공유

บทที่ 3

작가: โคลอี ลอร็องต์
มุมมองของโรซาลี

ฉันนอนไม่หลับเลย

ขณะนอนอยู่บนเตียง ฉันเอาแต่จ้องมองฝ้าเพดานพลางมองตัวเลขบนหน้าจอโทรศัพท์ที่ค่อยๆ ขยับผ่านไปทีละนาที... 23:15 น., 23:30 น., 23:45 น.

เสียงทุกเสียงในบ้านทำให้ฉันผวาตื่นเกร็ง เสียงไม้กระดานลั่นลานทำเอาหัวใจเต้นระทึกอย่างบ้าคลั่ง

ถ้าเกิดเขาไม่มาล่ะ?

ถ้าเกิดเขาเปลี่ยนใจขึ้นมาล่ะ?

ถ้าเกิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงสิ่งที่ฉันคิดไปเองล่ะ?

ตอนเวลา 23:50 น. ฉันลุกขึ้นมาเปลี่ยนชุด ตอนแรกฉันใส่เสื้อฮู้ดกับกางเกงวอร์มอยู่ ซึ่งฉันรีบถอดมันออกทันทีแล้วยืนจ้องเข้าไปในตู้เสื้อผ้า

คุณควรจะใส่อะไรดีล่ะ ในยามที่ผู้ชายที่คุณหลงใหลมาหลายปีจะเข้ามาในห้องนอนของคุณในที่สุด?

ท้ายที่สุด ฉันก็เลือกเสื้อสายเดี่ยวสีดำเรียบๆ กับกางเกงนอนขาสั้นเข้าชุดกัน ไม่ได้ดูประดิดประดอยหรือดูตั้งใจจนเกินไป

ฉันปล่อยผมยาวสลวยและไม่ทาเครื่องสำอางเลยแม้แต่น้อย ฉันอยากให้เขาได้เห็นฉันในแบบที่เป็นตัวฉันจริงๆ

เวลา 23:58 น. ฉันนั่งลงตรงขอบเตียงและเฝ้ารอ

พอถึงเวลาเที่ยงคืนเป๊ะ เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังขึ้น

ฉันลุกขึ้นยืน

ขาทั้งสองข้างสั่นเทา ไม่ต่างจากมือที่สั่นระริก

"เข้ามาได้เลยค่ะ" ฉันกระซิบ

ประตูค่อยๆ เปิดออกช้าๆ

เอเดนก้าวเข้ามาข้างในแล้วปิดประตูตามหลังอย่างเบามือ จากนั้นเขาก็ลงกลอน ล็อคประตู เสียงดังกิ๊กแว่วกังวานผ่านความเงียบสงบภายในห้อง

เขาอยู่ในชุดกางเกงวอร์มสีดำกับเสื้อยืดแขนสั้นสีดำรัดรูปที่เน้นโครงร่างกำยำกว้างขวางของเขา ผมของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อยราวกับเพิ่งเสยผมมาอย่างหนัก สีหน้าของเขามืดมนและเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดดุดัน

เราจ้องมองกันและกัน

เป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน

"โอกาสสุดท้ายแล้วนะ" เขาพูดเสียงนุ่ม "ฉันสามารถเดินออกไปตอนนี้ได้เลย แล้วเราก็ลืมเรื่องนี้ให้หมดว่าเคยเกิดขึ้น"

"ฉันไม่อยากให้คุณไปค่ะ"

"ถ้าฉันสัมผัสตัวเธอแล้ว ฉันจะหยุดตัวเองไม่ได้อีกแล้วนะ... เธอเข้าใจใช่ไหม?"

ฉันพยักหน้ารับ

เขาก้าวข้ามห้องมาหาฉันเพียงสามก้าวยาวๆ ฝ่ามือทั้งสองข้างยื่นขึ้นมากุมใบหน้าของฉันไว้ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้แก้มของฉันอย่างอ่อนโยน

"เธองดงามเหลือเกิน" เขาพึมพำกระซิบ "เธอรู้ตัวบ้างไหม?"

ไม่เคยมีใครบอกว่าฉันงดงามมาก่อนเลย

ไม่มีใครเคยพูดแบบนั้น

และไม่รู้ทำไม... เรื่องอื่นกลับไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

"เอเดน..."

"ถ้าฉันทำให้เธอเจ็บ ถ้าตรงไหนมันรู้สึกหนักหนาเกินไป หรือถ้าเธออยากให้ฉันหยุด ให้บอกฉันทันที เข้าใจไหม?"

"ฉันไม่อยากให้คุณหยุดหรอกค่ะ"

"สัญญากับฉันสิ"

"ฉันสัญญาค่ะ"

แล้วเขาก็ประจูบฉัน... ช้ากว่าครั้งก่อน ทรมานและลึกซึ้งยิ่งกว่า ราวกับว่ากำลังละเมียดละไมจดจำทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉัน

มือของเขาไล่ต่ำลงมาตามลำคอ ไหล่ และเรียวแขน ขณะที่เขากระชับกอดฉันไว้แน่น

ฉันจูบตอบเขาด้วยทั้งหมดที่มี ควบกลั่นความปรารถนาตลอดหกปีลงไปในจูบนี้ หกปีที่ได้แต่มองเขาจากระยะไกล หกปีที่ฝันถึงห้วงเวลานี้มาโดยตลอด

ฝ่ามือของเขาเลื่อนไปแตะที่ชายเสื้อสายเดี่ยวของฉัน

เขาผละออกเล็กน้อยพอที่จะมองสบตาฉัน

"ฉันขอ... ได้ไหม?"

"ได้สิคะ"

เขาเลิกเสื้อขึ้นข้ามศีรษะของฉัน

ฉันไม่ได้ใส่ยกทรง และไม่ได้คิดถึงมันด้วยซ้ำ

สายตาของเขาเลื่อนลงมามองทรวงอกเปลือยเปล่าของฉัน สันเขาของเขาเกร็งแน่นขึ้นทันตา

"เพอร์เฟกต์" เขาถอนหายใจยาว "เธอนี่... สมบูรณ์แบบที่สุด"

ฝ่ามือของเขากุมทรวงอกของฉันไว้ นิ้วหัวแม่มือสะกิดผ่านยอดอกจนฉันอุทานหลุดปากออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ความรู้สึกวาบหวามและซ่านซิวซ่านพุ่งพล่านลงสู่ระหว่างขาของฉัน

เขาโน้มศีรษะลงมาแล้วครอบครองยอดอกข้างหนึ่งของฉันด้วยริมฝีปาก ฉันส่งเสียงครางแผ่ว มือทั้งสองข้างไขว่คว้าไปที่เส้นผมของเขา ดึงรั้งเขาไว้กับตัว เขาดูดดึง วน และขบเคี้ยวเบาๆ จนฉันต้องดิ้นรนด้วยความซ่านซิว

จากนั้นเขาก็มอบสัมผัสแบบเดียวกันให้กับทรวงอกอีกข้าง

เข่าของฉันอ่อนแรงไปหมด ร่างกายรุ่มร้อนและปรารถนาไปทุกส่วน ฉันไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต

"เอเดน ได้โปรด..."

"ได้โปรดอะไรครับ ที่รัก?"

"ฉันต้องการมากกว่านี้ค่ะ"

เขาอุ้มฉันขึ้นอย่างง่ายดายราวกับไร้น้ำหนัก แล้ววางฉันลงบนเตียง จากนั้นก็สอดนิ้วเข้าไปในขอบกางเกงนอนขาสั้นของฉัน ดึงมันร่นลงมาพร้อมกับกางเกงชั้นใน ฉันเปลือยกายเปล่าเปลือยอยู่ต่อหน้าเขาโดยสมบูรณ์

เขายืนอยู่ตรงขอบเตียง นิ่งสนิท จ้องมองฉันด้วยสายตาที่ค่อยๆ มืดมนลง เร่าร้อนและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

"กางขาออกสิ" เขาออกคำสั่งเสียงนุ่ม

ฉันทำตามที่เขาบอก

เสียงครางต่ำหลุดออกมาจากลำคอของเขา "เธอฉ่ำเยิ้มเพื่อฉันแล้ว..."

ใช่แล้ว... ฉันสัมผัสได้ถึงความเปียกชุ่ม และความพร้อมของร่างกายตัวเอง

เขาถอดเสื้อยืดออก ตามด้วยกางเกงวอร์ม และกางเกงบ็อกเซอร์

เขาดูงดงาม ใหญ่โต แข็งขึง และสมบูรณ์แบบ เหมือนกับภาพที่ฉันเห็นในห้องน้ำไม่มีผิดเพี้ยน

เขาก้าวขึ้นมาบนเตียงแล้วแทรกตัวลงระหว่างท่อนขาของฉัน นิ้วมือของเขาไล่เรียวขึ้นมาตามต้นขาด้านใน เข้าใกล้จุดที่ฉันต้องการสัมผัสของเขามากที่สุดเข้าไปทุกที

"เคยมีใครสัมผัสเธอตรงนี้ไหม?" เขาถาม

"มีแค่ตัวฉันเองค่ะ"

"แสดงให้ฉันดูสิว่าเธอสัมผัสตัวเองยังไง"

ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว "อะไรนะคะ?"

"แสดงให้ฉันดูหน่อย ฉันอยากเห็นว่าเธอชอบแบบไหน"

ด้วยมือที่สั่นระริก ฉันสอดนิ้วเข้าไประหว่างท่อนขา ค้นพบจุดไวสัมผัสของตัวเอง แล้วเริ่มคลึงเป็นวงกลมช้าๆ

สายตาของเขาจ้องจับอยู่ที่มือของฉันไม่คลาดสายตา "เซ็กซี่มากเลย... ทำต่อสิ"

ฉันทำตาม ความซ่านซิวค่อยๆ ก่อตัวขึ้น แต่แบบนี้มันยังไม่พอ... มันไม่เคยพอเลยยามที่ฉันทำด้วยตัวเอง

"ได้โปรดเถอะค่ะ เอเดน... ฉันต้องการคุณ"

เขาดันมือของฉันออก แล้วแทนที่ด้วยมือของเขาเอง นิ้วมือของเขาสากกว่า ใหญ่กว่า และรู้สึกดีกว่าอย่างเทียบไม่ติด เขาไล้คลึงจุดซ่านซิวของฉัน ในขณะที่มืออีกข้างเคลื่อนต่ำลงไป

"ฉันจะค่อยๆ ขยายเธอนะ" เขาพูด "มันอาจจะเจ็บนิดหน่อยในตอนแรก"

นิ้วหนาสอดแทรกเข้ามาภายในตัวฉัน และฉันก็เกร็งตัวขึ้นทันที

"ผ่อนคลายนะเด็กดี... ถอนหายใจเข้าลึกๆ"

ฉันพยายามทำตาม เขายักย้ายนิ้วเข้าออกช้าๆ จนกระทั่งฉันเริ่มคุ้นชิน จากนั้นเขาก็เพิ่มนิ้วที่สองเข้ามา

ฉันส่งเสียงคราง มันรู้สึกแน่น... อัดแน่นไปหมด

"แบบนั้นแหละ" เขาพูดปลอบประโลมและให้กำลังใจ "เธอทำได้ดีมาก... เปิดรับนิ้วของฉันได้ดีจริงๆ"

เขางอนิ้วภายในตัวฉัน แล้วสัมผัสเข้ากับจุดหนึ่งที่ทำให้ฉันสะดุ้งเยือก

"ตรงนี้แหละ" เขาพูดด้วยความพึงพอใจ "ตรงนี้เลย"

เขายังคงกระตุ้นจุดนั้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่นิ้วหัวแม่มือก็ทำงานกับจุดซ่านซิวด้านบน ความสุขสมเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ จนฉันคิดว่าตัวเองอาจจะระเบิดออกมาได้

"เอเดน... ฉันคิดว่าฉันกำลังจะ..."

"เสร็จสมเพื่อฉันสิ โรซี่ ให้ฉันได้รู้สึกถึงมัน"

คลื่นอารมณ์สวาทพัดกระหน่ำใส่ฉันราวกับคลื่นยักษ์ ฉันร้องกรีดออกมา แผ่นหลังลอยแอ่นขึ้นจากเตียง เขาควบคุมจังหวะไปพร้อมกับฉัน นิ้วของเขาไม่เคยหยุดขยับจนกระทั่งฉันสั่นสะท้านไปทั้งกายและไวต่อสัมผัสอย่างที่สุด

ยามที่อารมณ์คลายตัวลง เขาก็ดึงนิ้วออกแล้วนำมาแตะที่ริมฝีปากตัวเอง เขาดูดทำความสะอาดนิ้วมือ โดยไม่ยอมละสายตาไปจากฉันเลยแม้แต่วินาทีเดียว

"รสชาติของเธอหวานเลิศรสเหลือเกิน" เขาพูด

จากนั้นเขาก็จ่อตัวเข้าตรงทางเข้าของฉัน

"มันจะเจ็บนะ" เขาพูด "แต่ฉันจะทำช้าๆ"

"ฉันเชื่อใจคุณค่ะ"

ดันเพียงแค่ส่วนปลายเข้ามา ฉันก็แทบจะลืมหายใจแล้ว เขาใหญ่กว่านิ้วมือของเขามากมายนัก

"หายใจเข้าลึกๆ นะที่รัก"

เขาดันเข้ามาอีกนิ้วหนึ่ง ฉันส่งเสียงครางครวญ สองมือกุมไหล่ของเขาไว้แน่น

"เธอทำได้ดีมากแล้ว" เขาพึมพำกระซิบ "อีกนิดเดียวนะ"

ขยับลึกลงไปอีก ความรู้สึกร้อนผ่าวทวีความรุนแรง หยดน้ำตาเอ่อล้นดวงตาของฉัน

"เอเดน... มันอัดแน่นเกินไปแล้วค่ะ"

"ฉันรู้... ฉันขอโทษนะ หายใจเข้าลึกๆ มันกำลังจะดีขึ้นแล้ว"

เขานิ่งค้างไว้ เพื่อให้เวลาฉันได้ปรับตัว จากนั้นด้วยจังหวะที่ราบรื่นและลึกซึ้งเพียงครั้งเดียว เขาก็แทรกกายเข้ามาจนสุดทาง

ฉันร้องกรีดออกมา มันทั้งร้อนผ่าว ทั้งเจ็บปวด และแทบจะทนไม่ไหว

"ขอโทษนะ" เขาพึมพำกระซิบชิดลำคอของฉัน "ฉันขอโทษนะที่รัก แต่ส่วนที่แย่ที่สุดผ่านไปแล้วล่ะ"

เขานิ่งสนิท ฝังตัวอยู่ลึกภายในกายฉัน ฉันสัมผัสได้ถึงอาการสั่นสะท้านของเขาจากการพยายามอดกลั้นอย่างที่สุด

ช้าๆ ความเจ็บปวดเริ่มเจือจางลง ความร้อนผ่าวแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกอย่างอื่น... บางสิ่งที่เติมเต็มด้วยความสุขสม

"ขยับต่อสิคะ" ฉันกระซิบ "ได้โปรด... ขยับต่อเถอะค่ะ"

เขาถอนตัวออกเล็กน้อย แล้วดันกลับเข้ามาใหม่ อย่างนุ่มนวลและระมัดระวัง

"แรงกว่านี้ค่ะ" ฉันสูดลมหายใจกระซิบ

"แน่ใจนะ?"

"ค่ะ"

เขาโถมกายเข้ามาแรงขึ้น ความสุขสมอันเข้มข้นรุมเร้าแล่นผ่านทั่วร่างของฉัน

"โธ่เอ๊ย" ฉันคราง "แบบนั้นแหละค่ะ! อย่าหยุดนะ!"

เขาเริ่มจับจังหวะของตัวเองได้... ลึกซึ้งและมั่นคง สองมือกุมสะโพกของฉันไว้ สายตาไม่เคยละไปจากดวงตาของฉันเลย

"เธอนี่สุดยอดจริงๆ" เขาพูด "แน่นมาก... สมบูรณ์แบบเหลือเกิน"

ความสุขสมก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เข้มข้นยิ่งกว่าครั้งแรก ฉันตวัดเกี่ยวขารอบเอวของเขา ดึงรั้งให้เขาแทรกตัวเข้ามาลึกยิ่งขึ้น

เขาครางต่ำและเร่งจังหวะกระแทกกระทั้น ทุกการขยับเน้นย้ำตรงจุดไวสัมผัสภายในตัวฉัน ทุกการเคลื่อนไหวนำพาฉันเข้าใกล้จุดสุดยอดขึ้นไปทุกที

"เอเดน... ฉันใกล้จะ..."

"เสร็จสมไปพร้อมกับฉันนะที่รัก... พร้อมกับฉัน"

เขาสอดมือลงมาระหว่างเราแล้วลูบไล้จุดซ่านซิว เพียงเท่านี้ก็เกินพอแล้ว

ฉันปลดปล่อยออกมา จุดสุดยอดครั้งที่สองเข้มข้นยิ่งกว่าครั้งแรก ฉันส่งเสียงร้องเรียกชื่อเขาออกมาดังลั่น

เขาโถมกายเข้ามาอีกสองครั้งพร้อมเสียงคราง ฉันรู้สึกถึงการฉีดพ่นและอุ่นวาบที่ไหลพรั่งพรูเข้ามาภายในกายฉัน

ในที่สุด เขาก็ทรุดตัวลงทับอยู่บนตัวฉัน เราต่างคนต่างลืมหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย

ครู่ต่อมา เขาก็พลิกตัวนอนตะแคงแล้วดึงฉันเข้าไปตระกองกอดไว้ ฉันซบศีรษะลงบนแผงอกตรงตำแหน่งหัวใจของเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

"เธอโอเคไหม?" เขาถามเสียงนุ่ม

"ยิ่งกว่าโอเคอีกค่ะ"

เขาจูบลงบนเรือนผมของฉัน "เธอเก่งมากเลยนะ"

เรานอนอยู่อย่างนั้นท่ามกลางความเงียบอันแสนสบาย นิ้วมือของเขาลากไล้เป็นลวดลายบนแผ่นหลังของฉัน

ฉันไม่อยากให้ช่วงเวลานี้สิ้นสุดลงเลย...

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย   บทที่ 5

    มุมมองของโรซาลีเจ็ดปีต่อมา"หม่ามี้คะ หนูหิวแล้ว"ฉันก้มลงมองลูกสาว ลูซี มีผมสีดกดำเหมือนฉัน แต่มีดวงตาเหมือนพ่อของแก... ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่เดิมที่หลอกหลอนฉันมาตลอดเจ็ดปีเต็ม"แม่รู้จ๊ะลูกรัก เดี๋ยวเราก็ได้กินข้าวแล้วนะ แม่สัญญา"เรากำลังเดินกลับบ้านจากโรงเรียนของแก ใช้เวลาเดินตั้งสี่สิบนาทีเพราะเดือนนี้เราไม่มีเงินพอจะซื้อตั๋วรถเมล์รายเดือน เท้าของฉันปวดระบมอยู่ข้างในรองเท้าผ้าใบเก่าๆ แผ่นหลังก็ปวดเมื่อยจากการก้มๆ เงยๆ ถูพื้นมาตลอดทั้งเช้าแต่ลูซี่ยังคงเดินกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างกายฉัน เล่าเรื่องราวที่โรงเรียนในวันนี้ให้ฟังอย่างมีความสุข แกอายุหกขวบแล้ว และน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกินแกคือโลกทั้งใบของฉัน... โดยที่พ่อของแกไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าแกมีตัวตนอยู่บนโลกนี้ตอนที่ฉันรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันหวาดกลัวมาก เกือบจะบอกเรื่องนี้กับพ่อและเจฟฟรีย์แล้วจนกระทั่งฉันได้ไปเห็นโพสต์นั้นบนเฟซบุ๊กเอเดน คิง หมั้นหมายกับ เอเลนา วาสเกซข่าวการประกาศหมั้นกระจายไปทั่วทุกแห่ง มีรูปภาพของพวกเขาทั้งคู่ในงานราตรีของกองทัพ มือของเธอวางทาบอยู่บนแผงอกของเขา อวดแหวนเพชรเม็ดโต ในขณะท

  • ลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย   บทที่ 4

    มุมมองของโรซาลีฉันตื่นขึ้นมาพบกับแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา และเตียงนอนที่ว่างเปล่าเอเดนไม่อยู่แล้วฉันลุกขึ้นนั่งพรวด รวบผ้าผ่มเข้ามากอดไว้แน่น ร่างกายของฉันยังคงเมื่อยล้าในแบบที่ตอกย้ำความทรงจำให้พรั่งพรูกลับมา ร่องรอยจากเมื่อคืนมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทั้งผ้าผูกเตียงที่ยับยู่ยี่ รอยแผลเป็นแผ่วเบาบนผิวหนังของฉัน สิ่งเตือนใจอันชัดเจนว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่แค่ความฝันแต่เขาไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วฉันรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู7:30 น.พ่อคงตื่นแล้ว เจฟฟรีย์ก็คงเหมือนกัน เอเดนแอบย่องออกไปก่อนที่ใครจะทันสังเกตเห็นหรือเปล่านะ?ฉันรีบแต่งตัวด้วยความลนลาน คว้ากางเกงยีนส์กับเสื้อยืดมาสวม มือสั่นเทาขณะมวบผมเป็นหางม้าหมายความว่ายังไงกัน?เขาอยู่ที่ไหน?ฉันย่องลงบันไดไป หัวใจเต้นระทึกอย่างบ้าคลั่งเสียงพูดคุยดังลอยมาจากในครัวเป็นเสียงของพ่อ เจฟฟรีย์ และเอเดนฉันหยุดยืนอยู่ตรงโถงทางเดินและตั้งใจฟัง"นายจะไปวันนี้จริงๆ เหรอวะ?" เจฟฟรีย์ถาม"เออ ไฟลต์ฉันบ่ายสอง""โธ่เอ๊ยพวก เราแทบไม่ได้เจอนายเลยนะ""ฉันรู้... ขอโทษทีว่ะ""มันเป็นงานของนาย พวกเราเข้าใจน่า" นั่นคือเสียงพ่อของฉัน "พวกเราภ

  • ลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย   บทที่ 3

    มุมมองของโรซาลีฉันนอนไม่หลับเลยขณะนอนอยู่บนเตียง ฉันเอาแต่จ้องมองฝ้าเพดานพลางมองตัวเลขบนหน้าจอโทรศัพท์ที่ค่อยๆ ขยับผ่านไปทีละนาที... 23:15 น., 23:30 น., 23:45 น.เสียงทุกเสียงในบ้านทำให้ฉันผวาตื่นเกร็ง เสียงไม้กระดานลั่นลานทำเอาหัวใจเต้นระทึกอย่างบ้าคลั่งถ้าเกิดเขาไม่มาล่ะ?ถ้าเกิดเขาเปลี่ยนใจขึ้นมาล่ะ?ถ้าเกิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงสิ่งที่ฉันคิดไปเองล่ะ?ตอนเวลา 23:50 น. ฉันลุกขึ้นมาเปลี่ยนชุด ตอนแรกฉันใส่เสื้อฮู้ดกับกางเกงวอร์มอยู่ ซึ่งฉันรีบถอดมันออกทันทีแล้วยืนจ้องเข้าไปในตู้เสื้อผ้าคุณควรจะใส่อะไรดีล่ะ ในยามที่ผู้ชายที่คุณหลงใหลมาหลายปีจะเข้ามาในห้องนอนของคุณในที่สุด?ท้ายที่สุด ฉันก็เลือกเสื้อสายเดี่ยวสีดำเรียบๆ กับกางเกงนอนขาสั้นเข้าชุดกัน ไม่ได้ดูประดิดประดอยหรือดูตั้งใจจนเกินไปฉันปล่อยผมยาวสลวยและไม่ทาเครื่องสำอางเลยแม้แต่น้อย ฉันอยากให้เขาได้เห็นฉันในแบบที่เป็นตัวฉันจริงๆเวลา 23:58 น. ฉันนั่งลงตรงขอบเตียงและเฝ้ารอพอถึงเวลาเที่ยงคืนเป๊ะ เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังขึ้นฉันลุกขึ้นยืนขาทั้งสองข้างสั่นเทา ไม่ต่างจากมือที่สั่นระริก"เข้ามาได้เลยค่ะ" ฉันกระซิบปร

  • ลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย   บทที่ 2

    มุมมองของโรซาลีฉันไม่สามารถขยับตัวได้เลย ฉันยืนตัวเกร็งค้างอยู่ตรงขอบประตูห้องครัว จ้องมองเอเดนราวกับกวางที่ตกใจแสงไฟหน้ารถเขาเดินตรงเข้ามาหาฉันระยะห่างระหว่างเราสองคนค่อยๆ เลือนหายไป ฉันได้กลิ่นสบู่ของเขา เป็นกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านและเต็มไปด้วยเสน่ห์ของความเป็นชาย ฉันสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากเรือนร่างของเขา"ออกไปข้างนอก" เขาพูด "เดี๋ยวนี้""ฉันว่ามันไม่น่าใช่ความคิดที่ดีนะคะ""ฉันไม่สนใจว่าเธอจะคิดยังไง" น้ำเสียงของเขากระด้าง "ออกไปข้างนอก"เขากุมข้อศอกของฉันเอาไว้ หนักแน่นทว่านุ่มนวล แล้วนำทางฉันไปยังประตูหลังบ้าน ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวตรงบริเวณที่สัมผัสกับมือเขา เราก้าวออกไปตรงชานเรือน พระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว อากาศยามค่ำคืนอบอ้าว แต่ฉันกลับสั่นสะท้านไปทั้งตัวเขาปิดประตูตามหลังเราแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับฉันตลอดช่วงเวลาอันยาวนาน เขาเอาแต่นั่งยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น สองมือทอดเกร็งอยู่ข้างลำตัว แผงอกขยับขึ้นลงราวกับเพิ่งผ่านการวิ่งมาราธอนมา"เธอคิดบ้าอะไรของเธออยู่?" ในที่สุดเขาก็กระเอ่ยถามออกมาฉันยกแขนขึ้นมากอดตัวเองไว้ "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูอะไรเลยนะคะ ฉันแค่นึกว

  • ลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย   บทที่ 1

    มุมมองของโรซาลีฉันอายุได้สิบเก้าปี ตอนที่ได้เห็นเอเดน คิง เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันกาย หยดน้ำไหลรินลงมาตามแผงอกขณะที่เขาสบถพึมพำชื่อฉันออกมาเหมือนคำสาปฉันไม่ได้ตั้งใจจะไปอยู่ตรงนั้นเลยจริงๆ ฉันแค่ขึ้นมาบนชั้นสองเพื่อจะหยิบสมุดวาดภาพจากห้องนอนตัวเอง พอดีกับที่ได้ยินเสียงน้ำเงียบลง ประตูห้องน้ำเปิดแย้มไว้เล็กน้อย ไอน้ำลอยฟุ้งออกมายังโถงทางเดินราวกับคำเชื้อเชิญที่ฉันควรจะเมินเฉยไปเสียแต่ฉันก็ไม่ได้ทำฉันยืนตัวเกร็งค้างอยู่ตรงโถงทางเดิน หัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงชนแผงอกจนนึกว่าจะทะลุออกมาเสียให้ได้ตอนนั้นเป็นช่วงบ่ายคล้อย พ่อกับเจฟฟรีย์พี่ชายของฉันอยู่ที่ฐานทัพเพื่อฝึกซ้อม บ้านทั้งหลังควรจะไม่มีใครอยู่นอกจากฉัน แต่เมื่อสองชั่วโมงก่อน เจฟฟรีย์โทรมาบอกว่าเอเดนกำลังจะมา เขาอธิบายว่าเพื่อนสนิทของเขาได้ลาพักผ่อนเสียทีหลังจากปฏิบัติการอยู่นานถึงแปดเดือน และต้องการที่พักก่อนจะเดินทางกลับบ้านไปหาครอบครัวนับแต่นั้นมา จิตใจของฉันก็ปั่นป่วนจนทำอะไรไม่ถูกเลยเอเดน คิง สูงราวๆ 190 ซม. ร่างกายกำยำสมส่วนและมีผิวสีน้ำผึ้ง เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของพี่ชายตั้งแต่ทั้งคู่สมัคร

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status