บทที่ 21 รับจ้างบอกเลิก

              หลังนอนซมเพราะพิษไข้  ทำให้ซัมเมอร์มีเวลาคิดคอนเทนต์หลายวัน  เธอได้ไอเดียมาจาก  การคิดเรื่องสถานะกับตามดาว  แล้วตีลังกาอีกท่าไหนก็ไม่รู้  ถึงได้ไอเดียนี้ออกมา

              "เราจะทำเพจรับจ้างบอกเลิก  แล้วก็ถ่ายทำแบบแอบกล้อง  เบลอหน้าลูกค้า  แล้วเอาคลิปลงไอทูป"

              บอสสาวลองเสิร์จหาข้อมูล  ปรากฎว่าที่ญี่ปุ่นมีบริษัทรับจ้างบอกเลิกจริงๆ  ซัมเมอร์จึงประกาศ  ดูภูมิใจราวกับนักวิ่งแชมป์โอลิมปิก  ผู้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับแรกๆ

              "แล้วใครจะเป็นคนบอกเลิก"

              โฮปเป็นคนถาม

              "จูเลีย..."

              จูเลียเอ่ยชื่อตัวเองแล้วยกมือ  ก่อนพูดต่อ

              "คิดว่าผู้หญิงดีกว่า  ถ้าเป็นผู้ชาย  อาจโดนต่อย"

              "โธ่เอ๊ย"

              ซัมเมอร์ร้อง  คิดว่าเพื่อนจะอาสา

              "แล้วเราจะเล่าเรื่องยังไง  จะแค่ถ่ายตอนบอกเลิกเหรอ?  มันดูไม่ต่อเนื่องนะ"

              โฮปถามอีก  จากประสบการณ์การตัดต่อคลิปมานับสิบปี

              "เราจะสัมภาษณ์แบบปิดหน้า  แล้วซัมเมอร์จะไปบอกเลิกให้  เราจะทำให้ฟรี  แต่ขอเผยแพร่แบบปิดหน้าเท่านั้น"

.

.

              เคสที่หนึ่ง

              "คุณเอครับ  ทำไมคุณอยากให้เราบอกเลิกสามีให้"

              จูเลียรับหน้าที่สัมภาษณ์  เขาใช้น้ำเสียงชายแท้กับลูกค้าทุกคน

              "ฉันรักเขามาก  จนบอกเลิกเองไม่ลง  เรามีลูกด้วยกันแล้วด้วยซ้ำ"

              "เขาไม่ดีอย่างไรครับ"

              "เขาดีทุกอย่าง  แต่ไม่ว่าจะทำอะไร  เขาจะถามแม่เขาเสมอ"

              "คุณไม่ชอบผู้ชายที่รักครอบครัวหรือ?  นั่นแม่เขา"

              "ก่อนจะนึกถึงฉัน  เขาแคร์แค่ว่าแม่จะว่าอะไรไหม?  ทั้งๆ ที่อายุสามสิบห้าแล้ว  เขายังคิดอะไรเองไม่ได้เลย"

              "แปลว่าคุณชอบคนที่กล้าตัดสินใจด้วยตัวเองหรือครับ?"

              "ค่ะ  เราโตแล้ว  มันควรจะเป็นแบบนั้น"

              "มีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้คุณทนไม่ได้?"

              "ตอนวันเกิดฉัน  เรากำลังปาร์ตี้  แต่จู่ๆ แม่เขาก็โทรมา  บอกว่าช่วยซื้อของมาให้หน่อย  แล้วแทนที่จะเลือกฉันกับลูก  พี่บอยเลือกแม่ตัวเอง  ฉันเลยรู้สึกว่า  พอได้แล้ว  ฉันควรหาคนที่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของครอบครัวตัวเอง  ไม่ใช่ดูแลแต่แม่ของเขา"

              "โอเค  เราจะบอกเลิกเขาให้ครับ"

              เมื่อมาถึงวันบอกเลิก  ทีมงานให้ลูกค้าโทรนัดบอยมาที่ร้านอาหาร  ซึ่งจองเอาไว้แล้ว  เสียงเพลงบรรเลงและกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศ  ทำให้ซัมเมอร์ผ่อนคลาย  แล้วรออยู่ไม่ไกลจากเป้าหมาย  ส่วนปาร์คซ่อนกล้องอยู่หลังร้าน  เก็บตัวอย่างเงียบเชียบ

              "ผมขอกาแฟแก้วหนึ่งครับ  กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล"

              เขามีหุ่นแบบนักกีฬา  แล้วเลือกทานอาหารเพื่อสุขภาพ  ใบหน้าคมเข้มนั่นดูอ่อนกว่าวัย

              "คุณบอยใช่ไหมคะ"

              ซัมเมอร์เดินไปหยุดหน้าลูกค้า  เขาเงยหน้ามองหญิงสาวหน้าตาดี  แต่ไม่ได้หวั่นไหว  เพราะรักภรรยามากกว่าใคร

              "ครับ?"

              "คุณเอฝากจดหมายมาให้  ขออ่านให้ฟังนะคะ"

              ซัมเมอร์ใจเต้น  เป็นกังวลว่าคนฟังคำบอกเลิกจะรับไม่ได้  แต่ขณะเดียวกันก็หวังว่าคอนเทนต์นี้จะถูกใจผู้ชมทางบ้าน  ความรู้สึกหลายอย่างปะปนกัน  จนเธอสับสน

              "พี่บอยคะ  น้องรู้ว่าพี่บอยรักครอบครัว  แต่พี่ก็รักคุณแม่ของพี่เหมือนกัน  และรักมากกว่าน้องและลูก  น้องไม่อยากให้พี่ทะเลาะกับแม่เพราะน้อง  ถ้าพี่บอยมีความสุข  น้องก็จะมีความสุขไปด้วย  ดังนั้นน้องจะคืนอิสรภาพให้  เพื่อที่พี่จะหาคนที่เหมาะสม  และรักครอบครัวโดยเฉพาะแม่พี่ได้เหมือนพี่  เราเลิกกันนะคะ  จากเอ"

              เขาน้ำตาคลอเบ้า  รู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ภรรยาพร่ำบอกอยู่บ่อยๆ  แต่เขาก็เลือกแม่บังเกิดเกล้ามาโดยตลอด  และตอนนี้เขาต้องเสียลูกเมีย  เพื่อเป็นลูกที่ดีต่อไป  ซัมเมอร์หันหลังกลับ  แล้วเดินจากไป

              "ผมขอคุยกับเอหน่อยได้ไหมครับ?  ผมรู้ว่าวันนี้เธอก็มาด้วย"

              ซัมเมอร์ไม่แน่ใจว่าบอกไปแล้วจะทำให้เรื่องเลวร้ายไหม  จึงลังเลอยู่

              "ผมได้ยินเอคุยโทรศัพท์กับทีมงาน  นะครับ  ผมสัญญาว่าเราจะแค่คุยกัน"

              เอได้ยินเสียงต่อรองจากบอย  ทำให้เธอยอมเดินออกมาพูดคุยเป็นครั้งสุดท้าย

              "ที่จริง  แม่เป็นคนเลี้ยงพี่มาโดยลำพัง  เพราะพ่อทิ้งพวกเราไป  แล้วก่อนหน้าจะแต่งงานกับน้อง  หมอก็บอกพี่ว่า  แม่เป็นมะเร็ง  นั่นคือเหตุผลที่พี่เลือกแม่ก่อนเสมอ

              พี่อยากบอกเอมานาน  แต่มันอาจเป็นข้ออ้างที่ทำให้เอต้องมาทนอยู่กับพี่  ถึงอย่างนั้น  เราไม่เลิกกันได้ไหม?  พี่ยังอยากเป็นครอบครัวกับเออีกนะ  พี่ขอร้อง"

              เอพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปกอดบอย  แล้วปาร์คก็ถ่ายตอนนี้เอาไว้ได้  ซัมเมอร์ถอนหายใจยาว  มองเหตุการณ์ด้วยความโล่งอก

.

.

              เคสที่สอง

              "เล่าเรื่องตัวเอง  ให้เรารู้จักคุณหน่อย"

              "ฉันชอบเข้าวัดทำบุญค่ะ  ชอบปฏิบัติธรรม  วันหยุดจะไปนอนวัด  ส่วนวันธรรมดาก็ปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน  ฉันไม่ดื่มเหล้า  ไม่โกหก  แต่ฉันมีความรักกับคนที่แทบจะตรงข้ามกับตัวเอง"

              "แฟนของคุณเพศอะไร"

              "เพศหญิงค่ะ"

              เรดาร์ของจูเลียไม่ทำงานพลาด  เขาจับได้ในทันทีว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเลสเบี้ยน 

              "การที่คุณรักเพศเดียวกัน  เป็นปัญหากับคุณหรือเปล่าครับ?"

              "ไม่เป็นปัญหาค่ะ  เราไม่ได้อยากมีลูก  แค่พอใจที่มีกันและกันก็พอค่ะ  เรารักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย  จนตอนนี้ก็คบกันมาหกปีแล้ว"

              "ถ้าเพศไม่เป็นปัญหา  แล้วนิสัยส่วนไหนที่เป็นปัญหา?"

              "เธอชอบเที่ยวกลางคืน  ชอบกินเหล้าแล้วก็เต้นกับเพื่อนๆ  เธอไม่เคยนอกใจ  เธอไม่ชอบอยู่เงียบๆ  แต่พอใจเสียงอึกทึก  เธอบอกว่าฉันเป็นผู้หญิงในฝัน  เป็นผู้หญิงตัวอย่าง  แต่นับวัน  เรายิ่งห่างไกลกันทุกที"

              "จุดแตกหักคืออะไร"

              "จุดแตกหัก  คือความรู้สึกฉันค่ะ  ฉันอยากได้คนร่วมทาง  คนที่จับมือกันไปสู่ความสันติสุข  ทางนี้คนไปน้อย  มันเลยเหงาหน่อย  ถ้าคนข้างตัวไม่เข้าใจ"

              "ครับ  เราจะบอกเลิกให้"

              "ขอบคุณค่ะ"

              "มีข้อความอะไรจะบอกคนรักไหม?"

              เมื่อมาถึงวันบอกเลิก

              ซัมเมอร์สวมชุดเดรสลายดอกไม้  ตามที่ตามดาวเลือกมาให้  เธอสวมส้นสูงเดินเข้าไปหาเป้าหมาย  เสียงเดินทำให้นัทเงยหน้าขึ้นมอง  ซัมเมอร์ประหม่า  เพราะได้ยินว่าเธอค่อนข้างอารมณ์ร้อน

              "คุณแตง  เขาอยากบอกเลิกค่ะ"

              ซัมเมอร์เข้าประเด็นในทันที  และท่องประโยคที่ลูกค้าฝากมาบอก

              "แตงเข้าใจความสุขของนัทนะ  และแตงก็รักนัทจนไม่อยากขวางความสุขนั้น  แตงอยากได้คนร่วมทาง  ที่เข้าใจกันจริงๆ  ขอโทษที่เรามาด้วยกันได้แค่นี้"

              นัทหน้าแดงจัด  ยืนขึ้นพรวดพราด  กวาดเครื่องดื่มลงจากโต๊ะ  ซัมเมอร์ไม่ตัดสินว่าเธอเป็นคนไม่ดี  เพราะการเสียของรัก  มันทำให้ใครก็ตาม  สติแตกได้ทั้งนั้น  นัทยังคงโกรธ  แล้วตะโกนด่าซัมเมอร์

              "โกหก  นัทไม่เชื่อ  แตงเหรอจะพูดแบบนั้น  หรือว่า  แตงหลงหน้าตาเธอสินะ?  ถึงได้ฝากมาบอกเลิก"

              ซัมเมอร์จำคำพูดของจูเลียได้

              'วิ่งหนีเลย  ถ้าเขาอาละวาด  ไม่ใช่ละครนะเฟ้ย  เอาตัวรอดไว้ก่อน'

              แล้วซัมเมอร์ก็วิ่งหายไป  ใจหนึ่งก็อยากเลิกทำคอนเทนต์เพียงแค่นี้  เพราะกลัวสภาวะอารมณ์ของลูกค้า

              ดูเหมือนว่านัทจะได้สติแล้วเดินไปสำรวจทั่วร้าน  จากนั้นเธอก็เจอแตง  อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ยังแคร์อีกฝ่าย  จนมาเฝ้าดูถึงร้าน

              "เราไม่เลิกกันได้ไหม?"

              "แตงว่าเราเข้ากันไม่ได้  ทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกัน  แต่แตงรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว"

              "นัทจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง  นัทจะเลิกเที่ยว  แล้วมีส่วนร่วมในทุกกิจกรรมของแตง  ให้โอกาสนัทนะ"

              "..."

              แตงไม่ตอบ  แต่เดินเข้าไปสวมกอดนัท  นั่นเป็นคำตอบที่ดีที่สุด  เท่าที่ทีมงานและคนทางบ้านได้ฟัง

.

.

              เคสที่สาม

              "ช่วยเล่าความสัมพันธ์ของพวกคุณให้ฟังหน่อย"

              "เรามี One night stand กัน  แล้วก็ติดใจ  จากนั้นก็นัดกันเรื่อยๆ  ทั้งๆ ที่เราต่างคนต่างมีแฟนอยู่แล้ว  เป็นFriend with benefits กัน"

              "แฟนของคุณไม่รู้"

              "เริ่มสงสัยแล้วครับ  ผมเลยต้องหาคนมาบอกเลิก"

              "ทำไมต้องมีคนบอกเลิกให้?"

              "ผมกลัวว่าถ้าเห็นหน้าเธอแล้ว  ผมจะอยากมีอะไรกับเธออีก  และผมกลัวเธอร้องไห้  หลังๆ มานี้  เธอเริ่มจริงจัง  จนเลิกกับแฟนมาเพื่อคบผม  ผมไม่ชอบปลอบคน  มันอึดอัด  เข้าใจไหมครับ?"

              จูเลียถอนหายใจ  ผู้ชายคนนี้ก็แค่คนเห็นแก่ตัว  มีแฟนอยู่แล้ว  แต่ก็ยังไม่หยุดอยู่ที่แฟน  กลับไปหาคนอื่น  แล้วอดทนบอกเลิกเองไม่ได้ด้วยซ้ำ

              "ทำไมไม่แค่หายไปเฉยๆ"

              "แบบนั้นใจร้ายไปหน่อย"

              "พวกคุณแค่มีสัมพันธ์ทางกายต่อกัน  ไม่ได้มีเรื่องโรแมนติกอะไร"

              "แต่เรื่องบนเตรียมผมพอตัวนะ"

              เขาโอ้อวด

              "ครับ  พวกเราจะบอกเลิกให้"

              จูเลียตัดบท  เพื่อให้เรื่องมันจบๆ ไป  เขาทนคุยกับลูกค้ารายนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

              เมื่อมาถึงวันบอกเลิก

              "คุณพริกไทยใช่ไหมคะ?"

              ซัมเมอร์สาวเท้าเข้าไปหา  เธอหน้าตาไร้เดียวสา  ตัวเล็กน่าทะนุถนอม  เธอกำลังดื่มโกโก้  และฟองนมเปื้อนริมฝีปาก

              "คะ?"

              เธอเช็ดปากแล้วมองหญิงสาวอย่างแปลกใจ

              "คุณน้ำฝากเรามาบอกเลิกคุณ"

              "หา?"

              "เท่านี้ค่ะ"

              ซัมเมอร์ทำหน้าที่ตัวเองเสร็จ  ก็หันหลังเตรียมกลับ

              "เดี๋ยวค่ะ"

              "คะ?"

              "เขาไม่ได้ฝากจดหมาย  หรือคำบอกลาอะไรเลยเหรอคะ?"

              "ค่ะ  สั้นๆ แค่นี้"

              เหมือนลูกศรแทงทะลุอกพริกไทย  จนเธอยืนแข็งตรงนั้น  และคิดว่าแม้เธอกับน้ำจะพบกันเพราะสัมพันธ์ทางกาย  แต่เธอก็รักเขามากขึ้นทุกวัน  จนแอบมโนว่านี้คือรักแท้

              ซัมเมอร์หันหลังกลับ  ได้ยินเสียงสะอื้นอย่างคนพ่ายแพ้ของพริกไทย  ไล่หลังตามมา  ด้วยความเป็นผู้หญิงเหมือนกัน  ทำให้เธออดสงสารไม่ได้  บอสสาวลังเลที่จะเอาเรื่องนี้ไปเผยแพร่  เพราะเธอเป็นต้นเหตุทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องใจสลาย  แต่ก็พยายามสะบัดความรู้สึกนั้นทิ้ง  เพราะนี่คืองานของเธอ

              พริกไทยไม่ยอมแพ้  เดินตรงมาท้ายร้านเพื่อหาน้ำ  เธอมาเพื่อขอให้เขาคุยด้วย  และเธอก็เจอเขาจริงๆ

              "พริกไทยยอมเป็นให้ทุกอย่าง  เป็นโลกใบที่สองก็ได้  แต่เราอย่าเลิกกันเลยนะ"

              "ฟังนะพริกไทย  ที่เราเลิกกัน  เพราะพริกไทยรู้สึกกับเรามากเกินไป  และมันทำให้เราอึดอัด  พริกไทยไม่ยอมเป็นแค่คนที่สองหรอก  เชื่อเรานะ  เราเลิกกันเถอะ"

              "แต่น้ำก็มาที่นี่  มาดูพริกไทยโดนบอกเลิก  เพราะน้ำก็แคร์ใช่ไหม  ว่าพริกไทยจะเป็นยังไง?"

              "อย่างน้อยเราก็แค่ไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้"

              น้ำเดินออกไป  โดยไม่สนเสียงร้องไห้ที่ไหล่หลังเขามาอีกเลย  ทั้งที่ในใจมีแต่ความรู้สึกผิด

.

.

              กลับมาปัจจุบัน

              คลิปนี้มีคนดูหลายแสน  เพียงเวลาไม่ถึงวัน  ทำให้ทีมงานทุกคนใจชื้น  เมื่อกดเข้าไปดูคอมเม้นท์  ทำให้ทุกคนตื่นตะลึง  กลุ่มผู้ชมออนไลน์  เสียงแตกเป็นสองฝ่าย

              จูเลียอ่านคอมเมนต์ออกเสียง

              "แม่งสุดวะ"

              "ผมผิดหวังกับช่องนี้มาก"

              "ซัมเมอร์ไม่สน  ขอแค่ทำยอดวิวได้ก็พอ"

              บอสสาวเอ่ยแทรกเสียงอ่านคอมเมนต์จากจูเลีย

              "แต่ว่า  เรื่องนี้อาจเป็นปัญหาได้"

              ตามดาวเตือนในฐานะอินฟลูเอนเซอร์  จนซัมเมอร์เสียศูนย์ไปเล็กน้อย

              "จะลบคลิปไหมล่ะ?"

              จูเลียถาม

              "ไม่ลบ  แล้วเราก็จะเล่นกับอารมณ์คนต่อไปด้วย"

              "แต่พี่ไม่อยากตัดต่อคลิปแบบนี้  มันแรงไป"

              โฮปพูดเสียงเบา

              "แกโอเคใช่ไหม?  ถ้าต่อไปคนจะเกลียดช่องของเรามากกว่านี้  ที่สำคัญคือหน้าแกและพวกเราอยู่ในช่องด้วย"

              จูเลียย้ำ

              ซัมเมอร์ลังเลใจ  แต่เธอทำช่องนี้ด้วยทุกอย่างที่มี  เธอจึงตบโต๊ะแล้วบอกว่า

              "ฉันจะทำต่อไป"

              ซัมเมอร์เอ่ยพร้อมปิดประชุม  ไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์นี้จะนำไปสู่ความเสียหายยิ่งกว่านี้