เข้าสู่ระบบ"ขอนะ" สิ้นเสียงประโยคไทม์โน้มใบหน้าเข้ามาหาผมเรื่อยๆ นัยน์ตาคู่คมยังคงสบตาผมอยู่ตลอดจนกระทั่งริมฝีปากของเราสัมผัสกันผมตะลึงค้างตัวเกร็งแข็งทื่อไปหมดก่อนจะหลับตาปี๋ไม่กล้าสบตาหัวใจเต้นแรงโครมครามแทบจะระเบิดออกมา
"อ้าปากหน่อย" เขาพูดทั้งที่ปากของเรายังคงสัมผัสกันอยู่แบบนั้น ผมเผยอปากตามคำสั่งโดยไม่รู้ตัวจู่ๆเรียวลิ้นก็สอดแทรกมาในโพรงปากตวัดโลมเลียจนเกิดเสียงเฉอะแฉะไปทั่วห้อง นิ้วทั้งห้าถูกกำเข้าหาฝ่ามือตัวเองแน่นด้วยความเกร็ง
สัมผัสที่ส่งมาเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆเรียวลิ้นไล่ต้อนตวัดเลียด้านในปากจนผมหายใจไม่ทันได้แต่นิ่งครางอื้ออึงในลำคอ
พอเห็นว่าตัวเองเคลื่อนไหวอยู่ฝ่ายเดียวก็ทำให้รู้ว่านี่เป็นจูบแรกของอีกฝ่าย ไทม์ใช้มือประคองคออย่างเบามือและเอียงคอหาองศาที่จูบถนัดก่อนค่อยๆเปลี่ยนจากสัมผัสรุนแรงเมื่อครู่เป็นสัมผัสที่นุ่มนวลอ่อนโยนแทนให้คนตรงหน้าตามทัน
ร่างเล็กยังคงแข็งทื่อแต่พอสัมผัสเปลี่ยนไปเขาก็เริ่มตามทันและหาจังหวะตวัดลิ้นกลับไป เขาเริ่มดุนดันลิ้นตัวเองให้สำรวจในปากของฝ่ายตรงข้ามบ้างอีกฝ่ายตกใจเล็กน้อยแต่ก็ตอบรับสัมผัสที่ร่างเล็กมอบให้และสอดประสานกลับไป
พอเห็นว่าอีกฝ่ายเรียนรู้เร็วร่างสูงก็เริ่มตวัดลิ้นรุนแรงมากยิ่งขึ้นทั้งยังดูดลิ้นเล็กที่สอดประสานเข้ามาอย่างแรงจนคนตัวเล็กสะดุ้งกระตุกเบาๆอย่างตกใจ
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นมองในตาคมอย่างหวานเยิ้มเขากำลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบแสนหวานโดยเฉพาะสตรอว์เบอร์รี่ที่กินเข้าไปยิ่งทำให้สัมผัสนี้หอมหวานมากจนไม่อยากถอนออก
เสียงลมหายใจเริ่มดังหืดหาดเพราะจูบเนิ่นนานจนร่างกายต้องการอากาศหายใจ พอเห็นแบบนั้นร่างสูงจึงยอมถอนจูบออกแล้วดูดปากล่างแทน
ก่อนจะได้จังหวะกอบโกยอากาศเข้าปอดอีกครั้งอย่างเหน็ดเหนื่อยมันเป็นจูบที่เนิ่นนานจนแทบลืมหายใจเพราะทั้งเร้าร้อนและรุนแรง
ในระหว่างที่ร่างสูงดูดริมฝีปากล่างอยู่นั้นมือของเขาเริ่มซุกซนสอดแทรกเข้าไปใต้เสื้อผ้าของอีกฝ่ายสัมผัสที่เนื้อตัวที่นุ่มนิ่มทั้งยังลูบไล้ขึ้นไปเรื่อยๆจนเจอยอดอกเต่ง
เขาใช้มือสะกิดเบาๆเชิงขออนุญาต จนอีกฝ่ายสะดุ้งแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรพอเห็นแบบนั้นเริ่มใช้มือเขี่ยยอดอกรัวๆจนร่างเล็กรู้สึกเสียวซ่านขนลุกชูชันไปทั่วทั้งตัว เห็นแบบนั้นก็ยิ่งปลุกอารมณ์เขาให้รุนแรงมากขึ้น
เรียวลิ้นของเขาย้ายมาซุกไซ้ซอกคอขาวจนตอนนี้อีกฝ่ายแทบไม่หลงเหลือสติอยู่อีกต่อไปเขาค่อยๆต้านแรงไม่ไหวโน้มตัวลงนอนอย่างว่าง่าย
เห็นแบบนั้นไทม์เริ่มได้ใจเขาเลิกเสื้อคนตรงหน้าขึ้นจนเห็นผิวขาวและยอดอกชมพูยิ่งปลุกเร้าอารมณ์มากกว่าเดิมนัยน์ตาที่กำลังหวานเยิ้มเปลี่ยนเป็นแววตาหื่นกระหายของสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้เละคามือ
เขาโน้มตัวลงมาบนเนินอกใช้ลิ้นสัมผัสยอดอกเรียวลิ้นไล่โลมเลียตวัดวนหัวชมพูไปมา ส่วนอีกข้างใช้นิ้วชี้สะกิดเขี่ยรัวๆจนคนใต้ร่างทนไม่ไหวร้องครางออกมา"อ่ะ..."
เสียงร้องของเขาทำให้ไทม์มันเขี้ยวจนแอบกัดเนินอกเบาๆจนเกิดรอยแดงรูปฟัน ทำให้ร่างเล็กกระตุกเกร็งด้วยความสะดุ้ง
การกระทำแสนน่ารักนี้มันทำให้ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของไทม์มากขึ้นจนตรงนั้นขยายใหญ่ขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
เขายกขาของคนใต้ร่างขึ้นพาดบ่าแกร่งทั้งสองข้างและใช้เป้ากางเกงที่ปูดนูนของตัวเองถูไถไปตรงหว่างขาเป็นการขออนุญาติ ขอนะอยากทำอยากกระแทรกไม่ไหวแล้วแม่งโครตอยากได้
ดวงตากลมโตจ้องมองตาคู่คมที่ทำสายตาอ้อนวอนร้องขออีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงแก่นกายใหญ่ผ่านเป้ากางเกงที่ถูไถตรงหว่างขาเขาไม่หยุด
"ไม่เอา...ยังไม่พร้อม"
เขาส่ายหน้าปฏิเสธเสียงอ้อยอิ่งทั้งแววตายังคงหวานเยิ้มคำพูดและการกระทำช่างสวนทางกันสิ้นเชิงเหมือนร่างกายของเขาหยุดไม่ได้ มันถูกกลืนกินผ่านสายตาคมกริบจากเสน่ห์ที่เร้าร้อนของคนตรงหน้าแต่สมองกลับสั่งการว่าควรหยุด เดี๋ยวจะเสียเพื่อนนะเว้ย ไอ่กันต์หยุด!!! แต่โครตเร้าใจเลยทำไงดีอยากลองดูสักครั้ง
ผมรวบรวมสติที่เหลือเพียงน้อยนิดผลักไทม์ออกไปก่อนจะเอ่ยปาก "ขอโทษนะไทม์ เราทำไม่ได้" ถ้าสัมผัสกันอีกแค่เพียงเสี้ยงวินาทีละก็ผมคงทนไม่ไหวห้ามใจไม่ได้แล้วแน่ๆ
ไทม์ชะงักเล็กน้อยเหมือนอารมณ์ยังคงค้างอยู่เขารู้สึกว่ายังไงก็ต้องปลดปล่อยให้ได้เพราะตอนนี้มันมาไกลจนเป้ากางเกงอึดอัดปวดหนึบไปหมดแล้ว แม่ง!!โครตดีแล้วก็บอกให้หยุดกับใบหน้าที่เหมือนอยากได้อยากโดนแบบนั้นได้ไงวะ
"งั้นช่วยหน่อยได้ไหม" ร่างสูงทำสายตาวิงวอนคนตรงหน้าสุดชีวิต
พอเห็นแบบนั้นผมก็อดสงสารไม่ได้พยักหน้าแล้วถามว่า"ให้ช่วยยังไง"
ไม่รอช้าอีกฝ่ายรีบปลดกระดุมและรูดซิปกางเกงลง ท่อนเนื้อเต่งดีดเด้งออกมาจนคนตัวเล็กตกใจ เพราะมันขยายใหญ่และเหมือนอัดอั้นจนเห็นเส้นเลือดปูนโปน มันทั้งใหญ่และมีสีคล้ำซึ่งไม่ได้ดูน่าเกียจแต่กลับดึงดูดให้อยากสัมผัสมากกว่าเดิมเมื่ออยู่บนตัวของไทม์
"แค่มองหน้าฉันก็พอ" ไทม์พูดน้ำเสียงแหบกระเส่ามันมีสเน่ห์ดึงดูดบางอย่างจนผมอยากจะเปลื้องผ้าตัวเองออกเดี๋ยวนี้เลยแต่ก็ต้องยั้งใจไว้ แค่ช่วยเพื่อยแก้หงี่ก็พอมันแค่จะเหลา ใจเย็น!!
ผมพยักหน้าแทนคำตอบเมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็เริ่มใช้มือจับแก่นกายใหญ่ของตนทั้งยังมองมาที่ผมด้วยสีหน้าแววตาที่ร้อนแรงจนผมแทบห้ามใจไม่อยู่
น้ำเสียงแห่บกระเส่าและลมหายใจหืดหาดเรียกชื่อผมซ้ำๆ"อ่ะ...กันต์..อึก...กันต์" ไม่หยุดทั้งยังชักรูดท่อนเอ็นของตัวเองขึ้นลงจนเกิดเสียงฉับๆ ผมกลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่าดวงตาคมยังคงจ้องมองมาไม่หยุดเหมือนผมถูกกลืนกินทั้งตัวผ่านสายตาคู่นั้นไปแล้ว
จังหวะที่หนักแน่นของมือที่ชักรูดนั้นได้ยินเสียงฉับๆของท่อนเนื้อที่ถูกเสียดสีปลุกเร้าอารมณ์ให้ของผมเริ่มแข็งตัวขึ้นมาเหมือนกัน...แม่งโครตอยากเหลา
ยิ่งเร่งจังหวะมากเท่าไหร่สีหน้าท่าทางของเขาก็ยิ่งดุดันขึ้นทั้งยังขมวดคิ้วและกัดริมฝีปากตัวเองอีกมันโครตเซ็กซี่เร้าใจ ยิ่งปลุกอารมณ์ทำให้ความเป็นชายของผมขยายใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆจนมันอัดแน่นอยู่ภายในกางเกง
ไทม์สังเกตุเห็นสีหน้าและแววตาของคนตัวเล็กเปลี่ยนไปเหมือนเขาเองก็อยากปลดปล่อยเหมือนกันสายตาเหลือบไปเห็นเป้ากางเกงที่มันนูนขึ้นมา เขากระตุกยิ้มพอใจก่อนจะค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าหาอีกฝ่ายช้าๆในมือยังชักรูดของตัวเองไม่หยุดแต่ก็โน้มตัวไปกระซิบข้างหูคนตรงหน้าเสียงแผ่ว "ให้ช่วยไหม"
น้ำเสียงนั้นทำเอาขนผมลูกซู่ไปทั่ว อา...ไม่ไหวแล้ว
ความอดทนอดกลั้นที่พยายามมาได้แตกสลายเป็นผุยผงผมพยักหน้าเบาๆเป็นสัญญาณว่าเอาเลยช่วยเลยอยากแตกแล้ว
ไม่รอช้ามือข้างที่ว่างของเขารูดซิปกางเกงผมลงแล้วค่อยๆล้วงสัมผัสแก่นกายของผมเบาๆ
เขาดึงกางเกงผมลงเผยให้เห็นท่อนเอ็นสีเนื้อดีดเด้งขึ้นมา จังหวะนั้นเองเขาก็ขยับตัวเข้ามาใกล้ทั้งยังแนบแก่นกายให้ชิดกันแล้วใช้มือใหญ่ข้างเดียวชักรูดขึ้นลง
ท่อนเนื้อเสียดสีกันจนรู้สึกถึงสัมผัสที่แปลกใหม่ มันรู้สึกดีจนหัวสมองขาวโพลนไม่สามารถคิดอะไรได้นอกจากโฟกัสคนตรงหน้าเปลือกตาผมหลับลงอัตโนมัติคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนจะกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซึมด้วยความเสียว
พอเห็นคนใต้ร่างกัดริมฝีปากตัวเองไทม์ก็ยิ่งเพิ่มแรงชักรูดมากยิ่งขึ้น"ไม่ต้องเก็บเสียง ครางออกมาเลย"
ผมกัดริมฝีปากหลับตาส่ายหน้ารัวๆ ไม่เอาอ่ะ น่าอายจะตาย
พอเห็นแบบนี้ไทม์ก็รู้สึกหงุดหงิดเขาโน้มตัวลงประกบจูบจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆก่อนจะสอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็กให้คนใต้ร่างได้ร้องครางอื้ออึงในลำคอแทน
พอถูกกระตุ้นทั้งริมฝีปากทั้งข้างล่างก็ยิ่งรู้สึกดี มือหนาเพิ่มความเสียวกระสันเข้าไปมากยิ่งขึ้นโดยการเร่งจังหวะให้เร็วและหนักแน่น ปักๆๆๆ จนผมทนไม่ไหวอีกต่อไป
หยาดน้ำสีขุ่นพวยพุ่งออกมาจากส่วนหัวของแก่นกาย "อื้ออ" ก่อนจะตามมาด้วยน้ำข้นหนืดของอีกฝ่ายที่ทั้งข้นและเยอะจนเปรอะเต็มหน้าท้องส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่ว
กลับมาปัจจุบันนทียังคงจ้องผมเนิ่นนานโดยเฉพาะดวงตาเขามองอย่างพิจารณาก่อนจะเบิกตากว้างทำหน้าเหมือนนึกอะไรออกแล้วโผล่เข้ากอดผมจนผมตกใจ"เจอสักที...ขอโทษ..ขอโทษที่ทำตัวเย็นชาใส่มาตลอด..ขอโทษที่ทอดทิ้งนายไว้ลำพังนะต่อไปฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว" ตอนแรกคิดว่าเขาจะตกใจแต่ไม่ใช่ เขากลับโผล่เข้ากอดด้วยหัวไหล่ที่สั่นไหวเบาๆเหมือนกำลังร้องไห้ราวกับสำนึกผิดและบอกเหตุผลถึงการย้ายมาเรียนที่นี่เพราะอยากจะพูดว่าคำว่าขอโทษให้ได้ "จะโกรธจะเกลียดก็ได้แต่ฉันขอโทษนายด้วยจริงๆกับสิ่งที่ฉันเคยทำ" ในตอนนั้นที่นทีเจออีกฝ่ายครั้งแรกคือเขากำลังโดนกลั่นแกล้งอย่างหนักตอนแรกก็ยืนมองอยู่เฉยๆแล้วคิดว่า 'ทำไมไอ่คนซื่อบื่อนั่นถึงไม่ยอมตอบโต้อะไรเลยสักที' จนตนทนไม่ไหวจึงต้องเข้าไปช่วย แต่ฝ่ายที่โดนต่อยยับกลับเป็นตัวเขาเองเพราะพวกนั้นคนเยอะกว่า แต่ตลกที่ว่าไอ่คนที่เขาบอกว่าซื่อบื่อกลับเป็นคนมาอุ้มเขาหนีไปเสียดื้อๆ ทั้งๆที่ต่อยยังไม่หนำใจเลยด้วยซ้ำ'ฮิๆ ขอบคุณนะ' ในตอนที่กันต์กล่าวขอบคุณ นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาพึ่งเห็นคนที่มีแววตาสวยและยิ้มสดใจเหมือนโลกทั้งใบเป็นสีชมพู และเขาก็เผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว ทั้งๆที่โดนรังแกม
จิ๊บๆ เสียงนกร้องเป็นสัญญาณของเช้าวันใหม่กึกก้องเข้ามาในโสตประสาทขณะที่ผมกำลังเคลิ้มหลับในห้วงแห่งความฝันเฮือกก ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำอันน่าอดสู นี่กูทำอะไรลงไปวะเนี่ย ก่อนจะส่ายหัวอย่างไม่น่าเชื่อ"ไม่จริงๆๆ มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม บอกทีว่ามันไม่จริ้งง ฮือๆๆ"ผมกระชากหมอนตบ ป้าบๆๆ ลงบนเตียงอย่างบ้าคลั่ง ไอ่บ้าๆๆๆตายซะ ตายซะะะ กูเนี่ยตายซะฮืออแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะทีนี้ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำก่อนส่องกระจกดูสารรูปตัวเอง คอมีรอยจ้ำแดงจิ๊ดนึง ส่วนหัวนมมีรอยฟันกัด ถ้าหลบหน้าหมอนั่นก็ต้องรู้อีกแล้วตามมาอีกตามเคย สรุปไม่มีประโยชน์อยู่ดี แล้วทำไมตอนทำไม่คิดเยอะๆให้ตายเถอะ เรื่องจูบในห้องน้ำก็ยังไม่ได้ถามนี่ยังจะมาซาบาเฮ้กันอีกกูจะบ้า"หวัดดีไทม์พอดีเมื่อคืนเราเมามากก็เลยเผลอตัวไปหน่อย" ไอ่บ้าเมาเหี้ยไร แดกแต่นม"ไม่ได้ๆเอาใหม่...หวัดดี เรื่องเมื่อคืนขอโทษนะ" แล้วจะขอโทษเรื่องอะไร กูไม่ผิด "โอ้ยๆๆ ไม่รู้ๆๆๆ ถ้าเจอหน้าก็แค่หวัดดีแค่นั้นพอ จบ! อย่าคิดมากทำตัวให้เป็นธรรมชาติ"ร่างเล็กกำลังทะเลาะกับตัวเองในกระจกมองดูลำคอและร่างกายก่อนจะเหลือบไปมองปากที่บวมเจ่อของตัวเองและใช้มือแ
"ขอนะ" สิ้นเสียงประโยคไทม์โน้มใบหน้าเข้ามาหาผมเรื่อยๆ นัยน์ตาคู่คมยังคงสบตาผมอยู่ตลอดจนกระทั่งริมฝีปากของเราสัมผัสกันผมตะลึงค้างตัวเกร็งแข็งทื่อไปหมดก่อนจะหลับตาปี๋ไม่กล้าสบตาหัวใจเต้นแรงโครมครามแทบจะระเบิดออกมา"อ้าปากหน่อย" เขาพูดทั้งที่ปากของเรายังคงสัมผัสกันอยู่แบบนั้น ผมเผยอปากตามคำสั่งโดยไม่รู้ตัวจู่ๆเรียวลิ้นก็สอดแทรกมาในโพรงปากตวัดโลมเลียจนเกิดเสียงเฉอะแฉะไปทั่วห้อง นิ้วทั้งห้าถูกกำเข้าหาฝ่ามือตัวเองแน่นด้วยความเกร็งสัมผัสที่ส่งมาเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆเรียวลิ้นไล่ต้อนตวัดเลียด้านในปากจนผมหายใจไม่ทันได้แต่นิ่งครางอื้ออึงในลำคอพอเห็นว่าตัวเองเคลื่อนไหวอยู่ฝ่ายเดียวก็ทำให้รู้ว่านี่เป็นจูบแรกของอีกฝ่าย ไทม์ใช้มือประคองคออย่างเบามือและเอียงคอหาองศาที่จูบถนัดก่อนค่อยๆเปลี่ยนจากสัมผัสรุนแรงเมื่อครู่เป็นสัมผัสที่นุ่มนวลอ่อนโยนแทนให้คนตรงหน้าตามทันร่างเล็กยังคงแข็งทื่อแต่พอสัมผัสเปลี่ยนไปเขาก็เริ่มตามทันและหาจังหวะตวัดลิ้นกลับไป เขาเริ่มดุนดันลิ้นตัวเองให้สำรวจในปากของฝ่ายตรงข้ามบ้างอีกฝ่ายตกใจเล็กน้อยแต่ก็ตอบรับสัมผัสที่ร่างเล็กมอบให้และสอดประสานกลับไปพอเห็นว่าอีกฝ่ายเรียนรู้เร็วร่า
ปริบๆเปลือกตานวลเปิดขึ้นช้าๆก่อนจะเห็นภาพคนตรงหน้าที่จดจ้องตาไม่กระพริบ"ไทม์!!" ผมตกใจรีบกระเด้งตัวขึ้นอุส่าหลบหน้ามาทั้งวัน มาอยู่นี่ที่ได้ไงเนี่ย"หลบหน้าฉันทำไม" พูดด้วยน้ำเสียงดุ"ปะ...ป่าวไม่ได้หลบ" ผมเฉไฉรีบส่ายมือ"โกหก" เห็นอยู่ชัดๆว่าหลบ"ก็นาย..." จะให้พูดว่าไรอ่ะ ก็เขาจูบผมที่ห้องน้ำแล้วจะให้มองหน้ากันติดได้ไง"โกรธที่ฉันทำแบบนั้นกับนายเหรอ""ไม่ได้โกรธก็แค่..." "แค่?""รู้สึกแปลกๆ" ผมหลบตาพูดในหัวปรากฏภาพในห้องน้ำขึ้นมาอีกครั้งจนรู้สึกเขินสองแก้มค่อยๆขึ้นสีแดงระเรื่อไปจนถึงใบหูผิวหน้าที่ขาวยิ่งทำให้เห็นชัดว่าคนตัวเล็กกำลังเขิน ไทม์เห็นอย่างนั้นก็แอบยิ้มในใจแล้วแกล้งแหย่เล่น"แปลกยังไงหรอ?" เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้"..." ผมไม่กล้าสบตาจะให้บอกได้ยังไงว่าหัวใจมันเต้นแรงจนเหมือนจะระเบิดออกมาแล้วเอาแต่คิดถึงเรื่องนั้นซ้ำๆน่ะ เดี๋ยวได้โดนหาว่าเป็นโรคจิตพอดี ผมเลยบ่ายเบี่ยงกลับไปโดยการเอามือสองข้างปิดหูแล้วพูดว่า"ไม่รู้ๆๆๆๆๆ" จากนั้นก็เนียนๆลุกขึ้นเดินออกมา'ขืนอยู่ต่อมีหวังหัวใจได้ระเบิดจริงๆแน่'แต่เขาดันลุกเดินตามมาด้วยนี่สิทั้งยังพยามจะมากอดคอผมอีก ผมเลยได้แต่เบี่ยงตัวหลบไปม
ตึก ตึก ตึก ฝีเท้ารีบเร่งจูงข้อแขนไว้เน้นให้สาวเท้าเดินตามไปโดยที่อีกฝ่ายไม่ยินยอม แต่ถึงอย่างนั้นก็มาถึงจุดหมายที่คิดไว้ นั่นคือป่าหลังโรงเรียนเป็นที่ที่ต้องผ่านตึกล้างเข้าไปลึกๆถึงจะเจอ ด้านในเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่เขียวขอุ่มและยุงชุมเต็มไปหมดโดยรอบมีเสียงนก เสียงแมลงบินก้องไปทั่วให้ความรู้สึกค่อนข้างหลอนเลยทีเดียว เป็นที่ที่ปกติจะไม่ค่อยมีใครย่างกรายเข้ามาเว้นแต่พวกหนีเรียนที่มักจะมาปีนกำแพงข้ามไปเที่ยวอยู่บ่อยๆ เพราะถ้าเดินตรงไปอีกเรื่อยๆลึกเข้าไปจนสุดป่าก็จะเจอกำแพง สามารถปีนออกนอกโรงเรียนไปเที่ยวและกลับเข้ามาโดยที่ไม่มีใครรู้ได้ แต่ติดที่ว่าต้องทายากันยุงมาด้วยเพราะที่นี่ยุงชุมมาก"ปล่อย มันเจ็บ" ผมพยายามสะบัดมือที่อีกฝ่ายจับไว้แน่นแต่ก็ไม่ยอมหลุดสักที"รู้ไหมฉันรอนายหลังตึกล้างทุกวันเลย" โจพูดขึ้นทั้งยังยกยิ้มเจ้าเล่ห์"แม่นาคก็ไม่ใช่ จะรอทำไม" ผมตอบกลับแบบไร้ อารมณ์สุดๆ"ก็เพราะมึงทำกูแสบมากเลยไงคนสวย" เขาแสยะยิ้มก่อนจะกระชากมือที่จับไว้อย่างแรงจนผมเซถลาเข้าไปในอ้อมกอดตามด้วยการรัดผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย"กูทำไรมึง ปล่อยยย!!" ผมตะคอกใส่พยามยามดีดดิ้นให้หลุดจากพันธนาการแต่ดูเหมือนย
ผลั่ก!! ไทม์ผลักผมเข้ามาในห้องน้ำสาธารณะที่โรงเรียนก่อนที่ตัวเองจะเข้ามาแล้วจัดการปิดประตู"เดี๋ยวจะทำอะ..อุบ" ไม่ทันได้พูดจบริมฝีปากเขาก็เข้าครอบงำจนผมตกตะลึงเบิกตากว้างลำตัวเกร็งจนไม่กล้ากระดิกไปไหน ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมากจนผมไม่ทันตั้งตัว สมองผมกำลังประมวลสถานการณ์ตอนนี้แล้วได้คำตอบว่า 'นี่มันเกิดอะไรขึ้น'เขาถอนริมฝีปากออกช้าๆก่อนจะจ้องหน้าผมที่ตอนนี้นิ่งเงียบเป็นเป่าสาก"อืม อร่อยจริงด้วย" แล้วเขาก็พูดออกมาหน้าตาเฉยในขณะที่ผมกำลังสับสนวุ่นวายทะเลาะกับสมองตัวเองอยู่เงียบๆ 'เมื่อกี้อะไร จูบเหรอ ไม่มันเรียกแตะปาก ทำทำไม เขาแค่อยากลิ้มรสไอติม หรือไม่มีเงินซื้อเลยต้องทำแบบนี้ ห๊ะ ไม่จริงมั้งแท่ง15บาทเอง'"นะ..นายจนเหรอ" พูดอะไรออกไปวะเนี่ย"หืม" เขาเลิกคิ้วเหมือนกำลังงงว่าผมกำลังพูดอะไรที่ไม่เข้ากับสถานการณ์ตอนนี้เอาซะเลย"ฮ่ะๆ..เดี๋ยว..ไปซื้อ..ไอติมให้นะ..ฮ่ะๆ" ผมแค่นเสียงหัวเราะพูดจาตะกุกตะกักเป็นคำๆเกร็งจนทำตัวไม่ถูก นี่พูดไรออกไปวะ หยุดดิ้ก่อนจะยื่นมือไปเพื่อปลดกลอนประตูแต่ยังไม่ทันได้ทำก็ถูกไทม์จับมือไว้เสียก่อนอึก..น้ำลายอึกใหญ่กลืนลงคอ นี่เขาจะทำอะไร"อยากลองกินไอติมรสอื่นไ







![พันธะต้องห้าม : Fated to Bind [Omegaverse]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)