로그인“แล้วคุณขิงชอบไหมครับ” เขาเอ่ยถามออกมาก่อนจะอ้าปากงับและดูดดุนยอดปทุมของเธอจนเธอครางออกมาไม่หยุด
“อือ” ขิงบิดตัวสายเร่า ๆ เขายิ้มออกมาอย่างถูกใจ รีบถอดชุดของเธอออกอย่างรวดเร็ว ถดตัวลงใช้สองมือดึงกางเกงในของเธอออก
“เดี๋ยวผมสำรวจให้เองนะครับ ว่าน้องสาวคุณขิงบาดเจ็บมากไหม” หินบอกเธอก่อนจะซบหน้าฝังจมูกลงไป ลมหายใจรดรินที่โหนกนูนทำให้เธอต้องเกร็งขาพยายามจะหุบให้ได้ แต่มีหรือจะสู้สองมือแข็ง ๆ ของเขาได้ เขาดันขาเธอให้ชันขึ้นก่อนจะลากลิ้นสาก ๆ ไปทั่วจุดสงวนที่ตอนนี้มีร่องรอยถูกทำร้ายอยู่บ้างสีแดงระเรื่อเหมือนบวม ๆ มีเลือดคลั่ง แต่จริง ๆ คือความกำหนัดในกายหญิงที่แสดงออกว่า เธอต้องการเขามากเพียงไร
เขาละเลงลิ้นดูดตวัดเม็ดติ่งตรงกลางและลากลิ้นสอดเข้าไปในร่องลึก ๆ จนเธอต้องซี้ดปากแอ่นสะโพกจนลอยไม่ติดพื้น
“พอได้แล้วค่ะ ขิงไม่ไหวแล้วคุณหิน อ๊าย” เธอบอกออกไปก่อนจะหมดความอดทนแอ่นสะโพกรับลิ้นร้อน ๆ นั้นก่อนที่จะทิ้งหลังลงไปอย่างหมดแรง
“ผมบอกแล้วไงครับเก็บแรงไว้ครางดีกว่า” เขาเลื่อนตัวขึ้นคร่อม ก่อนจะส่ง แกนกลางที่ตอนนี้ขึ้นแข็งเต็มที่ลงไปในช่องน้อยที่มีน้ำหวานไหลมาเปิดทาง
“โอ๊ย เจ็บค่ะ เจ็บมาก ๆ โอ๊ย” เธอร้องออกมาหน้าตาบิดเบี้ยว
“ทนเอานิดเดียวนะครับ เดี๋ยวก็สนุกเองแหละ” เขาบอกเธอแต่ก็พอจะเข้าใจว่าเธอ คงจะเจ็บมากจริง ๆ เพราะเมื่อคืนก็โดนเขากระทำจนน่วม
“มันอดใจไม่ไหวจริง ๆ คุณขิงทำให้ผมหลงจนหัวปักหัวปำสิบสองวันนี้ เราจะมีความสุขกันทุกวันนะครับ” เขาบอกเธอถึงสิ่งที่เขาหวังไว้ในวันหยุดพักร้อนนี้ ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วได้แต่สูดปากเหมือนกินของเผ็ดร้อน
เขาขยับเข้าออกแบบเนิบ ๆ กดแช่เน้น ๆ หนัก ๆ จนเธอรู้สึกชิน เขาสังเกตได้จากสีหน้าและลมหายใจของเธอ เขาเริ่มขยับเพิ่มจังหวะ ตอนนี้เธอได้แต่ครางออกมาไม่เป็นศัพท์ เสียงหวานทำให้เขาเร่งส่งตัวเองเร็วขึ้น ก่อนจะยันตัวขึ้นจับสองขาให้พาดบ่า ใส่กระแทกเธออย่างบ้าคลั่ง ข้างในช่องร้อน ๆ ขมิบเกร็งตอดหัวลึงค์จนเขาสบถออกมา
“ก็มันดีอย่างนี้น่ะสิ จะไม่ให้เอาได้ไง โอ้... ซี้ด” เขาส่งเสียงออกมาดังไปทั่วห้อง ก่อนจะกระชั้นเข้าไปอย่างสุดตัว
“อ้า” น้ำรักพุ่งกระฉูดรดมดลูกของเธอร้อนวาบ
“อือ” เธอทิ้งแขนลงข้างตัว นอนแผ่หลาหายใจรวยระริน เขาทาบร่างลงมาปล่อย หัวแข็งให้กดแช่รับการตอดสัมผัสรัดตึง
“ซี้ด...ตอดเก่งจริง ๆ” เขาชมขิงก่อนจะจูบปลอบประโลมไปทั่วใบหน้า ปล่อยทิ้งน้ำหนักตัวทาบร่างเล็ก ๆ จนอัดติดกับที่นอน
“คุณหิน ขิงหนัก” เธอเอ่ยบอกเขาเบา ๆ เขาหัวเราะออกมาก่อนจะถอนร่างออกจากตัวเธอ
“อุ้ย” เธอผวาไปเล็กน้อยรู้สึกเจ็บรวดร้าวไปทั้งร่องและภายใน เอื้อมมือมาจับที่ท้องน้อยอย่างระวัง เขาสังเกตเห็นอาการ ก่อนจะก้มลงไปดูเห็นเลือดไหลย้อยลงมาปนกับน้ำสีขาวขุ่น เขารู้สึกผิดสงสารเธอขึ้นมาจับใจ
“ขอโทษนะครับ ผมรุนแรงกับคุณขิงไปหน่อย” เขาพูดออกมาจากใจจริง ๆ
“ไม่นิดหน่อยหรอกค่ะ คุณมันบ้า” เธอหันไปว่าเขาอย่างเหลือทน น้ำตาร่วงเผาะ โกรธตัวเองมากกว่าที่ยอมให้เขากระทำขนาดนี้ หินตกใจที่เห็นน้ำตาของเธอ เขาเข้าไปกอดและประคองใบหน้าของเธอจูบพรมซับน้ำตาไปทั่วใบหน้า
“ผมขอโทษ ผมสัญญาจะไม่ทำอะไรคุณอีกโอเคไหม” น้ำเสียงของเขาเหมือนรู้สึกผิดจริง ๆ เธอไม่ไหวแล้วร้องไห้ออกมาอย่างสุดทน เขาปล่อยให้เธอร้องไห้ได้แต่กอดปลอบประโลมเธออยู่ใกล้ ๆ ไม่ยอมห่าง เธอร้องอยู่นานจนเสียงสะอื้นของเธอเบาลง
“หยุดร้องนะคนดี ผมเริ่มหิวแล้ว” เขาบอกเธอทำเสียงอ่อนเสียงหวาน ขิงหมั่นไส้จึงทุบรัวไปที่แขนและหยิกเหน็บเนื้อของเขาอย่างแรง
“โอย” เขาร้องออกมาเสียงดัง
“เห็นไหม ขิงหยิกคุณแค่นี้ คุณยังเจ็บ แล้วขิงล่ะ” เธอยังไม่วายต่อว่าเขา
“ผมขอโทษ ผมยอมคุณทุกอย่างเลยนะ” พูดพลางจุ๊บไปที่แก้มของเธอ
“เดี๋ยวผมอาบน้ำให้” เขาบอกเสร็จยันตัวลุกขึ้นประคองร่างของเธอลุกนั่ง เธอขยับตัวอย่างลำบาก เขาจึงลุกขึ้นช้อนร่างเล็กเข้าสู่วงแขนพาเธอเข้าห้องน้ำ หินจัดการช่วยเธออาบน้ำ ขิงสุดแสนที่จะอาย แต่ทำอย่างไรได้ตอนนี้จะยืนเองยังรู้สึกลำบากเลย
เขาเห็นอาการของเธอนึกสงสารจับใจ เขาก็ไม่เคยต้องการใครมากขนาดนี้มาก่อนนะ แต่กับผู้หญิงคนนี้มันทนไม่ได้จริง ๆ แค่คิดถึงตรงนั้นของเธอ ‘แม่งโคตรตอดดีชิบ’ ยอมรับว่าติดใจมาก ๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก หินรีบพันผ้าเช็ดตัวให้เธอ อุ้มเธอออกมาข้างนอก เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้หินต้องรีบเดินมาเปิดประตูห้องก็เจอกับคนงาน
“มีอะไรครับลุง” หินถาม
“คุณหินครับ เพื่อน ๆ ของคุณหินกำลังจะกลับกันแล้วครับ” คนงานบอก แล้วหินเดินออกไปข้างนอก เธอมองตามบอกตัวเองไม่ถูกว่ารู้สึกเช่นไร
‘เฮ้อ... ทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้ แล้วฉันจะทำยังไงต่อไปดี’
เขาหายออกไปนานทีเดียว ก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมกับชามข้าวต้มใบใหญ่ หินวางถาดชามเข้าต้มไว้บนโต๊ะ เขาเดินไปเปิดม่านเพื่อรับแสงสว่างจากภายนอกทำให้เธอเห็นวิวข้างนอกสวยมาก มองทะลุสระว่ายน้ำไปเป็นทะเล ใบมะพร้าวกำลังล้อลู่เล่นไปตามลม ที่หินออกไปข้างนอกนานนั้นเพราะเขาไปทำข้าวต้มให้ขิงนั่นเอง ขิงมองอย่างทึ่ง ๆ ที่หินทำอาหารเป็น
“มีความสุขไหมจ๊ะคนสวย” เขาลุกขึ้นยืนใช้แขนรั้งตัวเธอให้ลุกขึ้นด้วย ขิงที่หอบเหนื่อยอย่างแรงขาสั่นแทบยืนไม่ไหวต้องโอบรัดตัวพี่หินไว้ยึดเหนี่ยว เขาก้มลงไปหา ความหวานที่ริมฝีปากอวบอุ่นนั้นอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเบื่อ เธอจูบตอบเขาแบบเร้าใจสมใจ คนตัวสูงที่เร้าอารมณ์ปรารถนาให้สาวเจ้ากระเจิดกระเจิง“พี่คิดถึงขิงทุกคืนเลย คิดถึงริมฝีปากอุ่น ๆ นี้ด้วย” เขายกมือแตะริมฝีปากของเธอส่งสายตาเว้าวอน อีกมือจับมือของภรรยาสาวให้ลงไปกุมกล่องดวงใจที่ตอนนี้กำลังหาทาง ระบายของออกมันตึงมันแน่นอัดอยู่ข้างในจนบวมเป่งเห็นเส้นเลือดปูดพองเธอสบตาเขารู้ได้ว่าพี่หินต้องการอะไรหญิงสาวทรุดตัวนั่งลงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า มือหนึ่งลูบไล้หยอกล้อกับกล่องดวงใจ อีกมือจับกำรูดเอาไว้แน่น แค่นี้คนที่ไม่ได้นอนกับเมียเกือบเดือนแทบดิ้นตาย เสียงซี้ดซ้าดลอดไรฟันออกมาไม่ขาดปากจนต้องทรุดนั่งลงที่ขอบอ่าง ขิงยกหน้าขึ้นไปยิ้มให้แบบยวนใจส่งปลายลิ้นแตะเบา ๆ ตัวพี่หินแทบกระเด้ง สวนขึ้นทันทีตอนเธออ้างับปลายเนื้อแข็งตัน ๆ นั้น“อือ” ยิ่งครางประท้วงตอนที่เขากระแทกลำใหญ่อัดเข้ามาแทบชนคอหอย สองมือพี่หินลูบปลอบโยนทั้งสองแก้มที่ตอนนี้ตอบเข้าดูดจ๊วบ
“จะไหวหรือคะนายแม่” ขิงถามด้วยความเป็นห่วง“เออน่ะ ถ้าไม่ไหวยังไงแม่จะโทรไปตาม” เธอพูดก่อนจะส่งเสียงหัวเราะขึ้นอีกครั้ง นายแม่ลองเอาหลานไปนอนด้วยทีไรต้องเอามาส่งแม่ขิงทุกที“งั้นเราสองคนไปก่อนนะครับ เพราะว่าจะพาขิงไปร้านทำผมด้วยกลัวสวยน้อยกว่าแฟนของเพื่อนคนอื่น ๆ” ปากบอกแม่แต่สายตาก็จ้องสบภรรยาสาวตลอดขิงรีบเข้าไปอุ้มเจ้าตัวเล็กก่อนจะหอมแก้มเด็กน้อยไปหลายที“อย่าดื้ออย่าซนกับคุณย่าคุณยายนะครับ” ขิงสั่งลูกชายเด็กน้อยทำตาปริบ ๆ ไม่เข้าใจหรอก แต่ก็หัวเราะเอิ้กอ้ากตอนแม่หอมไปที่พุง“ม้วนเอ้ย... ม้วน เอาปาปูนไปเดินเล่นก่อนไป เดี๋ยวเห็นแม่เดินหายไปลับตาจะร้องเอาเปล่า ๆ” นายแม่เรียกม้วนที่ทำงานอยู่ใกล้ ๆ เธอรีบวางมือจากกองผ้าก่อนจะมารับปาปูนไปจากมือของขิง“จะห้าโมงแล้ว” หินมองนาฬิกาที่ข้อมือใช้ฝ่ามือแตะข้อศอกให้ลุกขึ้นตาม พอพ้นออกมาจากตรงนั้น“พี่หินต้องทำเวลา คิดถึงเมียอยากเอากับเมียใจจะขาด” เขากระซิบข้างหูของเธอ ขิงเงยหน้าขึ้นมองเขาทำหน้าแดง“อะไรก็ไม่รู้ พี่หินเนี่ย” เธอค้อนเขาทุบเอาเบา ๆ ที่หัวไหล่ พี่หินรีบจับมือขิงเอาไว้ก่อนจะพาเดินไปขึ้นรถ ตอนนี้เขาทำทางให้รถวิ่งเข้าไปถึงบ้านพักได้และ
สิบเอ็ดเดือนต่อมา“ไหน ไหน ไหย มาหายายสิลูก” ป้าใหญ่มาถึงก็ตรงดิ่งเข้าหาเจ้าตัวเล็กที่กำลังจ้ำม่ำเต็มไม้เต็มมือ เด็กน้อยยิ้มให้คลานอย่างเร็วเข้าไปหา ขิงมองตามลูกชายส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะยกมือไหว้ป้าของเธอ“ใครเรียกไปหมดเลยค่ะป้า หน้าเป็นมาก ๆ เจ้าเด็กคนนี้รู้ว่าจะมีคนอุ้มหรือพาไปเดินเล่นไปกับเขาทันที ดูท่าทางเจ้าชู้แต่เด็กเลยค่ะ” ขิงเล่าพลางหัวเราะ อยู่ที่นี่เธอก็ไม่เหนื่อยเท่าไรเพราะมีคนเยอะกว่าที่กรุงเทพฯ ได้ช่วยกันเลี้ยงกลายเป็นว่าหนุ่มน้อยปาปูนเข้าคนได้ง่ายเหลือเกิน“สงสัยได้เชื้อพ่อมาหรือเปล่าเนี่ย” ป้าใหญ่แซวคนตัวโตที่ไปรับเธอจากสนามบิน แล้วนั่งรถมาด้วยกันจากกรุงเทพฯขิงกับปาปูนมาอยู่ที่ปราณบุรีกับคุณย่าลิ้นจี่เพราะทนเสียงรบเร้าทุก ๆ วันของคุณย่าไม่ไหว แล้วยิ่งตอนนี้ปาปูนกำลังน่ารักน่าชังสุด ๆ สองแม่ลูกมาอยู่ที่นี่ได้เกือบเดือนหนึ่งแล้วหินกะว่าจะหยุดงานสักสิบวัน ป้าใหญ่ประจวบเหมาะอยากมาเยี่ยมทั้งสองคนจึงบินมาจากเชียงใหม่ ให้หินไปรับที่สนามบินแล้ววิ่งรถตรงดิ่งยาวมาปราณบุรีกันเลย“เป็นยังไง เหนื่อยกันไหมเธอ” ลิ้นจี่เดินมาจากหลังบ้านเพราะได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาจึงออกมาดูเอ่ยทักเพื่
“เต็มที่แล้วค่ะ” เธอพูดแค่นั้นก่อนจะก้าวไว ๆ เปิดประตูเรียกคุณหมอที่รออยู่แล้วให้เข้ามาทำคลอด“คุณพ่อคะ เตรียมกล้องได้เลยนะคะ” พยาบาลคนเดิมหันมาบอกให้หินที่ยังนิ่งยืนดูทีมพยาบาลและแพทย์ที่กำลังช่วยขิงทำการเบ่งคลอดเขากระวีกระวาดหยิบกล้องขึ้นมา มือไม้สั่นกดเปิดและเริ่มถ่าย คุณหมอช่วยนับการหายใจและสั่งงานพยาบาลไปด้วย ยิ่งตอนนี้เบ่งคลอดจนหน้าแดง“อ้าว เด็กโผล่แล้วนะครับ” แพทย์ผู้ทำการคลอดบอกออกมา พยาบาลช่วยลุ้นอยู่ใกล้ ๆ ส่งผ้ารองรับเด็กให้คุณหมอ ก่อนจะช่วยกันเบ่งและคุณหมอจับเด็กดึงออกมา“ผู้ชายนะครับ” คุณหมอเปล่งเสียงบอกคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ว่าได้ลูกชาย หินถลาเข้ามาดูหน้าลูกและจับภาพตอนที่คุณหมอยื่นเด็กน้อยให้กับพยาบาลที่รอรับอยู่ พยาบาลอีกคนส่งอุปกรณ์ในการตัดสายสะดือให้“คุณหินจะตัดสายสะดือให้ลูกชายไหมครับ” เสียงคุณหมอผู้ทำคลอดหันไปถามคุณพ่อมือใหม่ที่มีหน้าตื่นเต้นออกมาอย่างเห็นได้ชัดหินรับกรรไกรจากมือคุณหมอด้วยอาการสั่นเทา ก่อนจะตัดไปยังสายสะดือของลูก เสียงเขาถอนหายใจออกมาดัง ๆ เหมือนโล่งอก ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา“สิบเอ็ดนาฬิกาสิบเก้านาทีค่ะ” พยาบาลที่จ้องนาฬิกาอยู่ส่งเสียงบอกเวลาคลอด ทุกค
“อะไรกันคะ” เธอถามบุรุษพยาบาล “เป็นลมหน้ามืดเลยต้องเข็นมาส่งครับ” เขาทำหน้ายิ้ม ๆ บอกขิง“ไม่เป็นอะไรมากหรอก พี่จะกลับบ้านหมอบอกว่าถ้าไม่ดีขึ้น ให้กลับมาเติมน้ำเกลือ พรุ่งนี้” หินบอกออกมาสีหน้าเรื่อย ๆ“เดี๋ยวเชิญญาติจ่ายเงินทางด้านนี้ครับ” บุรุษพยาบาลผายมือให้ขิงเดินตามไปที่เคาน์เตอร์ฝ่ายการเงินที่อยู่ใกล้ ๆ“มะม่วง คุณปั๋งไม่ได้กินของผมหมดนะครับ” เขายังมีแรงทวงของกินนึกเปรี้ยวปากมาอีกตงิด ๆ มองปั๋งด้วยตาขวาง“โธ่คุณหิน ผมกินไปคำเดียวคายออกแทบไม่ทันมะม่วงอะไรเปรี้ยวสาด” ปังลาก เสียงต้องตีแขนเขาดังเพี้ยะ“ก็มันจริงนี่น่า กินเข้าไปได้ยังไง” ทั้งยังทำสีหน้าท่าทางแบบเปรี้ยวสุด ๆ“กลับกันได้แล้วค่ะ เผื่อคนเปื่อยต้องการพักผ่อนค่ะ” ขิงหยอกเป็นสามีเน้นคำว่า เปื่อย... แทนคำว่าป่วย“ผมจะแพ้ท้องอีกนานไหมครับ” หินส่ายหน้าเบา ๆ ด้วยความอ่อนใจตอนนี้ยกมือปิดปากทำท่าจะอ้วกออกมาอีก“นอนที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอคะ” ขิงบอกออกมาด้วยความเป็นห่วง“ไม่เอา จะกลับบ้านอยากนอนกอดเมีย นอนที่นี่ก็ไม่ได้นอนกอดขิงอะดิ” ยังไม่วายออดอ้อนเมีย“พี่หินเนี่ย อายเพื่อน ๆ มั่ง” ขิงออกอาการเขิน“ไม่เป็นไร พี่เริ่มจะชิน” ปั๋งแซว
“ครับค่อยยังชั่วได้มะม่วงเข้าไป” เขาหน้ามีสีเลือดขึ้นมาบ้าง เดินก้าวขยับคล้องแขนขิงเข้าไปในโรงพยาบาล โชคดีโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้เปิดบริการทุกแผนกจนถึงสี่ทุ่มครึ่ง“เดี๋ยวนี้โรงพยาบาลเข้าบริการเอาใจคนทำงานนะ” ต้องเอ่ยชม“เอกชนนี่คะ เงินทั้งนั้น” ขิงตอบทำท่านับธนบัตรพนักงานต้อนรับลงทะเบียนแล้วพาทั้งสามคนไปยังฝ่ายสูตินรีแพทย์นั่งไม่นานก็ถึงคิวตรวจ“แล้วพี่หินต้องตรวจที่นี่ด้วยหรือต้อง” ขิงทำหน้าสงสัยถามเพื่อนเพราะต้องเธอเป็นคนจัดการทุกอย่าง“เออน่ะ เดี๋ยวรู้เอง” ต้องยกยิ้มให้ทั้งสองคนนั่งได้สักพักพยาบาลก็พาขิงไปตรวจตามขั้นตอน เมื่อรออีกสักครู่ก็เรียกให้เข้าพบแพทย์ ต้องดันหลังพี่หินที่นั่งหน้าตรงยังมึนหัวอยู่นิด ๆ เข้าไปกับขิงด้วย“สรุปคุณสุกฤษตาท้องนะครับ” ขิงกับหินมองหน้าคุณหมอก่อนจะหันมามองกัน พี่หินเฮขึ้นมาทันที“ท้องแสดงว่าผมจะมีลูกหรือครับ” เขาถามคุณหมอออกไปน้ำเสียงตื่นเต้นเอามาก ๆ“ครับ ท้องครับ” หมอหัวเราะขันในท่าทางของเขาที่แสดงออกมาเขากระโดดตัวโยน จนขิงต้องลุกขึ้นดึงกระตุกแขนเขาเอาไว้“เก็บความดีใจเอาไว้ก่อนครับ วันนี้คุณพ่อคุณแม่อยากเห็นหน้าลูกหรือยัง” คุณหมอทำเสียงหลอกล่อหินเ
บนหัวนอนเป็นรูปของหินที่วาดด้วยสีน้ำมัน ขิงนั่งอยู่บนขอนไม้วิวเหมือนบ้านของหินที่ปราณบุรีในชุดผ้าพลิ้วสีขาวดูสวยจับใจ และบนโต๊ะที่วางอยู่ใกล้ผนังห้องมีรูปอิริยาบถต่าง ๆ ของหินและขิงใส่กรอบเล็ก ๆ วางประดับอยู่“ฮู้” เสียงร้องของทุกคนดังตามหลังหินเข้ามาพูดชมในความน่ารักของหินและความสวยของห้องหินบรรจ
“แอบมองพี่ทำไมครับ เอ๊” พูดจบทำท่าคิดแล้วช้อนสายตามองขิงที่ทำเขินเล็ก ๆ“ไม่ได้มอง ดูกินเข้าสิเลอะปากหมดแล้ว” เธอว่าหินเพราะมีครีมสลัดติดริมฝีปากย้อยลงไปเกือบถึงปลายคาง“ไหน ๆ เช็ดให้พี่หินหน่อยสิ” เขาบอกเธอแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ขิงจึงยกมือหยิบผ้าเช็ดปากที่อยู่บนโต๊ะทำท่าจะเช็ดให้“ห้ามใช้มือ” แ
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊งเสียงโทรศัพท์มือถือของแม่ดัง แม่ดันตัวเองออกแล้วควานหาโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าสะพาย“จ้ะพ่อ ว่ายังไง” เสียงแม่ตอบรับสายคุณพ่อที่โทรเข้า(“แม่ขึ้นมาข้างบนก่อน ดำเนินเรื่องจ่ายเงินอะไรให้ลูกก่อน แล้วก็ให้ฮัทรอข้างล่างนะ เสร็จแล้วค่อยให้ลูกมาเซ็นเอกสารขั้นตอนสุดท้ายที่เดียว”) เสียงพ่
“พี่หอมอย่างเดียวก็ได้” พูดจบรีบซุกหน้าลงบนซอกคอก่อนจะแกล้งจรดจมูกแรง ๆ ตรงไหปลาร้าเริ่มไล้ลิ้นร้อน ๆ มาตามร่องอก ขิงขนลุกเกรียวยกมือลูบใบหน้าของเขาแล้วยกขึ้น“หื้อ” เสียงเขาครางกระเส่าสบสายตามาให้ขิงหวานหยดแบบวิงวอน “อย่าทำน้ำลายหกใส่ขิงนะ” เธอว่าเขาแล้วหัวเราะกิริยาของหินออกมาเบา ๆ“ขำอะไร พี่หิน







