เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
แล้วก้าวเข้ามาใกล้กล้องอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ดวงตาคมยังคงระยับระยิบเจ้าเล่ห์ ทำให้คนมองขนลุก เขาหยิบมือถือขึ้นมา แล้วหันกล้องหน้าเข้าหาตัว ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนมุมกล้องต่ำลงอย่างจงใจ ถ่ายลงไปยังช่วงล่าง “จิน! หยุดนะ!” ทำให้ไอมิเอะตกใจเป็นอย่างมาก ตกใจจนร้องลั่นทันทีที่เห็นภาพแก่นกายขนาดมหึมาของเขาบนห
บทที่ 35 เสียงลมหายใจของเธอสลับกับเสียงเข็มนาฬิกาในห้องแต่ไม่มีสิ่งไหนกล่อมเธอให้หลับได้เลย เธอพลิกตัวไปมาอยู่หลายครั้ง ท่ามกลางความมืดและอุณหภูมิแอร์เย็นสบาย แต่ร่างกายกลับร้อนรุ่ม ราวกับอารมณ์บางอย่างกำลังซึมเข้ามาในผิวหนังอย่างเงียบงัน ภาพสีหน้า น้ำเสียง ท่าทางของจิน ยังวนเวียนอยู่ในหัวแม้แต่ปร
ด้วยตั้งแต่ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก จินไม่เคยจัดวันเกิดล่วงหน้า แล้วก็ไม่เคยชวนเพื่อนไปที่บ้านเลย แล้วยิ่งเป็นการจัดวันเกิดที่บ้าน จินยิ่งไม่เคย ปกติถ้าจะจัดวันเกิด จินจะไปจัดที่ผับ นี่มันผิดปกติ เริ่มแปลกแหละ “วันเกิดเหรอ? ไม่เห็นมันบอกพวกกูเลย” ยี่หวายื่นหน้ามาพูดทันที สีหน้าราวกับจับพิรุธได้ “ถ
เธอรู้ว่าจินรวย ตระกูลของเขายิ่งใหญ่ แต่เธอไม่คิดเลยว่าระดับอิทธิพลของเขาจะสูงขนาดที่คนมีอำนาจในโรงพยาบาลจะโค้งหัวให้เขาเหมือนเขาเป็นเจ้าชาย “รักษาเธอให้หาย…อย่าให้มีรอยแผลเป็นแม้แต่นิดเดียว” จินออกคำสั่งเสียงทุ้มต่ำ หนักแน่นจนคนฟังขนลุก เหล่าแพทย์กับพยาบาลต่างไม่กล้าสบตา ได้แต่โค้งศีรษะรับคำสั่งอ







