บทที่ 6 เธอและเธอดันมาเจอกัน

“คุณนี่! จริงๆเลยยย”

“เอางี้นะคะ หนูว่าหัวหน้าลองกลับไปปรับความเข้าใจกันกับแฟนหัวหน้าก่อนไหมคะ อะไรๆมันจะได้ง่ายขึ้น”

“คุณจะให้ผมไปเคลียร์กันให้รู้เรื่องกับคนที่มันกำลังนอกใจและนอกกายผมด้วยงั้นเหรอ เอาอะไรคิดห๊ะ!”

“โอ๊! โอเคๆฉันรู้ค่ะว่ามันไม่ใช่เรื่องเล็กๆที่พอจะให้อภัยกันได้แต่ฉันก็แค่อยากพูดหาทางออกให้คุณแค่นั้นเอง”

“ถ้าคุณไม่อยากทำเรื่องแบบนั้นด้วยก็ไม่เป็นไร” หัวหน้าพูดพลางทำหน้าเหมือนคนน้อยใจอยู่เล็กๆ

“พูดคำว่ามานี่มาแบบตอนนั้นให้ดูก่อนค่ะแล้วเดี๋ยวหนูกลับไปคิดตัดสินใจอีกทีค่ะ”

“ไม่ ถ้าผมพูดให้ฟังอีกคุณต้องตัดสินใจเดี๋ยวนี้ตอนนี้ทันทีเลย”

ขวัญข้าวกำลังใจอ่อนให้หัวหน้าของเขาเข้าแล้วสิอาการแบบนี้ ถ้าเป็นในลักษณะแบบนี้เหมือนจะติดกับดักหัวหน้าแล้วล่ะ

“แต่เราจะมีอะไรกันแค่ครั้งเดียวพอนะคะ”

“ได้ ได้อยู่แล้วถ้าคุณต้องการแบบนั้น”

“ค่ะ”

“งั้นก็… มานี่มา” หัวหน้าพูดคำนั้นด้วยน้ำเสียงที่…ให้เธอฟังอีกครั้งทำเอาใจเธอเหลวอีกครั้ง

“ดีค่ะแบบนี้แหละ”

“แล้วจะนั่งอยู่ทำไมที่เดิม บอกให้มานี่”

“คะ? ตอนนี้หนูก็นั่งอยู่ข้างๆหัวหน้าแล้วนี่ไงคะ”

“หมายถึงให้มานั่งตรงนี้” หัวหน้าพูดพลางกวาดสายตามองลงไปที่ตักขาของตัวเองให้เธอรับรู้ว่าเขาต้องการให้เธอไปนั่งลงตรงไหน

เธอค่อยๆลุกขยับขึ้นไปนั่งบนตักของหัวหน้าก่อนจะโดนคำสั่งของหัวหน้าอีกครั้ง “ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ได้ให้หันหลังให้ ให้หันหน้าเข้าหาผม”

นั่งตักแบบหันหลังให้ว่าหนักแล้วนี่ให้หันหน้าเข้าหายิ่งหนักกันเข้าไปใหญ่

เธอค่อยๆขยับตัวหันหน้าเข้าหาหัวหน้า แยกขาออกก่อนนั่งทับทาบลงไปที่บนตักขาของหัวหน้าก่อนหัวหน้าจับมือเธอทั้งสองข้างยื่นไปโอบกอดไว้บริเวณท้ายทอย และมือทั้งสองข้างของหัวหน้าก็โอบรอบเอวคอดของเธอ

“แบบนี้หน่อยค่อยได้มองเห็นใบหน้ากันแบบชัดๆ” หัวหน้าพูดขึ้นมาก่อนจะเลื่อนมือ ค่อยๆ ลูบลงไปที่ต้นขาของเธอ เธออยู่ในชุดกระโปรงพลีทลูกไม้ความยาวเลยเข่าเพียงเล็กน้อย แต่พอเธอนั่งในท่านี้ก็สั่นขึ้นมาอีกนิด หัวหน้าเลื่อนมือลูบต้นขาของเธอก่อนมือได้หายเข้าไปยังด้านในชายกระโปรง หัวหน้าไปหยุดมือไว้ตรงที่ก้นของเธอใช้มือขยำเบาๆสักพักก่อนเลื่อนมือมาบริเวณสะโพกจับกดด้วยน้ำหนักแรงในระดับนึงที่ทำเอาน้องสาวของเธอลงไปสัมผัสกับอะไผน้องชายหัวหน้าผ่านเนื้อผ้าตรงเป้ากางเกงของหัวหน้า

แข็ง!

ได้สัมผัสเพียงแค่นี้ก็ทำเอาเธอขวัญข้าวที่เป็นคนใจอ่อนกับอะไรง่ายๆ ขนลุกเนื้อตัวสั่นทำตัวไม่ถูกแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ที่เธอห่างหายไปนานมากๆ ถ้าไม่นักคืนนั้นที่หัวหน้าเมา

“หัวหน้าคะ” เธอเรียกหัวหน้าขึ้นมาในขณะที่หัวหน้ากำลังจ้องมองเธออยู่นิ่งๆนานๆ

“ครับ”

“ที่นี่เลยเหรอคะ”

“ได้ไหมละ”

แววตาอ่อนโยนมีประกายวาบของหัวหน้าตอนนี้ที่เหมือนอยากจะกลืมกินเธอเต็มทนแต่ก็ต้องยั้งใจไว้ได้แต่มองหน้าเธอเพราะไม่อยากทำเรื่องอย่างว่าในสถานที่ทำงาน

“ไม่ดีมั้งคะ”

“ล้อเล่น ไม่ที่นี่หรอก”

“ค่ะ”

“แต่ขอแค่จูบนึงได้ไหมที่นี่”

“แล้วหนูปฏิเสธได้ใช่ไหม”

“หึ! คุณอยากเหมือนกันก็พูดมา อย่ามาปากแข็งนะ”

“ให้มานั่งในท่านี้ถ้าจะบอกไม่รู้สึกอะไรเลยก็คงไม่ใช่ป่ะ”

“นั่นไง คุณก็อยากนี่หว่า”

“หัวหน้า!”

“ครับบบ”

“จะทำอะไรก็รีบทำค่ะ เดี๋ยวจะมีคนสงสัยว่าทำหนูเข้ามาทำอะไรห้องหัวหน้านานๆ”

“ไม่มีใครสงสัยหรอก มันถึงเวลาเลิกงานแล้วตอนนี้ คนน่าจะกำลังทยอยกลับกันแล้ว”

“หัวหน้าก็ปล่อยหนูกลับได้แล้วค่ะ”

“อ้าว! แล้วเรื่องของเราละ”

“ที่ไหนก็ว่ามาสิคะ แต่ไม่ใช่ที่นี่”

“ที่ห้องผม”

“…!”

“คุณไปพร้อมผมเลย”

“ไม่เอา กลัวพลาดมีใครเจอว่าออกไปด้วยกัน”

“งั้นเดี๋ยวผมส่งที่อยู่คอนโดของผมให้ในไลน์ แล้วก็ตามไปด้วยห้ามผิดนัด”

“ค่ะ”

สุดท้ายเธอก็มาตกม้าตายเพราะความหล่อของหัวหน้าที่ดึงดูดให้เธอต้องหลงและยอมเขาเข้าแล้วจริงๆ

@ห้องที่คอนโดหัวหน้า

“ยอมมาจริงๆ ซะด้วย”

“ก็หัวหน้าบอกห้ามผิดนัด”

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้วมานั่งนี่เร็ว”

หัวหน้ารีบชวนเธอไปนั่งข้างๆเขาบนโซฟาใหญ่ หัวหน้ากวาดสายตาเรียกพร้อมกับใช้มือตบลงที่นั่งข้างๆตัวเองเบาๆ เธอเดินเข้าไปหาหัวหน้าอย่างช้าๆโค้งตัวก้มลงก่อนจะนั่งลงไปข้างๆหัวหน้าที่ทิ้งระยะห่างประมาณนึงแบบที่หัวหน้ายังไม่พอใจจนต้องขยับเข้าไปนั่งชิดๆเธอเอง

“หัวหน้าคะ”

“ว่า?”

“หนูไม่รู้อันนี้หนูจะถามได้ไหมนะแต่หนูอยากพูดมากให้หัวหน้าฟังมากๆ”

“เรื่อง?”

“ก็เรื่องหัวหน้านี่แหละ”

“หึ! ยังไง”

“หนูเห็นหัวหน้าแบบสองบุคลิกยังไงไม่รู้ ที่ทำงานต่อหน้าคนอื่นบุคคลนึงแต่พอหัวหน้าอยู่ห้องทำงานและห้องส่วนตัวแบบตอนนี้หัวหน้ากลับเปลี่ยนไปเป็นอีกคน”

“นี่เหรอคำถาม”

“ยังไม่ได้ถามเลยค่ะเมื่อกี้เรียกเกริ่น”

“งั้นก็ถามมาสิ” หัวหน้าพูดพรางยกแขนไปพาดไว้ด้านหลังบนส่วนโค้งของโซฟาที่กำลังนั่งพิงอยู่ ในตอนนี้เหมือนหัวหน้ากำลังนั่งโอบไหล่ขวัญข้าวเธออยู่ทั้งนิ้วมือของนั้นของหัวหน้ายังไปโดนแขนฝั่งนั้นของเธอ ไม่ใช่ว่าเผลอมาโดนแขนเธอแต่เป็นการตั้งใจของหัวหน้าที่กำลังพยายามใช้ปลายนิ้วมือข้างนั้นลูปไล่เบาๆ ขวัญข้าวเธอแอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนหัวหน้าทำแบบนั้น

“ถามมาสิจะถามว่าไง”

“ลืมไปแล้วค่ะว่าจะถามอะไร”

“อะไรนะ ลืม!”

“ค่ะ”

“ทำไมลืมง่ายจังอ่ะ”

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” จู่ๆเธอก็ลืมสิ่งที่จะถามหัวหน้า และยังทำตัวงงทำหน้างงๆและยังดูวางตัวไม่ถูก ดูเริ่มเกร็งๆไปหมด “เอ่อ! ห้องน้ำไปทางไหนคะ หนูอยากเข้าห้องน้ำ”

“นั้น” หัวหน้ามองไปทางห้องน้ำให้เธอมองตาม

“ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวมานะคะ” และเธอยังดูเก้ๆกังๆอีก แบบนี้จะรอดไหมขวัญข้าว

“หัวหน้าเลยนะมึง นั่นหัวหน้าเลยนะ” สิ่งที่เกิดขึ้นคือขวัญข้าวเข้าห้องน้ำมายืนคุยกับตัวเองหน้ากระจกว่านั่นหัวหน้าเลยนะ สงสัยคงเป็นเรื่องที่จะมีอะไรกันกับหัวหน้าในคืนนี้

“พูดอะไรคนเดียวในนั้น”

“เอ้ย! หัวหน้าอย่ามาแอบฟังสิคะ”

หัวหน้าไม่วายที่จะอยู่ห่างไกลเธอ เธอเดินมาเข้าห้องน้ำก็ยังเดินมาเฝ้า ขนาดแค่ห้องน้ำในห้องที่คอนโดยังมาเฝ้านะ

“หึ!”

เธอเปิดประตูเดินออกจากห้องน้ำก่อนมาเจอหัวหน้ายืนอยู่หน้าห้องน้ำและเอาแต่จ้องหน้าเธออย่างไม่ละสายตาเธอสู้สายตาแบบนั้นไม่ไหวจนต้องทำเป็นมองไปที่อื่น

“หัวหน้าคะ หนูมีเวลาให้หัวหน้าแค่ 1 ชั่วโมงนะคะแล้วหนูจะกลับ”

“กลับ ไม่ได้ดิเธอต้องอยู่ค้างที่นี่”

“อยู่นี่?”

“ใช่ นอนค้างคืนที่นี่เลย”

“ไม่ได้นะคะ”

“ทำไมจะไม่ได้”

“จะให้หนูมานอนค้างคืนด้วยได้ไงมันไม่…เอ่อ นั่นแหละค่ะ”

“ไม่อะไร มันไม่อะไร คุณจะบอกว่ามันไม่เหมาะไม่ควรสินะ แค่คุณยอมมาถึงห้องผมนี่ก็ถือว่ามันเลยคำว่าเหมาะและควรไปแล้วนะผมจะบอกให้”

“…!”

“งั้นก็มาเริ่มกันเลยไหม เธอคงจะรู้สึกอยากมากแล้วสินะ”

“ใครกันแน่ที่รู้สึกแบบนั้นก่อน”

“เริ่มกล้าพูดแล้วสินะ มานี่” หัวหน้าเดินจูงมือเธอเข้าไปยังห้องนอนก่อนจะนำเธอไปนอนลงบนเตียงก่อนที่เข้าจะตามลงไปคร่อมบนตัวเธอ

หัวหน้าก้มลงละเลงจูบที่ริมฝีปากของเธอทำเอาใจของสาวขวัญข้าวแอบสั่นแปลกๆ

กริ๊ง~

จู่ๆเสียงมือถือของหัวหน้าก็ดังขึ้น หัวหน้าละริมฝีปาก ขยับตัวมาหยิบมือถือที่กระเป๋ากางเกงออกมาดูก่อนกดรับสาย

“อือ! ว่าไง”

‘ว่าไง…อะไร เค้าอยู่หน้าห้องแล้วเปิดประตูห้องให้หน่อย’

“ห้องที่คอนโดเนี่ยนะ” หัวหน้าตื่นตระหนกรีบเดินออกไปคุยนอกห้องนอน

‘ใช่ไง’

“ไหนเธอบอกจะกลับบ้านไปหาแม่วันนี้”

‘เค้าเปลี่ยนไปพรุ่งนี้เช้า เพราะวันนี้ติดคุยงานยาวถึงค่ำก็เลยจะมาค้างคืนที่ห้องเธอแล้วกลับไปบ้านพรุ่งนี้’

“อ๋อ”

‘ปกติไม่เห็นถามเยอะแบบนี้ปกติมาเปิดประตูให้เลย มีไรหรือเปล่า’

“เปล่า! พอดีน้องสาวเค้าแวะมาหาไง”

‘น้องสาว’

“ใช่”

‘ไหน มาเปิดประตูดิ’

“อือเดี๋ยวไปเปิดเดี๋ยวนี่ละ”

หัวหน้าวางสายจากแฟนคนปัจจุบันก่อนเดินเข้าห้องนอนไปบอกขวัญข้าวว่าแฟนปัจจุบันของเขามา และให้ขวัญข้าวแสดงบทเป็นน้องสาวของหัวหน้า

“เธอ นี่ไงน้องสาวเค้า น้องสาวที่เป็นญาติสนิทกันน่ะ ชื่อขวัญข้าวส่วนนี่แฟนพี่เองชื่อลูกพีช”

“สวัสดีค่ะ”

“ค่ะ สวัสดีจ๊ะ แล้วเธอไม่บอกเค้าเลยว่าน้องเธอแวะมาหา” เธอคนนั้นตอบสวัสดีขวัญข้าวก่อนหันไปคุยกับแฟนหนุ่มต่อ

“พอดีน้องพึ่งมาถึงเมื่อกี้เลย ก็เลยยังไม่ทันได้บอก แล้วเธอก็มาพอดีเหมือนกัน”

“อ๋อ แล้วน้องมาค้างคืนด้วยเหรอหรือมาแป๊บเดียวก็กลับ”

“ค้างที่นี่/แป๊บเดียวค่ะ” หัวหน้าและขวัญข้าวพูดพร้อมกัน

“เอ่อ แป๊บเดียวค่ะ เดี๋ยวหนูก็กลับ”

หัวหน้าพูดไปว่าค้างที่นี่แต่ขวัญข้าวกับรีบพูดว่าแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับ ทำเอาหัวหน้ารีบหันหน้ามองขวัญข้าวทันทีที่เธอพูดไปแบบนั้น

“ยังไงเนี่ยเธอ สรุปไม่ได้ค้างใช่ไหม”

“ไม่ๆไม่ได้ค้าง ตามที่น้องบอกเลย”

“อ๋อ โอเค งั้นเค้าไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะเค้าอั้นฉี่มาสักพักละ”

“ครับ”

“ทำไมไม่ตอบไปว่าค้าง” พอหัวหน้าเห็นว่าแฟนตัวเองเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วก็รีบหันมาพูดกับขวัญข้าว

“ก็หนูไม่อยากค้าง จะให้หนูค้างได้ยังไงแฟนหัวหน้ากลับมาแล้ว”

“ก็ผมบอกเขาไปแล้วไงว่าคุณเป็นน้องสาวผม เขาก็ไม่ว่าอะไรแล้วถ้าเธอจะค้างคืนที่นี่ด้วย”

“ไม่เอาอ่ะหนูไม่อยากค้าง หนูอยู่ไม่ได้อีกอย่างงานหนูก็ยังไม่เสร็จหนูจะกลับไปทำงานให้เสร็จ งั้นหนูขอกลับตอนนี้เลยแล้วกันนะคะ” ขวัญข้าวเธอพูดพรางเดินไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่ตรงโซฟา

“เอางั้นเหรอ”

“ค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวผมไปหาที่ห้องคุณคืนนี้”

“ไม่ต้องค่ะ”