Masuk“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
บทที่ 62 ไอมิเอะเดินตรงไปยังบล็อกกิ้งของตนเอง ตรงตำแหน่งที่ซ้อมไว้เมื่อวาน ทันทีที่เธอยืนประจำจุด ทุกสายตาในยิมก็พลันจับจ้องมาที่เธอเป็นตาเดียวกัน “สวยจัด” แล้วเสียงซุบซิบจากรุ่นน้องชายก็ดังขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “โห~ สวยมาก” แล้วเสียงซุบซิบของรุ่นน้องผู้หญิงก็ดังขึ้นไม่แพ้กัน “ใช่! สวยมาก โครงหน้
“อะไรนะ?” จินเค้นเสียงลอดไรฟัน หัวใจของเขากำลังเต้นแรงด้วยความหึงหวง ความโกรธ ความไม่พอใจ ตีกันจนแยกไม่ออก มือหนาก็พุ่งขึ้นมาจับปลายคางมนอย่างแรง “เราเจ็บนะ ฮือๆ” ไอมิเอะร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ พลางดันมือเขาออก แต่แรงเธอก็ไม่ได้มากพอที่จะทำอะไรได้ เสียงร้องไห้ของเธอ มันดังชัดกว่าคำด่าใด ๆ ที่
“ให้มันจริง อย่าให้พ่อรู้ว่าไปแอบนอนกับมัน” “..!!!” คำพูดของคุณพ่อทำให้เธอสะดุ้ง เผลอขยับตัวถอยไปชิดประตูรถเล็กน้อย แววตาตื่นตกใจหันมามองผู้เป็นพ่อเต็มตา เธออยากเถียง อยากอธิบาย อยากปกป้องตัวเอง แต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว “ถ้าป่องขึ้นมา พ่อไม่เลี้ยงลูกให้เด็ดขาด แล้วก็จะตัดหางปล่อยวัด” “…หนูไ
“พี่สาวเราน่ะ สวยเหมือนนางฟ้านางสวรรค์เลยนะ!” เสียงเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยดีของน้องชาย ดังขึ้นจากห้องเรียนของน้องชาย ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ไอมิเอะที่กำลังจะก้าวเข้าไปในห้องเรียนของน้องชาย ก็ชะงักฝีเท้าทันที เธอยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงหน้าประตู ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ดวงตากะพริบถี่ด้วยความตกใ







