เข้าสู่ระบบตอนที่ยี่สิบเจ็ด
สำรวจถ้ำ
แม้จ
ตอนที่ยี่สิบ ประสานเสียง กุนซือหลิวหยางจับมือบางมารูดท่อนเอ็นของตัวเองไปพลางระหว่างมองดูความเร่าร้อน“อ้า...โดนกระแทกครั้งละสองท่อนช่างเสียวซ่านสุดทานทนจริงๆ ซี้ดดดด... พวกเจ้าแทงเข้ามาพร้อมกัน อย่าได้ยั้งแรง อ้า...อื้อ...แรงอีก...โอวววว...”ชุนเหนียงมีนิสัยชอบการร่วมรักด้วยความรุนแรงและชื่นชอบการโดนรุมล้อมเอาใจ จึงทำให้ทหารต่างแย่งชิงที่จะได้เข้ามารวมร่างกับนางด้วยไม่ต้องออมมือท่อนลำยาวด้านหน้าบดขยี้ช่องทางสีแดงจนร้อนฉ่า ยิ่งมีเสียงเร่งร่างหนายิ่งกระเด้งสะโพกกระแทกเนินโหนกดังสนั่นหวั่นไหวปัก ปัก ปัก “โอ้ว แม่ครัวชุน ขนาดโดนสอดใส่ไปจนนับไม่ถ้วน ร่องรูของเจ้ายังตอดแน่นจนท่อนก่อนของข้าแทบละลายแล้ว”เสียงชื่นชมมาพร้อมแรงโยกขย่ม ขณะท่อนด้านหลังโยกขยับจนรู้สึกได้ว่าแทบจะชนกันเต้าทรวงอวบถูกบีบจนก้อนเนื้อปลิดปลิ้น เม็ดติ่งถูกบีบบี้ด้วยความกระสันซ่าน ขณะกุนซือหลิวหยางมือยังกุมท่อนเนื้อของตนเองแต่ตามองกลีบอวบอูมซึ่งปลิ้นไปปลิ้นมาตามจังหวะของลำเอ็น
ตอนที่ยี่สิบ ประสานเสียงลิ้นร้อนยังคงดูดกลืนท่อนเอ็นอุ่นโดยใช้ริมฝีปากปากรูดเข้ารูดออก พร้อมดุนลิ้นสู้บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบแม่ทัพหนุ่มเสียวจนเกร็งตัว กำมือแน่น มืออีกข้างเอื้อมมาลูบผมสลวยในขณะช่วยโยกเอวสอบเพื่อให้การเข้าออกล้ำลึกขึ้นว่านจินเจียวโยกหัวให้แท่งเนื้อมุดเข้ามุดออกในโพรงปากนุ่ม ขณะชายหนุ่มโยกสะโพกตอบรับเป็นจังหวะสร้างความลึกจนหญิงสาวแทบหายใจไม่ทันยิ่งกระสันซ่าน ลำแท่งแกร่งยิ่งกระแทกรัวเร็วจนหญิงสาวแทบจะอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้นด้วยตอบรับการโยกคลอนของเอวสอบได้ไม่ทันใจฮัวจางเหว่ยถูกความนุ่มชื้นปลุกความหฤหรรษ์จนกระตุกลำท่อนปล่อยน้ำเข้าปากบางอย่างไม่อาจทานทน“อ่า...เจ้าเก่งยิ่งนัก” เสียงชื่นชมดังออกมาก่อนมือสากจะตรงเข้าเคล้นคลึงเต้าทรวงอิ่มเพื่อตอบแทนร่างบางถูกจับนอนลงเปิดอ้าความฉ่ำหวานให้ได้สอดปลายนิ้วผ่านกลีบบุปผาไปสัมผัสเม็ดแข็งสีชมพูฮัวจางเหว่ยละเลงนิ้วบดคลึงขยี้ติ่งเกสรไม่ได้หยุด ทั้งคลึงแล้วหมุนวนถูไถจนน้ำหวานใสไหลเยิ้ม นิ้วเรียวขยับรัวในโพรงอุ่นพลาง
ตอนที่สิบเก้า กลืนกิน“เป็นอย่างไรบ้าง สนุกสุขสมจนติดอกติดใจแล้วล่ะสิ” หมอหญิงซางไป๋อันเอ่ยทันทีที่เห็นหน้าของว่านจินเจียวโผล่ออกมาจากห้องนอน“ข้ายอมรับว่ามีความสุข แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไปข้าคงหมดแรงตายแน่ พี่อันอัน พี่ช่วยบอกพี่เหว่ย เอ่อ...ท่านแม่ทัพใหญ่ให้ปล่อยข้าได้หลับสนิทสักคืนได้หรือไม่” ว่านจินเจียวโอดครวญ“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดตายจากการร่วมรักอย่างสุขสม จินจิน เจ้าลองคุยกับท่านแม่ทัพเองเถิด ร้องขอดีดี เขาย่อมรับฟัง ข้าไม่เคยเห็นเขาเอาอกเอาใจดูแลหญิงใดมากเท่าเจ้ามาก่อน”“ดูแลหรือ เขาเพียงอยากให้ข้ายินยอมทอดกายให้ดีดีมากกว่า” ว่านจินเจียวงอแง“จินจินเอ๊ย เจ้าไม่รู้หรือว่าทุกวันเขาต้องมาเร่งเอาอาหารดีดีจากข้าเพื่อนำไปให้เจ้ากินด้วยตนเอง เขายกถังน้ำไปให้เจ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัว อีกทั้งยังคอยดูแลเรื่องเสื้อผ้าให้สะอาด ยามเจ้านอนหลับอยู่ เขาเดินวนเวียนเข้าออกอยู่หลายคราด้วยกังวลว่าเจ้าจะตื่นแล้วหิวแต่ไม่อยากปลุกให้เจ้าเสียอารมณ
ตอนที่สิบแปด อาหารเลิศรส ชายหนุ่มเปิดประตูซึ่งเชื่อมติดกันก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นมาอีกคราร่างน้อยถูกจับหันหลังเข้าพิงร่างแกร่งโดยหันหน้าออกเพื่อมองดูได้อย่างชัดเจน ดุ้นลำอวบถูกสอดใส่เข้ามาทางก้นขาวอย่างชำนาญหนทางก่อนมือหนาจะจับเรียวขางามแยกออกแล้วยกร่างน้อยขึ้นเดินไปในห้องข้างพร้อมกระเด้งเอวเพื่อส่งท่อนเอ็นเข้าออกเป็นจังหวะจะโคนว่านจินเจียวถูกยกทั้งร่างขึ้นโดยมีเพียงท่อนกายใหญ่ตอกทิ่มอยู่ในร่องรูสวาท ขาเรียวถูกจับอ้ากว้างจนเผยร่องดอกไม้แดงซึ่งสองกลีบถูกแหวกออกด้วยลำดุ้นแกร่งทรวงอวบอิ่มกระเด็นกระดอนไปตามแรงโยกกระแทก ขณะน้ำใสไหลฉ่ำกระเด็นออกจากร่องดอกไม้แดงกระเซ็นเปื้อนไปทั่วพื้นว่านจินเจียวรู้สึกอับอายด้วยท่วงท่านี้ช่างน่าหวาดเสียวยิ่งนัก หากมีผู้เปิดประตูเข้ามาย่อมปะทะกับร่องรูเสียวของนางจนเต็มตาด้วยเปิดอ้าราวชวนเชิญยิ่งอายความเสียวซ่านยิ่งพุ่งสูงจนร่างน้อยสุขสมอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องไปถึงสองครากว่าฮัวจางเหว่ยจะตามมาได้ทันแม่ทัพหนุ่มยังหาเหตุให้ว่านจินเจียวเป็นผู้นำน้ำชาและอาหารมาส่งให้ที่ห้องทำงานทุกวัน โดยอ้าง
ตอนที่สิบเจ็ด สำรวจเรือจนทั่ว ก้นขาวนุ่มยังคงเด้งเข้าเด้งออกตามแรงโยกขย่มอย่างเป็นจังหวะ จนมือเล็กต้องจับจิกมือหนาเอาไว้ให้แน่น“อ้า...ร่องดอกไม้ของเจ้าไยรัดแน่นเช่นนี้ โอ้ว...”ฮัวจางเหว่ยร้องอย่างเสียวกระสันด้วยไม่เคยพบเจอความคับแน่นที่ตอดรัดดีเช่นนี้ตับ ตับ ตับเสียงตอกกระแทกรุนแรงขึ้นตามห้วงอารมณ์ร้อนแห่งแรงราคะ ไฟสวาทซึ่งแผดเผาเร่าร้อนส่งสองร่างให้เด้งกระหน่ำทิ่มแทงไหวระรัวจนเสียงดังก้องสะท้านสะเทือนพาให้ร่างน้อยเกรงคนด้านล่างจะได้ยิน“เบาหน่อย ...ซี้ดดด...อู๊ยยยย”“ไม่ต้องกังวล เสียงย่อมลอยตามลมไป อ้า...ช่องทางของเจ้าช่างคับแน่นยิ่งนัก”“อู๊ยยยยย..ข้าเสียว ท่านแม่ทัพ...ช้าหน่อย...ซี้ดดดด”ร่างบางถูกตอกอัดทิ่มแทงจนแทบไม่ยืนติดพื้น ทรวงอกอิ่มถูกบดขยี้จนบี้แบนด้วยแรงอารมณ์ร้อน ขณะช่องทางรักโดนกระแทกกระทั้นจนกระเด็นกระเด้งพร้อมร่างที่โยกขย่มขึ้นลง“ซี้ดดดด ข้าไม่ไหวแล้ว อ้ายยยย เสียวววว”ร่างน้อยก้าวขึ้นสวรรค์ไปด้วยอารมณ์
ตอนที่สิบเจ็ด สำรวจเรือจนทั่ว ว่านจินเจียวกำลังเคลิ้มไหวหรือจะเข้าใจจุดประสงค์อย่างแท้จริง หญิงสาวพยักหน้าคล้อยตามไปกว่าจะรู้ตัวอีกทีทั้งร่างก็ถูกอุ้มลอยพร้อมการก้าวเดินอย่างรวดเร็วฮัวจางเหว่ยพาร่างน้อยออกมาถึงด้านนอกก็สะกิดเท้ากระโดดลอยสองสามทีจนถึงเสาเรือด้านบนซึ่งเป็นจุดให้ทหารได้เฝ้าระวังภัยโดยมองเห็นได้ไกล“เจ้าลงไปก่อน หากข้าไม่เรียกยังไม่ต้องขึ้นมา” แม่ทัพหนุ่มเอ่ยไล่สองทหารอย่างดุดันส่งให้สองหนุ่มรีบตาลีตาเหลือกปีนลงมาจากเสาทั้งที่ไม่เข้าใจว่านจินเจียวถูกวางลงอย่างนุ่มนวลโดยมือหนายังคงโอบประคองด้วยลมแรงจนพัดร่างบางแทบปลิว“โอ้ว...สูงมาก พวกเราอยู่บนเสาเรือหรือเจ้าคะ” หญิงสาวร้องทันทีที่เห็นว่าตนเองคล้ายลอยสูงเหนือท้องทะเล“ใช่ เจ้าลองมองดูสิ เรืออีกสองลำแล่นขนาบข้างอยู่ทั้งสองด้าน ส่วนอีกสองลำแล่นตามมาด้านหลัง” แม่ทัพฮัวจางเหว่ยชี้ให้ว่านจินเจียวมองตามด้วยอยากนำเสนอให้สาวน้อยได้ตื่นตาตื่นใจว่านจินเจียวมองตามอย่างตื่นเต้น แม้ท้องฟ้าจะมืดสนิท แต่แสงจากลำเรือทั้งสี่ยั







