로그인“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“อ๊ะ...อื้ออ…” เสียงสะท้อนหลุดลอดจากลำคอเธออย่างไม่ตั้งใจ มือหนาประคองแผ่นหลังเธอไว้แน่นแนบอก แล้วอัดแก่นกายกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้ง ขณะที่กระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างดุดัน ริมฝีปากก็เลื่อนไปงับลงติ่งหูของเธอจนเธอสั่นสะท้านอีกรอบ เผลอเบือนหน้าเล็กน้อย แต่เขากลับคว้าคางเธอไว้แล้วบังคับให้สบตา จากนั
จินสตาร์ทรถทันที โดยไม่พูดอะไรอีก แต่แรงกดคันเร่งที่แสดงออกผ่านความเร็วของรถนั้นชัดเจนพอจะบอกได้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้หักพวงมาลัยพาเธอกลับบ้าน หรือปล่อยทิ้งไว้กลางทาง ตรงกันข้าม เขาขับรถมุ่งหน้าไปยังร้านหมูกระทะใกล้ที่สุด ทว่ากรามยังคงขบแน่น คิ้วยังคงขมวด แต่มือก็ย
“ได้สิคะ…ใช่ไหมเพื่อนจิน?” เธอหันไปมองเขา ทั้งที่สายตานั้นเจ็บปวดแทบบาดใจ ซึ่งนั่นทำให้จินขบกรามแน่นจนสันกรามนูนขึ้น ใบหน้าคมตึงจัด ไม่หลบตานักข่าวแม้แต่ครั้งเดียว ก่อนจะกระตุกมือเล็กๆ ของเธอเดินฝ่ากลุ่มคนออกมาอย่างไม่สนเสียงเรียกตามหลัง แรงดึงของเขาหนักและเร็ว จนเธอต้องก้าวตามแทบจะวิ่ง หัวใจดวงน้
“อย่าทำเหมือนอยู่ต่ำกว่ากู” จินกระซิบข้างหูเธอเสียงแผ่ว “ปู่ต้องการคำอธิบาย” “แค่วัยรุ่นเอากัน ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่” จินตอบกลับทันควันโดยไม่คิดจะอ้อมค้อม “ปู่ไม่เคยเยxรึไง” “...!!!” คำพูดของจิน เล่นทำให้ไอมิเอะช็อกตกใจเป็นอย่างมาก “หลานทำแบบนี้ได้ยังไง” คุณย่าเอ่ยเสียงสั่น ดวงตาผู้เฒ่า







