Se connecterPartager
บทนำ
Date de publication:
2026-03-11 20:08:04เธอกลับมาแล้ว…
ภานุยืนนิ่งอยู่ปลายทางเดินของโรงพยาบาล
ข้างตัวคือบอร์ดประกาศรายชื่อแพทย์เวรประจำแผนก ตัวหนังสือขาวบนพื้นดำชัดเจน ชื่อของเธออยู่ตรงนั้น — ชื่อที่เขาไม่เคยลืม“พญ.เจนนิส ศัลยแพทย์ทรวงอก”
ชื่อที่เคยผูกอยู่กับพี่สาวของเขา
ชื่อที่เคยทำให้ผู้หญิงอย่าง ‘ยิหวา’ ร้องไห้เงียบ ๆ ทั้งคืน และชื่อเดียวกันนี้แหละ… ที่เขาเฝ้ามองมาตลอดในความเงียบ — ในฐานะ “แฟนเก่าของพี่สาว” ในฐานะ “ผู้หญิงที่เขาไม่ควรคิดอะไรเกินเลย” แต่เขาคิด และเขาคิดมาตลอดตอนแรกเขาแค่อยากรู้…ว่าเธอเป็นคนยังไง
คนที่หักอกพี่สาวเขาแล้วเดินจากไปหน้าตาเฉย คนที่เลือก “ทุนต่อเฉพาะทาง” แทนที่จะอยู่กับพี่เขา คนที่กลับมาโดยไม่มีแม้แต่คำขอโทษแต่พอได้เห็นเธอในชุดกราวน์
ในห้องผ่าตัด ในแววตาเด็ดขาดกับคนไข้ ในรอยยิ้มที่ไม่เคยเอ่ยถึงใครใหม่หลังกลับมา เขาก็รู้…เธอแม่ง…โคตรเหมือนพี่เขา
เหมือนเกินไป เหมือนจนอยากขังไว้กับตัวเองคนเดียวและเขา—ภานุ น้องชายของยิหวา
ก็ไม่เคยรู้ตัวเลย…ว่า …เขารักผู้หญิงแบบพี่ และอยากได้ผู้หญิงของพี่ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่…....
กริ่ง…กริ่ง…กริ่ง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในช่วงที่ผมกำลังเปลี่ยนเสื้อหลังออกเวร
เสียงปลายสายจากพยาบาลเวรเปลี่ยนเสียงธรรมดาของวัน ให้กลายเป็นห้วงเวลาเย็นยะเยือกในทันที
“คุณหมอภานุคะ… มีเคสฉุกเฉินเข้ามา คนไข้ชื่อ ‘ร้อยตำรวจโทยิหวา’ … เป็นญาติของคุณหมอใช่ไหมคะ?”
หัวใจผมหยุดเต้นไปชั่วขณะ
“พี่สาวผมครับ… เกิดอะไรขึ้น”
“ได้รับบาดเจ็บจากเหตุระเบิดขณะปฏิบัติหน้าที่ค่ะ… ขณะนี้อยู่ระหว่างเตรียมเข้าห้องผ่าตัด แต่มีปัญหาว่าหมอผู้ช่วยผ่าตัดรายนี้ไม่สามารถทำหัตถการต่อได้แล้วค่ะ…”
คำว่า “หมอผู้ช่วยผ่าตัดทำต่อไม่ได้” ทำให้ผมสะดุด
“ใครเป็นหมอช่วย?”
“คุณหมอเจนนิสค่ะ…”
มือผมชะงัก ปลายนิ้วเกร็งเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ชื่อของเธอ—ชื่อที่ผมได้ยินมาตลอดหลายปี—แต่ไม่เคยเกี่ยวข้องกับชีวิตพี่สาวผมในบริบทแบบนี้มาก่อน
พี่สาวผม… กับคนที่รักเธอที่สุด… อยู่ในห้องผ่าตัดเดียวกัน
…แต่คนที่รักเธอ กลับลงมือไม่ได้
ผมไม่โทษเธอ
ผมเข้าใจดี
มันไม่ง่ายหรอก—กับการต้องยืนเฉย ๆ มองคนที่เรารักแน่นิ่งอยู่บนเตียงผ่าตัด
มันโหดร้ายเกินกว่าจะเรียกว่าวิชาชีพ
แต่ความเข้าใจ ไม่ได้หมายความว่าผมจะยืนดูเฉย ๆ
“ล็อกห้องไว้ ผมขอร่วมผ่าด้วย”
ผมพูดแค่นั้น ก่อนจะก้าวเท้าเร็วที่สุดเท่าที่ร่างกายจะพาไปได้
⸻
Dernier chapitre
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) ตอนพิเศษที่ - มีแต่สิ่งดีๆนะ
เช้าวันนี้ แสงอรุณอุ่นนวลเล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยความเงียบสงบของยามเช้าถูกเติมด้วยเสียงฝีเท้าเบา ๆ ของภานุที่เดินมาหยุดข้างเตียง เขาก้มลงตรวจชีพจรเจนนิสอย่างชำนาญ ก่อนจะใช้เครื่องฟังเสียงหัวใจลูก ๆ ที่อยู่ในครรภ์เสียง “ตึกตัก” สองจังหวะซ้อนกันดังชัดเจน…ชวนให้หัวใจพ่อเต้นตามท้องของเจนนิสโตขึ้นพอสมควรแล้วเธอนอนพิงหมอนสูง มองภานุด้วยสายตาอุ่น ๆ ที่เต็มไปด้วยความขอบคุณไม่นาน พ่อและแม่ภานุก็เข้ามาเยี่ยมตั้งแต่เช้าตรู่แม่ถือถุงผลไม้และซุปอุ่น ๆ พ่อแม้จะยังอยู่ในเครื่องแบบ ก็ยังสละเวลามายืนข้างเตียง เอ่ยเพียงสั้น ๆ แต่ชัดเจน “เก่งมากหนู…อีกนิดเดียวก็จะผ่านไปแล้ว”ทุกคนในห้องต่างรู้ดีว่า สิ่งที่เจนนิสเผชิญอยู่ไม่ง่ายและกำลังใจคือยาที่ดีที่สุดสำหรับเธอในตอนนี้ไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออกหมอคริสในชุดกาวน์สีขาวก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มใจดี“อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่ วันนี้ผมมีข่าวดี” หมอคริสเอ่ยขณะตรวจดูผลวัดต่าง ๆ “อาการดีขึ้นมากนะครับ ชีพจร ความดันอยู่ในเกณฑ์ คุณแม่ลองเดินได้บ้างแล้วนะ…ค่อย ๆ ขยับทีละนิด”คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศทั้งห้องโล่งใจขึ้นในทันทีเจนนิสเองก็รู้สึก
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) ตอนพิเศษ - คำอธิฐานมีจริง
เมื่อภานุพาเจนนิสเดินมาถึงหน้าห้องแม่ที่โรงพยาบาล ประตูห้องถูกเปิดออกพอดี ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารเดินออกมาอย่างรีบเร่ง“อ้าว เฮ้ย! มาจากไหนเนี่ย?” ภานุเอ่ยทักทันทีที่เห็นใบหน้าคุ้นเคยภาคินชะงักไปชั่ววูบ หันมายิ้มให้พี่ชาย “ไงพี่ แวะมาจากค่ายน่ะ มาเอาของนิดหน่อย เดี๋ยวต้องรีบกลับไปฝึกต่อแล้ว แม่เรียกมาให้เซ็นเอกสารจดทะเบียนอะไรสักอย่างนี่แหละ”พูดจบก็เหลือบมองนาฬิกา ก่อนขยับจะเดินผ่านไป “ไปก่อนนะ รถมารอแล้ว”ภานุทำหน้างงเล็กน้อย ก่อนตบไหล่น้องชาย “เออ ปลอดภัยด้วยล่ะ ด่วนไปไหนของมันอีกละ…”ภาคินเพียงแต่ยิ้มบาง ๆ โบกมือลาแล้วก้าวฉับ ๆ จากไปโดยไม่หันกลับภานุหันกลับมามองเจนนิส ส่งยิ้มอ่อนโยนให้ “นั่นน้องชายคนเล็กของบ้านผมเอง ชื่อภาคิน นายๆจะเจอกันที ไว้ผมพาไปเจอนะ น้องน่าจะด่วน”เจนนิสพยักหน้ารับ ยิ้มบาง ๆ ก่อนเดินเข้าไปในห้องแม่อย่างเงียบ ๆ ทิ้งเสียงฝีเท้าของภาคินที่จางหายไปกับทางเดินยาวของโรงพยาบาลภานุผลักประตูเข้าไปในห้องรับรอง ทั้งคู่ยกมือไหว้พ่อกับแม่ที่นั่งรออยู่ข้างใน พ่อของภานุในชุดทหารเต็มยศ กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์บนโซฟาด้วยท่าทีสงบ เยือกเย็นตามสไตล์ผู้นำครอบครัวเจน
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 69 เรื่องราวของความรัก(จบ)
ในห้องนอนที่แสงเช้าสาดผ่านม่านโปร่ง เจนนิสนอนนิ่งอยู่บนเตียง ร่างกายอ่อนล้าจากการแพ้ท้อง แต่หัวใจกลับไม่เหนื่อยล้าอย่างเดิมอีกต่อไปขณะที่ลมหายใจเธอค่อย ๆ สม่ำเสมอ เสียงหัวใจของอีกหนึ่งชีวิตในตัวเธอก็ยังดังก้องในความทรงจำเธอคิดย้อนกลับไปถึงวันที่เคยกลัวครอบครัวกลัวการผูกมัด กลัวความผิดหวัง กลัวจะไม่มีบ้านให้ใครซุกหัวนอน เพราะบ้านในอดีตของเธอไม่เคยอบอุ่นแต่ตอนนี้ แม้ร่างกายจะอ่อนแรงแต่การมีภานุอยู่ข้าง ๆ ทั้งในวันที่หัวเราะ วันที่ร้องไห้ วันที่อ่อนแอทำให้เธอค่อย ๆ มองเห็นความหมายของคำว่า ครอบครัว ใหม่อีกครั้งเจนนิสตกผลึกกับตัวเองว่าความอบอุ่นไม่ได้เกิดจากสถานที่ หรืออดีตที่ผ่านมาแต่มันเริ่มต้นได้จากคนสองคนจากมือที่กอดไว้แน่นจากสายตาที่มองกันด้วยความเข้าใจจากหัวใจที่พร้อมจะเติบโตไปด้วยกัน…แม้จะกลัว แม้จะไม่พร้อมก็ตามวันนี้ เธออาจยังไม่พร้อมสมบูรณ์แต่ก็พร้อมจะ “ลองรัก” ดูอีกสักครั้งพร้อมจะสร้างบ้านหลังใหม่ ให้กับตัวเอง กับภานุ กับลูกน้อยในท้องและกับอนาคตที่เธอจะไม่หนีจากมันอีกต่อไปชีวิตของเธอกำลังเปลี่ยนไป แต่ครั้งนี้ เธอเลือกจะเปลี่ยนไปพร้อมกับคนที่รักและยอมรับในตัวตนของ
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 68 เสพติดคุณ
หลังออกจากห้องตรวจ แม่ภานุเดินเคียงข้างสองคนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“เย็นนี้ไปทานข้าวที่บ้านแม่นะลูก แม่จะเตรียมของโปรดให้”ภานุรีบรับคำแล้วพูดแซวแม่ทันที “แต่แม่ครับ เมียผมท้องอ่อน กินอะไรไม่ค่อยได้ ผมดูแลเองได้นะแม่”น้ำเสียงจริงจังแต่ปนหวงแหน ใบหน้าภานุเต็มไปด้วยความภูมิใจในฐานะพ่อบ้านมือใหม่แม่ภานุหันมามองลูกชายแล้วอมยิ้ม “แล้วแกไม่คิดจะแต่งงานกับเขาหน่อยเหรอภานุ?”เสียงพูดเหมือนหยอกแต่สายตานิ่งจริงจังเจนนิสที่เดินข้าง ๆ สะดุ้งนิดหน่อย รีบตอบแทรกเสียงเบา“ไม่เป็นไรค่ะ หนูยังไงก็ได้…”ใบหน้ามีรอยเขินอายเล็ก ๆ ชำเลืองมองภานุอย่างประหม่าแต่ภานุส่ายหน้าทันที ยืนยันหนักแน่น“ไม่ได้หรอกคุณ! ยังไงผมต้องจัดงานแน่นอน—แต่คุณพร้อมตอนไหนบอกผมนะ ผมจะไม่บังคับ”สายตาจริงใจ มือกุมมือเธอแน่นราวกับจะส่งผ่านความมั่นคงในใจทั้งหมดเจนนิสมองเขา ยิ้มอ่อน ๆ พยักหน้าเบา ๆ ใจหนึ่งอบอุ่นใจหนึ่งยังเขินอยู่ลึก ๆแม่ภานุหันไปมองลูกชายแล้วพูดกับน้ำเสียงจริงจังแต่แฝงความเอ็นดู“ช่วงนี้อย่าลงเวรให้หนูเจนนิสนะภานุ ให้เขาพักผ่อนให้มาก ๆ”ภานุหันมาตอบแบบเด็กดี “ค้าบแม่!”เสียงตอบพร้อมรอยยิ้มเต็มแก้ม ทำเอาแม่หัวเราะเบ
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 67 ที่สุดในชีวิต
เมื่อภานุประคองเจนนิสเข้าไปถึงแผนกสูตินรีเวชของโรงพยาบาล เสียงฮือฮากระซิบกระซาบก็กระจายไปทั่วโถงรอตรวจ เหล่าพยาบาลและเจ้าหน้าที่แอบเหลือบมองทั้งสองคนเป็นระยะ ขณะที่ภานุยืนเคียงข้างเจนนิสไม่ห่างในกลุ่มพนักงานเวรเปลี่ยนผลัด“นี่ๆ ได้ข่าวยัง? คู่หมั้นอาจารย์ภานุ ขอตัวถอนหมั้นหลังกลับจากพม่า เขาว่าอาจารย์หมั้นกับหมอเจนนิสใหม่เหรอ?”“แต่ฉันเห็นหมอเจนนิสเดินมาด้วยกันจริงนะ เห็นอาการเหมือนคนแพ้ท้องด้วย…”เสียงซุบซิบยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆบางคนหยิบมือถือมาแชะภาพ บ้างก็ส่งข้อความในไลน์กลุ่มโรงพยาบาล“มีข่าวด่วน! ภานุ หมอเจนนิส เข้าสูตรนิยายเลยเว้ย!”“หรือเขาจะมีข่าวดีอะ?”เสียงเมาท์แรงสะเทือนไปถึงห้องผู้บริหารเสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์แผนกสูติทำให้คุณหญิง แม่ของภานุชะงักฝีเท้า“เมื่อกี้เห็นคุณหมอภานุพาผู้หญิงเข้าไปในห้องตรวจนะ… เหมือนจะเป็นหมอเจนนิส”“ใช่ ๆ หมอภานุที่เคยมีข่าวลือว่าหมั้นกับหมอกานดานั่นแหละ…”คำต่อท้ายหลุดเป็นเสียงเบา แต่กลับดังชัดในหูของเธอพอ ๆ กับเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นแรงความจริงเรื่องสัญญาหมั้นระหว่างครอบครัว กับบ้านกานดายังไม่เคลียร์ เพราะตัวแม่ภานุเองก
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 66 หรือว่า…
เช้าแสงอ่อนสาดลอดผ้าม่าน เจนนิสรู้สึกตัวตื่นขึ้นในอ้อมกอดอุ่นของภานุ กลิ่นกายและลมหายใจร้อนของเขายังคลอเคลียข้างแก้ม เธอขยับตัวเบา ๆ รู้สึกเหมือนร่างกายหนักอึ้งไปหมด หัวหมุนเวียนคล้ายคนเมาค้าง สะโพกกับต้นขาก็ยังระบมจากค่ำคืนดุเดือดเจนนิสหลับตานิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้ามองคนที่กอดเธอไว้“คุณ…ฉันรู้สึกแปลก ๆ เวียนหัวมาก…”น้ำเสียงแผ่วพร่าของเธอดึงความสนใจภานุให้ตื่นเต็มตา เขานับนิ้วอยู่ในอากาศ ท่าทางเหมือนกำลังคิดอะไรเร็วจี๋ทันใดนั้น ภานุเบิกตากว้าง เผลอยิ้มกว้างแล้วร้องออกมาอย่างดีใจ “เว้ย! เดือนนี้…!”เขาคว้ามือเธอมากุมไว้แน่น ดวงตาเป็นประกายลิงโลดจนน่าแปลกใจเจนนิสขมวดคิ้ว งุนงงกับท่าทีของเขา“เดี๋ยว…คุณเป็นอะไรเนี่ย อยู่ ๆ ก็ดีใจอะไรของคุณ?”เธอมองเขางง ๆ หัวก็ยังหมุนติ้วภานุดึงเธอเข้ามากอดแน่นขึ้นอีก “คุณ…เมื่อวานมัน…วันที่เลยมานะ รู้ไหม?”เจนนิสยังงงงวยกับท่าทีร้อนรนปนดีใจของเขา “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันรู้สึกเวียนหัว?”ภานุยิ้มกรุ่มกริ่ม ลมหายใจร้อนผ่าวใกล้ข้างหู “ไม่แน่นะ…คุณอาจจะเมาค้าง หรือ…อาจจะกำลังมีเซอร์ไพรส์อะไรบางอย่างก็ได้”เขาขยี้จมูกลงบนแก้มเธออย่างหวงแหนเ
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 26 ขอเถอะนะNC ️
นิ้วมือเธอจิกลงกับเส้นผมของภานุ ดึงแน่นเหมือนต้องการควบคุมตัวเองแต่ก็ยิ่งผลักตัวเองให้ดำดิ่งไปกับความรู้สึกนั้นร่างกายดิ้นเล็กน้อยตามจังหวะที่ปลายลิ้นเขาเคลื่อนไหว …บางครั้งสั่นไหว บางครั้งสะท้านแรงจนต้องขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้เสียงหายใจของเธอขาดห้วงสลับกับเสียงครางที่หลุดรอดดวงตาปรือพร่า เธอหลับตาพ
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 4 ถ้ามันต้องแลก
เจนนิสเดินกลับมาที่ห้องพักแพทย์…ห้องเดิมที่เคยมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และเงาของใครบางคนตอนนี้มันเงียบเกินไป… จนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแผ่วเบาเธอวางแฟ้มคนไข้ลงบนโต๊ะ ก่อนจะยืนนิ่งมองไปรอบห้องที่ตรงมุมนั้น… ยิหวาเคยนั่งพิงกำแพงเล่นหมากฝรั่งที่ตรงโซฟานั้น… ยิหวาเคยนอนหลับตอนรอเธอผ่าตัดเสร็จเธอ
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 3 ครั้งนี้ไม่อยากพลาดเหรอครับ
ห้องผ่าตัดเวลาเกือบเที่ยงคืนไฟยังไม่ดับ และเสียงหัวใจของคนไข้บนจอก็ยังดังอยู่เป็นจังหวะภานุยืนมองผ่านกระจกบานหนาเขาไม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในเคสคืนนี้เพราะเขาอยากดู เธอ ทำงาน — แพทย์ใหม่ของแผนก… เจนนิสเธอสวมชุดกราวน์สีเขียวเข้ม ผูกผมไว้เรียบแผ่นหลังใบหน้าแม้ซูบลงจากวันที่กลับมาใหม่ ๆ แต่แววตาใน
รักไม่ได้…หยุดไม่ได้(แอบรักเมียเก่าพี่) บทที่ 1
ผมเดินมาถึงหน้าห้องผ่าตัดตอนที่เธอ—หมอเจนนิส—ทรุดตัวลงนั่งอยู่กับพื้นน้ำตาเธอไหลไม่หยุด ร่างทั้งร่างสั่นเหมือนเด็กที่เพิ่งเผชิญโลกที่โหดร้ายเกินไปและผมมองเธอ… ในฐานะน้องชายของคนที่เธอรักผมไม่ได้เกลียดเธอแต่อาจไม่เข้าใจในแบบเดียวกันเพราะสำหรับผม—ในฐานะหมอ—มีอย่างเดียวที่เราห้ามแพ้ คือ ความกลัว
Vous vous intéresseriez aussi à
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก256.7K Vuesหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.1K Vuesบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.5K Vuesวิศวะร้อนรัก
Re-match I รีแมทช์180.0K Vuesไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย65 Vuesกลรัก ซาตาน
นงพะงา 52 Vuesภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว151 Vuesตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ227 Vues
