Home / โรแมนติก / วาตะหวงรัก / ตอนที่ 4 - งานใหม่ของแม่จิน

Share

ตอนที่ 4 - งานใหม่ของแม่จิน

Author: Witcha~
last update publish date: 2026-05-19 15:04:40

หลังจากกินข้าวเสร็จ จัสมินก็ได้เข้าไปอาบน้ำทันที ออกมาจากห้องน้ำได้สายตาของเธอก็มองหาผู้เป็นแม่ จนเห็นว่าแม่ไปนั่งอยู่ตรงระเบียงห้องด้วยความเหม่อลอยเหมือนกับคนที่มีเรื่องอะไรให้คิด

หมับ

แขนเล็กโอบกอดร่างแม่จากทางด้านหลัง ซบใบหน้าถูไถกับแผ่นหลังด้วยความออดอ้อน จนคนที่ถูกกอดจากลูกสาวเพียงคนเดียวหลุดออกจากภวังค์ หันกลับมามองใบหน้าเนียนใสที่ประดับรอยยิ้มตลอดเวลา

“แม่จินเป็นอะไรคะ บอกน้องมินหน่อยได้ไหม” ถึงแม้จะยิ้มตลอด แต่ในใจกลับเป็นห่วงแม่มาก

“…น้องมิน แม่…”

“พูดกับน้องมินได้ทุกเรื่องเลยค่ะ น้องมินจะรับฟังแม่จินเอง”

“เข้าไปคุยกันข้างในเถอะน้องมิน”

สองแม่ลูกพากันกลับเข้ามาภายในห้องที่จัสมินเรียกมันว่าบ้าน ก่อนจะเข้าไปนั่งยังเตียงขนาดพอดีที่เธอกับแม่ใช้นอนด้วยกัน

“มีอะไรคะ” นั่งอยู่นาน แม่จินก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมาเสียที จนเธอต้องเอ่ยถาม

“แม่ตกงาน” ในที่สุดเธอก็ยอมบอกเรื่องที่กังวลมาเป็นเดือนให้กับลูกฟัง

“…ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าแม่จินไม่มีเงินก็ไม่ต้องให้น้องมินก็ได้ ยังไงน้องมินก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้วค่ะ”

“น้องมิน…”

รอยยิ้มของจัสมินที่ประดับบนใบหน้าตลอด แม้จะมีเรื่องอะไรเข้ามาก็ตามแต่จัสมินกลับมีรอยยิ้มให้กับผู้เป็นแม่ได้ตลอด จนแม่อย่างเธอรู้สึกผิดต่อลูก

“ไว้พรุ่งนี้น้องมินไปเดินหางานใหม่เป็นเพื่อนแม่จินเองค่ะ”

“แม่ขอโทษนะที่ทำให้น้องมินทุกข์ใจไปกับแม่ด้วย”

“ไม่เลยค่ะ น้องมินไม่เคยทุกข์ใจเลย”

จินดาดึงลูกสาวเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมน้ำตาของเธอที่ซึมออกมา ไม่อยากให้ลูกต้องเห็นน้ำตาของตัวเองถึงได้ดึงลูกเข้ามากอดไว้

จัสมินก็กอดตอบแม่ตัวเองเหมือนกัน ในชีวิตของเธอมีแค่แม่คนเดียวที่เรียกว่าครอบครัว ถึงจะไม่ได้มีอย่างคนอื่นแต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกขาดอะไรเลย แม่คือทั้งชีวิตของเธอ เธอจึงเชื่อฟังแม่ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม

“แม่…”

“มีอะไรเหรอคะ”

“…แม่ได้งานแล้ว แต่…”

“แต่อะไรเหรอคะ”

“น้องมินจะอายไหม ที่แม่ไปทำงานเป็นแม่บ้าน”

“น้องมินก็นึกว่าเรื่องอะไร…” มือเล็กเข้าไปจับมือของแม่พร้อมรอยยิ้ม

“น้องมินไม่อายค่ะ แม่จินทำงานอะไร น้องมินก็ภูมิใจในตัวแม่จิน”

“……” เข้าไปสวมกอดลูกสาวอีกครั้ง

“ไม่ต้องกังวลนะคะ” มือเล็กลูบหลังแม่เพื่อให้กำลังใจกัน

“เราต้องย้ายออกจากที่นี่ เพื่อไปอยู่บ้านที่แม่ทำงาน”

“ก็ดีสิคะ เราจะได้ไม่ต้องเสียเงินค่าเช่าบ้าน…แต่เจ้านายคนใหม่เขาให้เอาน้องมินไปอยู่ด้วยได้เหรอคะ”

“ได้สิ ถ้าไม่ได้แม่ก็จะไม่ทำ”

“ดีจังเลยค่ะ แล้วต้องย้ายวันไหนคะ จะได้เก็บของกัน”

“อีกสองวัน น้องมินไม่ต้องห่วงเรื่องเก็บของนะ แม่เก็บไว้บางส่วนแล้ว”

“ค่ะ งั้นนอนพักผ่อนเถอะค่ะ น้องมินง่วงนอนแล้ว”

สองวันต่อมา…

จัสมินมองห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำตั้งแต่ที่จำความได้ เธอกับแม่อาศัยอยู่ที่นี่กัน เธอเรียกมันว่าบ้านต่างจากคนอื่นที่เรียกว่าหอพัก ก่อนประตูจะค่อย ๆ ปิดลงให้ภาพความทรงจำเหล่านั้นหายไป

ทั้งสองเดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่ในช่วงเที่ยงของวัน ตรงหน้าของทั้งสองมีหญิงวัยกลางคนที่รุ่นเดียวกับแม่ของเธอนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนจัสมินกับแม่นั่งอยู่ที่พื้น

“ลูกสาวเหรอ” ใบเฟิร์นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดูเด็กผู้หญิงคนนี้

“ใช่ค่ะคุณผู้หญิง”

“ไม่ต้องเรียกคุณผู้หญิงหรอกนะ เรียกแค่ชื่อก็พอจ้ะ คนที่นี่เรียกฉันว่าแบบนั้นทุกคน”

“ค่ะคุณเฟิร์น”

“แล้วหนูชื่ออะไร อายุเท่าไหร่แล้ว” ใบเฟิร์นหันกลับมาถามหญิงสาวที่นั่งเรียบร้อยพร้อมรอยยิ้มตลอดอยู่ข้างแม่ของเธอ

“ชื่อจัสมินค่ะ อายุสิบแปดค่ะ”

“อยู่ชั้นไหนแล้วคะ” ถามต่อด้วยความอยากรู้ และรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้เป็นอย่างมาก

“จะขึ้นมอหกแล้วค่ะ” จัสมินก็ตอบทุกคำถามด้วยใบหน้าสดใส เธอรู้สึกชอบเจ้านายคนใหม่ของแม่เป็นที่สุดเลย

“อืม…รุ่นเดียวกันกับลูกฉันเลย”

“……” จัสมินทำเพียงยิ้มให้เท่านั้น

“ฉันมีลูกสองคนนะ คนแรกตอนนี้ไปเรียนที่อังกฤษช่วงปิดเทอม อีกคนตามพ่อเขาไปส่งพี่ อีกเดี๋ยวก็คงกลับมา”

“ค่ะคุณเฟิร์น”

“งั้นพวกเธอไปพักกันเถอะ เดี๋ยวฉันให้ป้าแมวพาไปนะ วันนี้ก็พักกันไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มงาน”

“ขอบคุณค่ะ”

สองแม่ลูกเดินตามหลังหญิงคนหนึ่งมาด้านข้างของบ้าน ที่เป็นที่พักของแม่บ้านที่นี่

“เธอกับลูกอยู่ด้วยกันที่ห้องนี้นะ ฉันกับสามีอยู่ห้องข้าง ๆ นี่แหละ ขาดเหลืออะไรก็มาบอกฉันนะ”

“ขอบคุณค่ะ”

“ขอบคุณค่ะน้าแมว”

“ฉันอายุเยอะกว่าแม่หนูแน่ ๆ เรียกป้าเถอะจ้ะ ส่วนสามีฉันชื่อกร เรียกว่าลุงกรแหละลูก”

“ค่ะป้าแมว หนูชื่อจัสมินนะคะ เรียกมินเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”

“น่ารักจังเลยลูก งั้นไปพักกันเถอะจ้ะ”

สิ้นเสียงบอกกล่าว ป้าแมวก็เดินกลับเข้าไปทำหน้าที่ของตัวเองในบ้าน ส่วนจัสมินกับแม่ก็เข้ามาในห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ ห้องดูใหญ่กว่าหอพักที่เคยอยู่เล็กน้อย พอเหมาะกับเธอและแม่ได้นอนด้วยกัน เธอไม่กังวลเรื่องห้องเลย ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่เธอก็อยู่ได้อยู่แล้ว อีกอย่างพอเปิดเทอมเธอก็ต้องอยู่ที่โรงเรียนเป็นส่วนใหญ่อยู่แล้ว

พักกันได้ไม่นาน แม่จินก็เกรงใจจึงได้เข้าไปช่วยป้าแมวทำอาหารเย็นในครัว จัสมินขอเข้าไปช่วยแล้วแต่ก็ถูกแม่ห้ามไว้ เธอจึงได้ออกมาเดินเล่นแถวด้านหลังของบ้านที่เป็นสวนขนาดใหญ่ ก่อนสายตาจะมองเห็นบ้านที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่และมีอะไรตกมาอยู่ตรงหน้าของเธอ

ตุบ!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 38 - ลมอาละวาด (2/2)

    ด้านวาตะ เขาพยายามโทรหาคนตัวเล็กหลังจากที่มาถึงยังที่หมาย แต่โทรไปเท่าไรอีกฝ่ายกลับไม่รับสายของเขาเลย อีกทั้งส่งข้อความไปก็ไม่มีอะไรตอบกลับมา ก่อนจะติดต่อเธอไม่ได้อีกเลยจนกระทั่งผ่านไปสามวันเขาก็กลับมา เมื่อมาถึงเขาก็ตรงไปหาเธอที่หอพักทันที เพราะก่อนเขาจะไปได้มาส่งเธอที่นี่ แต่ทุกอย่างกลับว่างเปล่าไม่มีร่างเล็ก ไม่มีแม้แต่ลมเย็นของเครื่องปรับอากาศ เหมือนกับมันไม่ได้เปิดใช้งานมานานแล้วก่อนเขาจะตามไปดูที่คอนโดของเขาก็ไม่พบเจอตัวเธอเช่นกัน “ไปไหนวะจัสมิน!!” เขาพูดออกมาเสียงดังลั่นตามอารมณ์ของตัวเอง ก่อนมือจะคว้าแจกันที่อยู่ใกล้มาระบายลงบนพื้นจนแตกละเอียด ก่อนจะคว้าอีกอันมาทำแบบเดิม แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เขาใจเย็นลงไปได้เลยสักนิดเขาเดินไปนั่งบนโซฟาก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเธออีกครั้ง ครั้งนี้มันโทรติดแต่รออยู่นานมันก็ไม่ถูกกดรับเสียที แต่ในที่สุดมันก็ถูกกดรับ(……) “รับแล้วทำไมไม่พูด” เขาถามคนปลายสายที่กดรับแต่กลับไม่ยอมพูดอะไรออกมาด้วยน้ำเสียงเข้ม(…คือมินไม่ได้ตั้งใจจะรับ) เธอเผลอกดรับทั้งที่จะกดวางสายแล้วปิดเครื่อง แต่พอกดรับแล้วเธอจึงนำโทรศัพท์มาแนบหูเพราะอยากได้ยินเสียงของเขา แ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 38 - ลมอาละวาด (1/2)

    “มิน…” เสียงเรียกของใครบางคนทำให้เธอหลุดจากภวังค์ หันไปมองบุคคลที่เรียกก่อนจะยิ้มออกมาให้กับเพื่อนสาว“ขอพิงค์คุยกับมินสักแป๊บนะคะแม่จิน” พิงค์หันไปขอแม่ของเพื่อนสาว เธอพอจะรับรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว“แม่ไปรอข้างล่างนะ น้องมินรีบตามแม่มาล่ะ”“ค่ะแม่จิน” เธอหันไปตอบกลับแม่ด้วยรอยยิ้ม มองตามหลังของแม่ไปจนหายไปจากสายตา“เข้ามาคุยกับพิงค์ก่อน” พิงค์จับข้อมือเล็กพาเดินเข้ามาภายในห้องของเธอ ปิดล็อกประตูเอาไว้อย่างแน่นหนา“พิงค์มีอะไร” เอ่ยถามคนตรงหน้าที่ให้เธอเข้ามาคุยด้วย“แม่จินรู้เรื่องแล้วใช่ไหม” เธอตรงเข้าประเด็นที่อยากจะรู้ในทันที“……” จัสมินทำเพียงพยักหน้าเท่านั้นพิงค์มองใบหน้าของจัสมินที่แววตาเริ่มเปลี่ยนเป็นเศร้า ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนมาเธอเพิ่งจะเคยเห็นจัสมินแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา“แล้วจะทำยังไงกับวาตะ”“…มินต้องเลิกยุ่งกับลมตามที่แม่จินบอก”“วาตะจะยอมเหรอ…มินรู้ใช่ไหมว่าวาตะชอบมินมาก” ทุกคนมองออกว่าวาตะชอบจัสมินมาก ๆ และจัสมินเองก็ดูชอบวาตะด้วยเช่นกัน แต่ไม่เคยจะพูดออกมาให้ใครได้ยิน“มินรู้ว่าลมชอบมิน…มินเอง…ก็ชอบลมมากเหมือนกัน” “แล้วทำไม…” พิงค์หยุดคำถามไว้เมื่อจัสมินหั

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 37 - เลิกยุ่งกับลม(2/2)

    หอพักจัสมินถูกวาตะอุ้มมาส่งถึงหน้าห้อง เพราะเขาเห็นขาเธอสั่นจนจะก้าวไม่ออก“ปล่อยมินลงได้แล้ว” เมื่อถึงหน้าห้องเธอก็บอกให้เขาปล่อยตัวเองลงวาตะยอมปล่อยร่างเล็กให้เธอยืนด้วยตัวเอง ก่อนเขาจะมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่มองมายังเขาด้วยรอยยิ้มในแบบของเธอ“ขับรถดี ๆ นะ มินเป็นห่วง”“อืม จะรีบกลับ”“มินรออยู่ที่ห้องนี่แหละ”“อืม” เขาดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่น ๆ ก่อนจะหอมแก้มเธอและจูบปากจิ้มลิ้มหนัก ๆ จัสมินมองร่างสูงเดินไปจนสุดสายตา ก่อนเธอจะเดินไปที่ระเบียงเพื่อรอดูเขาขึ้นรถและขับออกไป เมื่อเห็นเขามองขึ้นมาเธอก็โบกมือให้เขาพร้อมรอยยิ้มสดใสของตัวเอง จนรถของเขาขับออกไปโดยการกระทำของทั้งสองตกอยู่ในสายตาของหญิงคนหนึ่ง ที่เธอได้ยินเสียงแวว ๆ อยู่หน้าประตูก็ได้เปิดแง้มออกมาดู เจอเข้ากับร่างเล็กของลูกสาวเธอกอดและจูบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่เธอก็รู้จักจัสมินเดินกลับมาหน้าห้องของตัวเอง เธอใช้กุญแจพร้อมคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะต้องชะงักเมื่อภายในห้องมีแสงสว่างจากไฟ“มะ…แม่จิน” เธอเรียกผู้เป็นแม่ที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียง สายตามองมายังเธอด้วยความเจ็บปวด จนหัวใจของเธอกระตุกหน่วง“……” จินดามองลูกสาวเพียงคนเดีย

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 37 - เลิกยุ่งกับลม (1/2)

    ร่างเล็กของจัสมินนอนหายใจหอบเหนื่อยบนร่างสูงของวาตะที่มือของเขากอดเอวคอดของเธอไว้แน่น มืออีกข้างของเขาลูบกลุ่มผมหอมนุ่มเบา ๆ ก่อนจะก้มลงมากดจูบอย่างรักใคร่“อือ…พอแล้วนะ มินหิวข้าว” เงยหน้าจากการซบอกแกร่งของเขามาบอกคนใต้ร่างที่ให้เธอนอนทับด้วยสายตาอ้อน“อืม” เขาตอบรับในลำคอเบา ๆ มองใบหน้าขาวเนียนที่ขึ้นดีแดงด้วยความเหนื่อยจากการที่โดนเขากระแทกไปเมื่อสักครู่จัสมินก็ยิ้มออกมากว้างให้เขาที่ยอมเธอ ก่อนจะเข้าไปหอมแก้มเขาเบา ๆ เพื่อให้เป็นการให้รางวัล “ทำแบบนี้อยากโดนอีกหรือไง”“อ๊ะ! มะ…ไม่เอาแล้ว” ร้องเสียงหลงเมื่อถูกมือหนาดันสะโพกเธอไปกระแทกใส่ท่อนเอ็นของเขา“หึ!” นึกเอ็นดูคนตัวเล็กจนต้องก้มลงไปจูบปากสีอมชมพูนั่นแรง ๆ “จุ๊บแรงจัง” “เธอมันน่าทำแรง ๆ…ทุกส่วน”“ทำแรงมินเจ็บนะ ขามินสั่นอีกด้วย”“ก็เธอดื้อ”“แค่…ซุ่มซ่ามนิดหน่อยเอง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “มันทำให้เธอเจ็บตัว” ถึงเธอจะพูดเบามากแค่ไหน แต่เขาก็ยังได้ยินชัดอยู่ดี“มินจะพยายามไม่ให้ตัวเองเจ็บ” พูดจบเธอก็ซบลงไปยังอกแกร่งของเขาอย่างออดอ้อนวาตะกอดกระชับร่างเล็กแนบชิดกันมากขึ้น เขารักและเป็นห่วงเธอมาก กลัววันไหนท

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 36 - แม่จินมาหา (2/2)

    คอนโดวาตะเข้ามาในห้องคอนโดได้ วาตะก็ดึงร่างเล็กเข้ามาให้ห้องนอนก่อนจะกดจูบปากเล็กอย่างดูดดื่ม“อะ…อื้ม!” ริมฝีปากเล็กถูกจูบจากร่างสูงโดยไม่ทันได้ตั้งตัวมือหนาจับเสื้อที่จัสมินสวมใส่ถอดออกไปให้พ้นจากตัวเธอ เผยหน้าอกขาวอวบเบียดชิดกันภายในเสื้อชั้นในสีครีม เขาไม่รอช้ารีบถอดทุกอย่างบนร่างกายเธอและเขาออกไปจนหมดตุบ!“ดะ…เดี๋ยวก่อนลม” ห้ามร่างสูงเอาไว้ก่อนที่เขาจะเข้ามาจูบเธออีกครั้ง“ทำไม” อารมณ์พลุ่งพล่านจนฉุดไม่อยู่ ไม่ใช่เพราะเครื่องดื่มที่เขาดื่มมา แต่เป็นความต้องการของเขาเองเสียมากกว่า เครื่องดื่มนั่นมันก็ช่วยกระตุ้นเพียงนิด“เพิ่งจะห้าโมงเย็นเองนะ” มองไปยังนาฬิกาที่บ่งบอกเวลา“แล้วไง” “มินยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย” พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอยังไม่ได้กินข้าวก็ถูกเขาจับถอดเสื้อผ้ากดลงเตียงเสียแล้ว “เอาเสร็จเดี๋ยวพาไปกิน”“กว่าจะเสร็จนานมากเลยนะ” เขาทำเธอแต่ละครั้งมันไม่เคยเร็วเลย เพราะเขาชอบต่อหลายรอบจนเธอแทบหมดเรี่ยวแรง“ไม่นาน…หนึ่งชั่วโมง” พยายามหลอกล่อคนตัวเล็กให้คล้อยตามจะได้รีบทำเร็ว ๆ แต่มันจะหนึ่งชั่วโมงอย่างที่เขาพูดหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ“จริงนะ”“อืม”เมื่อเห็นคนตัวเล็กพยักหน

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 36 - แม่จินมาหา (1/2)

    สองวันต่อมา…วาตะพาจัสมินมาผับที่เขาลงทุนกับเพื่อน ตอนนี้สร้างเสร็จแล้ว จะเหลือภายในที่ต้องตกแต่งและระบบต่าง ๆ รวมไปถึงสูตรเครื่องดื่มที่พวกเขาทุกคนจะเป็นคนทดลองเอง“ใหญ่มากเลย” จัสมินมองไปรอบ ๆ ด้วยความตกตะลึง ถึงเมื่อวานจะได้มาแล้วแต่เธอก็ยังตะลึงไม่หาย มันดูใหญ่โตกว่าผับที่วาตะเคยพาไปอยู่มาก“แบ่งหลายโซน” วาตะตอบคนตัวเล็กที่ยังมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น ทั้งที่เมื่อวานเขาก็พาเธอมาแล้ว แต่เจ้าตัวก็ยังคงดูตื่นตาตื่นใจ“มีโซนอะไรบ้าง มินรู้ได้ไหม?” ถามด้วยความอยากรู้ เมื่อวานที่มาก็รีบเข้าไปในห้องห้องหนึ่งของชั้นสี่ ซึ่งน่าจะเป็นห้องทำงาน เลยไม่ได้มาเดินดูรอบ ๆ เหมือนกับวันนี้มากนัก“อืม…ชั้นแรกที่เพิ่งเดินผ่านมาก็โซนบาร์ ชั้นสองก็วีไอพี สามก็วีวีไอพี” เขาตอบร่างเล็กเพียงเท่านั้น ไม่อยากให้เธอรู้อะไรที่มันลึกไปมากกว่านี้ “ชั้นสี่เป็นห้องทำงานเหรอ?” ถามขึ้นขณะที่มาถึงยังชั้นสี่ชั้นสุดท้ายของสถานที่แห่งนี้ ก่อนสายตาของเธอจะมองไปเห็นประตูบานใหญ่“อืม”“แล้วห้องนี้ไว้ทำอะไร” ชี้ไปยังบานประตูที่เพิ่งจะเดินผ่าน“…ห้องจัดเลี้ยง” เขาเงียบไปสักพักเมื่อถูกถามถึงห้องหนึ่งที่เป็นสถานที่ลับ ก่อนจะเ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 10 - ตัวแค่นี้

    จากการประกาศของโรงเรียนในครั้งนั้น ทำให้พวกเธอไม่ค่อยได้กลับบ้าน อยู่อย่างนี้จนมาถึงปิดเทอมกลางภาค แต่กว่าจะปิดก็กินเวลาไปกว่านักเรียนชั้นอื่นอยู่เกือบสองสัปดาห์ ทำให้การปิดเทอมของพวกเธอในครั้งนี้ช่างสั้นกว่าเทอมไหน ๆ“มินได้กอดแม่แล้ว” พูดขึ้นมาขณะที่เข้าไปสวมกอดแม่แน่น ๆ ด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้กอ

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา

    ตอนที่ 9 - อยากรู้อะไรก็โทรมา“น้องมินคิดถึงแม่จิน” เข้าไปสวมกอดแม่จากทางด้านหลังด้วยความคิดถึง“แม่ก็คิดถึง อยู่ที่โรงเรียนอย่าซนจนตัวเองเจ็บตัวนะน้องมิน”“น้องมินไม่ซนเลยค่ะ…แค่ซุ่มซ่าม” ยิ้มหัวเราะออกมาให้กับตัวเอง แม้จะระวังมากแค่ไหนก็ยังมีเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัวและมีแผลเล็ก ๆ มาตลอด“น้องมินเจ็

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 8 - ซุ่มซ่าม

    ร่างสูงกลับมาพร้อมอุปกรณ์ทำแผล เข้ามานั่งย่อตัวอยู่ตรงหน้าร่างเล็ก มองบาดแผลของเธอที่เลือดยังซึมออกมาอยู่“มินทำเองก็ได้”“……” ความเงียบเป็นคำตอบของการปฏิเสธ จัสมินจึงนั่งตัวเกร็งให้เขาทำแผลให้ ยามที่สำลีแตะโดนแผลเธอก็สะดุ้งตัวทุกครั้ง มันแสบมากจนต้องบีบมือเข้าหากันแน่นวาตะสังเกตเห็นมือเล็กบีบเข้

  • วาตะหวงรัก   ตอนที่ 7 - ลูกสาวแม่บ้าน

    ตั้งแต่เปิดเทอมมาได้เกือบหนึ่งเดือน เธอก็ไม่ได้กลับไปหาแม่ที่บ้านคุณน้าเฟิร์นเลย เพราะที่โรงเรียนมีกิจกรรมและต้องเตรียมตัวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างหนัก“น้องมินคิดถึงแม่จินจังเลยค่ะ”“แม่ก็มาหาแล้วนี่ไง น้องมินต้องตั้งใจเรียนนะ” เป็นเพราะจัสมินไม่ได้กลับไปหาเธอเกือบเดือนได้ จึงได้มาหาลูกวันนี้ด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status