ANMELDENTeilen
บทที่ 3
Aktuellstes Kapitel
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 14
“มีอะไร?”เขาเหลือบมองชายหนุ่มที่กำลังซื้อไอศกรีมให้เล่อเล่ออยู่ไม่ไกล น้ำเสียงทั้งต่ำและแหบพร่า“คุณจะคบใคร ผมไม่ห้าม”“แต่...” ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง“คบกันเล่น ๆ ได้ไหม อย่าแต่งงานเลย”ฉันชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเล่อเล่อถือไอศกรีมกลับมาพอดี พอได้ยินประโยคนี้ก็หัวเราะเหมือนกันเขาเงยหน้าถามกู้หย่วนเจิง“คุณอากู้กำลังขอร้องแม่ผมอยู่เหรอครับ?”สีหน้าของกู้หย่วนเจิงดูอึดอัด แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ“ใช่”เล่อเล่อเลียไอศกรีมหนึ่งคำ ก่อนครุ่นคิดอย่างจริงจัง“แต่แม่ผมอยากแต่งงานกับใครก็เป็นสิทธิ์ของแม่นะครับ”“เมื่อก่อนคุณอาไม่เห็นคุณค่าของแม่ ตอนนี้ก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับแม่เหมือนกัน”แววตาของกู้หย่วนเจิงค่อย ๆ หม่นลงฉันมองเขาแล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเขาช่างแปลกหน้าเหลือเกินผู้ชายที่ครั้งหนึ่งฉันเคยรักสุดหัวใจ บัดนี้ยืนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างต่ำต้อย สำนึกเสียใจ และหมดสภาพแต่ฉันกลับไม่รู้สึกสะใจที่ได้เอาคืนอีกแล้วในใจมีเพียงความสงบนิ่ง“กู้หย่วนเจิง”“รู้ไหม เมื่อก่อนสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด คืออยากให้คุณหันกลับมามองฉันกับเล่อเล่อสักครั้ง”“แต่ต่อมาฉันถึงได้ร
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 13
ฉันไม่อยากรับแต่เล่อเล่อกลับพูดอย่างจริงจังว่า“แม่ครับ นี่เป็นสิ่งที่เขาควรให้”“เมื่อก่อนเขาติดค้างผมไว้”ฉันชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยอมตกลงทั้งเงินและของขวัญ พวกเรารับไว้ทั้งหมดแต่เล่อเล่อไม่เคยเรียกเขาว่าพ่ออีกเลยทุกครั้งที่กู้หย่วนเจิงมา เล่อเล่อจะพยักหน้าให้อย่างสุภาพ“สวัสดีครับคุณอากู้” ทุกครั้งที่ได้ยินคำเรียกนั้น สีหน้าของกู้หย่วนเจิงจะซีดลงเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่กล้าท้วงอีกแล้วเมื่อก่อนเป็นฉันกับเล่อเล่อที่คอยวิ่งตามเขาคอยถามว่าเมื่อไหร่เขาจะกลับบ้านคอยถามว่าเขาจะอยู่เป็นเพื่อนลูกได้ไหมคอยถามว่าในใจเขายังมีพวกเราอยู่บ้างหรือเปล่าแต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับกันแล้วกลายเป็นเขาที่คอยตามฉันกับเล่อเล่อแต่พวกเราไม่หันกลับไปอีกแล้วทุกเทศกาลและวันหยุด ฉันจะพาเล่อเล่อไปเที่ยวตรุษจีนไปฮอกไกโดดูหิมะวันแรงงานไปเล่นเซิร์ฟที่ทะเลปิดเทอมฤดูร้อนไปยุโรปดูปราสาทไม่รู้กู้หย่วนเจิงไปได้กำหนดการเดินทางของเรามาจากไหน เขามักจะแอบตามมาเงียบ ๆตอนเรานั่งรอขึ้นเครื่องที่สนามบิน เขาก็นั่งอยู่ไม่ไกลตอนเรากินอาหารเช้าที่โรงแรม เขาก็นั่งมองอยู่ห่างออกไปสองโต๊ะตอนเล่อเล่อเ
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 12
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนฉันตื่น กู้หย่วนเจิงก็ไม่อยู่หน้าประตูแล้วพนักงานต้อนรับนำจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ลายมือบนซองเป็นของเขา[จือจือ เล่อเล่อ ผมจะไม่ยอมแพ้]ฉันอ่านจบก็โยนลงถังขยะทันทีเล่อเล่อนั่งแทะขนมปังอยู่ข้างเตียง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองฉันแวบหนึ่ง“แม่ครับ เขาเขียนว่าอะไรเหรอ?”ฉันยิ้มเล็กน้อย“ไม่มีอะไรหรอก”“พยากรณ์อากาศน่ะ”เล่อเล่อเองก็ยิ้มออกมานั่นเป็นครั้งแรกที่เขายิ้มออกมาจากใจจริง นับตั้งแต่เราจากกู้หย่วนเจิงมาตลอดหนึ่งปีหลังจากนั้น มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเรื่องแรกคือไป๋รั่วเวยเกิดเรื่องพยาบาลของโรงพยาบาลนำคลิปวิดีโอที่เธอจงใจป้อนมะม่วงให้เถาเถาไปมอบให้ตำรวจในคลิป เธอรู้อยู่เต็มอกว่าเด็กแพ้มะม่วง แต่กลับหลอกล่อให้เขากินเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่าตำรวจจึงเปิดคดีสอบสวนตอนแรกไป๋รั่วเวยยังพยายามแก้ตัวบอกว่าตัวเองแค่ “ไม่ทันระวัง”แต่ภาพจากกล้องวงจรปิดบริเวณทางเดินของโรงพยาบาล บันทึกเสียงของพยาบาล คำให้การของเถาเถา รวมถึงประวัติแชตระหว่างเธอกับกู้หย่วนเจิง ล้วนกลายเป็นหลักฐานที่ผ่านมา เธอมักใช้ข้ออ้างว่า “เถาเถาคิดถึงพ่อ” “เถาเถาล้ม” หรือ “เถาเถาเป็นไข้” เพื
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 11
“จือจือ ผมขอร้อง”“ให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะ”“เห็นแก่เล่อเล่อเถอะ”พอได้ยินชื่อเล่อเล่อ แววตาของฉันก็เย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง“คุณเพิ่งจะนึกถึงเล่อเล่อตอนนี้เหรอ?”กู้หย่วนเจิงอ้าปาก แต่กลับพูดอะไรไม่ออกเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังมาจากด้านหลังเล่อเล่อยืนอยู่ข้างหลังฉัน กอดตุ๊กตาไดโนเสาร์ตัวน้อยของตัวเองไว้แน่นเขามองกู้หย่วนเจิงที่คุกเข่าอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าสงบนิ่งกู้หย่วนเจิงราวกับคว้าความหวังสุดท้ายเอาไว้ได้ จึงยื่นมือหมายจะสัมผัสเขา“เล่อเล่อ”“พ่อมาแล้ว”“ลูกช่วยพ่อเกลี้ยกล่อมแม่หน่อยได้ไหม?”“พ่อไม่อยากหย่ากับแม่”เขาคิดว่าเล่อเล่อจะใจอ่อนเพราะเมื่อก่อน เล่อเล่อติดเขามากที่สุดแค่เขากลับบ้าน เล่อเล่อก็จะวิ่งเข้าไปกอดขาเรียกพ่อซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ครั้งนี้ เล่อเล่อเพียงถอยไปหลบหลังฉันครึ่งก้าวก่อนจะพูดอย่างสงบนิ่งว่า“คุณอา ไปอยู่กับเด็กคนนั้นข้างนอกเถอะ”“อย่ามารบกวนผมกับแม่อีกเลย”กู้หย่วนเจิงตัวแข็งทื่อมือของเขาค้างอยู่กลางอากาศ“เล่อเล่อ พ่อเป็นพ่อนะ”“ลูกจะเรียกพ่อว่าคุณอาได้ยังไง?”เล่อเล่อมองเขาดวงตาแดงก่ำ แต่กลับไม่ร้องไห้“คุณอาเป็นคนไม่เอาผมกับแ
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 10
แต่เขาชะงักเพียงวินาทีเดียวจากนั้นก็เร่งฝีเท้าเดินออกไปเร็วกว่าเดิมไป๋รั่วเวยโมโหจนคว้าแก้วน้ำข้างเตียงปาใส่เขาแก้วน้ำแตกกระจายอยู่ตรงหน้าประตูขณะเดียวกัน เถาเถาที่อยู่บนเตียงก็ชักเกร็งขึ้นมาอย่างรุนแรงใบหน้าที่ซีดขาวของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ ลำคอส่งเสียงหอบหวีดด้วยความทรมานพยาบาลรีบพุ่งเข้าไปทันที“คนไข้มีอาการกล่องเสียงบวม!”“รีบเรียกหมอ!”“เตรียมกู้ชีพ!”ไป๋รั่วเวยตกใจจนขาอ่อน ทรุดนั่งลงกับพื้นกู้หย่วนเจิงรีบไปสนามบินในคืนนั้นทันทีเที่ยวบินแรกสุดไปเมืองเซินไม่มีตั๋วเหลือแล้วเขาจึงนั่งรออยู่ในโถงสนามบินจนล่วงเข้าหลังเที่ยงคืนระหว่างนั้น เขาโทรหาฉันหลายสิบสายส่งข้อความมานับร้อยข้อความ[จือจือ ผมรู้แล้วว่าผมผิด][คุณอยู่ที่ไหน? ให้ผมเจอคุณสักครั้งเถอะ][เล่อเล่อเป็นยังไงบ้าง?][ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณกับลูกจริง ๆ][ขอร้อง รับสายผมเถอะ]ข้อความเหล่านั้น ฉันไม่ได้เปิดอ่านแม้แต่ข้อความเดียวตอนเครื่องบินลงจอดที่เมืองเซิน เล่อเล่อหลับไปแล้วศีรษะเล็ก ๆ ของเขาพิงอยู่บนไหล่ฉันขนตายังมีคราบน้ำตาแห้งติดอยู่จาง ๆฉันอุ้มเขาลงจากเครื่อง แล้วเรียกแท็กซ
รักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว บทที่ 9
เสียงของกู้หย่วนเจิงราวกับเค้นลอดไรฟันออกมาไป๋รั่วเวยชะงักจนตัวแข็งทื่อกล่องมะม่วงในมือร่วงลงพื้นเนื้อมะม่วงสีเหลืองกลิ้งกระจายเกลื่อนพื้นความลนลานบนใบหน้าของเธอปรากฏอยู่เพียงวินาทีเดียว ก่อนจะรีบบีบน้ำตาออกมา“หย่วนเจิง ฟังฉันอธิบายก่อน ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด...”กู้หย่วนเจิงพุ่งเข้าไป แย่งมะม่วงที่เหลือจากมือเธอแล้วฟาดลงพื้นอย่างแรง“เข้าใจผิดเหรอ?”“ทั้งที่คุณรู้อยู่แล้วว่าเขาแพ้มะม่วง ยังบังคับให้เขากินอีกเหรอ?”“ไป๋รั่วเวย เขาเป็นลูกแท้ ๆ ของคุณนะ!”“อาการแพ้อาหารรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้ คุณรู้ไหม!”ไป๋รั่วเวยถูกเขาตวาดจนหน้าซีดเผือดเถาเถาที่อยู่บนเตียงตกใจจนร้องไห้ออกมาพยาบาลได้ยินเสียงจึงรีบวิ่งเข้ามา“ญาติคนไข้หยุดทะเลาะกันก่อนค่ะ! ตอนนี้อาการของเด็กยังไม่คงที่!”กู้หย่วนเจิงจ้องไป๋รั่วเวยเขม็งวินาทีนั้น แววตาที่เขามองเธอไม่เหลือความปวดใจหรือความเอ็นดูอีกต่อไปมีเพียงความรังเกียจเมื่อไป๋รั่วเวยเห็นว่าเสแสร้งต่อไปไม่ได้ เธอก็เลิกร้องไห้เสียเลยเธอเช็ดน้ำตาออก ก่อนแค่นหัวเราะ“ใช่ ฉันจงใจเอง”“แต่ฉันจะทำยังไงได้ล่ะ?”“ผู้หญิงหย่าร้างมีลูกติดอ
Das könnte dir auch gefallen
เมื่อรักวันวานไม่อาจหวนคืน
ทานตะวัน6.4K Aufrufeใจที่มอดไหม้
กิ่งไม้แปลวเพลิง13.8K Aufrufeดอกไม้ร่วงโรยยากจะรั้งฤดูใบไม้ผลิไว้ได้
ช็อกคลิส5.3K Aufrufeปลูกผิวให้รุ่นน้อง แต่หารค่าหย่ากับคนที่สิ้นใจในกองเพลิง
ฉี่หมิง7.7K Aufrufeเธอคือเม็ดทรายในดวงตา
Mohini4.9K Aufrufeล่องลอยดั่งฝัน
หมาล่าหม้อไฟ884 Aufrufeใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง
เฉาเย่717 Aufrufeคุณสามีที่แพ้ผู้หญิงกลับสัมผัสหญิงอื่น
อู๋ชิง3.9K Aufrufe
