เข้าสู่ระบบแชร์
EP 5 พี่ชาย (Rewrite)
วันที่เผยแพร่:
2026-07-22 23:39:13EP 5 พี่ชาย
แผ่นหลังของร่างบางที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทำให้ความอดทนที่คิริวพยายามสร้างขึ้นมาพังทลายลงในเสี้ยววินาที ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเกรี้ยวกราด สันกรามแกร่งขบแน่น "คิริว....." เอฟที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบา เมื่อเห็นบรรยากาศรอบตัวเพื่อนสนิทแผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างรุนแรง "มึงไปตามสืบมา" คิริวเอ่ยเสียงเรียบต่ำ ทว่าสายตาคมกริบยังจับจ้องไปที่ทางเดินซึ่งร่างบางเพิ่งลับสายตาไป "ไอ้หน้าอ่อนคณะบริหารคนนั้น มันพักที่ไหน แล้วเข้าใกล้หนูดีบ่อยแค่ไหน" "เช็ดโด้” “มึงเอาจริงหรอกเหรอวะ จำเป็นต้องหวงน้องขนาดนั้นเลยหรอ" “ทำตัวอย่างกับเป็นผัวเขางั้นแหละ.....” เอฟยังพูดไม่ทันจบ คำพูดก็ต้องกลืนลงคอเมื่อคิริวตวัดสายตาเย็นชาดุจพยัคฆ์มามอง "กูไม่ได้ถามความเห็นมึง" น้ำเสียงของเขานิ่งสนิทแต่มั่นคงอย่างร้ายกาจ "ยัยนั่นเป็นคนของกู ต่อให้เปลี่ยนอีกร้อยนามสกุล ก็ไม่มีวันเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้"เวลาต่อมา ร่างสูงใหญ่ของคิริวก้าวลงจากรถสปอร์ตหรูที่จอดสนิทอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลวัฒนาสกุลไพศาล แรงอารมณ์หงุดหงิดจากการเผชิญหน้ากับหนูดีก่อนหน้านี้ยังคงตกค้างอยู่ในอก เคร้ง! ชายหนุ่มโยนกุญแจรถลงบนโต๊ะกระจกกลางห้องโถงกว้างเสียงดัง ท่าทางหัวเสียของเขาอยู่ในสายตาของหญิงวัยกลางคนผู้เป็นมารดาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว "กลับมาแล้วเหรอลูก.….หน้าตึงมาเชียว" หญิงวัยกลางคนยกยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีความหวัง "จริงสิคิริว ลูกได้เจอน้องแล้วใช่ไหม?" คิริวชะงักมือที่กำลังปลดนาฬิกา นัยน์ตาคู่คมฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำว่า 'น้อง' "น้องเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม?" "คุณแม่ก็คุยกับเด็กคนนั้นออกจะบ่อยไม่ใช่เหรอครับ" คิริวที่ยังอารมณ์เสียอยู่เอ่ยประชดผู้เป็นแม่เสียงเรียบต่ำ "เห็นโทรหา เห็นส่งเงินให้ตลอด คงสบายดีจนลืมบ้านนี้ไปแล้วมั้งครับ" "ลูกคนนี้นี่.….มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ" หญิงวัยกลางคนถอนหายใจยาว วางแก้วชาลงบนจานรอง "เด็กที่ใจแข็งคนนั้นแทบไม่ยอมกลับมาบ้านเลย นี่มันตั้งสองปีแล้วนะ ถ้าตอนนั้นลูกไม่พูดแบบนั้นกับน้องละก็…..เฮ้อ เอาเถอะ เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว" ผู้เป็นแม่ส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ราวกับขี้เกียจจะรื้อฟื้นฟางเส้นสุดท้ายเมื่อสองปีก่อน ที่คิริวเป็นคนลงมือตัดมันขาดสะบั้นด้วยปากและอารมณ์ร้ายๆ ของเขาเอง จนทำให้หนูดีเก็บข้าวของหอบเสื้อผ้าออกจากบ้านหลังนี้ไปโดยไม่หันหลังกลับมาอีก "ยังไงลูกก็ต้องคอยดูแลน้องให้ดี ชดเชยที่เคยทำไม่ดีกับน้องนะ โตๆ กันแล้ว เลิกทำตัวเป็นเด็กๆ แล้วเอาแต่แกล้งน้องสักที" หญิงวัยกลางคนเตือนเสียงจริงจัง ก่อนจะพูดประโยคถัดมาที่ทำเอาบรรยากาศในห้องโถงเย็นเฉียบลงทันที "คอยสแกนหนุ่มๆ ให้น้องด้วยล่ะ" "ครับ?" คิริวขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่ได้ยิน "ก็ช่วงนี้มันก็อาจถึงวัยที่จะมีความรักแล้วก็ได้ พวกเด็กๆ เขาก็ชอบมีแฟนกันตอนขึ้นมหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ แล้วหนูดีของเราก็ใช่จะหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ซะเมื่อไหร่ จำไม่ได้เหรอ ตั้งแต่มัธยมต้นแล้ว น้องสาวเราน่ะเสน่ห์แรงจะตาย" กึด! คิริวกำหมัดแน่นจนเส้นเอ็นบนหลังมือปูดโปน นัยน์ตาคมแลดูวูบไหว "ถ้าน้องจะมีแฟนจริงๆ ก็ช่วยดูคนดีๆ ให้น้องหน่อยนะ" ผู้เป็นแม่เอ่ยต่อโดยไม่ทันสังเกตสีหน้าลูกชาย "ลูกก็มีเพื่อนเยอะนี่ น่าจะมีคนดีๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ?""เด็กคนนั้นยังเด็กเกินกว่าจะคิดเรื่องความรักครับ" คิริวเอ่ยขึ้นเสียงเข้มดุดันจนผู้เป็นแม่ชะงัก "ทีงี้ล่ะมาทำเป็นหวงน้อง.…." หญิงวัยกลางคนบ่นพึมพำ ก่อนจะส่ายหน้าเดินเลี่ยงออกไปคิริวยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถงใหญ่ สองปีเต็มที่เขายอมปล่อยให้คนหัวแข็งออกไปใช้ชีวิตอย่างคนอวดดีด้วยตัวเองเพราะอยากจะรู้ว่าเธอจะไปได้ไกลสักแค่ไหน ยอมอดทนมองดูเธอตีตัวออกห่างและย้ายออกไปอยู่นอกบ้าน เพราะเขาคิดว่าระยะทางและเวลาจะช่วยลดทอนความหงุดหงิด บ้าคลั่ง และ ความปรารถนาบางอย่าง ที่เขามีต่อเธอลงได้ เขาพยายามทำตัวเป็นพี่ชายบุญธรรมที่เย็นชา พยายามมองข้ามและปล่อยให้เธอมีชีวิตของตัวเองอยู่ห่างๆ
แต่เขาก็คิดผิด สองปีที่ผ่านมามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยสักนิด ทุกวินาทีที่ไม่มีเธออยู่ในสายตา คิริวแทบบ้า และยิ่งเห็นเธอเติบโตเป็นสาวสะพรั่ง มีรอยยิ้มให้คนอื่น แต่กลับใช้สายตาว่างเปล่าและสรรพนามห่างเหินกับเขา สติของเขาก็แทบขาดสะบั้นขณะเดียวกันด้านหนูดี @หอพัก หนูดีกำลังนั่งวิดีโอคอลอยู่กับ เมย์ เพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลายที่สอบติดมหาวิทยาลัยคนละที่ เมย์มองเพื่อนรักด้วยสายตาเป็นห่วงหลังจากฟังเรื่องราวที่หนูดีเล่าว่าเพิ่งพบคิริวในวันเปิดภาคเรียนให้ฟัง "แล้วพี่คิริวเขาว่าไงบ้างอ่ะหนูดี?" เมย์ถามเสียงเบา หนูดีวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ นัยน์ตาคู่สวยนิ่งเรียบ ทว่าแววตาข้างในกลับแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวสบตาเพื่อนสนิทแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงชัดเจนทุกถ้อยคำ "เขาไม่ใช่พี่ชายฉันเมย์ ไม่เคยเป็น และจะไม่มีวันเป็น" เมย์มองหน้าเพื่อนแล้วได้แต่ถอนหายใจ รู้ดีว่าบาดแผลที่คิริวฝากไว้ในใจของหนูดีตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันลึกเกินกว่าจะประสานได้ด้วยคำว่า พี่น้องอีกต่อไปแล้ว
บทล่าสุด
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 87 ความน่ากลัวของความเงียบ
EP 87 ความน่ากลัวของความเงียบเวลาสายของวันถัดมาแสงแดดจ้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนั่งเล่น กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟดำคั่วเข้มลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณตึกตึกตึกเอฟที่เพิ่งเดินงัวเงียตื่นนอนออกมาจากห้องถึงกับต้องขยี้ตาตัวเองซ้ำ ๆ ด้วยความประหลาดใจ เมื่อภาพที่เห็นตรงหน้าคือคิริวที่ยืนจิบกาแฟเงียบ ๆ ผู้ชายที่เมื่อคืนมีสภาพที่เมามายไม่ได้สติอยู่หน้าห้อง กลับมายืนถือแก้วกาแฟด้วยท่าทีสงบนิ่ง เรียบเฉย และดูเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ มีเพียงความเงียบขรึมและบรรยากาศเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเขารอบทิศทาง จนเอฟรู้สึกเสียวสันหลังวาบแปลก ๆ"ไอ้คิริว?" เอฟเอ่ยทักเพื่อนด้วยน้ำเสียงงงงวย ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์ครัว"นี่มึงใช่คนเดียวกับเมื่อคืนจริงปะเนี่ย"คิริวไม่ตอบ เขายังคงยืนนิ่งสายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใส แก้วกาแฟในมือถูกยกขึ้นจิบช้า ๆ อย่างใจเย็น ความนิ่งสงบผิดวิสัยของเพื่อนสนิททำให้เอฟเริ่มใจคอไม่ดี"เมื่อคืน.....มึงจำได้ใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" เอฟลองเชิงถาม พลางหรี่ตามองเพื่อน"อยู่ ๆ มึงก็หายหัวไปจากร้านเหล้า แล้วโผล่มานอนกองอยู่หน้าห้องกู มึงบอกกูมาดิ ว่าเมื่อคื
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 86 หมดสภาพ
EP 86 หมดสภาพ@คอนโดเอฟติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!ติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!เสียงกดกริ่งหน้าห้องระรัวดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ท่ามกลางบรรยากาศยามดึกที่ควรจะเงียบสงบ บนโซฟาตัวนุ่มในห้องนั่งเล่น เอฟกำลังนัวเนียคลอเคลียอยู่กับสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ที่เพิ่งพามาต่อรอบดึก เสียงกริ่งที่แผดเสียงดังลั่นทำเอาอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านสะดุดกึกลงทันทีติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!ติ๊งน่อง!.....ติ๊งน่อง!"เชี่ยเอ๊ย! ใครมาวะเนี่ย""เสียอารมณ์ชะมัด" เอฟสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย ก่อนที่มือหนาจะดันตัวหญิงสาวให้ออกห่างเล็กน้อย"พี่เอฟจะไปไหนคะ" หญิงสาวบนโซฟาเอ่ยเสียงงอแงขัดใจ"เดี๋ยวพี่มาครับ" ร่างสูงเอ่ยและคว้าผ้าขนหนูสีขาวผืนหนามาพันรอบเอวสอบลวก ๆ แล้วเดินกระแทกส้นเท้าดุ่ม ๆ ไปที่ประตูหน้าห้องทันทีด้วยความหงุดหงิดแกร๊ก!"จะกดอะไรนักหนาวะ!"เอฟกระชากประตูเปิดออกพร้อมจะพ่นคำด่าใส่หน้าแขกยามวิกาลให้หายแค้น ทว่าคำพูดทั้งหมดกลับกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อภาพตรงหน้ากลับเป็นใครบางคนที่เขาไม่คาดคิดที่พื้นหน้าห้อง ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูตัวเก่งกำลังนั่งทรุดกองพิงผนังห้องอย่างไร้เรี่ยวแรง เรือนผมสีเข้มยุ่งเหย
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 85 คนที่เจ็บยิ่งกว่า
EP 85 คนที่เจ็บยิ่งกว่า"อึก! พี่คิริว.....พอแล้ว หนูดีเจ็บ....."เสียงหวานสะอื้นไห้อ้อนวอนเสียงสั่นพร่า ร่างบางในอ้อมกอดแกร่งสั่นสะท้านจนน่าสงสาร หยาดน้ำตาอุ่นร้อนไหลรินหยดลงบนหลังมือหนาที่กำลังรวบข้อมือเธอไว้แน่นแหมะ.....แหมะสัมผัสเปียกชื้นของน้ำตาและความสั่นเทาจากร่างเล็ก ทำเอาคิริวที่กำลังฝังคมฟันและซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างบ้าคลั่งชะงักไปเล็กน้อยคิริวค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากซอกคอขาวที่บัดนี้ขึ้นรอยจูบสีแดงเข้มทับลงบนรอยแผลเก่าอย่างชัดเจน ดวงตาคมกริบแดงก่ำทอดมองใบหน้าเนียนที่อาบไปด้วยหยาดน้ำตา แววตาที่เคยดุดันวาวโรจน์บัดนี้สั่นไหวและฉายแววร้าวรานออกมาอย่างปิดไม่มิด"เจ็บงั้นเหรอ....." คิริวแค่นเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน ลมหายใจยังคงหอบหนัก มือหนาที่ตรึงข้อมือเธอไว้ค่อย ๆ คลายออกเล็กน้อย แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดพ้นจากอ้อมกอด"แล้วเธอคิดว่าฉันไม่เจ็บหรือไงหนูดี""....................""เธอทิ้งฉันเหมือนขยะไร้ค่า""เธอไม่เคยเห็นค่าความรักที่ฉันมีให้กับเธอเลย"น้ำเสียงของคิริวฟังดูร้าวราน ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะซบหน้าลงกับซอกคอขาวของเธออีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่การจาบจ้วงดิบเถื่อน แต่เป็นการ
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 84 ฝากร่องรอย
EP 84 ฝากร่องรอยก๊อก ๆ ๆ!เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวติดต่อกันหลายครั้ง ท่ามกลางความเงียบสงัดยามดึกปลุกหนูดีให้หลุดออกจากภวังค์ความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต ร่างบางสะดุ้งสุดตัว ดวงตากลมโตแดงก่ำจากการร้องไห้กวาดมองไปที่ประตูห้องด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่เสียงเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าคุ้นหูจะดังขึ้น"เปิดประตู"หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบด้วยความหวาดกลัว หนูดีค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืนจากพื้นห้อง ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบจะก้าวไม่ออก เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้าลวก ๆ พยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติท่ามกลางความตื่นตระหนกที่ถาโถมเข้ามาปึง!"เปิดประตูเดี๋ยวนี้"เสียงทุบประตูดังขึ้นอีกครั้งหนักหน่วงกว่าเดิม พร้อมกับแรงกระชากลูกบิดประตูจนบานประตูไม้เก่า ๆ สั่นสะเทือน เสียงไม้ลั่นกรอบแกรบกับกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกที่ลอดผ่านช่องว่างใต้ประตูเข้ามา ยิ่งเน้นย้ำถึงอันตรายและความคลุ้มคลั่งของคนข้างนอกได้เป็นอย่างดีปึง!"เปิด!"เงาร่างสูงใหญ่ลอดผ่านช่องประตูหน้าห้องเข้ามา ที่หน้าห้องตอนนี้คิริวกำลังยืนหอบหายใจหนักหน่วง มีท่าทีเมามายไม่ได้สติ และเอาแต่ทุบประตูไม่หยุด จนหนูดีรู้ว่าหากเธอชักช้ากว่านี
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 83 คำขอร้องของคุณแม่
EP 83 คำขอร้องของคุณแม่23.00 น.@หอพักหน้ามหาวิทยาลัยบรรยากาศยามดึกตรงระเบียงทางเดินหน้าห้องพักเงียบสงบ หนูดีเดินถือถุงเอกสารและกระเป๋าเป้ใบโปรดกลับห้องพักด้วยท่าทางเหนื่อยล้าและอ่อนเพลียฟึบร่างบางหยุดยืนอยู่หน้าห้องพักหอพักเก่าของตัวเอง หอพักเล็ก ๆ แสนอบอุ่นที่เคยเป็นเซฟโซนของเธอแกร๊ก.....มือบางสแกนคีย์การ์ดแล้วผลักประตูเข้าไปด้านใน เสียงประตูบานเก่าปิดลงพร้อมกับความเงียบงันที่ถาโถมเข้ามาตุ้บหนูดีทิ้งกระเป๋าเป้และถุงเอกสารลงบนพื้นอย่างคนหมดแรง ก่อนจะค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งบนพื้นข้างเตียง แล้วฟุบใบหน้าเนียนลงกับฟูกนอนหนานุ่ม ปล่อยให้ความว้าเหว่กัดกินหัวใจเงียบ ๆ เรียวนิ้วบางเอื้อมขึ้นสัมผัสปลาสเตอร์ที่ปิดทับบาดแผลตรงลำคอเบา ๆ ก่อนจะหลับตาลงแน่น หยาดน้ำตาใสร่วงหยดซึมลงบนผ้าปูที่นอน ภาพเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว เหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง และเป็นสาเหตุจริง ๆ ที่ทำให้เธอต้องพยายามตัดขาดและขาดการติดต่อไปจากคิริว ภาพในวันนั้นยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน วันที่ ศศิ แม่ของคิริว เรียกเธอเข้าไปพบที่บ้านโดยที่คิริวไม่รู้เรื่องนี้เลย"หนูดีกลับไปเป็นแ
วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก! EP 82 ย้อนแย้ง
EP 82 ย้อนแย้ง@มุมม้านั่งหินอ่อน ข้างตึกคณะบริหารธุรกิจความเงียบสงบยามเย็นปกคลุมไปทั่วบริเวณม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ หนูดีนั่งนิ่งทอดสายตามองหลอดยารักษาแผลเป็นเกรดพรีเมียมในมือ ถุงยาพลาสติกใบเล็กวางอยู่ข้างตัว หยาดน้ำตาที่เคยไหลเปรอะแก้มแห้งเหือดไปแล้ว ทว่าบาดแผลในหัวใจกลับยิ่งหยั่งลึกและส่งกลิ่นอายความเจ็บปวดออกมาไม่หยุด"ปากด่าว่าแก แต่กลับถ่อขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อยาแพง ๆ มาให้เนี่ยนะ""โคตรย้อนแย้งเลย"ประโยคทิ้งท้ายของไอซ์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว หนูดีแค่นยิ้มสมเพชตัวเองเบา ๆ นิ้วเรียวลูบไล้หลอดยาไปมาราวกับกำลังค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากดิบเถื่อนของคิริว"ถ้าพี่ทำแบบนี้ หนูดีจะตัดใจจากพี่ได้ยังไง....."19.00 น.@ร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัยเคร้ง!แก้วบรั่นดีเนื้อหนาถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเหล้ากระฉอกเปรอะเปื้อน คิริวนั่งเอนหลังพิงโซฟาหนังสีดำด้วยท่าทางหงุดหงิดงุ่นง่านไม่หาย มือหนายกขึ้นเสยเรือนผมสีเข้มที่เคยเซตเป็นระเบียบยุ่งเหยิงจนไม่เป็นทรง เสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูถูกถอดวางพาดไว้บนขอบโต๊ะ เผยให้เห็นร่างกำยำหุ่นดีของคิริวที่กำลังหอบหายใจแรงด้วยความหงุดหงิด ดวงตาคมกร
บางทีคุณอาจจะชอบ
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.4K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์202.8K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.4K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.7K viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่98 viewsCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying84 viewsหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล386 viewsเคสลับบำบัดรัก 20+
มุนดัล82 views
