บทที่ 9 เอาตัวรอดในป่า

              ซัมเมอร์ไม่เคยคิดเลยว่าในป่าจะทั้งคัน  แถมเหนื่อยจนหายใจไม่ทัน  เพราะต้องเดินทางไกลสุดๆ แต่เธอเลือกแล้วว่าคลิปแรกเป็นเรื่อง'เอาตัวรอดใน่ปา'  และเธอต้องทำให้สำเร็จ

              เธอยืนไม่ห่างจากตามดาว  เรียกว่าแทบจะสิงเลยก็ว่าได้  ทำไมถึงติดสกินชิพขนาดนี้  เธอเองก็ไม่เข้าใจ  แต่ทุกสายตาที่มองมา  เดาออกกันหมดว่าสองคนนี้จ้องกันด้วยแววตาแบบไหน

              ตากล้องได้รับอนุญาตให้หันกล้องไปที่ทุกคน  และต่อจากนี้ทุกคนในทีม  คือ  ดาราจำเป็น

              อันที่จริง  ผู้บริหารสาวได้สรุปโปรเจ็คนี้สั้นๆ มาก่อนแล้ว  ไม่มีสคริปต์แต่ต้องคุยให้มากที่สุด  และเธอก็อดห่วงตามดาวไม่ได้  เพราะรายนั้นทั้งวันพูดไม่กี่คำ

              ในทีมพวกเธอตอนนี้  มีซัมเมอร์  ตามดาว  ปาร์ค  โฮป  และที่ขาดไม่ได้คือ  จูเลีย  เกย์หล่อใส่เสื้อหลายทหาร  ราวกับมารับใช้ชาติกลางป่ากลางดง  จนซัมเมอร์ต้องแซว

              "พอมีข้าศึก  แกก็บุกเลยถูกป่ะ?"

              "แกรู้  ทุกคนรู้  ว่าฉันเป็นรุก"       

              ตามดาวทำตาโต  เพิ่งรู้ว่าสาวออกขนาดนี้เป็น 'รุก'  ส่วนสองหนุ่มฟังแล้วเฉยๆ เพราะพวกเขาสนแต่ผู้หญิง  แล้วเท่าที่ได้ยิน  ผู้หญิงที่นี่ก็เคยคบกันเองด้วยซ้ำ  และโฮปจำตามดาวได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอปรากฎตัว  เขาเกิดไอเดียบางอย่างในหัว

              ซัมเมอร์มองเห็นสัมภาระของตามดาว  ใบไม่ใหญ่ไม่เล็ก  เธอจึงอดคิดไม่ได้ว่าจะชวนคุยอะไร  แล้วเรื่องสัมภาระก็น่าสนใจดี  สาวเท่เลยสะกิดเพื่อถาม

              "พกอะไรมาเยอะแยะ?"

              ซัมเมอร์ทำเสียงหงุดหงิด  และงงว่าทำไมตัวเองต้องหงุดหงิดด้วย

              พูดเอง  งงเอง  แต่ตามดาวดูสบายๆ กับเรื่องนี้  เธอจึงตอบอย่างอารมณ์ดี

              "พาขนมมา  เผื่อซัมเมอร์ด้วย"

              เธอยิ้มแก้มแดง  หญิงเท่ปรายตามอง  อยากหยิกแก้มนั้นสักที  แต่แค่คิดมือก็สั่นแล้ว

              "ฉันไม่เข้าใจแกเลย"

              จูเลียหันมากระซิบ

              "ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเอง" 

              เธอหมายถึงเรื่องที่พูดประชดตามดาว  แต่จูเลียพูดอีกเรื่อง

              "ทำไมแกต้องพาตามดาวมาด้วย?  เธอพูดที่ไหน"

              "หัวใจฉันอยู่ที่ไหน  ตัวฉันก็อยู่ที่นั่น"

              "แหวะ"

              "เดี๋ยวแม่ตบหัวคะมำ"

              "เดี๋ยวฉันจะปล่อยชะนีอย่างแก  กลับคืนสู่ป่า"

              สองเพื่อนซี้ต่อล้อต่อเถียง  แต่ไม่มีใครสนใจ  ตอนนี้พวกเขาทำให้อีกฝ่ายสนุกและสะใจในเวลาเดียวกัน  เพื่อสร้างบรรยากาศให้กองถ่าย  ด้วยการหยอกล้อกันเล่น

              ทีมงานเดินทางเข้าป่าลึกไปเรื่อยๆ  โดยเดินตามลำธารขึ้นไปทางเหนือ  พวกเขาคิดว่าไม่หลงทางแน่นอน  ทุกคนจึงแบกแค่สัมภาระ  แต่ไม่ได้แบกความกังวลไปด้วย

              ซัมเมอร์ไม่เคยกางเต็นท์มาก่อน  แต่เธอเป็นพวกชอบทำการบ้าน  จึงนั่งดูคลิปจนทะลุปรุโปร่ง  แล้วยืนบงการหนุ่มๆ ให้กางเต็นท์ตามคำบอก

              "เอาแท่งเหล็กใส่ตรงช่องนั้น  ไม่ๆ ทางซ้ายต่างหาก  อ่อ ทางขวาถูกแล้ว  ใช่ๆ ดึงให้ตึง  ตึงอีก..."

              "ทำไมไม่มาทำเองล่ะ"

              จูเลียโวยวาย  เอามือเท้าเอวอย่างเหลืออด  อีกนิดเดียวสรรพสัตว์จะหลุดออกมาจากปากทั้งฝูง

              "ฉันเป็นคนจ้างแกมานะ  จูเลีย"

              ซัมเมอร์พูดทั้งที่กล้องหันมาทางเธอ  แต่เธอคิดดีแล้วว่าระหว่างดูเรื่องมาก  กับล้มหน้าคว่ำเพราะหมดแรง  ดูเรื่องเยอะจะดีกว่า  เพราะเรื่องที่เธอป่วย  มีแค่จูเลียกับหมอเท่านั้นที่รู้

              เต็นท์มีแค่สองหลัง  และแบ่งเป็นทีมหญิงกับทีมชาย  ซัมเมอร์แอบดีใจอยู่คนเดียว  ที่ระหว่างเธอกับตามดาวจะได้ใกล้ชิดกันอีกแล้ว

              สองสาวเข้าเต็นท์ไปจัดของ  ตามดาวนั่งจกขนมกินอย่างสบายอารมณ์  ส่วนซัมเมอร์นั่งคุยกับตัวเอง  ว่าทำยังไงคลิปของเธอจะปังและกลายเป็นไวรัล  แต่ก็คิดอะไรไม่ออก  เธอจึงล้มตัวลงพักสายตาครู่หนึ่ง...

              ผ่านไปครู่ใหญ่  ที่ตามดาวไม่ยอมปลุก  เพราะแอบเอานิ้วไปเขี่ยจมูกสาวสวยเล่น  เจ้าตัวทำจมูกฟุดฟิด  พลิกตัวแล้วหลับต่อ  เสียงหายใจดังอย่างน่ารัก  จนตามดาวอดอมยิ้มไม่ได้

              ไม่นาน  ซัมเมอร์สะดุ้งตื่น  เธอลนลานออกจากเต็นท์ที่เวลาผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์  แต่เสียงที่ได้ยินมีแต่เสียงน้ำไหลและทีมงานหายไปหมด  ไม่เว้นจูเลีย!

              "จูเลียยยย"

              ไม่มีใครตอบอะไร  ไม่มีเสียงฝีเท้า  มีแต่ข้าวของทิ้งไว้

              "แล้วอาหารกระป๋องล่ะ?"

              ซัมเมอร์พึมพำกับตัวเอง  หันซ้ายขวา  แต่ไม่เจอใครหรือของกิน  เหลือแค่เธอกับตามดาวเท่านั้น  ซัมเมอร์กัดริมฝีปากล่าง  กังวลใจ  มืออยู่ไม่สุก  ไม่รู้ว่าควรคิดอะไร  และทำอย่างไหนดี

              "เกิดอะไรขึ้น?"

              ตามดาวถาม  เมื่อเห็นสถานการณ์แปลกๆ

              "เราถูกทิ้ง"

              "คอนเทนต์เหรอ?"

              "ไม่นะ  เราแค่จะถ่ายตอนทำอาหารในป่า  จากวัตถุดิบที่หาได้  ชมดาว  นั่งเมาท์  แล้วนี่มันอะไรกัน?"

              "เราไม่แยกที่นอนกันได้ไหม?"

              ตามดาวถาม  เมื่อเห็นเต็นท์ว่างเปล่าอีกหลัง  เอามือจับชายเสื้อหญิงเท่  จนซัมเมอร์ต้องพยักหน้าหงึกหงัก  แล้วหัวคิ้วคล้ายลงโดยอัตโนมัติ

              เธออมยิ้ม  แอบร้อง'เยส' ในใจ  คิดว่าอาจจะเป็นโอกาสที่ดีก็ได้

              "ตอนนี้เราไม่มีอาหารเลย  ไอ้พวกบ้านั่นเอาไปหมด  เหลือแค่เบ็ดหนึ่งคัน"

              ซัมเมอร์คิดว่าตัวเองคงต้องตกปลา  ตอนนี้เป็นเวลาที่จะได้โชว์ความน่าอบอุ่น  เป็นที่พึ่งให้อดีตแฟนได้ซึ้งใจ

              "แต่ว่า"

              "หาเหยื่อจากไหนดีนะ?"

              เธอเอ่ยเพราะไม่ได้ยิน  คำว่า'แต่ว่า'นั่น  จากนั้นก็เดินหาดินที่มีไส้เดือน  แต่ไม่เจอเลยสักตัวหนึ่ง  เธอเริ่มมีอาการมือสั่นเพราะเดินทางไกลจนเกินกำลัง

              "แต่ว่า..."

              "ว่าไง?"

              ซัมเมอร์ได้ยินเสียงค่อยๆ นั่นแล้ว

              "เรามีขนมนะ"

              "จริงด้วย  เรารอดแล้ว"

              ซัมเมอร์ดีใจ  กระโดดกอดเธอ  คิดว่าตัวเองจะต้องเอาน้ำลูบท้องซะแล้ว

              "ทำไมเพิ่งบอก?"

              เธอคาดโทษอดีตแฟน

              "ก็บอกแล้ว"

              เธอเอ่ยเสียงค่อย  ที่เคยบอกตั้งแต่แรก  ตอนที่ถามเรื่องสัมภาระ  ซัมเมอร์หงุดหงิดตัวเอง  ที่ปากร้ายไม่เลิก  ขณะนี้ซัมเมอร์เหงื่อแตกผิดปกติ  เธอหายใจยาวเพื่อรวบรวมกำลังอันน้อยนิดของตัวเองแล้วตามดาวสังเกตว่าอีกฝ่ายมีท่าทีแปลกไป  เธอมองอย่างค้นหา  แต่ไม่เจออะไร

              พวกเธอตกอยู่ในความเงียบ  เมื่อแผนกลับตาลปัตรไปหมด  สองสาวตบยุงหน้าเต็นท์  ฟังเสียงน้ำไหล  อย่างคนที่ไม่รู้ว่าต้องคุยอะไรกัน

              "ทำไมถึงชวนเรามาด้วยเหรอ?"

              ตามดาวถาม  เป็นเรื่องที่สงสัย   เกาคอไปพลางลุ้นคำตอบไปพลาง

              "ก็  ไม่มีอะไร"

              ซัมเมอร์ผินหน้าไปทางอื่น

              "ตอบมาก่อน"

              "ก็..."

              หยุดนิ่งไปพักหนึ่งอย่างคนที่ไม่รู้ว่าควรเอ่ยไหม  แต่ก็เอ่ย

              "เธอเคยบอกว่าชอบภูเขา  เราเลยพามา"

              สรรพเสียงเงียบลง  ราวกับเป็นใจให้สองสาว

              "ตอนไหนเหรอ?"

              "ที่เราเคยถามว่า  ชอบภูเขาหรือทะเล  แล้วเธอตอบว่าภูเขา"

              "อ่อ"

              หน้าแดง  มือไม้อยู่ไม่สุข  เสียงหัวใจของตามดาวเต้นแรงให้กับคนๆ เดิม มาตลอดหลายปีนี้

              "ซัมเมอร์ดูเปลี่ยนไปนะ"

              "..."

              "หน้าตาซีดเซียว  ดูไม่ค่อยมีแรง"

              "แค่ลืมทาลิปน่ะ"

              เธอไม่สบตา  หันไปเขี่ยดินเล่น  แล้วนึกว่าควรจะเปลี่ยนสถานการณ์ให้เข้าข้างตัวเองมากที่สุด

              "ดูท้องฟ้าสิ"

              เวลานี้มีความมืดปกคลุมไปทั่ว  เสียงแมลงดังไปทั่วทั้งป่า  แสงไฟในเมืองหายวับไป  ทำให้แสงดาวโดดเด่น  แข่งกับดวงจันทร์ที่มีเพียงครึ่งดวง

              "สวยเนอะ"

              ตามดาวหันมามองคนข้างๆ แล้วหมายความตามนั้น  ส่วนซัมเมอร์ที่ไม่คุ้นกับตามดาวแบบนี้  ก็ได้แต่เขินทำตัวไม่ถูก

              "น่ารักจริงด้วย"

              ซัมเมอร์ก็หมายความตามนั้นเหมือนกัน  สองสาวหลบสายตากันแล้วนั่งฟังเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของตัวเอง

              จากนั้นร่างสง่าโน้มตัวลง  กระทำสิ่งที่กล้าหาญที่สุด  คว้าท้ายทอยสาวน่ารัก  ก่อนจุมพิต

              "คัท!  ถ่ายไว้ได้แล้วครับ"

              เสียงร้องของช่างกล้องดังขึ้น  เป็นผลให้ทั้งสองคนแยกออกจากกัน  ซัมเมอร์กำมือแน่น  เสียดายโอกาสที่จะมีนานทีปีหน  รู้เลยว่าทีมงานผู้ชายช่วยกันวางแผน  ให้พวกเธอสองคนหวานกัน  เพื่อประเดิมคลิปแรกของช่อง

              "หมายความว่าไง?"

              ตามดาวเอ่ยเสียงสั่น  รู้สึกเหมือนถูกหักหลัง  หรือบทสนทนาทั้งหมดจะเป็นสคริปต์  รวมทั้งการหายตัวไปของทุกคนด้วย  หญิงสาวเงยหน้าช้อนตามองคนตรงหน้าด้วยแววตาเจ็บปวด

              "มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม?  รวมทั้งจูบตะกี้ด้วย"

              ทีมงานยังไม่มีใครเดินเข้าไป  เพราะน้ำตาคลอหน่วยของตามดาว  ตากล้องยังถ่ายทำต่อไป

              "เอ่อ..."

              ซัมเมอร์ตอบไม่ได้ในทันที  เพราะน้ำตาของอดีตแฟน  ตามดาวขย้ำแขนเสื้อแล้วทึ้งเบาๆ  อีกฝ่ายเงยหน้าหลบตาเธอ  ตามดาวคิดว่าคนเจ้าเล่ห์แบบซัมเมอร์  มีหรือจะไม่วางแผนเอาไว้ล่วงหน้า

              เสียงตอบดังอยู่ในใจ  ว่านี่คือเรื่องจริง  ไม่ใช่คอนเทนต์  เพราะเจ้าตัวกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ  พูดไปแล้วจะเกิดประโยชน์อะไร  เธอเลียนแบบการประหยัดถ้อยคำมาจากตามดาว  จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้แก้ตัว  ตามดาวเดินหนีไปอีกทาง

              "ตามไปสิ"

              จูเลียดันซัมเมอร์ไปทางตามดาว  หญิงเท่หายใจถี่  สูดอากาศบริสุทธิ์เต็มปอด  ทำให้มีเรี่ยวแรงก่อนเดินต่อ

              "เดี๋ยวก่อน"

              ซัมเมอร์คว้าแขนนิ่มไว้ได้ทัน  แต่ถูกสะบัดอย่างไม่เหลือเยื่อใย

              "จะตามมาทำไม?"

              "เราอยากทำให้ชัดเจน"

              แต่ซัมเมอร์โงนเงน  ราวกับแรงหมดลงเท่านี้  เธอล้มลง

              แต่...

              แต่ตามดาวคว้าเอาไว้ได้ก่อน  ที่หัวเธอจะกระแทกพื้น

              "เป็นอะไรไป  ซัมเมอร์?"

              "เวียนหัวน่ะ  เสียงแมลงดังเกินไป"

              เธอแก้ตัวน้ำขุ่นๆ สาวน่ารักเอามือประคองใบหน้าให้สายตาสบกัน

              "ปากซีดไม่ใช่เพราะขาดลิปแล้วสินะ"

              แม้หน้าตาจะถูกล็อคไว้  แต่ซัมเมอร์ก็หันไปทางอื่น  เธอหายใจติดขัด  อยากหนีไปให้พ้นจากตรงนี้  กระนั้นตามดาวก็ไม่ยอมให้หนีไปอีกแล้ว

              "ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย  ถ้าคิดว่าทำคอนเทนต์  ก็คอนเทนต์ก็ได้  หยุดถ่ายได้แล้วค่ะ  พี่ปาร์ค"

              ซัมเมอร์หันไปบอก  รู้สึกน้อยใจ  หลุบตาลงต่ำ

              "ก็แผนนี้มีแต่ซัมเมอร์คิดออก"

              "ความรู้สึกของเราของจริงนะ  เราไม่ใช่ดารานะ  ไม่ต้องการคู่จิ้นหรอก"

              ซัมเมอร์เอ่ยความจริง  แต่คำว่าคู่จิ้นของเธอ  ก็กระแทกใจอย่างจัง  หรือคอนเทนต์นี้จะเวิร์ค  เธอสบประมาททีมงานไม่ได้เลย  พวกเขาคิดคอนเทนต์คู่จิ้นนี้ขึ้นมาด้วยความบังเอิญหรือเปล่า  แต่ที่แน่ๆ นี่คือก้าวแรกของพวกเขา  ในวงการไอทูป