หน้าหลัก / LGBTQ+ / ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy / บทที่ 19 พื้นที่ส่วนตัวของเรา

แชร์

บทที่ 19 พื้นที่ส่วนตัวของเรา

ผู้เขียน: Me.Daisy
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-02 07:36:37

              "FC มาเม้นต์ว่าอยากให้ซัมเมอร์ลองจีบผู้หญิงดู  เพราะกระแสคลิปก่อนๆ ที่ซัมเมอร์กับตามดาวจีบกัน"

              "แปลกนะ  ทำไมไม่จับเราสองคนจิ้นกัน"

              ซัมเมอร์ตั้งคำถามหลังจากโฮปพูดขึ้น

              "มันก็ใช่แหละ  แต่เดี๋ยวตามดาวจะอึดอัด  เพราะน้องเขาไม่ได้ชอบซัมเมอร์แล้วนี่นา"

              โฮปเป็นคนชง  ชงแบบหวังผล  ว่าคราวนี้ต้องมีคนหึงแน่ๆ  และเขาสั่งปาร์คให้จับภาพสีหน้าคนหึงเอาไว้แล้ว

              ตามดาวกุมมือแน่น  ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร  เพราะใจเธอยังอยู่ที่ซัมเมอร์  แต่ขณะเดียวกันก็ไม่อยากพาตัวไปจมกองทุกข์  กรณีที่ซัมเมอร์จากไปจริงๆ

              "แล้วเราจะไปย่านวัยรุ่นกัน"

              ซัมเมอร์ประกาศ

              ซัมเมอร์เป็นหญิงสาวหน้าตาดีแถมดูสง่า  จนทำคนเหลียวหลัง  พร้อมกับทีมถ่ายทำที่เดินตามมา  ทำให้คนยิ่งมอง  เพราะคุ้นหน้าเธอบ้าง  และสนใจว่าพวกเขามาถ่ายทำอะไรกัน  ตามดาวตามมากองถ่ายด้วย  เพราะสิ่งที่ซัมเมอร์บอก

              'จูเลียไม่อยู่  เรากลัวเป็นอะไรไป  ไปด้วยกันหน่อยนะ'

              ตามดาวอดเป็นห่วงไม่ได้  เลยพกของจำเป็นมาด้วย  เช่น  ยาดม  พัดลมมือถือ  ลิปสติก  และที่ปัดแก้ม

              เป้าหมายของซัมเมอร์เดินมาจากทิศข้างหน้า  เธอหน้าตาน่ารัก  รูปร่างเล็ก  ย้อมผมสีทองดัดเป็นลอน  มีบรรยากาศที่ทำให้นึกถึงตามดาว  ไม่มีผิด

              "โทษนะ  ขอถ่ายคลิปได้ไหมคะ"

              "ถ่ายทำไมคะ?"

              "จะชวนออกเดตค่ะ"

              ตามดาวกอดอกโดยไม่รู้ตัว  ทำหน้าบึ้ง  หันหน้าไปทางอื่น  แต่ปาร์คถ่ายเอาไว้ได้จนหมด

              คู่เดตของซัมเมอร์พิจารณาจากหน้าตาของหญิงเท่  และความดังของเธอ  จากความลังเลใจเพียงครู่  ก็เปลี่ยนเป็นตกลงใจไม่ยาก  เธอพยักหน้า  คลี่ยิ้มให้   ซัมเมอร์ยื่นมือให้จับ  แล้วพวกเธอก็เดินจับมือกันไป

              "ชื่อซัมเมอร์นะคะ  ชื่ออะไรคะ?"

              "ชื่อชมพูค่ะ  ใช่ซัมเมอร์ที่เป็นอินฟลูฯไหมคะ?"

              "ค่ะ  แล้วมาที่นี่บ่อยไหม?"

              "บ่อยเท่าที่อยากมา"

              ตามดาวไม่ชอบสายตาที่มีประกายของซัมเมอร์  ยามจับจ้องไปที่แขกรับเชิญ  เธอกัดริมฝีปากโดยที่หัวอกร้อนดังไฟ  แม้จะไม่ชอบแต่ก็จ้องตาไม่กระพริบ

              "ชอบคนแบบไหนคะ?"

              "แบบซัมเมอร์"

              ปาร์คอมยิ้มกับคำหยอด  ส่วนตามดาวทำตาเขียว  อยากหยิกซัมเมอร์ให้เนื้อขาด  พ่นลมหายใจออกทางปาก  เพื่อระงับอารมณ์

              "ถ้าให้เลือกระหว่าภูเขากับทะเล  จะเลือกอะไร"

              "เลือกที่ที่มีซัมเมอร์"

              แม้จะเป็นคำถามเชิงจิตวิทยา  แต่ดูเหมือนชมพูจะรุกแรงขึ้นทุกที  ซัมเมอร์อมยิ้ม  เมื่อหันมาเห็นว่ามีคนเสียอาการ  แต่เธอก็ยังสัมภาษณ์ต่อไป

              "หยอดเก่งแบบนี้  ไม่น่าโสด"

              "โสดเสมอ  ถ้าเจอคนน่ารัก"

              ซัมเมอร์ยิ้มเขิน  รู้ว่าโดนจีบแบบเปิดเผย  ก่อนเปลี่ยนเรื่อง  เพราะเริ่มทำหน้าไม่ถูก  ยิ่งเมื่อมองไปเห็นสีหน้าของตามดาวด้วยแล้ว  ก็ยิ่งคิดด้วยความเสียวสันหลังว่า  ตามดาวอาจจะกระโจนเข้าใส่เธอในนาทีใดนาทีหนึ่ง

              "ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกดีกว่า  ซัมเมอร์มีกล้องโพลารอยด์"

              "ได้ค่ะ"

              ทั้งสองคนเอาหน้ามาแนบกัน  ซัมเมอร์นับหนึ่งถึงสาม  แล้วชมพูก็หันมาหอมแก้มสาวเท่  ทุกคนอุทานเสียงเบา  ในขณะที่ตามดาวแทบจะกรี๊ดออกมาด้วยความขัดใจ  ตามดาวผู้ให้อภัยเก่ง  กลับสติแตกเมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้

              "ได้ภาพเด็ดสมใจ"

              ปาร์คไฮไฟว์กับโฮปก่อนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน

              หลังจากพาชมพูไปเลี้ยงข้าว  พวกเขาก็ยุติการถ่ายทำ  ซัมเมอร์หันไปมองตามดาว  ส่วนชมพูก็สังเกตเห็นสายตาที่ทอความเป็นห่วงเกินกว่าเพื่อน  ทำให้แขกรับเชิญยอมถอยให้  เพราะรู้ว่าคงสู้ไม่ไหว  ไม่ว่าพวกเธอจะชอบกันจริง  หรือเป็นแค่คู่จิ้น ภายในช่องฤดูร้อนซ่อนรัก 

              จากนั้นซัมเมอร์ก็เดินไปหาตามดาว  ผู้ทำหน้างอ

              "ไปบ้านตามดาวได้ไหม?"

              "ไปทำไม?"

              น้ำเสียงห่างเหินนั่น  ทำคนฟังใจคอไม่ดี  แต่เธอจะยอมแพ้แค่นี้ไม่ได้  ต้องรุกต่อไป

              "ตะกี้อะ  ตัวปลอม  แต่ตามดาวตัวจริง"

              "ไม่เชื่อ  เพราะซัมเมอร์ตาเป็นประกายเลยนะ"

              "ไม่เชื่อก็ตามใจ  อุตส่าห์จะอยู่เป็นเพื่อน  มีคนเหงาเล่นเกมคนเดียว  เลยกะว่าจะทำให้หายเหงาหน่อย"

              "..."

              เธอกระซิบเสียงแผ่ว  ด้วยความรู้สึกปะปนกันไป  ระหว่างอยากผลักและอยากดึง

              "อะไรนะ?"

              "ไปบ้านตามดาวกัน"

              ตามดาวยังคงมีท่าทีงอนให้เห็น  และซัมเมอร์ก็จับสังเกตได้  ซัมเมอร์อมยิ้ม  ประสานมือกับตามดาว  แล้วเดินไปด้วยกัน       เมื่อมาถึงห้องนอน  ตามดาวเชิญหญิงเท่เข้ามานั่ง  ก่อนนั่งพิงซัมเมอร์  ยึดตรงนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว  ที่เธอไม่ยอมให้ใครแย่งไป

              "รู้จักเกม'ยิงยานลำนั้นซะ' ไหม?"

              "ไม่อะ"

              "เป็นเกมยิงยานอวกาศ  ภาพสวย  มียานอวกาศให้เลือกกว่าสี่สิบลำ  มีอวตารกัปตันกว่ายี่สิบตัว  เล่นยากติดห้าอันดับแรกของโลกเลยนะ  เกมเมอร์ทั่วโลกดาวน์โหลดมาเล่นกันเพียบ"

              เธอจูงมือซัมเมอร์แล้วให้มาดูที่พีซีของตัวเอง  ซัมเมอร์มองเธอตาหวานซึ้ง  นานแล้วที่ตามดาวไม่ได้พูดอะไรยาวๆ แบบนี้ด้วย

              "ทีเรื่องนี้  พูดน้ำไหลไฟดับเลยนะ"

              ตามดาวเขินจนตัวม้วน  น่ารักจนซัมเมอร์อยากหยิกแก้ม  บรรยากาศเป็นกันเอง  ทำให้ซัมเมอร์เป็นห่วงตามดาว  กลัวว่าเธอจะไม่มีใครนอกจากเธอ

              "เหงาไหม?"

              "อืม"

              "งั้นก็พูดยาวๆ กับคนอื่น  เหมือนตอนสตรีมเกมได้ไหม?"

              "ก็เราไม่รู้จะพูดอะไร"

              "สงสัยทุกเรื่อง  แล้วถามคู่สนทนา"

              "..."

              "ให้ตอบแทนพยักหน้าด้วย"

              "ได้"

              "นอกจากเกมแล้ว  ยังชอบอะไรอีก?"

              "นอน"

              "งั้นก็เชิญเล่นเกมคนเดียวไปจนแก่ได้เลย  หาอะไรที่เข้ากับคนอื่นให้ได้ด้วยซิ"

              "เรามีเพื่อน  คือ  ซัมเมอร์"

              "ไม่อะ  อยากเป็นมากกว่านั้น"

              หยอดเล็กน้อย  แต่แววตาหม่นหมองนั้นไม่ยิ้มไปด้วย

              "เหลือเวลาอีกไม่นานแล้วนะ"

              "มาทำอะไรๆ ก่อนสายไหม?"

              โน้มตัวเข้ามาหาตามดาว  เอามือค้ำกำแพงไว้  ใบหน้าใกล้ชิดกัน

              "เดี๋ยว..."

              ตามดาวเป็นคนห้าม  ทั้งที่หัวใจเต้นแรง

              "ทำแบบผู้ใหญ่ๆ"

              ตามดาวกลืนน้ำลายเหนียว  ทำหน้าไม่ถูก

              "เขาไม่ถามกันหรือเปล่า  เรื่องแบบนี้"

              "แสดงว่าทำได้เลยใช่ไหม?  ซัมเมอร์ยังจำเรื่องของเราได้เสมอ"

              "..."

              หญิงเท่ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองและตามดาวกึกก้องอยู่ภายในอก

              จากนั้นจึงบรรจงจูบตามดาว  อย่างเขอะเขิน   ขบกัดริมฝีปากนุ่มซ้ำแล้วซ้ำอีก  ตามดาวคิดจะปฏิเสธสัมผัสนั้น  แต่ใจกลับเต้นแรงและรู้สึกว่าจูบนั้นแสนอ่อนหวาน  จากการกระทำที่แสดงออกว่ารักของซัมเมอร์  มือเปะป่ายไปทั่วร่างกาย  รวมไปถึงหน้าอก  ตามดาวสะดุ้งกับการบุกรุกจากสาวเท่ 

              ซัมเมอร์อยากครอบครองเธอผู้เดียว  จึงใช้โอกาสนี้แสดงความเป็นเจ้าของตามดาว  และหญิงน่ารักก็ไม่ปฏิเสธ  ยิ่งทำให้บอสสาวได้ใจ  และรุกหนักยิ่งขึ้น  ตามดาวครางเสียงเบาอย่างไม่รู้ตัว  กระตุ้นให้ซัมเมอร์อยากครอบครองตามดาวไปทั้งตัว  และหัวใจอย่างที่อยากทำมานาน

              หญิงน่ารักโอบกอดซัมเมอร์อย่างหลงใหล  เธอเองก็ต้องการอย่างที่ซัมเมอร์ต้องการ  หญิงน่ารักปลดกระดุมออก  ทีละเม็ด  เชื่องช้าอ้อยอิ่ง  อย่างอยากให้อีกฝ่ายสติแตกเหมือนที่เธอสติแตกในวันนี้ ซัมเมอร์ดีใจที่ตามดาวรุกกลับบ้าง

              เสียงเคาะประตู  ดังขึ้น!

              ทั้งสองผละออกจากกัน  ตามดาวหันหลังให้ประตู  รีบใส่กระดุมเสื้อ

              แม่ของตามดาวเอาน้ำหวานมาเสิร์ฟ  ซัมเมอร์กัดริมฝีปาก  เสียดายโอกาสที่นานทีจะมีสักหน  ตามดาวหน้าแดงระเรื่อ

              "ขอโทษทีจ้ะเด็กๆ  แม่เข้ามาไม่ถูกเวลาเลย"

              ผู้เป็นแม่  จับอาการของเด็กๆ ได้  เธอนิ่งไปเล็กน้อย  แต่ไม่ได้ว่าอะไร  เพราะพวกเธอเป็นผู้หญิง  คงไม่มีหลานมาให้เธอลำบากเลี้ยง

              "ลิป"

              แม่เอ่ยเพียงสั้นๆ ชี้ไปที่ปากลูกสาว  ก่อนออกจากห้องไป  เธอหัวเราะ  นึกถึงตัวเองสมัยก่อน

              ตามดาวแทบจะกรี๊ด  หันมามองซัมเมอร์ด้วยความเขินอาย  แม่รู้  และแม่ก็ไม่ได้ขัดขวางด้วย

              ซัมเมอร์เองก็เขินไม่แพ้กัน  ที่เรื่องที่ควรเป็นเรื่องลับ  กลับถูกเปิดเผยจนหมด  ตามดาวนิ่งคิดไปนิดหนึ่ง  ก่อนเอ่ยออกมา

              "ต่อไปนี้  ตามดาวจะมองหน้าแม่ยังไง"

              ซัมเมอร์อมยิ้ม

              "คราวนี้ตามดาวรอดไปได้  แต่ครั้งหน้าต่อให้ช้างมาฉุด  ซัมเมอร์ก็จะไม่ยอมแล้วนะ"

              ตามดาวก้มหน้ามองพื้น  คิดว่าเรื่องเมื่อครู่  แม้จะเคยเกิดขึ้นแล้ว  แต่มันก็ผ่านมานานจนรู้สึกว่า  ตัวเองช่างใจกล้า  และความกล้านั้นต้องรวบรวมพลังอีกเยอะ  กว่าจะมีขึ้นอีกครั้ง 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 23 แด่คนปากแซ่บของผม

    ทีมงานติดต่อมาเพื่อขออนุญาตแล้ว และคนในสถานสงเคราะห์คนชรา ก็ยินดีจะพูดคุยกับพวกเขา ผู้สูงวัยแววตาเหม่อลอย คิดถึงครอบครัว ทำให้ทุกคนยิ้มไม่ออก แต่เมื่อซัมเมอร์เลือกเรื่องนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป บอสสาวมาที่นี่หลายครั้งแล้ว และสัมภาษณ์ประวัติทุกคน จนมาลงตัวที่ทวดสมภพ เขาเป็นชายชราวัยใกล้ฝั่ง เขาให้สัมภาษณ์ไว้ดังนี้.. ในมุมมองของทวดสมภพ ผมอยู่ที่สถานสงเคราะห์มานานแล้ว จนเลิกนับปีนับเดือน บางครั้งผมก็นึกถึงเรื่องต่างๆ คนต่างๆ แล้วนั่งอมยิ้มบ้าง บึ้งตึงบ้าง หรือกระทั่งน้ำตาซึมบ้าง แต่อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ใช่คนอ่อนแอ แ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 22 ไปเที่ยวเขาใหญ่กับเธอ

    "หายไปไหน?" ตามดาวพูดอย่างตื่นตระหนก เสียงสั่นเครือ มองไปทั่วห้อง แต่ไม่เจอ "แม่คะ เงินหนูหายไปไหน?" ตามดาวถามศรีเพ็ญ "เงินอะไรลูก พ่อซื้อกับข้าวมาฉลอง มากินด้วยกันก่อน" "ม่ายยยย เงินหนู นั่นเงินค่าเทอมหนู" เธอปรายมองไปทางบิดา ที่นอนเอกเขนกบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ลมหายใจเหม็นกลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งไปทั่ว ตามดาวทำสีหน้ารังเกียจ "พ่อคะ เงินหนูหายไปไหน?" "อืม" เขาครางก่อนหลับต่อ "นั่นเงินค่าเทอมหนูนะคะ พ่อขโมยเงินหนูได้ยังไง?" ตามดาวหน้าแดง เอาเรื่องคนเมา แต่ไม่เป็นผล "พ่อเขากลับมาเหนื่อยๆ อย่าไปกวนเลย" "พ่อไปกินเหล้า ไม่ได้ไปทำงานนะคะ" ตามดาวเสียงสั่นอย่างคนแพ้ "แค่ซื้อกับข้าวมาฝาก มันลบล้างความผิดไม่ได้" ศรีเพ็ญเท้าเอวมองลูกสาว ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยตามใจ แต่ลำดับความสัมพันธ์เปลี่ยนไป เพราะสามีย่อมสำคัญกว่า "พ่อจะไม่ทำงาน หนูไ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 21 รับจ้างบอกเลิก

    หลังนอนซมเพราะพิษไข้ ทำให้ซัมเมอร์มีเวลาคิดคอนเทนต์หลายวัน เธอได้ไอเดียมาจาก การคิดเรื่องสถานะกับตามดาว แล้วตีลังกาอีกท่าไหนก็ไม่รู้ ถึงได้ไอเดียนี้ออกมา "เราจะทำเพจรับจ้างบอกเลิก แล้วก็ถ่ายทำแบบแอบกล้อง เบลอหน้าลูกค้า แล้วเอาคลิปลงไอทูป" บอสสาวลองเสิร์จหาข้อมูล ปรากฎว่าที่ญี่ปุ่นมีบริษัทรับจ้างบอกเลิกจริงๆ ซัมเมอร์จึงประกาศ ดูภูมิใจราวกับนักวิ่งแชมป์โอลิมปิก ผู้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับแรกๆ "แล้วใครจะเป็นคนบอกเลิก" โฮปเป็นคนถาม

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 20 ชวนไปเขาใหญ่

    "ต้องรอให้ดาวเป็นใจก่อนหรือเปล่า?" "รอทำไม?" ตามดาวตอบคำถามด้วยคำถาม ไม่เข้าใจที่จู่ๆ ถูกถามแบบนี้ "ถ้าจะตามดาวไป ดาวต้องเป็นใจก่อน ไม่งั้นก็บอกรักไม่ได้" "..." ไม่ตอบแต่ก้มหน้าทำหน้าแดง แม้แต่หูที่ซ่อนใต้เรือนผมยังสีเข้มขึ้น "จะเป็นไรไหม? ถ้าเราอยากให้ตามดาวเป็นของเราคนเดียว"&

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 19 พื้นที่ส่วนตัวของเรา

    "FC มาเม้นต์ว่าอยากให้ซัมเมอร์ลองจีบผู้หญิงดู เพราะกระแสคลิปก่อนๆ ที่ซัมเมอร์กับตามดาวจีบกัน" "แปลกนะ ทำไมไม่จับเราสองคนจิ้นกัน" ซัมเมอร์ตั้งคำถามหลังจากโฮปพูดขึ้น "มันก็ใช่แหละ แต่เดี๋ยวตามดาวจะอึดอัด เพราะน้องเขาไม่ได้ชอบซัมเมอร์แล้วนี่นา" โฮปเป็นคนชง ชงแบบหวังผล ว่าคราวนี้ต้องมีคนหึงแน่ๆ และเขาสั่งปาร์คให้จับภาพสีหน้าคนหึงเอาไว้แล้ว ตามดาวกุมมือแน่น ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เพราะใจเธอยังอยู่ที่ซัมเมอร์ แต่ขณะเดียวกันก็ไม่อยากพาตัวไปจมกองทุกข์ กรณีที่ซัมเมอร์จากไปจริงๆ "แล้วเราจะไปย่านวัยรุ่นกัน" ซัมเมอร์ประกาศ ซัมเมอร์เป็นหญิงสาวหน้าตาดีแถมดูสง่า จนทำคนเหลียวหลัง พร้อมกับทีมถ่ายทำที่เดินตามมา ทำให้คนยิ่งมอง เพราะคุ้นหน้าเธอบ้าง และสนใจว่าพวกเขามาถ่ายทำอะไรกัน ตามดาวตามมากองถ่ายด้วย เพราะสิ่งที่ซัมเมอร์บอก 'จูเลียไม่อยู่ เรากลัวเป็นอะไรไป ไปด้วยกันหน่อยนะ' ตามดาวอดเป็นห่วงไม่ได้ เลยพกของจำเป็นมาด้วย เช่น ยาดม พ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 18 อดีตของตามดาว

    "ถ้าตามดาวไม่พูด เราก็ไม่รู้หรอกนะ" "..." "พูดอะไรหน่อยสิ" "..." เธอถอดถอนใจ ขณะตามดาวยังปากหนักเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยน "รักไม่รักก็พูดมา พูดให้เคลียร์ไปเลย" ซัมเมอร์โพล่งออกมาอย่างอัดอั้น "เราจะไม่กลับไปอีกแล้ว เราพูดหลายครั้งแล้ว"&nb

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status