2 เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า

"..." เหมือนการที่ผมไม่หันไปมองทำเป็นเหมือนว่าไม่ได้ยินเลยทำให้นทียิ่งสนใจกว่าเดิม

นทีขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้ๆเขาเอื้อมมือเพื่อจะสะกิดไหล่คนข้างๆ

"หวัดดีนที" แต่เหมือนแจมหนึ่งในแก๊งสามสาวจะเข้ามาทักก่อน

ผมถอนหายใจด้วยความโล่ง ขอบคุณนะแจมเธอคือนางฟ้ามาโปรด

"หวัดดี เธอคือ.." นทีหันไปสนใจเพื่อนใหม่ที่มาทัก

"เราชื่อแจม ฝากตัวด้วยนะ"

"ยินดีที่ได้รู้จัก" นทีส่งยิ้มให้กับแจมทำให้แจมตกอยู่ในภวังค์แห่งความเคลิ้มกับใบหน้าพระเจ้าสร้างของเขา

"ฉันพิงค์นะ ขอไลน์หน่อยดิ" พิงค์มาแรงแซงทางโค้งไม่พูดมากรุกเลย

แจมและกี้ที่ได้ยินดังนั้นหันขวับมาหาพิงค์ที่อยู่ตรงกลางอย่างไม่เชื่อสายตา

"ฉันขอด้วย" แจมพูดขึ้น

"ฉันกี้นะ ขอด้วยดิ"

"อะไรของพวกแกวะ ฉันขอก่อนนะโว้ยย" พิงค์หัวเสียที่เห็นเพื่อนขอตาม

"เอ่อ ใจเย็นๆก่อนนะเดี๋ยวเราให้" แหมพ่อคุณ หล่อเลือกได้จริงๆ ผมที่เห็นดังนั้นก็ได้แต่แอบเหน็บแนมในใจ 

นทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะให้สาวได้แอดไลน์แต่เผอิญว่าครูดันเคาะกระดานเสียก่อน

ก๊อกๆ "นักเรียน ครูยังแนะนำไม่เสร็จมีเพื่อนมาใหม่อีกคนกำลังมาถึงพอดีเลย"

ทุกคนต่างดูไม่สนใจเพราะตอนนี้กำลังให้ความสนใจกับนทีนักเรียนหน้าใหม่ไฟแรงทรงเบ้าหน้าพระเจ้าประทาน

คุณครูได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจก่อนจะเรียกนักเรียนคนใหม่ให้เข้ามา

"ทุกคนเงียบๆ" แพร หัวหน้าห้องที่สนใจแต่เรื่องการเรียนเท่านั้น เขานั่งเลขที่5 ตรงกลางแถวหน้าสุดหันหลังมาตะโกนบอกทุกคน

เหมือนว่ามันจะได้ผล ทุกคนฟังเธอและก็หันหน้ามาด้านหน้า นี่สินะอิทธิพลคนเรียนเก่ง

พอในห้องเงียบแล้วครูก็ให้นักเรียนใหม่อีกคนเข้ามา ทุกคนดูไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนตอนแรก

แต่ทว่าเพียงเขาก้าวมาในห้องสายตาทุกคู่ก็ตกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ แม้หัวหน้าห้องเองก็ยังตะลึง

"เชี่ย!! สเปค" พอร์ชที่เห็นดังนั้นก็หลุดพูดออกมาทำให้กวินเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆต้องสะกิดให้เงียบ

"เดี๋ยวก็ได้ ใจเย็นๆเพื่อน" 

ใบหน้าคมชัด คิวหนาเรียวสวย ดวงตาคมคู่ดำผิวสีแทนแม้จะใส่เสื้อก็มองเห็นหุ่นที่แน่นเปรี๊ยะจากกล้ามเนื้อ

"....ไทม์...." เขาแนะนำตัวสั้นๆอย่างไม่สนใจอะไรก่อนจะก้าวเดินมานั่งที่ว่างข้างหลังผม

"อะเฮือกกก นี่เมื่อกี้ฉันเป็นอะไรไปเหมือนหัวใจหยุดเต้น" กี้ทำท่าตกใจก่อนจะจับอกซ้ายตัวเอง

"กรี๊ดตอนนี้ทันม้ะ...เขาชื่อไรนะมึงเมื่อกี้กูฟังไม่ทัน" แจมหันหน้าไปหากี้ที่อยู่ขวามือ

"ช..ชื่อ ไทม์" พิงค์ที่กำลังเหม่ออยู่พูดขึ้น

"มึง เขาคือนายแมวยั่วสวาท" กี้หันขวับไปจ้องมองไทม์

"ใช่มึง เขาคือปีศาจสุดเซ็กซี่" แจมมองตามทั้งยังเสริมต่อคำพูดเพื่อน

แต่สาวๆพวกนี้ก็ต้องหงอยเพราะคนที่เข้าไปหาไทม์คือมินดาวโรงเรียน สาวสวยสุดฮอตที่ใครเห็นเป็นต้องกำเดาพุ่ง

"ไทม์ป่ะ เรามินนะ" มินเอ่ยทักและยิ้มให้ รอยยิ้มนี้ทำให้ผู้ชายทั้งโรงเรียนใจละลายได้เลย

"อืม" แต่เหมือนจะไม่ใช่กับไทม์ เพราะเขาดูไม่สนใจอะไรเท่าไหร่

"มิน อย่ายุ่งเพราะคนนี้ของเรา" พอร์ชเดินมาขัดทั้งคู่

"อะไรเนี่ยพอร์ช เราแค่มาทักทาย" เธอมองค้อนใส่กวิน แต่ไม่ว่าจะทำสีหน้าดุหรือโกรธแบบไหนก็น่ารักสำหรับหนุ่มๆอยู่ดี

"ไทม์ ไปห้องกูป่าวคืนนี้" โอโหห พอร์ชรุกแรงไม่สนใจใครหน้าไหน

"...." ไทม์ไม่ทันได้ตอบ คุณครูก็พูดขึ้นก่อน

"อะแฮ่ม!!นักเรียน ทำความรู้จักกันก่อนเลยนะวันนี้เปิดเทอมวันแรกครูจะยังไม่สั่งงาน หัวหน้าครูฝากจัดการเรื่องเวรทำความสะอาดวันนี้ด้วยนะ"

"ค่ะครู"

คุณครูถอนหายใจก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างเหนื่อยใจ

พอครูเดินออกจากห้องเสียงเจี๊ยวจ๊าวก็เข้ามาอีกครั้ง เพื่อนๆต่างพากันไปแนะนำตัวเพราะอยากเป็นเพื่อนกับเด็กใหม่ มีแต่ผมที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ยอมลุกไปไหน แต่เด็กใหม่ที่ว่าดันอยู่ทั้งด้านข้างและด้านหลังผมนี่สิ ตอนนี้คนเลยรายล้อมจนเบียดที่ผมไปด้วย

"ว่าไง จะไปไหม" พอร์ชยังคงเซ้าซี้ไทม์ต่อ

"ไม่ไป" ไทม์ปฏิเสธอย่างไม่แยแส

"ไม่ไปจะเสียใจนะโว้ย รับก็เก่งรุกก็ได้ชอบแบบไหนจัดให้หมด"

"..."

"เห้ย!! ไอ่พอร์ชใจเย็น" กวินมาลากตัวเพื่อนกลับไปนั่งประจำที่

"โทษทีนะ ไอ่นี่มันเป็นแบบนี้แหละเห็นหล่อหน่อยไม่ได้ใจมันร่าน" ก่อนจะหันมาพูดกับไทม์ที่ดูเหมือนไม่สนใจแถมยังไม่สะทกสะท้านอะไรอีก

เห็นแบบนั้นผมก็แอบขำที่กวินมันพูดด่าได้ใจมากตลกดี

"คริๆ" บางทีผมก็แอบน้อยใจและอยากมีเพื่อนแบบนั้นบ้าง แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะแค่หน้าตาผมยังเปิดเผยให้ดูไม่ได้เลย

"ทุกคนวันนี้ก่อนไปกินข้าวเราจะแบ่งเวรกันมีใครเสนอไอเดียอะไรไหม"แพรลุกขึ้นไปหน้าชั้นเรียนและพูดขึ้นในขณะที่เพื่อนๆก็ไม่มีใครกลับไปนั่งที่

"ตามความสมัครใจไหม" แจมยกมือตอบ

"อืม ใครอยากคู่กับใครตอนทำเวรบ้างเราจะเขียนใส่กระดาน"

"นที"

"ไทม์"

"มิน"

ฝ่ายหญิงต่างพูดชื่อนักเรียนชายที่มาใหม่ ส่วนฝ่ายชายต่างพูดชื่อดาวประจำโรงเรียน ดูวุ่นวายกันหมด

"เอาล่ะๆ เราว่าจับฉลากดีที่สุด" ไม่มีเสียงคัดค้านใดๆ คำพูดหัวหน้าถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์เพราะเวลาส่งงานจารย์ไม่ทันหัวหน้าห้องลอกได้เสมอ ฮิๆ

"เราจะเขียนวันลงไปในนี้นั่นคือจันทร์ถึงศุกร์ ห้องเรามีทั้งหมด50คนพอดี เวรทำความสะอาดจะมีกันวันละ10คนซึ่งมันจะเยอะเกินไป เพราะงั้นเราจะแบ่งเป็น5คนสลับเดือนกันทำ ตามนี้นะ"

"โอเค" เสียงทุกคนในห้องพร้อมเพรียงกันตอบ

จากนั้นทุกคนก็เรียงแถวกันจับฉลากจนถึงตาผมผมเดินไปยังหน้าห้องก่อนจะจับมวนกระดาษเล็กๆขึ้นมาพร้อมทั้งแกะดู 

จ. อักษรย่อวันจันทร์ คือสิ่งที่ผมได้

"เอาล่ะ เมื่อทุกคนได้ฉลากกันครบแล้วเราจะเรียกตามวันให้ทุกคนยกมือขึ้นนะ" แพร หัวหน้าห้องอธิบายพร้อมทั้งเตรียมหมึกเพื่อเขียนบนหน้ากระดาน

ทุกคนพยักหน้ารับทราบ

"งั้นเริ่มจากวันจันทร์" 

พรึ่บ! ผมยกมือขึ้น

"กันต์ มิน กี้ นที ไทม์" เมื่อหัวหน้าขานชื่อเท่านั้นแหละเหงื่อผมตกพรากๆๆเลย ให้ตายสิรู้งี้น่าจะแลกกับคนอื่น

แพรเขียนชื่อบนกระดาษจนครบตามวันและจำนวนคน

"โอเค ทีนี้ทุกคนก็ไปทานข้าวกันได้ ใครเวรวันจันทร์ก็เริ่มทำตั้งแต่วันนี้เลยนะ"

ห๊ะ!!! ผมได้แต่คิดในใจว่า เอาแล้วไงกู