Beranda / โรแมนติก / วาตะหวงรัก / ตอนที่ 4 - งานใหม่ของแม่จิน

Share

ตอนที่ 4 - งานใหม่ของแม่จิน

Penulis: Witcha~
last update Tanggal publikasi: 2026-05-19 15:04:40

หลังจากกินข้าวเสร็จ จัสมินก็ได้เข้าไปอาบน้ำทันที ออกมาจากห้องน้ำได้สายตาของเธอก็มองหาผู้เป็นแม่ จนเห็นว่าแม่ไปนั่งอยู่ตรงระเบียงห้องด้วยความเหม่อลอยเหมือนกับคนที่มีเรื่องอะไรให้คิด

หมับ

แขนเล็กโอบกอดร่างแม่จากทางด้านหลัง ซบใบหน้าถูไถกับแผ่นหลังด้วยความออดอ้อน จนคนที่ถูกกอดจากลูกสาวเพียงคนเดียวหลุดออกจากภวังค์ หันกลับมามองใบหน้าเนียนใสที่ประดับรอยยิ้มตลอดเวลา

“แม่จินเป็นอะไรคะ บอกน้องมินหน่อยได้ไหม” ถึงแม้จะยิ้มตลอด แต่ในใจกลับเป็นห่วงแม่มาก

“…น้องมิน แม่…”

“พูดกับน้องมินได้ทุกเรื่องเลยค่ะ น้องมินจะรับฟังแม่จินเอง”

“เข้าไปคุยกันข้างในเถอะน้องมิน”

สองแม่ลูกพากันกลับเข้ามาภายในห้องที่จัสมินเรียกมันว่าบ้าน ก่อนจะเข้าไปนั่งยังเตียงขนาดพอดีที่เธอกับแม่ใช้นอนด้วยกัน

“มีอะไรคะ” นั่งอยู่นาน แม่จินก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมาเสียที จนเธอต้องเอ่ยถาม

“แม่ตกงาน” ในที่สุดเธอก็ยอมบอกเรื่องที่กังวลมาเป็นเดือนให้กับลูกฟัง

“…ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าแม่จินไม่มีเงินก็ไม่ต้องให้น้องมินก็ได้ ยังไงน้องมินก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้วค่ะ”

“น้องมิน…”

รอยยิ้มของจัสมินที่ประดับบนใบหน้าตลอด แม้จะมีเรื่องอะไรเข้ามาก็ตามแต่จัสมินกลับมีรอยยิ้มให้กับผู้เป็นแม่ได้ตลอด จนแม่อย่างเธอรู้สึกผิดต่อลูก

“ไว้พรุ่งนี้น้องมินไปเดินหางานใหม่เป็นเพื่อนแม่จินเองค่ะ”

“แม่ขอโทษนะที่ทำให้น้องมินทุกข์ใจไปกับแม่ด้วย”

“ไม่เลยค่ะ น้องมินไม่เคยทุกข์ใจเลย”

จินดาดึงลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมน้ำตาของเธอที่ซึมออกมา ไม่อยากให้ลูกต้องเห็นน้ำตาของตัวเองถึงได้ดึงลูกเข้ามากอดไว้

จัสมินก็กอดตอบแม่ตัวเองเหมือนกัน ในชีวิตของเธอมีแค่แม่คนเดียวที่เรียกว่าครอบครัว ถึงจะไม่ได้มีอย่างคนอื่นแต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกขาดอะไรเลย แม่คือทั้งชีวิตของเธอ เธอจึงเชื่อฟังแม่ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม

“แม่…”

“มีอะไรเหรอคะ”

“…แม่ได้งานแล้ว แต่…”

“แต่อะไรเหรอคะ”

“น้องมินจะอายไหม ที่แม่ไปทำงานเป็นแม่บ้าน”

“น้องมินก็นึกว่าเรื่องอะไร…” มือเล็กเข้าไปจับมือของแม่พร้อมรอยยิ้ม

“น้องมินไม่อายค่ะ แม่จินทำงานอะไร น้องมินก็ภูมิใจในตัวแม่จิน”

“……” เข้าไปสวมกอดลูกสาวอีกครั้ง

“ไม่ต้องกังวลนะคะ” มือเล็กลูบหลังแม่เพื่อให้กำลังใจกัน

“เราต้องย้ายออกจากที่นี่ เพื่อไปอยู่บ้านที่แม่ทำงาน”

“ก็ดีสิคะ เราจะได้ไม่ต้องเสียเงินค่าเช่าบ้าน…แต่เจ้านายคนใหม่เขาให้เอาน้องมินไปอยู่ด้วยได้เหรอคะ”

“ได้สิ ถ้าไม่ได้แม่ก็จะไม่ทำ”

“ดีจังเลยค่ะ แล้วต้องย้ายวันไหนคะ จะได้เก็บของกัน”

“อีกสองวัน น้องมินไม่ต้องห่วงเรื่องเก็บของนะ แม่เก็บไว้บางส่วนแล้ว”

“ค่ะ งั้นนอนพักผ่อนเถอะค่ะ น้องมินง่วงนอนแล้ว”

สองวันต่อมา…

จัสมินมองห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำตั้งแต่ที่จำความได้ เธอกับแม่อาศัยอยู่ที่นี่กัน เธอเรียกมันว่าบ้านต่างจากคนอื่นที่เรียกว่าหอพัก ก่อนประตูจะค่อย ๆ ปิดลงให้ภาพความทรงจำเหล่านั้นหายไป

ทั้งสองเดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่ในช่วงเที่ยงของวัน ตรงหน้าของทั้งสองมีหญิงวัยกลางคนที่รุ่นเดียวกับแม่ของเธอนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนจัสมินกับแม่นั่งอยู่ที่พื้น

“ลูกสาวเหรอ” ใบเฟิร์นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดูเด็กผู้หญิงคนนี้

“ใช่ค่ะคุณผู้หญิง”

“ไม่ต้องเรียกคุณผู้หญิงหรอกนะ เรียกแค่ชื่อก็พอจ้ะ คนที่นี่เรียกฉันว่าแบบนั้นทุกคน”

“ค่ะคุณเฟิร์น”

“แล้วหนูชื่ออะไร อายุเท่าไหร่แล้ว” ใบเฟิร์นหันกลับมาถามหญิงสาวที่นั่งเรียบร้อยพร้อมรอยยิ้มตลอดอยู่ข้างแม่ของเธอ

“ชื่อจัสมินค่ะ อายุสิบแปดค่ะ”

“อยู่ชั้นไหนแล้วคะ” ถามต่อด้วยความอยากรู้ และรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้เป็นอย่างมาก

“จะขึ้นมอหกแล้วค่ะ” จัสมินก็ตอบทุกคำถามด้วยใบหน้าสดใส เธอรู้สึกชอบเจ้านายคนใหม่ของแม่เป็นที่สุดเลย

“อืม…รุ่นเดียวกันกับลูกฉันเลย”

“……” จัสมินทำเพียงยิ้มให้เท่านั้น

“ฉันมีลูกสองคนนะ คนแรกตอนนี้ไปเรียนที่อังกฤษช่วงปิดเทอม อีกคนตามพ่อเขาไปส่งพี่ อีกเดี๋ยวก็คงกลับมา”

“ค่ะคุณเฟิร์น”

“งั้นพวกเธอไปพักกันเถอะ เดี๋ยวฉันให้ป้าแมวพาไปนะ วันนี้ก็พักกันไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มงาน”

“ขอบคุณค่ะ”

สองแม่ลูกเดินตามหลังหญิงคนหนึ่งมาด้านข้างของบ้าน ที่เป็นที่พักของแม่บ้านที่นี่

“เธอกับลูกอยู่ด้วยกันที่ห้องนี้นะ ฉันกับสามีอยู่ห้องข้าง ๆ นี่แหละ ขาดเหลืออะไรก็มาบอกฉันนะ”

“ขอบคุณค่ะ”

“ขอบคุณค่ะน้าแมว”

“ฉันอายุเยอะกว่าแม่หนูแน่ ๆ เรียกป้าเถอะจ้ะ ส่วนสามีฉันชื่อกร เรียกว่าลุงกรแหละลูก”

“ค่ะป้าแมว หนูชื่อจัสมินนะคะ เรียกมินเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”

“น่ารักจังเลยลูก งั้นไปพักกันเถอะจ้ะ”

สิ้นเสียงบอกกล่าว ป้าแมวก็เดินกลับเข้าไปทำหน้าที่ของตัวเองในบ้าน ส่วนจัสมินกับแม่ก็เข้ามาในห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ ห้องดูใหญ่กว่าหอพักที่เคยอยู่เล็กน้อย พอเหมาะกับเธอและแม่ได้นอนด้วยกัน เธอไม่กังวลเรื่องห้องเลย ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่เธอก็อยู่ได้อยู่แล้ว อีกอย่างพอเปิดเทอมเธอก็ต้องอยู่ที่โรงเรียนเป็นส่วนใหญ่อยู่แล้ว

พักกันได้ไม่นาน แม่จินก็เกรงใจจึงได้เข้าไปช่วยป้าแมวทำอาหารเย็นในครัว จัสมินขอเข้าไปช่วยแล้วแต่ก็ถูกแม่ห้ามไว้ เธอจึงได้ออกมาเดินเล่นแถวด้านหลังของบ้านที่เป็นสวนขนาดใหญ่ ก่อนสายตาจะมองเห็นบ้านที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่และมีอะไรตกมาอยู่ตรงหน้าของเธอ

ตุบ!!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 5

    “มินเป็นยังไงบ้าง” หมุนตัวไปรอบ ๆ อย่างอวดให้เขาเห็นชุดที่เธอสวมใส่“สวย” พูดไปตามความจริง มันดูสวยเข้ากับเธอเป็นอย่างมาก แต่ไม่ว่าเธอจะใส่อะไรหรือไม่ใส่เลยยิ่งดี มันก็ดูสวยในสายตาเขาไปหมด“มินซื้อไปฝากหนูเฟย์ด้วยนะ”“อืม”จัสมินเดินกลับมาหาแม่ค้าเพื่อจะจ่ายเงินกับชุดที่ตัวเองเลือก ก่อนสายตาจะไปเห็นชุดจากถุงที่พิงค์เป็นคนเอามา“ขอซื้อได้ไหมคะ”“ได้เจ้า เอากี่ตัวดีเจ้า”“เอาหมดเลยค่ะ”แม่ค้ารีบนำไปใส่ถุงให้คนตัวเล็กอย่างดี ก่อนจะนำมาให้เธอพร้อมกับขอบคุณวาตะก็มองเธอที่ซื้อหลายชุดด้วยสายตานิ่ง ๆ อย่างไม่คิดอะไร เพียงแค่เธอชอบก็ไม่คิดจะทักท้วงอะไร ก่อนจะเข้ามารับถุงจากเธอและจับมือพาเดินกลับไปที่รถตุบ!หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินผ่านเธอไปก็ได้ทำของหล่นลงตรงหน้า จัสมินจึงก้มลงไปช่วยเก็บมาให้ ก่อนจะเห็นหญิงสาวคนนั้นที่ถือของเต็มมือเต็มแขนไปหมด“ขอบคุณค่ะ” “ให้ช่วยถือไปส่งไหมคะ” เพราะของที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็ถือจนจะหลุดมืออีกรอบอยู่แล้ว เธอจึงเอ่ยขอช่วยถือไปส่งให้“…รบกวนหน่อยนะคะ” แม้จะเกรงใจแต่ด้วยสภาพตัวเองตอนนี้ก็ถือไม่ไหวจริง ๆวาตะแย่งของมาถือไว้เองและเดินไปส่งไว้ยังที่ผู้หญิงคนนั้นเดินนำ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 4

    วาตะจับมือจัสมินพาเดินออกมาหน้าสนามบิน เมื่อพวกเขาทั้งสองตัดสินใจมาเที่ยวดอยตามความต้องการของคนตัวเล็กเดินไปยังรถที่เช่าไว้เพื่อความสะดวก แต่การขึ้นดอยก็ต้องอาศัยคนขับที่เชี่ยวชาญพาไป เขาจึงจะขับรถไปจอดไว้แล้วนั่งรถพาเธอขึ้นไป“แวะตลาดได้ไหม” เธอมองเห็นตลาดจากไกล ๆ ด้วยความหิวจึงเอ่ยกับร่างสูงที่ทำหน้าที่ขับรถ“อืม” เขาตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเลี้ยวไปยังตลาดจัสมินเดินไปตามร้านต่าง ๆ ด้วยความตื่นเต้น เพราะของขายที่นี่ไม่เหมือนกับที่กรุงเทพในหลาย ๆ อย่าง ทำให้เธอสนใจจนแวะทุกร้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อนวาตะก็คอยจับมือคนตัวเล็กเอาไว้ กลัวว่าเธอจะหลงหายไปและซุ่มซ่ามจนได้แผลกลับมาอีก มืออีกข้างของเขาก็เต็มไปด้วยของที่เธอซื้อเพราะความไม่เคยเห็นมาก่อน“ลม เสื้อน่ารักจัง มินขอซื้อนะ” เดินมาถึงร้านขายเสื้อพื้นเมืองหรือที่เข้าใจก็เสื้อดอย มันน่ารักถูกใจเธอมากจนหยุดเดินและเข้าไปภายในร้าน“อืม”“ชุดนี้เป็นยังไงบ้าง” หยิบชุดสีน้ำเงินตรงบริเวณอกมีลวดลายสีแดงกับสีขาวผสมกัน มันดูสะดุดตาเธอจนต้องหยิบมาทาบกับตัวแล้วหันมาขอความคิดเห็นจากวาตะ“สวย”“มินขอไปลองก่อนนะ”หมับ!มือหนาจับข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่เธอจะ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 3

    หลังจากขอบคุณพ่อแม่เสร็จ วาตะก็จับมือจัสมินพาเดินมายังโต๊ะอาหารที่มีเพื่อนของเขาและเฟย์รินนั่งอยู่“ลุง! ลุงดิน!” เสียงเฟย์รินเอ่ยเรียกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับตัวเอง“ใคร เรียกใครลุง” ดินที่ได้ยินเสียงเล็กเอ่ยเรียกชื่อตัวเองก็มองหน้าเธอ ก่อนจะหันมองซ้ายมองขวาว่าใครคือลุง“ก็ลุงนั่นแหละ หนูเรียกลุงดิน”“เห้ย! มาเรียกพี่ลุงได้ไง อายุห่างกันแค่สามปีเอง” ดินร้องโวยวายขึ้นมาที่คนตัวเล็กตรงข้ามเรียกเขาว่าลุง ทั้งที่เขาเป็นเพื่อนพี่ชายเธอและห่างกับเธอเพียงแค่สามปี“ก็ดูสภาพสิ ไว้หนวดไว้เคราแถมย้อมผมสีนี้อีก อย่างกับลุงข้างบ้านเลย” เฟย์รินก็บอกถึงลักษณะของคนตัวสูงที่ไม่เจอกันเป็นปี แต่กลับมาเจอเขาอีกครั้งก็ได้เปลี่ยนไปขนาดนี้“เฟย์ริน!” “ก็มันจริง!”วาตะกับจัสมินเดินมาถึงโต๊ะก็ได้ยินเสียงเฟย์รินและดินต่อปากต่อคำกันจนทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา“หนูเฟย์เป็นอะไร” จัสมินเอ่ยถามน้องสาวคนสนิทเมื่อเห็นเธอเสียงดังและมองตาเขม็งไปยังดินเพื่อนสนิทของวาตะ“ลุงดินมาขึ้นเสียงใส่หนูก่อนค่ะ”“ลุง?” ถามย้ำด้วยความไม่เข้าใจ“พี่มินก็ดูสิคะ สภาพพี่ดินอย่างกับลุงข้างบ้านเราเลย” เธอหันไปมองตามท

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 2

    หลายวันต่อมา…ภายในห้องมีร่างเล็กของหญิงสาวคนหนึ่งนั่งนิ่งหลับตาลง ใบหน้ากำลังถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโดยน้องสาวคนสนิท“ส่องกระจกดูสิคะ” เฟย์รินเอ่ยกับพี่สาวคนสนิทเมื่อเธอได้ทำการแต่งหน้าให้เสร็จเรียบร้อยแล้วจัสมินที่ได้ยินอย่างนั้นก็ลืมตาขึ้นมามองตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า ก่อนรอยยิ้มสดใสจะเผยขึ้น“พี่มินดูเป็นยังไงบ้างหนูเฟย์” เอ่ยกับคนตรงหน้าเมื่อได้เห็นใบหน้าของตัวเอง เป็นที่น่าพอใจมากสำหรับเธอ แต่ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นจะเป็นอย่างไร“สวยค่ะ พี่มินสวยมาก!”“……” จัสมินเงียบไปด้วยความเขินที่ถูกชมเสียงดัง ฟังชัดขนาดนี้“ไปเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ เดี๋ยวจะถึงเวลาแล้ว” เฟย์รินเข้าไปหยิบชุดสีชมพูอ่อนที่เธอเป็นคนออกแบบเองกับมือให้พี่สาวคนสนิทได้ไปเปลี่ยนมือเล็กของจัสมินรับชุดมาก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ไม่นานเธอก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่ภายในห้องกลับไม่ได้มีแค่เฟย์รินเหมือนอย่างเคย แต่กลับมีแม่จินและแม่ใบเฟิร์นที่มองมายังจัสมินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“สวยมากเลยน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวพร้อมเข้ามาจับมือเล็กเบา ๆ “นี่แค่งานหมั้นยังขนาดนี้ ถ้าแต่งแม่ว่าต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยมากแน่” ใบเฟิ

  • วาตะหวงรัก   ตอนพิเศษ 1

    “ลมรอมินแป๊บหนึ่งนะ” จัสมินเอ่ยกับร่างสูงที่มาส่งเธอที่หน้าคณะ เพื่อจะส่งงานชิ้นสุดท้ายก่อนจะปิดภาคเรียน“อืม” วาตะตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนจะเข้ามานั่งยังเก้าอี้ใต้ต้นไม้ที่ประจำที่เขามารอเธอบ่อยครั้งจัสมินเดินเข้าไปส่งงานไม่นานเธอก็เดินออกมา รอยยิ้มสดใสในแบบของเธอประดับใบหน้าตลอดเวลาที่เดินกลับมาหาร่างสูง“ลมรอนานหรือเปล่า” มาถึงตัวเขาก็เอ่ยถามประโยคนี้ เธอไม่อยากให้เขามารอแต่เขาก็ยังยืนยันที่จะรอ“ไม่” เขาลุกขึ้นเดินมาจับมือเล็กพาเดินไปที่รถทันทีรถคันหรูขับไปตามถนนในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปยังร้านแห่งหนึ่ง จนจัสมินที่นั่งอยู่ด้านข้างเกิดความสงสัย จึงหันไปหาวาตะที่เป็นคนขับ“จะพามินไปไหน?”“ดูแหวน” “ดูแหวนทำไม? จะซื้อเป็นของขวัญให้ใครเหรอ?” เธอถามอย่างสงสัยเข้าไปอีก มานั่งคิดดูแล้วก็ไม่ได้มีวันสำคัญของใครในเร็ว ๆ นี้ ทำไมถึงต้องไปดูแหวนด้วย“หมั้นเธอ”“…หมั้นมิน…ต้องใช้แหวนด้วยเหรอ?” เธอเงียบไปสักพักด้วยความเขิน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจอีกรอบ จำได้ว่าเขาเคยบอกว่าขออนุญาตแม่จินเพื่อหมั้นกับเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าการหมั้นมันต้องทำอะไรบ้าง“ใช้ ต้องจัดงานด้วย”“จัดเหมือนงา

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 45 - กลับมาอยู่ด้วยกัน THE END

    จัสมินคอยมองไปทางประตูห้องตลอด รอว่าทั้งสองที่ไปคุยกันเมื่อไรจะกลับมาสักที จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกพร้อมร่างของแม่เธอเธอพยายามมองไปทางข้างหลังเผื่อว่าจะเห็นร่างสูง แต่กลับไม่มีอย่างที่คิด“ไปหาสิน้องมิน” จินดาเอ่ยกับลูกสาวที่มองไปด้านหลังเพื่อหาใครสักคน“น้องมินไปได้เหรอคะ” ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ“อืม ไปเถอะ ไปหาวาตะ”จัสมินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เธอเข้าไปสวมกอดแม่ด้วยความดีใจ ก่อนจะผละออกและเดินไปยังในบ้านหลังใหญ่ที่มีห้องหนึ่งที่ทั้งมืดและเย็นจนหนาวสั่นก๊อก ๆ ก๊อก ๆยืนเคาะประตูอยู่นานก็ไม่มีคนมาเปิดให้ มือเล็กจึงลองเปิดดูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก เธอจึงถือวิสาสะเข้าไปภายในห้องทั้งมืดและเย็นจนเธอหนาว พยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด ก่อนจะหันหลังไปกดเปิดไฟให้ความสว่างแก่ตัวเอง“ว๊าย! ลม!” ร้องตกใจเมื่อร่างของเธอถูกอุ้มขึ้นพาเดินไปที่เตียงนอนขนาดใหญ่วาตะจับคนตัวเล็กนั่งบนตักแกร่งของเขา โอบกอดเธอไว้แน่นอย่างกลัวว่าเธอจะหายไป“คิดถึงมินไหม” เมื่อตั้งสติได้ เธอก็หันหน้าเข้าหาร่างสูงพร้อมเอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้มสดใส“คิดถึง…มาก ๆ”“มินก็คิดถึงลมมาก ๆ เหมือนกันนะ” พูดจบก็เข้าไปสวมกอดพร้อ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 10 - ตัวแค่นี้

    จากการประกาศของโรงเรียนในครั้งนั้น ทำให้พวกเธอไม่ค่อยได้กลับบ้าน อยู่อย่างนี้จนมาถึงปิดเทอมกลางภาค แต่กว่าจะปิดก็กินเวลาไปกว่านักเรียนชั้นอื่นอยู่เกือบสองสัปดาห์ ทำให้การปิดเทอมของพวกเธอในครั้งนี้ช่างสั้นกว่าเทอมไหน ๆ“มินได้กอดแม่แล้ว” พูดขึ้นมาขณะที่เข้าไปสวมกอดแม่แน่น ๆ ด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้กอ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา

    ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา“น้องมินคิดถึงแม่จิน” เข้าไปสวมกอดแม่จากทางด้านหลังด้วยความคิดถึง“แม่ก็คิดถึง อยู่ที่โรงเรียนอย่าซนจนตัวเองเจ็บตัวนะน้องมิน”“น้องมินไม่ซนเลยค่ะ…แค่ซุ่มซ่าม” ยิ้มหัวเราะออกมาให้กับตัวเอง แม้จะระวังมากแค่ไหนก็ยังมีเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัวและมีแผลเล็ก ๆ มาตลอด“น้องมินเจ็

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 8 - ซุ่มซ่าม

    ร่างสูงกลับมาพร้อมอุปกรณ์ทำแผล เข้ามานั่งย่อตัวอยู่ตรงหน้าร่างเล็ก มองบาดแผลของเธอที่เลือดยังซึมออกมาอยู่“มินทำเองก็ได้”“……” ความเงียบเป็นคำตอบของการปฏิเสธ จัสมินจึงนั่งตัวเกร็งให้เขาทำแผลให้ ยามที่สำลีแตะโดนแผลเธอก็สะดุ้งตัวทุกครั้ง มันแสบมากจนต้องบีบมือเข้าหากันแน่นวาตะสังเกตเห็นมือเล็กบีบเข้

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 7 - ลูกสาวแม่บ้าน

    ตั้งแต่เปิดเทอมมาได้เกือบหนึ่งเดือน เธอก็ไม่ได้กลับไปหาแม่ที่บ้านคุณน้าเฟิร์นเลย เพราะที่โรงเรียนมีกิจกรรมและต้องเตรียมตัวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างหนัก“น้องมินคิดถึงแม่จินจังเลยค่ะ”“แม่ก็มาหาแล้วนี่ไง น้องมินต้องตั้งใจเรียนนะ” เป็นเพราะจัสมินไม่ได้กลับไปหาเธอเกือบเดือนได้ จึงได้มาหาลูกวันนี้ด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status