอาใจเมียรัก

เวลากลางวันเสี่ยทศและศรีภรรยาก็ชอบมานอนหนุนตักพลอดรักกันกะหนุงกะหนิงไม่แคร์สายตาชาวบ้านอยู่บริเวณนี้

เอาจริงหากชาวบ้านไม่ชะเง้อหน้ามาสาระแนก็ไม่มีทางได้เห็นด้วยพื้นที่หน้าบ้านติดริมถนนมีรั้วกั้น เป็นต้นมะขามที่ถูกตัดแต่งทรงเหลี่ยมสูงเมตรครึ่งไว้เพื่อเป็นรั้วต้นไม้ธรรมชาติที่เมื่อยอดอ่อนแตกมาใหม่ก็สามารถเก็บมาประกอบอาหารได้ เรียกได้ว่ามีประโยชน์แบบทูอินวัน หากไม่นับที่มันสามารถเพิ่มออกซิเจนให้ตัวบ้านมีอากาศสดชื่นได้เพิ่มขึ้นอีกด้วย

ธนัชรับสละที่มารดาป้อนให้เข้าปากเคี้ยวกร้วม ๆ แล้วผละหนีเข้าตัวบ้านตรงไปในครัวเปิดตู้กับข้าวเพื่อหาของกิน ไม่อยากอยู่ขวางหูขวางตาเสี่ยทศที่อยากอยู่สองต่อสองกับน้องดาอีกต่อไป

ชายหนุ่มตักข้าวสวยร้อน ๆ จนพูนจานแล้วยืนมองกับข้าวหลายอย่างด้วยไม่รู้ว่าจะตักอะไรก่อนดี วันนี้มีผัดส้มหมูสามชั้นใส่สะตอ[4] แกงคั่วหน่อไม้กุ้ง ไข่ครอบ ปลาดุกร้าทะเลน้อยทอด น้ำชุบหยำ และผักสดพื้นบ้านแนมอีกหลายชนิด

ตั้งแต่กลับมาอยู่ที่บ้านเขารู้สึกได้ว่าตัวหนากว่าเดิมขึ้นมาครามครันเพราะแม่ทำกับข้าวอร่อย ๆ ให้กินทุกวันครบสามมื้อไม่ต้องไปดิ้นรนหาซื้อเอง

หิวหรือเปล่าไม่รู้แต่กูปฏิเสธก็ไม่ได้!

ท่านตั้งใจทำให้ทั้งยังเป็นของโปรดทั้งนั้น ขนาดเสี่ยทศที่เห็นว่าเหมือนคู่กัดกันแบบนั้นก็ยังชอบสรรหาซื้อของสด ของแห้ง ผลไม้ ขนมหวานอีกสารพัดในตลาดมาให้ลูกเมียกินทุกวันไม่ขาดปาก

สงสัยต้องออกกำลังกายหนักกว่าเก่าเพื่อช่วยเผาผลาญแคลอรีส่วนเกินเสียหน่อยแล้ว ไม่เช่นนั้นคงไม่เกินสามเดือนเขาต้องกลายเป็นยักษ์แน่นอน

[1] ซัด ในภาษาใต้เป็นกิริยา แปลว่าปา / โยน

[2] รกอก ในภาษาใต้แปลว่า น่ารำคาญ น่าเบื่อ บางครั้งก็ใช้แทนคำว่าน่าหมั่นไส้ได้ค่ะ

[3] คำว่า บ่าว หรือลูกบ่าว คนใต้จะใช้เรียกแทนชื่อลูกชายด้วยความเอ็นดู

[4] ผัดส้ม เมนูพื้นถิ่นของชาวสงขลา มีความคล้ายคลึงกับผัดสะตอและผัดเปรี้ยวหวานผสมกัน มีวัตถุดิบคือ เนื้อสัตว์ กะปิ พริก กระเทียม มะนาว ผักมักนิยมใส่สับปะรด หน่อไม้ดองหรือหน่อไม้ต้มสุก หัวหอมใหญ่ หริกหยวก และสะตอ หรืออาจเพิ่มความเปรี้ยวด้วยส้มแขกก็ได้ มีรสชาติเผ็ด เปรี้ยว เค็ม หวาน กลมกล่อม

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักลองแล   13

    หลังจากเดินกระแทกเท้าปึงปังเข้าบ้านญานิศารีบล็อกประตู ลงกลอนอีกชั้นแล้วเดินไปสำรวจหน้าต่างทุกบานรวมถึงประตูหลังบ้านจนมั่นใจว่าปิดสนิทดีแล้วเธอถึงอาบน้ำแล้วเข้าห้องนอนทันที“ไอ้พี่บอม ไอ้คนบ้า ใจร้ายมากเลยอะ ฮือ…” ญานิศาแทบกรี๊ดแล้วกระทืบเท้าเร่า ๆ รู้อยู่บ้างว่าเขาก็ทนงและหลงตัวเองอยู่พอตัว ทั้งรูปหล่อ ฐานะดี เป็นผู้ชายที่มีทุกอย่างมากพอให้ผู้หญิงวิ่งเข้าหาไม่ขาดสาย เขาจึงเป็นพวกที่ไม่เคยเทกแคร์หรือสนใจจะรักษามารยาทกับใครสักเท่าไหร่โดยเฉพาะผู้หญิงที่แสดงออกชัดว่าสนใจเขาหากก็ไม่คิดว่าจะใจร้ายใจดำและแสบสันกับเธอได้ถึงเพียงนี้เลยจริง ๆ พับผ่า ทั้งที่ป้ากานดากับลุงทศฝากฝังเธอเอาไว้แล้วแท้ ๆญานิศาโทรหาเพื่อนสนิทเพื่อระบายความขุ่นเคืองใจให้ฟัง แต่อีกฝ่ายกลับขำปนเอ็นดู ไม่รู้จะหัวเราะหรือปลอบก่อนดี“เซ็ง นอยด์ เบื่อ เครียดดดด!”[หูย เป็นบุญของอีวี่มากเลยค่า เพิ่งเคยเห็นนุ้งจิ๊บตัวจี๊ดดาวคณะเครียดเรื่องผู้ชายเป็นครั้งแรกในชีวิต ฮ่า ๆ ๆ] ไอวี่รู้ว่าเพื่อนรักแค่กำลังรู้สึกเสียหน้า เสียความมั่นใจ“กูจะบ้า ปากหมามากมึง คนบ้าไรวะ แถมยังปล่อยให้กูปั่นจักรยานแบบติดเทอร์โบอยู่คนเดียว ผีก็กลัว ไหนจะ

  • รักลองแล   12

    “ไป ๆ กลับกันได้แล้วไป บอมยกรถถีบน้องขึ้นหลังกระบะแล้วขับไปส่งน้องด้วย จิ๊บไม่ต้องถีบรถไปเองนะลูก ไปกับพี่นะ”“ค่ะป้าดา ขอบคุณนะคะสำหรับมื้อค่ำ” ญานิศายังคงยิ้มหวานดังเก่า หัวอ่อนว่านอนสอนง่าย ป้าดาว่ายังไงยายจิ๊บก็ว่าอย่างนั้น ได้นั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถไปกับผู้ชายในยามวิกาลเข้าทาง!กรี๊ด... แค่คิดก็เขินแทบบ้าจนปั้นหน้านิ่งแทบไม่อยู่แล้วกานดาไม่สามารถยืนส่งหนุ่มสาวขึ้นรถได้นานเพราะปวดท้องเข้าห้องน้ำ ได้แต่ตะโกนสั่งธนัชเสียงดังมาแต่ไกล...“ส่งน้องให้ถึงบ้านนะไอ้บอม แล้วปากอะหุบบ้าง อย่าเที่ยวไปทะเลาะกับน้องมันอีกนะ!”คล้อยหลังกานดาญานิศากะว่าจะใช้เวลาเต๊าะธนัชให้เต็มที่เสียหน่อย เพราะตอนลุงทศกับป้าดาอยู่เธอจำต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัวด้วยต้องวางตัวเป็นกุลสตรีเพื่อให้ป้าดาประทับใจ หากทว่าไม่ทันที่หญิงสาวจะได้อ้าปากพูดอะไรสักคำเธอแทบยกมือขึ้นทาบอกเพราะคำพูดของธนัช“ยอดละห้าร้อย”“ฮะ!” ไม่ใช่เสียงงง แต่เป็นเสียงร้องตกใจ ราคานี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าราคาค่าอะไร “โหดมาก!”“ราคามาตรฐาน จ่ายมา” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงทุ้มราบเรียบหากทว่าแววตาดุเข้มดูจริงจัง ธนัชยกแขนขึ้นกอดอกมองหญิงสาวญานิศากลืนน้ำลายดังอึก

  • รักลองแล   11

    หลังจากที่ไปจัดการปาล์มขึ้นรถบรรทุกเพื่อส่งขายและแวบไปดูอีกสวนที่กำลังลงกล้าปาล์มสวนใหม่กว่าห้าสิบไร่ แล้วเลยไปยังสวนยางเพื่อจัดการให้ลูกน้องขนขี้ยางหนึ่งคันรถกระบะไปขาย ถึงเวลามื้อค่ำธนัชก็กลับมาถึงบ้านด้วยสภาพเหงื่อท่วมกายเงินส่วนนี้เป็นของเขาเพราะเสี่ยทศอนุมัติแล้ว ได้มาหลายพัน คุ้มกว่าที่ไปขอเสี่ยทศเสียอีกชายหนุ่มสะบัดขาถอดรองเท้าบูทวางสะเปะสะปะไว้ส่ง ๆ ตั้งใจจะเข้ามากินข้าวแล้วรีบกลับไปนอนที่บ้านอีกหลัง หากทว่ายังไม่ทันที่ขายาว ๆ จะเหยียบย่างเข้าตัวบ้านก็ได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงคุยจ้อดังสนั่น และหนึ่งในเสียงนั้นเขาจำได้แม่นเชียวว่าเป็นเสียงใคร“ยังอยู่อีก” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมอีกครั้งเมื่อเห็นว่าญานิศายังนั่งอยู่ในบ้านเขา นั่งรับประทานอาหารมื้อค่ำกับพ่อแม่ของเขา คุยกันสนุกสนาน“บ้านช่องไม่รู้จักกลับ”“ไอ้บอม!”“ครับ!” กานดาขึ้นเสียงใส่ลูกชายแต่มันก็ยังมีหน้ามาขานรับอีก ไม้เรียวอยู่ไหน!“เสียมารยาทมาก!” คนเป็นแม่ที่นาน ๆ ครั้งจะต่อว่าหรืออารมณ์เสียใส่ลูกนึกหงุดหงิดติดหมัดขึ้นมา“ก็แค่ถาม...” ธนัชลากเสียงยานคาง หากทว่าแววตาคมดุกลับไม่ใส่ใจ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรง

  • รักลองแล   10

    “ป้าดากับลุงทศจะให้น้องชดใช้ยังไงก็ได้ค่ะ” ตากลมโตมองสองสามีภรรยาอย่างออดอ้อน คำพูดหวานหู เอาอกเอาใจ ไหนจะคำแทนตัวเองว่า ‘น้อง’ อีกธนัชเจือขำในคอเย้ยหยัน น้องอย่างนั้นน้องอย่างนี้ ยิ่งฟังยิ่งอดมันเขี้ยวยายเด็กนี่ไม่ได้ คิดว่าตัวเองตัวเล็กมากมั้ง น่ารักตาย!ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครต่อใครถึงทั้งรักทั้งเอ็นดูญานิศามากมายนัก โดยเฉพาะพ่อแม่ของเขาที่อยากมีลูกสาวแต่มีไม่ได้ เคยแทบจะจับใส่พานมาให้ดองกันตั้งแต่วัยยังไม่แตกเนื้อสาว ทำเอาเขาขยาด“น้องขอโทษนะคะที่ไม่ได้ดูแลน้องหงส์หยกให้ดี”“ไม่เป็นไรลูก ช่างมัน” นั่น! ผิดจากที่คาดเสียเมื่อไหร่ ซื้อหวยไม่ถูกงี้บ้าง ว่าแต่...น้องหงส์หยกนี่คือใคร ชื่อวัวตัวปัญหานั่นเหรอ? หึ! ตลกชะมัด“ได้ไงกันพ่อ” ชายหนุ่มโวยวายไปอย่างนั้นเอง แม้จะคาดไว้แล้วว่าพ่อแม่เขาต้องไม่เอาเรื่องยายเด็กอยู่เป็น เขาถึงไม่คิดจะบอกอย่างไรล่ะว่าสวนยางที่พ่อเพิ่งลงปลูกไปก่อนที่เขาจะย้ายกลับมาอยู่บ้านโดนแดกไปเรียบร้อยแล้วกว่ายี่สิบต้น“สวนกู ยางกู ทำไมจะไม่ได้” จากเสียงอ่อนใส่ญานิศาก็หันมาเสียงแข็งใส่ลูกชาย “มึงนี่มันจริง ๆ เลยไอ้บอม”“เออตามนั้น ก็แล้วแต่เลยแล้วกัน” ธนัชตีหน้ายุ่ง

  • รักลองแล   9

    “เวลาเหตุมันเกิดวงจรปิดจะทำอะไรได้ ฮึ” นั่นมันแค่ช่วยเป็นหูเป็นตาเพื่อแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ“เข้าบ้านไปแล้วน้องจะล็อกประตูหน้าต่างให้หมดทุกบานเลย ลุงทศไม่ต้องห่วงน้า...” หญิงสาวตอบเสี่ยทศเสร็จแล้วก็ยิ้มแป้นยกแตงโมที่หยิบติดมือมายื่นให้ป้ากานดา“อย่าเพิ่งพูดไรมาก เข้าบ้านก่อนดีกว่ามา ๆ ๆ น้องจิ๊บเอาลูกแตง[1]มาพอดีเลย หวันเย็น[2]อยู่กินข้าวกับป้าก่อนนะ ป้าคิดถึง แล้วจะได้ไม่ต้องกลับไปทำกับข้าวด้วย” กานดาเดินจูงมือนำญานิศาเข้าบ้าน ส่วนแตงโมเธอยื่นให้เสี่ยทศผัวรักเอาไปจัดการในครัวแล้ว คนรักเมียเดินหน้างอทำตามคำสั่งอย่างปฏิเสธไม่ได้“มาทำไม” เสียงทุ้มกังวานดังออกจากปากลูกชายเจ้าของบ้านทันทีที่เห็นหญิงสาวที่เอาแต่ออดอ้อนมารดาตนเดินเข้าบ้านมา และนั่นทำเอาคนเป็นแม่วาดวงแขนฟาดหลังลูกชายสุดที่รักดังป้าบ“อ้ะ! แม่ตีทำไมเนี่ย” ธนัชร้องเสียงหลง หมดกันที่ทำเข้มมาตั้งนาน เห็นคุณนายกานดาอ่อนหวานราวน้ำตาลอ้อยแบบนี้ แต่ฟาดทีหลังแทบแอ่น มือหนักชะมัด!“ดูคำพูดคำจานะไอ้บอมนะ”นั่นประไร! สองชั่วโมงก่อนเรียกเขาว่าลูกบ่าวอย่างนั้นลูกชายอย่างนี้ พอเด็กนี่มาสรรพนามเรียกขานก็แปรเปลี่ยนเป็น ‘ไอ้’แล้วดูแต่งตัวเข้า

  • รักลองแล   8

    อากาศบริเวณนี้ก็ยิ่งบริสุทธิ์สดชื่น หญิงสาวปั่นจักรยานอย่างสบายใจไม่ว่าแดดจะร้อนแรงแค่ไหน หากก็ไม่แรงเท่ากับไฟร่านที่ลุกโชนในใจของเธอตอนนี้เป็นแน่“อ๊าย! ไอ้จิ๊บ ไซถึงอ้อร้อพันนี้!” ตำหนิตัวเองไปหนึ่งทีทั้งที่กำลังยิ้มแก้มแทบปริที่กำลังจะไปหาผู้ชายเลี้ยวซ้ายออกจากซอยแล้วปั่นตรงไปอีกหน่อยไม่ถึงห้าร้อยเมตรก็ถึงแล้วบ้านเป้าหมายที่ว่า เป็นบ้านสองชั้นหลังใหญ่ขนาดสามห้องนอนสองห้องน้ำทำจากไม้สักทองเกือบทั้งหลัง รอบบ้านมีรั้วต้นมะขามประตูรั้วไม่มี แขกไปใครมาสามารถเข้ามาได้ทันที เพราะแถวนี้ผู้คนไม่พลุกพล่านญานิศาประเมินจากสายตาได้ว่าหากไม่ทำรั้วธรรมชาติเช่นนี้มีหวังถูกลอตเตอรี่หนึ่งใบคงไม่พอสร้างรั้วดี ๆ เป็นแน่ ด้วยมีพื้นที่กว้างมากหากให้รวมกับพื้นที่สวนยางด้วยญานิศาปั่นจักรยานเข้าไปในพื้นที่ตัวบ้านหลังใหญ่ เลือกวางขาตั้งจอดไว้ใต้ต้นชมพู่มะเหมี่ยวที่กำลังติดดอกสีชมพูสะพรั่งเรียกหมู่แมลงภู่ให้มาดอมดมผสมเกสร จนมีเกสรดอกร่วงกราวดาษพื้นใต้ต้น และตอนนี้ก็มีหนุ่มใหญ่วัยกลางคนกำลังนอนอยู่บนตักเมียรักอย่างที่เธอคาดไว้ ซึ่งเป็นภาพที่ได้เห็นเป็นประจำจนชินตาไปเสียแล้ว“อ้าวน้องจิ๊บ!”“ป้าดาขา...” ญาน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status