บทที่ 8 เดินทางกู้กรุงศรี

              "ตอนนี้เป็นยุคสิ้นกรุงศรีอยุธยา  ขุนนาง  ทหาร  และชาวบ้านล้มตายกันสิ้น" 

              ไนท์พากย์เสียงใส่มือถือที่กดอัดไลฟ์กับช่องไอทูป  ใช้คำพูดเก่าๆ และน้ำเสียงลึกลับเพื่อให้เข้ากับสถานการณ์

              "ซากศพกองเป็นภูเขา  ไม่มีการทำพิธี  ไม่มีเวลาอาลัยให้แก่ผู้วายชนม์  นอกจากเผาให้กลิ่นเน่าเหม็นหายไป  ฝูงนกแร้งกางปีกบินไปทั่วทั้งอาณาจักรเก่า"

              กองซากศพถูกทำเลียนแบบของจริง  แสงขมุกขมัวในยามนี้ทำให้เกมดูลึกลับ  เสียงเพลงเป็นเสียงไทยเดิม  ฟังดูเดียวดาย  หดหู่และสิ้นหวัง  เสียงแมลงวัน  เสียงร้องไห้ปานขาดใจดังไปทั่วแผ่นดิน  ในความเห็นของไนท์  สงครามไม่ว่ายุคไหน  ก็ทำให้จิตใจหดหู่ได้เสมอ

              "ไนท์ใช้คำเก่าพอเป็นพิธีนะทุกคน  เรากำลังเดินเข้าไปเรื่อยๆ เพื่อสำรวจนะคะ  เจอดาบก็เก็บเข้าคลัง  เจอทองหรือวัตถุที่คล้ายหนังสือด้วยค่ะ  ไนท์จะเก็บของพวกนี้ไปกู้ชาติ   แล้วการเสียสละของคนไทยทำให้เรารอดพ้นจากการเป็นเมืองขึ้น  ไนท์อาจจะตลก  แต่บอกเลยว่าไนท์เคารพวีรชนคนไทยมากๆ"

              เสียงเพลงราบเรียบ  ก่อนดังขึ้นอย่างน่าตื่นตระหนก  วิญญาณโผล่ออกมาจากมุมมืด  หน้าตาเละ  บวมอืด  มีหนอนชอนไช

              "กรี๊ด! ตกใจหมดเลย  นี่ไนท์เปิดไฟจนสว่างไปทั่วห้องแล้วนะ  ทุกคน  น่ากลัวจริงๆ เราต้องเดินเก็บของ  เก็บคนเพื่อกู้ชาตินะทุกคน  เราจะเอาคนเจ็บไปด้วยดีไหม?"

              ผู้หญิงนอนอยู่มุมห้อง  มีแผลที่ท้อง  แม้ว่าจะช่วยได้  แต่เธอจะสู้รบได้ยังไง  ไนท์ชั่งใจอยู่นาน

              "ช่วยเอาบุญแล้วกัน  อะไรเนี่ยแลกกับต้องกดปุ่มให้ทันตุ๊กตาในเกมด้วย  เร็วมากทุกคน  เสร็จแล้ว  เอ๊ะ  เธอหายดีแล้ว

              ปรากฎข้อความให้ไนท์อ่าน  เธอเป็นหมอยา  สามารถรักษาคนได้ทุกโรค  และสอนคนอื่นได้ด้วย

              "โชคดีมาก  รักนะแม่สาวน้อย"

              ตอนนี้เป็นเวลาฟ้าสาง  แสงค่อยๆ สว่างขึ้น  แถมเสียงเพลงเป็นเสียงเปียโน  คล้ายเสียงฝนตก  ซึ่งไนท์ชอบมาก  เหมือนเมืองในยามนี้มีหวังขึ้นมาแล้ว

              "เมืองที่ถูกเผา  เริ่มมีกลุ่มคนเดินอยู่ตามมุมต่างๆ เราได้รับเควสทุกคน  รวบรวมผู้กล้าแล้วพากันไปผจญภัย  กู้กรุงศรีให้ได้  โอเคถ้าให้วิเคราะห์นะ  เราต้องสะสมทหารและชาวนาเป็นหลัก  ถ้าไม่มี  เราจะมีแต่คนออกรบ  แต่ขาดอาหาร  ใช่มะ?

              คือตอนนี้  คนยังเข้ามาไม่เยอะ  ช่วยกันกดแชร์นะคะ  เรียกแขกหน่อย  จะได้มีคลิปดีๆ ต่อไป  เอาเป็นว่า  ส่วนใครอยากโดเนท  ก็ทำได้เลย"

              ไนท์แอบหยอด  เพื่อหาเงินก่อนดูเกมต่อ  สายตาหันไปเห็นว่า  ซันนี่ของเธอก็เข้ามาดูเช่นกัน  อีกฝ่ายส่งข้อความส่วนตัวมาหา  เธอยิ้มกับตัวเองแล้วพูดต่อ

              "คล้ายๆ เกมสร้างเมืองเลยนะ  มีทหาร  มียุงข้าวด้วย  ลองเดินไปในนาดีกว่า  เผื่อได้อะไร"

              ผืนนากว้างมีต้นข้าวผสมหญ้างอกขึ้นมา  สีเขียวแซมด้วยสีเหลืองสุดลูกหูลูกตา  ภาพความละเอียดสูงจนน่าชื่นชม  ไนท์กดปุ่มให้ชาวบ้านเกี่ยวข้าว  แล้วเก็บเป็นเสบียง

              "ไม่ต้องมีคนเฝ้าหรอกเนอะ  เปลืองคน"

              ไม่ทันจบคำ  กองทัพหนูก็วิ่งเข้ามาในยุ้งข้าว  กินข้าวจนเกลี้ยง  ทหารและชาวบ้านล้มตายจนเกือบหมดเพราะอดอาหาร  คนของเธอที่ตายไป  แม้จะน้อยแต่ไนท์ก็โกรธตัวเอง  กำมือแน่น  เสียใจและเสียดาย

              "โธ่เอ้ย!!!  หมดกัน"

              เธอสบถอย่างรุนแรง  แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องปกติในแวดวงนักเล่นเกม  อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ให้สรรพสัตว์ออกมาจนหมดป่า

              <DADADA> :  ประมาทเกินไปแล้ว 

              ข้อความหนึ่งโผล่มาในช่องไลฟ์  ไนท์หันไปเห็นว่ายอดวิวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว  คงเป็นผลมาจากการแชร์ของแฟนๆ เธอ

              "เราหนีเข้าป่ากันเถอะ  หมดอารมณ์จะรบกับพม่าแล้ว  เกมคงยังไม่จบแค่นี้"

              ป่ารกชัฎค่อยๆ ปรากฎขึ้น  แสงแดดส่องลงมายังพื้นหญ้า  เสียงดนตรีแปรเปลี่ยนเป็นสนุกสนาน  ต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวไหวไปตามสายลม  ทำให้ลืมไปชั่วขณะว่าอยู่ในยุคกรุงแตก

              "รู้สึกว่ามาถูกทางแล้วนะทุกคน  โอ๊ะ  ฝูงสัตว์วิ่งผ่าน  ถ้าเราจะล่าสัตว์จะทำได้ไหมนะ?  มีธนูนี่  ลองดูดีกว่า"

              ไนท์ยิงนกบนฟ้า  แล้วสะสมเนื้อมันเอาไว้  ตอนนี้คนที่ติดตามเธอมีเพียงห้าคน  เธอเดินไปบนริมน้ำขึ้นไปเรื่อยๆ เสียงร้องของช้างดังขึ้น  ก่อนที่ช้างตัวเขื่องจะปรากฎตัวทั้งโขลง!

              "วิ่งงงงงง"

              ไนท์เอ่ยอะไรไม่ออก  นอกจากรัวแป้นพิมพ์  แล้วปีนขึ้นต้นไม้  ฝูงช้างวิ่งเลยไป  เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก  เธอหันไปนับคนของเธอ  ปรากฎว่ายังอยู่ครบ

              ฟ้าเริ่มมืดอีกครั้ง  พวกเขาต้องตั้งแคมป์ในป่า  เธอเกณฑ์คนมาตั้งแคมป์  แต่ตอนนี้ทหารที่มี  ตอกตะปูไม่ได้ด้วยซ้ำ

              "พวกไร้ประโยชน์"

              ไนท์สบถเสียงดัง  เธอเอามือตีปาก  ลืมไปว่าเด็กฟังอยู่  เธอให้ทหารเรียนรู้งานช่าง  แต่ไม่เป็นผลเลย  เต็นท์หรือกระโจมตั้งขึ้นอย่างลวกๆ เอียงกระเท่เร่  จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่

              "นอนบนต้นไม้ละกัน  ดีกว่าโดนสัตว์ลากไปกินด้วย"

              เพราะกลัวว่าจะมีคนบาดเจ็บเพราะกระโจมล้ม  เธอหาต้นไม้ที่ปีนง่ายๆ  แล้วส่งผู้หญิงขึ้นไปก่อน  จากนั้นผู้ชายก็ขึ้นตามไป  คณะของเธออดอาหารมาทั้งวัน  เพราะเสบียงหมด  ทุกคนเอามือลูบท้อง  กินน้ำเปล่ากันตาย

              "เสียงตัวอะไรอะ  ทุกคน"

              จอภาพมืดดำ  มีเสียงหญ้าสั่นไหว  เหมือนมีตัวอะไรเดินผ่าน  เธอจุดคบไฟที่ได้มาจากเมืองร้าง  เห็นเงาเหมือนว่าตัวอะไรวิ่งผ่าน

              "น่ากลัวอะ  ไนท์เบาเสียงไม่ได้  ไม่งั้นพวกเราจะไม่ได้ยิน  ลุ้นอะ  ตัวอะไร"

              จากนั้นหญิงสาวเปลือยก็ปรากฎขึ้นใต้ต้นไม้  เธอคุกเข่า  สีหน้าไร้เดียงสา  ผมยาวถึงกลางหลัง

              "หูย  ติดเรตไปไหมเนี่ย"

              เธอมีหุ่นเข้ารูป  เอวเป็นเอว  อกเป็นอก  มีการเบลอตรงอวัยวะสำคัญ  แต่ก็ไม่เหมาะกับเด็กอยู่ดี

              "ฉันได้ยินนะ  พวกเธอหาว่าฉันหัวโบราณ  ใช่มะ?  เราลงไปช่วยดีไหม?  เดี๋ยวโดนสัตว์ร้ายคาบไปกิน  บางทีเธออาจจะมีสกิลพิเศษก็ได้"

              <Angry Boy> : ติดเรตแต่ชอบครับ  ช่วยผู้หญิงเปลือยด้วย

              ไนท์ยิ้มรับข้อความแล้วลงไปรับเธอ  เพราะหัวโบราณไม่อยากให้บรรดาชายหนุ่มลงไปรับเธอ  แต่...

              "เฮ้ย!"

              หญิงเปลือยเปลี่ยนรูปเป็นเสือสมิง!  และมันก็กระโจนเข้าใส่อวาตารของไนท์

              "เฮ้ย!! อีกที"

              ร้องอย่างตกใจจริงๆ

              "เลือดออกเยอะมาก  คงตายแล้วล่ะ  เอ้า  ทหารหนีไปหมดเลย  คืออวาตารที่ไนท์เลือกอะ  เป็นผู้หญิง  เราเปลี่ยนอาชีพดีไหม"

              <Pixel999>  :  อ้าย GL นี่เอง  ก็ว่าทำไมช่วยผู้หญิงไปสองรอบ

              ข้อความชวนยิ้มโผล่ขึ้นมา  ยอดพิมพ์ข้อความดูจะคึกคักขึ้น  เมื่อมีคนจุดประเด็นเรื่องGL ไนท์คิดในใจว่าเธอดูออกง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ?  จากนั้นหันไปสนในเกมต่อ

              "แต่!  แต่!  เราไม่หยุดแค่นี้  ตอนนี้เงินก็หมด  แรงก็หมด  เราขายตัวไปเป็นทาสแล้วกัน  นั่นไงนายทาส  เอาเงินสะสมไว้ก่อนดีกว่า"

              พวกเธอถูกล่ามไปกับบรรดาทาส  เดินทางไปพม่า  เพราะถูกไล่ต้อน  รอยแผลที่โซ่ล่ามปรากฎชัด  เธอทั้งหิวและเหนื่อย  อาหารเป็นข้าวบูด  กินแล้วท้องเสีย  เรี่ยวแรงยิ่งหายไปอีก  บรรดาพวกทาสเดินอย่างเศร้าสร้อย  เป็นแถวยาว  พวกเขาผอมบาง  ตาโหล  รู้ว่าชะตากรรมไม่น่าจะดีเป็นแน่  ทำให้ไนท์อดหดหู่ไม่ได้

              "เอาเงินไปทำอะไรดี  ไหนๆ ก็ไม่เหลืออะไรแล้ว  เอาไปเพิ่มคะแนนหน้าตาดีกว่า  ฉีกแนวไปเลย  ฮ่าๆๆ"

              แต่แปลกที่ทุกคนหันมามองเธอ  แล้วร้องว้าวกันทุกคน  นายทาสก็แบ่งอาหารให้มากขึ้น  เป็นของดีบ้าง  และทำราวจะเกี้ยวเธอ  มีคนให้ที่นอนดีๆ แบ่งเสื้อผ้าให้ด้วย

              "ว้าว  ชีวิตดีขึ้นนะเนี่ย  ไนท์ว่า  หรือเราจะเพิ่มคะแนนให้หน้าตาอีก?  นี่นะทุกคน  ไม่ว่ายุคไหนสมัยไหน  คนก็มองกันที่น่าตา  ไนท์ว่าถ้าเลือกได้  ก็สวยไว้ก่อนแหละ"

              เธอกดขายสมบัติทั้งหมด  แล้วซื้อแต้มให้หน้าตา  จากนั้นก็มีคนมาทาบทามให้เป็นเมีย!

              "เมียเนี่ยนะ? เมียขุนนางเนี่ยนะ?  พี่น้อง!"

              เป็นไปเกินคาดที่ขุนนางคนนั้นได้รวบรวมกำลังพลสู้พม่า  และได้เป็นขุนหลวง!

              "เป็นเมียขุนหลวงล่ะทุกคน  ผู้หญิงพวกนี้เป็นใครกัน  จับไนท์ทำไมเนี่ย  เอ้าๆ จะลากไปไหน  อิจฉาเหรอหะ?  โอ้ย ปล่อย!"

              แต่สถานที่ๆ ไป  กลับดูแกรนด์ขึ้นเรื่อยๆ  มีลายไทย  มีภาพแกะสลักบนเสาและฝาผนัง  เป็นห้องหับที่มิดชิด  พวกนั้นจับไนท์ไปขัดสีฉวีวรรณ  ขัดมะขามเปียก  ขัดขมิ้น  แล้วลงแป้ง  แต่งหน้า  ใส่ชุดเหมือนนางรำที่แกะสลักบนเสาในวัดในวัง

              "เขาพาฉันไปถวายตัวละทุกคน  ตื่นเต้นๆ จะได้เสียตัวแล้ว"

              บรรดาสมาชิกนั่งหัวเราะหลังจอ  แม้จะพูดขำๆ แต่เธอซ่อนความวิตกไว้ลึกๆ รู้ว่าเป็นเกม  แต่อดรู้สึกไม่ได้ว่าเธอถูกทำราวกับเป็นสิ่งของ

              "ข้อความวิ่งเร็วจนอ่านไม่ทันแล้ว  แหม  ไลฟ์แบบคนดีไม่ได้เลย  โอเคตอนนี้ยอดโดเนทพุ่งหลักหมื่นแล้ว  ขอบคุณนะทุกคน"

              เธอใจฟูราวกับขนมเค้ก  ที่เห็นยอดเงินจากความพยายามในครั้งนี้

              ด้วยหน้าตาที่ดีของอวาตาร  ทำให้เธอกลายเป็นสนมเบอร์ต้นๆ  แต่ก็ยังแพ้ให้องค์ราชินี  และพระสนมเอกจนได้  แต่นั้นก็ทำให้ไนท์อดภูมิใจในโชคชะตาวาสนาของตัวเองไม่ได้  หญิงนับร้อยแต่เธอกลับมาอยู่แนวหน้าจนได้

              "เราจะไม่ใช้แค่หน้าตานะทุกคน  เราจะใช้สมองเพื่อเป็นแม่หยัวให้ได้  เรามาสู่ยุคที่ชายเป็นใหญ่  เพราะงั้นต้องเป็นหญิงที่ชายทุกคนต้องการ  และอาศัยจังหวะนั้นเพื่อความก้าวหน้า  แม้ว่ายุคนี้จะไม่ใช่ยุคของผู้หญิงก็ตาม"

              ไนท์นั่งคิดสักพัก  แอบยิ้มในใจคนเดียว

              ราวกับนักพัฒนาเกมจะได้ยินเสียงในหัวของไนท์  พวกเขาส่งเควสมาหาเธออีกครั้ง

              "คุณสามารถหาเงินได้  จากการติดต่อพ่อค้า  จะทำหรือไม่  ทุกคนว่าไง"

              ไนท์อ่านออกเสียง  ในคอมเมนต์บอกให้ลุยขายสินค้าไปด้วย  เธอกดปุ่มเลือกสะสมสินค้าไว้ในคลังนอกวัง  สะสมข้าว  และไม่ลืมที่จะหาคนไว้เฝ้ายุ้งข้าว  เธอแอบซื้อข้าวมาในราคาถูก  รอเวลาในเกมให้ผ่านไป  แล้วขายให้แพงขึ้น  ตอนนั้นเป็นยุคที่ต่างชาติแทบจะต่อคิวมาซื้อขายของให้  ราคาข้าวที่ไนท์ขาย  ไม่ได้แพงอะไร  มีแต่จะถูกไปด้วยซ้ำ

              "ดีกว่าเป็นพ่อค้าเองอีกนะเนี่ย  เอาเงินไปทำอะไรดีนะ  จ้างทหารดีกว่า  ชาวบ้านอดอยากเป็นทหารรับจ้างเพียบ"

              แล้วไนท์ก็สะสมทหารมากขึ้น  มากขึ้น  มากขึ้นเรื่อยๆ  จนได้นับพันนาย  ทหารเข้าแถวยาวเฟื้อย  ซ้อมมวย  ซ้อมเพลงดาบทุกวันอย่างแข็งขัน  จนเควสใหม่เด้งขึ้นมาอีก

              "คือตอนนี้  ขุนหลวงสิ้นพระชนมืด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้  รู้แต่ว่ามีเควสปฏิวัติแผ่นดิน  จัดไป!  โอ๊ะ  ไนท์ได้เป็นแม่หยัวนะทุกคน  ถือว่าใหญ่พอๆ กับขุนหลวงได้เลยนะ  งั้นไนท์ให้ลูกชายวัยแบเบาะเป็นขุนหลวงไปเลย  ส่วนราชการ  เดี๋ยวไนท์ว่าเอง

              น้องขุนหลวงเอากำลังมาปฏิวัติละ  ทุกคน  แต่ทหารไนท์เก่งมากนะ  โห  ตายไปครึ่งหนึ่งเลย  เราต้องเริ่มสะสมทหารใหม่  โอ๊ะ  เอาทหารของน้องขุนหลวงมาเป็นของเราได้ด้วย  หวังว่าเมืองจะสงบสุขนะ  ทุกคนคิดเหมือนกันไหมว่า  เพราะอำนาจทำให้เราต้องหันหลังให้กัน  แม้จะเป็นญาติพี่น้องกันเองก็ตาม  โชคดีที่ชีวิตจริงเราไม่ต้องจับดาบต่อสู้กับญาติของเราเองนะ"

              หญิงสาวเห็นปุ่มเควสขึ้นมาอีกครั้ง  ที่ให้เธอเลือกว่าจะบริหารราชการแบบไหน

              "ผูกขาดสินค้ากับท้องพระคลังหลวง  คลิกไม่เอานะทุกคน  ชาวบ้านจะได้ลืมตาอ้าปากกัน  ถ้าเราค้าเสรี  เก็บภาษีแค่ร้อยละสิบก็พอ  การค้าจะได้คล่องๆ ไนท์เคยได้ยินว่าบางประเทศปลอดภาษีด้วยซ้ำ  แล้วเขาก็เจริญกว่าบ้านเราอีก

              แต่อาวุธต้องจำกัดนะ  เดี๋ยววันดีคืนดี  มีคนปฏิวัติประเทศอีก  และไนท์จะให้ความสำคัญกับทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียม  ลดความน้อยใจที่นำไปสู่การปฏิวัติในภายหลัง

              สุดท้าย  เปิดโอกาสให้ทุกคนเรียนหนังสือได้  จะได้มาช่วยกันพัฒนาประเทศ"

              แล้วเมืองไทย  หรือที่เธอเรียก'เมืองไนท์' ก็เจริญขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเมืองอันดับหนึ่งในภูมิภาค  จนนักประวัติศาสตร์ต้องจารึกไว้ใหม่  ว่าประเทศไนท์กลายเป็นอารยะ  ทั้งการค้า  การทหาร  การเมืองก็เข้มแข็งที่สุด  และมีไนท์เป็นศูนย์กลางของประเทศ

              "เราจบเกมแค่นี้กันดีกว่า  เกมนี้มันแหวกแนวมาก  หามาเล่นนะทุกคน  อีกแล้วที่ต้องบอกว่า  เขาไม่ได้จ้างสปอนเซอร์นะคะ  ไนท์หาเกมสนุกๆ มาเล่นกับทุกคนแบบนี้  เกมเขาดีนะ  มีแผนการซ่อนอยู่เสมอ  เชื่อว่าถ้าเปลี่ยนคนเล่น  เส้นทางอาชีพก็คงเปลี่ยนไป  ใครเล่นแล้วเมาท์มาทางคอมเม้นต์ก็ได้นะคะ

              ถ้าอยากให้ไนท์หามาบ่อยๆ ก็กดไลค์  กดแชร์  กดโดเนท  เอาเท่าที่มีนะคะ  อย่าเอาเงินที่พ่อแม่หาอย่างยากลำบากมาให้ไนท์  แต่ถ้ารวย  ไนท์ก็ไม่ปฏิเสธ  ฮ่าๆ

              เอาละ  ดึกมากแล้ว  ไปนอนนะทุกคน  ราตรีสวัสดิ์ค่ะ"

              และแม้จะหยุดพูดไปแล้ว  แต่ข้อความราตรีสวัสดิ์ก็เด้งขึ้นอีกนาน  บรรดาแฟนคลับรักในตัวตนของเธอ  และพร้อมจะติดตามไนท์  โดยไม่สนว่าเธอเป็นใคร  และไม่มีใครสงสัยว่าเธอจะดีพอหรือไม่  รู้แค่ว่าเธอพูดเก่ง  และเป็นเพื่อนให้คลายเหงาได้ก็แล้วกัน