登入“หัวใจเต้นแข็งแรงดี อยู่ที่หนึ่งร้อยสี่สิบแปดครั้งต่อนาที ความยาวตัวประมาณยี่สิบแปดเซนติเมตร น้ำหนักราวๆ สี่ร้อยห้าสิบกรัม สมบูรณ์ตรงตามอายุครรภ์ยี่สิบสองสัปดาห์” อาหมออธิบายพลางกดคีย์บอร์ดวัดค่าความยาวกระดูกต้นขาและรอบท้องอย่างเชี่ยวชาญ “แล้ว...เพศล่ะ” จินเอ่ยถามขึ้นทันที แม้ใบหน้าคมจะยังคงราบเรีย
ทันทีที่จินเปิดประตูรถตู้แล้วแทรกตัวเข้ามา ชายหนุ่มก็นิ่งชะงักไปเล็กน้อย แม้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไอมิเอะจะเคยถ่ายรูปและคอลให้ดูท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ แต่การได้มาเห็นด้วยตาตัวเองในระยะใกล้ชิดแบบนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน ก็ทำให้อกข้างซ้ายของเขาสั่นสะท้านไปหมด จินรวบตัวไอมิเอะเข้ามาในอ้อมกอด ก้มล
“อ๊ะ...จิน...ใจเย็นก่อน...กะ...เกรงใจคนอื่นบ้าง” ไอมิเอะพยายามดันอกแกร่งไว้เบาๆ ด้วยความเขินอายเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีลูกน้องนั่งอยู่ด้านหน้า “ช่างพวกมัน” จินเอ่ยเสียงพร่าแหบชิดริมฝีปาก “วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ลุกจากเตียง” พูดจบ จินก็ประกบจูบปิดปากหวานแน่นกว่าเดิม มือหนาฟอนเฟ้นบีบขยำสะโพกมนและหน้าอกให
บทที่ 279 - วันลาพัก ทหารใหม่นับร้อยยืนเข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อรอรับอนุญาตออกจากค่าย โดยมีญาติและแฟนสาวมารอต้อนรับกันแน่นขนัด ไอมิเอะยืนรออยู่ตรงจุดเยี่ยมญาติ ดวงตากลมโตสอดส่องมองหาจินอย่างใจจดใจจ่อ ก่อนจะปล่อยตัว ครูฝึกเดินถือกล่องพลาสติกใบใหญ่บรรจุถุงยางอนามัยเดินแจกทหารทุกคนตามระเบียบภ
ช้างที่รู้ว่าจะได้ลาพักกลับไปหาแฟนสาวพรุ่งนี้ก็ดีดดิ้น ขึ้นไปยืนแยกขาคร่อมเก้าอี้ โก้งโค้งยืดขาไปข้างหลัง แล้วยักย้ายยักเอวสอบ เด้าลมใส่โซฟาอย่างเนิบนาบ ข้างๆ ทิศเหนือก็ยืนแอ่นอกหนา หน้าเชิดมองฟ้า ทำหน้านิ่งขรึม แต่สองมือกลับยกดัมเบลขึ้นลง ฟิตร่างกายเพื่อปลดปล่อยอย่างจัดหนักจัดเต็ม ไตเติลก็ไม่ยอมน
“ฮือ...จิน...” มือหนาตะปบเข้าที่เอวบางแน่นจนรอยนิ้วขึ้นชัด ชายหนุ่มพลิกกลับมาเป็นฝ่ายควบคุม บดจูบตอบรับอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดุดัน ก่อนจะสวนสะโพกสอบตอกกระแทกกลับเข้าใส่ “อ๊ะ!” ไอมิเอะเชิดหน้าครางลั่น ร่างสูงก็โถมกายเข้าใส่รอบใหม่ด้วยความหื่นกระหาย จินจับร่างเล็กพลิกหันหลั
“ทำไม?” ไอมิเอะถามอีก น้ำเสียงเหมือนเด็กใสซื่อที่อยากรู้ ไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้แกล้ง เธอแค่อยากเข้าใจเขา “....” จินเม้มปากเล็กน้อย สายตาหันไปจ้องถนนข้างหน้า ขณะเหยียบคันเร่งขับตามรถของไตเติล “…มันไม่ใช่คนดีอะไร” จินตอบเรียบ ๆ ไม่อยากขยายความ ไอมิเอะหันมองหน้าเขาเต็ม ๆ มุมปากเธอยกขึ้นนิด ๆ เธอเงียบอย
เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ ไม่มองเธอ ไม่อธิบาย แค่เขียนต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ร่างของเธอกลับเหมือนถูกทิ้งไว้กลางพายุที่ไม่มีทางออก หัวใจของเธอเหมือนถูกบีบช้า ๆ ไม่รู้ว่าเพราะคำถามนั้นมันเจ็บ หรือเพราะเขาพูดมันออกมาได้เฉยชาเกินไป เธอไม่ได้อยากเป็นแค่สิ่งเบี่ยงเบนความเหงา ไม่ได้อยากเป็นประโยชน์ชั่วค
บทที่ 27 “…เข้ากับมิเอะดี” จินนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ย ราศีกับไทป์ของเธอมันเข้ากันได้ดีมาก หวานทั้งไทป์ หวานทั้งราศี ผู้หญิงราศีนี้ จะออกแนวสวยหวาน แบบเจ้าหญิง อ่อนไหว จินตนาการสูง ช่างฝัน แต่สายตาบางทีก็ฆ่าคนได้ คำพูดก็เฉือนใจได้ลึกกว่ามีด เป็นพวกที่ไม่ชอบพูด แต่ว่าจะพูดด้วยสายตาเก่ง บางทียังไม่ทั
ไอมิเอะก้มมองก่อนจะเหลือบไปข้างหลัง โดยจินยังนั่งอยู่เหมือนเดิม เขาไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำ แค่เอนหลังพิงเก้าอี้ มองไปที่กระดาน ก่อนจะก้มหน้าลงมาทำแบบฝึกหัดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอค่อย ๆ คลี่กระดาษออกช้า ๆ ในนั้นเขียนว่า (คิดถึง) ซึ่งเป็นลายมือของจิน เขียนเรียบ ๆ ขีดเส้นใต้เอาไว้ แต่กลับทำให้ใจเธอส







