หน้าหลัก / โรแมนติก / วาตะหวงรัก / ตอนที่ 5 - ลูกสาวของเจ้านายแม่

แชร์

ตอนที่ 5 - ลูกสาวของเจ้านายแม่

ผู้เขียน: Witcha~
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-19 15:05:22

ตุบ!!

“โอ๊ย! กระโดดก็บ่อย ยังจะล้มอีก” เสียงหวานโวยวายที่ตัวเองกระโดดลงจากต้นไม้มาก็ล้มลงไปที่พื้น

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” จัสมินรีบเข้าไปช่วยพยุงเด็กสาว ที่เธอล้มลงอยู่ที่พื้นตรงหน้าของเธอ

“หื้ม?…” เฟย์รินมองใบหน้าเนียนใส เวลาพูดตรงแก้มของเธอจะมีรอยบุ๋มของลักยิ้ม ช่างน่ารักจนเธอยิ้มออกมากว้าง

“พี่เป็นลูกสาวแม่บ้านที่มาใหม่วันนี้ค่ะ…เจ็บหรือเปล่า” ใบหน้าที่แสดงออกว่าสงสัย เธอจึงได้บอกที่มาที่ไปของตัวเอง

“พี่น่ารักจังเลย หนูชื่อเฟย์รินนะคะ ทุกคนจะเรียกหนูว่าหนูเฟย์” ที่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นพี่ เนื่องจากแม่ได้บอกเธอเอาไว้แล้ว

“พี่ชื่อจัสมินค่ะ”

“หนูกำลังอยากมีพี่สาวพอดีเลย พี่มินน่ารักจังเลย” เฟย์รินยิ้มดีใจเป็นอย่างมาก เธอจะมีพี่สาวมาคอยเล่นด้วยแล้ว

“หนูเฟย์ก็น่ารักมาก”

รอยยิ้มสดใสและฟันเรียงสวยที่มีเหล็กจัดฟันพร้อมด้วยลักยิ้มเป็นเอกลักษณ์ ทำให้คนที่มองต้องยิ้มตามไปด้วย ซึ่งเฟย์รินก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

“ขึ้นไปเล่นที่บ้านหนูกันไหมคะ” นิ้วเรียวชี้ไปบนต้นไม้ที่มีบ้านอยู่บนนั้น

จัสมินพยักหน้ารับ เธออยากรู้เหมือนกันว่าข้างบนนั้นมันเป็นยังไง เคยเห็นแต่ในทีวี ไม่เคยสัมผัสของจริงเลยสักครั้ง

“หนูเฟย์! เข้าบ้านได้แล้ว”

แต่ยังไม่ทันได้ขึ้นไป ก็มีเสียงแม่ของเฟย์รินเรียกขึ้นมาก่อน เจ้าตัวจึงทำหน้าเซ็งกลับมาให้ผู้เป็นแม่ และทำตาละห้อยมาให้จัสมินอย่างเสียดายที่จะไม่ได้ขึ้นไปเล่นด้วยกันข้างบน

“เอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้ พี่ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว”

“จริงนะ! พรุ่งนี้พี่มินมาเล่นกับหนูนะ”

“จริงค่ะ”

“เย้!” เฟย์รินดีใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะเดินเข้าไปภายในบ้านตามที่แม่เรียกหา

ส่วนจัสมินก็เดินกลับมายังห้องครัวที่แม่อยู่ก่อนหน้า ก็เห็นแม่เธอกำลังเก็บกวาดอยู่คนเดียว จึงได้เดินเข้าไปหา

“ให้น้องมินช่วยนะ”

“ไม่เป็นไร น้องมินมานั่งกินข้าวสิ” จับแขนเล็กของลูกสาวมานั่งกินข้าวที่เธอเตรียมเอาไว้ที่จะเอากลับไปให้ที่ห้อง แต่จัสมินก็เข้ามาหาเสียก่อน

“แม่จินไม่กินเหรอคะ”

“กินก่อนแม่เลย เดี๋ยวทำความสะอาดเสร็จแล้วจะไปกิน”

“น้องมินจะรอกินพร้อมแม่จินค่ะ”

“งั้นรอแม่แป๊บนะ”

รอไม่นาน แม่ของเธอก็มานั่งกินข้าวกับเธอสองคน จนอดสงสัยไม่ได้ว่าป้าแมวกับลุงกรไม่มากินด้วยกันเหรอ

“ป้าแมวกับลุงกรไม่มากินด้วยกันเหรอคะ”

“ป้ากับลุงเข้าไปดูแลคุณ ๆ เขาในบ้านน่ะ ป้าบอกให้เราสองคนกินกันไปก่อนเลย”

“ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้แม่จินก็ต้องเข้าไปทำเหมือนที่ป้าแมวทำใช่ไหมคะ ให้น้องมินเข้าไปช่วยได้ไหม” ขณะพูดก็ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้แม่ด้วย

“อย่าเลย แม่ว่าไปอ่านหนังสือเถอะ”

“ปิดเทอมหลายเดือน น้องมินอ่านจนไม่มีอะไรอ่านแล้วค่ะ ให้น้องมินไปช่วยนะ นิดหน่อยก็ได้ค่ะ”

“เห้อ…ก็ได้ แต่แม่ให้มาช่วยแค่ช่วงเย็นนะ กลางวันแม่อยากให้น้องมินได้อ่านหนังสือ” สุดท้ายก็ยอม เพียงเพราะสายตาอ้อนวอนคู่นั้นของลูกสาว

“ค่ะแม่จิน” จัสมินดีใจจนยิ้มตาปิด ก่อนจะลงมือกินข้าวไปพร้อมกับแม่

วันต่อมา…

ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ

ขณะที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น เธอจึงได้เดินไปเปิดเพราะคิดว่าแม่กลับมา

“พี่มิน! ไปเล่นที่บ้านต้นไม้กับหนูกัน”

“หนูเฟย์ พี่ต้องอ่านหนังสือ คงไปเล่นด้วยไม่ได้” พูดอย่างรู้สึกผิดกับคนตรงหน้า เพราะแม่จินบอกให้เธออยู่ที่ห้องและอ่านหนังสือ

“แต่เมื่อวานพี่บอกจะไปเล่นกับหนู”

“พี่ขอโทษนะ”

“เดี๋ยวค่อยอ่านไม่ได้เหรอคะ ตอนนี้ปิดเทอมเราควรจะเล่นสนุกบ้างสิ”

“พี่…”

“มีอะไรน้องมิน”

จัสมินหันไปมองแม่ที่เข้ามาถาม เธอก็มองหน้าแม่สลับกับหนูเฟย์ไปมา

“น้าจินคะ หนูขอพาพี่มินไปเล่นด้วยนะคะ” ไม่รอให้ใครได้พูด เธอก็เอ่ยขอตามความต้องการของตัวเองออกไปทันที

“อยากไปเล่นกับคุณหนูเหรอน้องมิน”

“คือว่า…” อ้ำอึ้งไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ใจก็อยากไปเล่นกับหนูเฟย์ แต่ก็อยากทำตามที่แม่บอก

“ถ้าอยากไปก็ไป แต่หนังสือที่แม่ซื้อมาให้ก็ต้องอ่านนะ”

“น้องมินจะเอาไปอ่านด้วยค่ะ”

“อืม อย่าพาคุณหนูเล่นซนนะ”

“ค่ะแม่”

จัสมินเข้าไปหยิบกองหนังสือของตัวเอง ก่อนจะถูกมือเล็กของเฟย์รินมาจับพาเดินไปที่สวนหลังบ้านทันที

ขึ้นมาบนบ้านต้นไม้ได้ จัสมินก็มองด้วยความอึ้ง เพราะมันมีสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนกับในห้องเธอเลย ต่างกันตรงที่ไม่มีห้องน้ำและครัว

“เป็นยังไงบ้านหนู”

“สวยมากเลย”

“พ่อจ๋ากับพี่ตะทำให้หนูค่ะ ถูกใจหนูมาก ๆ”

“พี่หนูเฟย์ที่ไปอังกฤษใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ มานั่งตรงนี้สิคะ” เฟย์รินจับมือจัสมินมานั่งตรงพื้นที่ที่เธออยากนำเสนอ ก่อนจะเดินเข้าไปเปิดตู้บานหนึ่งออกมา

“พี่มินลองใส่ให้หนูดูหน่อย หนูออกแบบและตัดเย็บเองเลยนะคะ”

“หนูเฟย์เก่งมากเลย” รับชุดที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ ก่อนจะถูกดันเข้าไปในห้องหนึ่งเพื่อเปลี่ยนชุด

ไม่นานจัสมินก็ออกมาด้วยชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน เฟย์รินก็มองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะส่งชุดอื่น ๆ ที่ไม่มีใครได้ใส่นอกจากตัวเธอเองกับจัสมิน

“หนูเฟย์ดีใจจังที่มีพี่มิน มีคนมาคอยช่วยใส่ชุดที่หนูออกแบบแล้ว”

“หื้ม? แล้วพี่หนูเฟย์ไม่มาเล่นด้วยเหรอ” จากคำพูดแล้ว เหมือนเธอจะเป็นเพื่อนเล่นในบ้านหลังนี้ให้หนูเฟย์เพียงคนเดียว สร้างความแปลกใจให้กับเธอที่ว่าอีกฝ่ายมีพี่

“พี่ตะคนเย็นชาไม่มาเล่นกับหนูหรอก พี่มินมาเล่นกับหนูทุกวันเลยนะคะ”

“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้พี่ขออ่านหนังสือก่อนนะ”

“ได้ค่ะ”

ถึงอยากจะเล่นอย่างอื่นด้วยกันอีก แต่พี่มินก็มีหน้าที่ที่ต้องทำเช่นกัน เธอจึงได้เลี่ยงไปนั่งทำสิ่งที่ตัวเองชอบอีกมุมหนึ่ง

ช่วงปิดเทอมที่เธออาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่นี้ เธอช่างมีความสุขและเรื่องสนุกจากเฟย์รินให้ทำ จนไม่มีความรู้สึกเบื่ออย่างเมื่อก่อนที่อยู่หอพักเลย เพราะปิดเทอมก็อยู่แต่ในห้องอ่านหนังสือ และรอแม่จินกลับมาจากทำงาน ชีวิตเมื่อก่อนเป็นแบบนั้นมาตลอด จนได้เข้ามาอยู่ที่นี่…

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 5

    “มินเป็นยังไงบ้าง” หมุนตัวไปรอบ ๆ อย่างอวดให้เขาเห็นชุดที่เธอสวมใส่“สวย” พูดไปตามความจริง มันดูสวยเข้ากับเธอเป็นอย่างมาก แต่ไม่ว่าเธอจะใส่อะไรหรือไม่ใส่เลยยิ่งดี มันก็ดูสวยในสายตาเขาไปหมด“มินซื้อไปฝากหนูเฟย์ด้วยนะ”“อืม”จัสมินเดินกลับมาหาแม่ค้าเพื่อจะจ่ายเงินกับชุดที่ตัวเองเลือก ก่อนสายตาจะไปเห็นชุดจากถุงที่พิงค์เป็นคนเอามา“ขอซื้อได้ไหมคะ”“ได้เจ้า เอากี่ตัวดีเจ้า”“เอาหมดเลยค่ะ”แม่ค้ารีบนำไปใส่ถุงให้คนตัวเล็กอย่างดี ก่อนจะนำมาให้เธอพร้อมกับขอบคุณวาตะก็มองเธอที่ซื้อหลายชุดด้วยสายตานิ่ง ๆ อย่างไม่คิดอะไร เพียงแค่เธอชอบก็ไม่คิดจะทักท้วงอะไร ก่อนจะเข้ามารับถุงจากเธอและจับมือพาเดินกลับไปที่รถตุบ!หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินผ่านเธอไปก็ได้ทำของหล่นลงตรงหน้า จัสมินจึงก้มลงไปช่วยเก็บมาให้ ก่อนจะเห็นหญิงสาวคนนั้นที่ถือของเต็มมือเต็มแขนไปหมด“ขอบคุณค่ะ” “ให้ช่วยถือไปส่งไหมคะ” เพราะของที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็ถือจนจะหลุดมืออีกรอบอยู่แล้ว เธอจึงเอ่ยขอช่วยถือไปส่งให้“…รบกวนหน่อยนะคะ” แม้จะเกรงใจแต่ด้วยสภาพตัวเองตอนนี้ก็ถือไม่ไหวจริง ๆวาตะแย่งของมาถือไว้เองและเดินไปส่งไว้ยังที่ผู้หญิงคนนั้นเดินนำ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 4

    วาตะจับมือจัสมินพาเดินออกมาหน้าสนามบิน เมื่อพวกเขาทั้งสองตัดสินใจมาเที่ยวดอยตามความต้องการของคนตัวเล็กเดินไปยังรถที่เช่าไว้เพื่อความสะดวก แต่การขึ้นดอยก็ต้องอาศัยคนขับที่เชี่ยวชาญพาไป เขาจึงจะขับรถไปจอดไว้แล้วนั่งรถพาเธอขึ้นไป“แวะตลาดได้ไหม” เธอมองเห็นตลาดจากไกล ๆ ด้วยความหิวจึงเอ่ยกับร่างสูงที่ทำหน้าที่ขับรถ“อืม” เขาตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเลี้ยวไปยังตลาดจัสมินเดินไปตามร้านต่าง ๆ ด้วยความตื่นเต้น เพราะของขายที่นี่ไม่เหมือนกับที่กรุงเทพในหลาย ๆ อย่าง ทำให้เธอสนใจจนแวะทุกร้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อนวาตะก็คอยจับมือคนตัวเล็กเอาไว้ กลัวว่าเธอจะหลงหายไปและซุ่มซ่ามจนได้แผลกลับมาอีก มืออีกข้างของเขาก็เต็มไปด้วยของที่เธอซื้อเพราะความไม่เคยเห็นมาก่อน“ลม เสื้อน่ารักจัง มินขอซื้อนะ” เดินมาถึงร้านขายเสื้อพื้นเมืองหรือที่เข้าใจก็เสื้อดอย มันน่ารักถูกใจเธอมากจนหยุดเดินและเข้าไปภายในร้าน“อืม”“ชุดนี้เป็นยังไงบ้าง” หยิบชุดสีน้ำเงินตรงบริเวณอกมีลวดลายสีแดงกับสีขาวผสมกัน มันดูสะดุดตาเธอจนต้องหยิบมาทาบกับตัวแล้วหันมาขอความคิดเห็นจากวาตะ“สวย”“มินขอไปลองก่อนนะ”หมับ!มือหนาจับข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่เธอจะ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 3

    หลังจากขอบคุณพ่อแม่เสร็จ วาตะก็จับมือจัสมินพาเดินมายังโต๊ะอาหารที่มีเพื่อนของเขาและเฟย์รินนั่งอยู่“ลุง! ลุงดิน!” เสียงเฟย์รินเอ่ยเรียกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับตัวเอง“ใคร เรียกใครลุง” ดินที่ได้ยินเสียงเล็กเอ่ยเรียกชื่อตัวเองก็มองหน้าเธอ ก่อนจะหันมองซ้ายมองขวาว่าใครคือลุง“ก็ลุงนั่นแหละ หนูเรียกลุงดิน”“เห้ย! มาเรียกพี่ลุงได้ไง อายุห่างกันแค่สามปีเอง” ดินร้องโวยวายขึ้นมาที่คนตัวเล็กตรงข้ามเรียกเขาว่าลุง ทั้งที่เขาเป็นเพื่อนพี่ชายเธอและห่างกับเธอเพียงแค่สามปี“ก็ดูสภาพสิ ไว้หนวดไว้เคราแถมย้อมผมสีนี้อีก อย่างกับลุงข้างบ้านเลย” เฟย์รินก็บอกถึงลักษณะของคนตัวสูงที่ไม่เจอกันเป็นปี แต่กลับมาเจอเขาอีกครั้งก็ได้เปลี่ยนไปขนาดนี้“เฟย์ริน!” “ก็มันจริง!”วาตะกับจัสมินเดินมาถึงโต๊ะก็ได้ยินเสียงเฟย์รินและดินต่อปากต่อคำกันจนทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา“หนูเฟย์เป็นอะไร” จัสมินเอ่ยถามน้องสาวคนสนิทเมื่อเห็นเธอเสียงดังและมองตาเขม็งไปยังดินเพื่อนสนิทของวาตะ“ลุงดินมาขึ้นเสียงใส่หนูก่อนค่ะ”“ลุง?” ถามย้ำด้วยความไม่เข้าใจ“พี่มินก็ดูสิคะ สภาพพี่ดินอย่างกับลุงข้างบ้านเราเลย” เธอหันไปมองตามท

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 2

    หลายวันต่อมา…ภายในห้องมีร่างเล็กของหญิงสาวคนหนึ่งนั่งนิ่งหลับตาลง ใบหน้ากำลังถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโดยน้องสาวคนสนิท“ส่องกระจกดูสิคะ” เฟย์รินเอ่ยกับพี่สาวคนสนิทเมื่อเธอได้ทำการแต่งหน้าให้เสร็จเรียบร้อยแล้วจัสมินที่ได้ยินอย่างนั้นก็ลืมตาขึ้นมามองตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า ก่อนรอยยิ้มสดใสจะเผยขึ้น“พี่มินดูเป็นยังไงบ้างหนูเฟย์” เอ่ยกับคนตรงหน้าเมื่อได้เห็นใบหน้าของตัวเอง เป็นที่น่าพอใจมากสำหรับเธอ แต่ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นจะเป็นอย่างไร“สวยค่ะ พี่มินสวยมาก!”“……” จัสมินเงียบไปด้วยความเขินที่ถูกชมเสียงดัง ฟังชัดขนาดนี้“ไปเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ เดี๋ยวจะถึงเวลาแล้ว” เฟย์รินเข้าไปหยิบชุดสีชมพูอ่อนที่เธอเป็นคนออกแบบเองกับมือให้พี่สาวคนสนิทได้ไปเปลี่ยนมือเล็กของจัสมินรับชุดมาก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ไม่นานเธอก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่ภายในห้องกลับไม่ได้มีแค่เฟย์รินเหมือนอย่างเคย แต่กลับมีแม่จินและแม่ใบเฟิร์นที่มองมายังจัสมินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“สวยมากเลยน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวพร้อมเข้ามาจับมือเล็กเบา ๆ “นี่แค่งานหมั้นยังขนาดนี้ ถ้าแต่งแม่ว่าต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยมากแน่” ใบเฟิ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 1

    “ลมรอมินแป๊บหนึ่งนะ” จัสมินเอ่ยกับร่างสูงที่มาส่งเธอที่หน้าคณะ เพื่อจะส่งงานชิ้นสุดท้ายก่อนจะปิดภาคเรียน“อืม” วาตะตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเข้ามานั่งยังเก้าอี้ใต้ต้นไม้ที่ประจำที่เขามารอเธอบ่อยครั้งจัสมินเดินเข้าไปส่งงานไม่นานเธอก็เดินออกมา รอยยิ้มสดใสในแบบของเธอประดับใบหน้าตลอดเวลาที่เดินกลับมาหาร่างสูง“ลมรอนานหรือเปล่า” มาถึงตัวเขาก็เอ่ยถามประโยคนี้ เธอไม่อยากให้เขามารอแต่เขาก็ยังยืนยันที่จะรอ“ไม่” เขาลุกขึ้นเดินมาจับมือเล็กพาเดินไปที่รถทันทีรถคันหรูขับไปตามถนนในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปยังร้านแห่งหนึ่ง จนจัสมินที่นั่งอยู่ด้านข้างเกิดความสงสัย จึงหันไปหาวาตะที่เป็นคนขับ“จะพามินไปไหน?”“ดูแหวน” “ดูแหวนทำไม? จะซื้อเป็นของขวัญให้ใครเหรอ?” เธอถามอย่างสงสัยเข้าไปอีก มานั่งคิดดูแล้วก็ไม่ได้มีวันสำคัญของใครในเร็ว ๆ นี้ ทำไมถึงต้องไปดูแหวนด้วย“หมั้นเธอ”“…หมั้นมิน…ต้องใช้แหวนด้วยเหรอ?” เธอเงียบไปสักพักด้วยความเขิน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจอีกรอบ จำได้ว่าเขาเคยบอกว่าขออนุญาตแม่จินเพื่อหมั้นกับเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าการหมั้นมันต้องทำอะไรบ้าง“ใช้ ต้องจัดงานด้วย”“จัดเหมือนงา

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 45 - กลับมาอยู่ด้วยกัน THE END

    จัสมินคอยมองไปทางประตูห้องตลอด รอว่าทั้งสองที่ไปคุยกันเมื่อไรจะกลับมาสักที จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกพร้อมร่างของแม่เธอเธอพยายามมองไปทางข้างหลังเผื่อว่าจะเห็นร่างสูง แต่กลับไม่มีอย่างที่คิด“ไปหาสิน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวที่มองไปด้านหลังเพื่อหาใครสักคน“น้องมินไปได้เหรอคะ” ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“อืม ไปเถอะ ไปหาวาตะ”จัสมินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เธอเข้าไปสวมกอดแม่ด้วยความดีใจ ก่อนจะผละออกและเดินไปยังในบ้านหลังใหญ่ที่มีห้องหนึ่งที่ทั้งมืดและเย็นจนหนาวสั่นก๊อก ๆ ก๊อก ๆยืนเคาะประตูอยู่นานก็ไม่มีคนมาเปิดให้ มือเล็กจึงลองเปิดดูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก เธอจึงถือวิสาสะเข้าไปภายในห้องทั้งมืดและเย็นจนเธอหนาว พยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด ก่อนจะหันหลังไปกดเปิดไฟให้ความสว่างแก่ตัวเอง“ว๊าย! ลม!” ร้องตกใจเมื่อร่างของเธอถูกอุ้มขึ้นพาเดินไปที่เตียงนอนขนาดใหญ่วาตะจับคนตัวเล็กนั่งบนตักแกร่งของเขา โอบกอดเธอไว้แน่นอย่างกลัวว่าเธอจะหายไป“คิดถึงมินไหม” เมื่อตั้งสติได้ เธอก็หันหน้าเข้าหาร่างสูงพร้อมเอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้มสดใส“คิดถึง…มาก ๆ”“มินก็คิดถึงลมมาก ๆ เหมือนกันนะ” พูดจบก็เข้าไปสวมกอดพร้อ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 10 - ตัวแค่นี้

    จากการประกาศของโรงเรียนในครั้งนั้น ทำให้พวกเธอไม่ค่อยได้กลับบ้าน อยู่อย่างนี้จนมาถึงปิดเทอมกลางภาค แต่กว่าจะปิดก็กินเวลาไปกว่านักเรียนชั้นอื่นอยู่เกือบสองสัปดาห์ ทำให้การปิดเทอมของพวกเธอในครั้งนี้ช่างสั้นกว่าเทอมไหน ๆ“มินได้กอดแม่แล้ว” พูดขึ้นมาขณะที่เข้าไปสวมกอดแม่แน่น ๆ ด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้กอ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา

    ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา“น้องมินคิดถึงแม่จิน” เข้าไปสวมกอดแม่จากทางด้านหลังด้วยความคิดถึง“แม่ก็คิดถึง อยู่ที่โรงเรียนอย่าซนจนตัวเองเจ็บตัวนะน้องมิน”“น้องมินไม่ซนเลยค่ะ…แค่ซุ่มซ่าม” ยิ้มหัวเราะออกมาให้กับตัวเอง แม้จะระวังมากแค่ไหนก็ยังมีเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัวและมีแผลเล็ก ๆ มาตลอด“น้องมินเจ็

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 8 - ซุ่มซ่าม

    ร่างสูงกลับมาพร้อมอุปกรณ์ทำแผล เข้ามานั่งย่อตัวอยู่ตรงหน้าร่างเล็ก มองบาดแผลของเธอที่เลือดยังซึมออกมาอยู่“มินทำเองก็ได้”“……” ความเงียบเป็นคำตอบของการปฏิเสธ จัสมินจึงนั่งตัวเกร็งให้เขาทำแผลให้ ยามที่สำลีแตะโดนแผลเธอก็สะดุ้งตัวทุกครั้ง มันแสบมากจนต้องบีบมือเข้าหากันแน่นวาตะสังเกตเห็นมือเล็กบีบเข้

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 7 - ลูกสาวแม่บ้าน

    ตั้งแต่เปิดเทอมมาได้เกือบหนึ่งเดือน เธอก็ไม่ได้กลับไปหาแม่ที่บ้านคุณน้าเฟิร์นเลย เพราะที่โรงเรียนมีกิจกรรมและต้องเตรียมตัวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างหนัก“น้องมินคิดถึงแม่จินจังเลยค่ะ”“แม่ก็มาหาแล้วนี่ไง น้องมินต้องตั้งใจเรียนนะ” เป็นเพราะจัสมินไม่ได้กลับไปหาเธอเกือบเดือนได้ จึงได้มาหาลูกวันนี้ด

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status