Share

 EP 5 พี่ชาย (Rewrite)

Author: Peach Poyy
last update publish date: 2026-07-22 23:39:13

 EP 5 พี่ชาย

แผ่นหลังของร่างบางที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทำให้ความอดทนที่คิริวพยายามสร้างขึ้นมาพังทลายลงในเสี้ยววินาที ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเกรี้ยวกราด สันกรามแกร่งขบแน่น

"คิริว....." เอฟที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบา เมื่อเห็นบรรยากาศรอบตัวเพื่อนสนิทแผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างรุนแรง

"มึงไปตามสืบมา" คิริวเอ่ยเสียงเรียบต่ำ ทว่าสายตาคมกริบยังจับจ้องไปที่ทางเดินซึ่งร่างบางเพิ่งลับสายตาไป

"ไอ้หน้าอ่อนคณะบริหารคนนั้น มันพักที่ไหน แล้วเข้าใกล้หนูดีบ่อยแค่ไหน"

"เช็ดโด้”

“มึงเอาจริงหรอกเหรอวะ จำเป็นต้องหวงน้องขนาดนั้นเลยหรอ"

“ทำตัวอย่างกับเป็นผัวเขางั้นแหละ.....”

เอฟยังพูดไม่ทันจบ คำพูดก็ต้องกลืนลงคอเมื่อคิริวตวัดสายตาเย็นชาดุจพยัคฆ์มามอง

"กูไม่ได้ถามความเห็นมึง" น้ำเสียงของเขานิ่งสนิทแต่มั่นคงอย่างร้ายกาจ

"ยัยนั่นเป็นคนของกู ต่อให้เปลี่ยนอีกร้อยนามสกุล ก็ไม่มีวันเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้"

เวลาต่อมา

ร่างสูงใหญ่ของคิริวก้าวลงจากรถสปอร์ตหรูที่จอดสนิทอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลวัฒนาสกุลไพศาล แรงอารมณ์หงุดหงิดจากการเผชิญหน้ากับหนูดีก่อนหน้านี้ยังคงตกค้างอยู่ในอก

เคร้ง!

ชายหนุ่มโยนกุญแจรถลงบนโต๊ะกระจกกลางห้องโถงกว้างเสียงดัง ท่าทางหัวเสียของเขาอยู่ในสายตาของหญิงวัยกลางคนผู้เป็นมารดาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว

"กลับมาแล้วเหรอลูก.….หน้าตึงมาเชียว"  หญิงวัยกลางคนยกยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีความหวัง

"จริงสิคิริว ลูกได้เจอน้องแล้วใช่ไหม?"

คิริวชะงักมือที่กำลังปลดนาฬิกา นัยน์ตาคู่คมฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำว่า 'น้อง'

"น้องเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม?"

"คุณแม่ก็คุยกับเด็กคนนั้นออกจะบ่อยไม่ใช่เหรอครับ" คิริวที่ยังอารมณ์เสียอยู่เอ่ยประชดผู้เป็นแม่เสียงเรียบต่ำ

"เห็นโทรหา เห็นส่งเงินให้ตลอด คงสบายดีจนลืมบ้านนี้ไปแล้วมั้งครับ"

"ลูกคนนี้นี่.….มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ" หญิงวัยกลางคนถอนหายใจยาว วางแก้วชาลงบนจานรอง

"เด็กที่ใจแข็งคนนั้นแทบไม่ยอมกลับมาบ้านเลย นี่มันตั้งสองปีแล้วนะ ถ้าตอนนั้นลูกไม่พูดแบบนั้นกับน้องละก็…..เฮ้อ เอาเถอะ เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว"

ผู้เป็นแม่ส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ราวกับขี้เกียจจะรื้อฟื้นฟางเส้นสุดท้ายเมื่อสองปีก่อน ที่คิริวเป็นคนลงมือตัดมันขาดสะบั้นด้วยปากและอารมณ์ร้ายๆ ของเขาเอง จนทำให้หนูดีเก็บข้าวของหอบเสื้อผ้าออกจากบ้านหลังนี้ไปโดยไม่หันหลังกลับมาอีก

"ยังไงลูกก็ต้องคอยดูแลน้องให้ดี ชดเชยที่เคยทำไม่ดีกับน้องนะ โตๆ กันแล้ว เลิกทำตัวเป็นเด็กๆ แล้วเอาแต่แกล้งน้องสักที" หญิงวัยกลางคนเตือนเสียงจริงจัง ก่อนจะพูดประโยคถัดมาที่ทำเอาบรรยากาศในห้องโถงเย็นเฉียบลงทันที

"คอยสแกนหนุ่มๆ ให้น้องด้วยล่ะ"

"ครับ?" คิริวขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่ได้ยิน

"ก็ช่วงนี้มันก็อาจถึงวัยที่จะมีความรักแล้วก็ได้ พวกเด็กๆ เขาก็ชอบมีแฟนกันตอนขึ้นมหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ แล้วหนูดีของเราก็ใช่จะหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ซะเมื่อไหร่ จำไม่ได้เหรอ ตั้งแต่มัธยมต้นแล้ว น้องสาวเราน่ะเสน่ห์แรงจะตาย"

กึด!

คิริวกำหมัดแน่นจนเส้นเอ็นบนหลังมือปูดโปน นัยน์ตาคมแลดูวูบไหว

"ถ้าน้องจะมีแฟนจริงๆ ก็ช่วยดูคนดีๆ ให้น้องหน่อยนะ" ผู้เป็นแม่เอ่ยต่อโดยไม่ทันสังเกตสีหน้าลูกชาย

"ลูกก็มีเพื่อนเยอะนี่ น่าจะมีคนดีๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ?"

"เด็กคนนั้นยังเด็กเกินกว่าจะคิดเรื่องความรักครับ"  คิริวเอ่ยขึ้นเสียงเข้มดุดันจนผู้เป็นแม่ชะงัก

"ทีงี้ล่ะมาทำเป็นหวงน้อง.…." หญิงวัยกลางคนบ่นพึมพำ ก่อนจะส่ายหน้าเดินเลี่ยงออกไป

คิริวยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถงใหญ่ สองปีเต็มที่เขายอมปล่อยให้คนหัวแข็งออกไปใช้ชีวิตอย่างคนอวดดีด้วยตัวเองเพราะอยากจะรู้ว่าเธอจะไปได้ไกลสักแค่ไหน ยอมอดทนมองดูเธอตีตัวออกห่างและย้ายออกไปอยู่นอกบ้าน เพราะเขาคิดว่าระยะทางและเวลาจะช่วยลดทอนความหงุดหงิด บ้าคลั่ง และ ความปรารถนาบางอย่าง ที่เขามีต่อเธอลงได้ เขาพยายามทำตัวเป็นพี่ชายบุญธรรมที่เย็นชา พยายามมองข้ามและปล่อยให้เธอมีชีวิตของตัวเองอยู่ห่างๆ

แต่เขาก็คิดผิด สองปีที่ผ่านมามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยสักนิด ทุกวินาทีที่ไม่มีเธออยู่ในสายตา คิริวแทบบ้า และยิ่งเห็นเธอเติบโตเป็นสาวสะพรั่ง มีรอยยิ้มให้คนอื่น แต่กลับใช้สายตาว่างเปล่าและสรรพนามห่างเหินกับเขา สติของเขาก็แทบขาดสะบั้น

ขณะเดียวกันด้านหนูดี

@หอพัก

หนูดีกำลังนั่งวิดีโอคอลอยู่กับ เมย์ เพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลายที่สอบติดมหาวิทยาลัยคนละที่ เมย์มองเพื่อนรักด้วยสายตาเป็นห่วงหลังจากฟังเรื่องราวที่หนูดีเล่าว่าเพิ่งพบคิริวในวันเปิดภาคเรียนให้ฟัง

"แล้วพี่คิริวเขาว่าไงบ้างอ่ะหนูดี?" เมย์ถามเสียงเบา

หนูดีวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ นัยน์ตาคู่สวยนิ่งเรียบ ทว่าแววตาข้างในกลับแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวสบตาเพื่อนสนิทแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงชัดเจนทุกถ้อยคำ

"เขาไม่ใช่พี่ชายฉันเมย์ ไม่เคยเป็น และจะไม่มีวันเป็น"

เมย์มองหน้าเพื่อนแล้วได้แต่ถอนหายใจ รู้ดีว่าบาดแผลที่คิริวฝากไว้ในใจของหนูดีตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันลึกเกินกว่าจะประสานได้ด้วยคำว่า พี่น้องอีกต่อไปแล้ว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 94 จี้ใจดำ

    EP 94 จี้ใจดำแผ่นหลังบางของหนูดีลับสายตาไปแล้ว แต่คนที่ยืนนิ่งอยู่กับที่กลับยังขยับไปไหนไม่ได้ คิริวหลุบตามองมือตัวเองที่เพิ่งถูกผลักออกอย่างแรง หัวใจในอกเต้นกระตุกผิดจังหวะซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพแววตาของคนตัวเล็ก คำพูดจาเสียดแทงยังคงดังก้องอยู่ในหัวไม่ยอมเลือนหาย"พี่คิริว.....คือว่า"เจนที่ยืนตัวสั่นอยู่ไม่ไกลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ดวงตาคู่สวยมองคิริวอย่างหวาดหวั่น ขณะที่มือบางยังเผลอกำสร้อยที่คิริวมอบให้เอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะถูกเอาคืนไปพรึบ!ยังไม่ทันที่เจนจะได้พูดจบประโยค ร่างสูงใหญ่ของคิริวก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวเธอในเสี้ยววินาที มือหนาคว้าหมับเข้าที่สร้อยบนลำคอของอีกฝ่ายแล้วกระชากแรงจนตะขอหลุดติดมือออกมาทันที!"โอ๊ย! พี่คิริว""เจนเจ็บนะคะ!" เจนร้องลั่นด้วยความตกใจและเจ็บแสบที่ลำคอ เธอรีบยกมือขึ้นกุมคอตัวเองไว้พลางถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตระหนก"ออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้" คิริวตวาดเสียงต่ำกร้าว ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดและเกรี้ยวกราดจนน่ากลัว"ทำไมพี่ทำกับเจนแบบนี้!" เจนที่เหลืออดตะโกนใส่ร่างสูงตรงหน้าเสียงสั่น"น่ารำคาญ" คิริวไม่ได้ให้คำตอบหญิงสาว เขาเพียงเอ่ย

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 93 คำถามที่ไร้คำตอบ

    EP 93 คำถามที่ไร้คำตอบบรรยากาศรอบตัวคนทั้งสามเต็มไปด้วยความกดดัน และแม้คิริวจะพยายามตีสีหน้านิ่งเรียบเพื่อข่มอารมณ์กรุ่นโกรธในอกเอาไว้ได้ แต่ไม่อาจห้ามสายตาที่เต็มไปด้วยความดุดันของตัวเองได้เลย ธีร์เฝ้ามองท่าทางนั้นของคิริวเงียบ ๆ ดวงตาคู่คมปรายมองมือหนาที่ยังคงโอบรั้งเอวบางของหนูดีไว้แน่นไม่ยอมปล่อยอย่างหวงแหน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลกว่าเดิม"ในเมื่อวันนี้หนูดีดูจะไม่สะดวกคุย งั้นพี่ไม่รบกวนแล้วดีกว่าครับ....." ธีร์จงใจเว้นจังหวะ พร้อมกับเหลือบสายตามาทางหญิงสาว"เอาไว้พี่จะติดต่อไปทีหลังนะครับหนูดี"กรอด!คำพูดดูสนิทสนมของธีร์ทำเอาคิริวขบกรามแน่นยิ่งกว่าเก่า เสียงฟันที่บดแน่นดังจนคนตัวเล็กที่ถูกโอบเอวเอาไว้แน่นได้ยินชัดเจน"ไว้ค่อยเจอกันใหม่นะครับน้องหนูดี" ธีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่น ก่อนจะถอยร่นออกไปจากบริเวณนั้น เหลือทิ้งไว้เพียงความอึดอัด และความกระอักกระอ่วนใจของหนูดี"สนิทกันดีนี่"กึด!เสียงเรียบเย็นของคิริวดังขึ้นพร้อมกับเพิ่มแรงกอดรัดที่เอวบางของหนูดี"อึก! เจ็บ" หนูดีนิ่วหน้าพลางจะขยับออกจากตัวร่างสูง แต่ทว่าคิริวกลับไม่ยอม"ฉันถามว่าเธอสนิทกับมันขนาดนั้นเลยหรอ

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 92 คู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อ

    EP 92 คู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อบรรยากาศหลังตึกคณะตกอยู่ในความเงียบงันที่หนักอึ้งและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ของคิริวปะทะเข้ากับท่าทีสุขุมนุ่มนวลแต่แฝงความถือดีของธีร์อย่างไม่มีใครยอมใครคิริวยืนจังก้าขวางร่างเล็กของหนูดีเอาไว้ด้านหลังจนมิด แผ่นหลังกว้างเหยียดตรงตึงเครียด สันกรามแกร่งขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ดวงตาคมเข้มจ้องเขม็งไปยังผู้มาใหม่ด้วยแววตาดุดันราวกับสัตว์ป่าที่กำลังหวงถิ่น"มีธุระอะไรกับคนของฉันไม่ทราบ" คิริวเอ่ยเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน เน้นย้ำคำว่าคนของฉันอย่างชัดเจนและจงใจ จังหวะนั้นหัวใจในอกแกร่งก็เต้นระรัวด้วยความลนลาน ถึงใบหน้าจะแสดงออกถึงความเย็นชา แต่ลึก ๆ เจ้าตัวก็สัมผัสได้ถึงความกลัวในใจจิตใจตัวเองที่ไม่อยากยอมรับ พยายามกลบเกลื่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบตึงและถึงแม้คิริวจะแสดงออกชัดขนาดนั้นแล้ว ทว่าธีร์กลับไม่สะทกสะท้านต่อท่าทีคุกคามนั้นเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มเพียงแค่กระตุกยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก ก่อนจะเหลือบสายตามองข้ามไหล่กว้างของคิริวไปยังหนูดีที่ยืนก้มหน้าเม้มริมฝีปากแน่นอยู่ด้านหลัง"พอดีพี่มีเรื่องส่วนตัวต้องคุยกับหนูดีน่ะครับ" ธีร์ตอบกลับด

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 91 การปรากฏตัวของใครบางคน

    EP 91 การปรากฏตัวของใครบางคนคำพูดสวนกลับที่เต็มไปด้วยความท้าทายราวกับไม่เกรงกลัวนั้นทำเอาแผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโมโห สันกรามแกร่งของคิริวขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูน ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ขึ้นด้วยเพลิงโทสะที่พุ่งทะยานจนทะลุจุดเดือดหมับ!มือหนาที่บีบคางมนอยู่ออกแรงบีบกระชับคางเล็กแน่นยิ่งขึ้นจนหนูดีต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ หัวใจดวงน้อยกระหน่ำรัวเร็วจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอกเมื่อเห็นแววตาดุดันของคนที่ใบหน้าอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ"ปากเก่งนักนะ" เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันดังออกมาทีละคำอย่างน่ากลัว พร้อมกับบดเบียดร่างสูงใหญ่เข้าหาร่างนุ่มนิ่มมากขึ้น"อยากลองดีกับฉันมากใช่ไหม""ถอยออกไปนะคะพี่คิริว!" หนูดีเบิกตากว้างเมื่อท่อนขาแกร่งของคิริวเริ่มดันแยกเรียวขาทั้งสองข้างของเธอออก"ทำไม แค่นี้ทำเป็นหวงตัวหรอ""เลิกแสดงละครเถอะ มันไม่ได้ทำให้เธอดูมีค่ามากขึ้นมาหรอก"คำพูดเย้ยหยันที่ถูกพ่นออกมาเปรียบเสมือนมีดคมที่กรีดซ้ำลงบนหัวใจดวงน้อย หนูดีเม้มริมฝีปากตัวเองแน่น หยาดน้ำตาใสไหลนองอาบแก้มเนียนอย่างห้ามไม่อยู่ มือบางพยายามออกแรงทุบตีและดันแผงอกกว้างสุดแรง แต่คิริวก็ไม่ผละตัวออกไปเลยสักนิดเดียว"

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 90 อย่ายั่วโมโห

    EP 90 อย่ายั่วโมโหเงาร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาทำให้หนูดีต้องชะงักมือที่กำลังเก็บของ เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นช้า ๆ และเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่แสนกดดัน หัวใจดวงน้อยก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มทันทีหมับ!คิริวไม่พูดพร่ำทำเพลง มือหนาพุ่งเข้าคว้าหมับที่ข้อแขนเรียวบางของหนูดีทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัวหรือเอ่ยคำปฏิเสธ แรงบีบที่กระชับแน่นไม่ได้รุนแรงจนถึงกับเจ็บ แต่ก็ไม่อาจสะบัดได้หลุด"จะทำอะไรคะ""ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ" หนูดีอุทานออกมาด้วยความตกใจ รีบยื้อแขนตัวเองไว้เบา ๆ พยายามกวาดสายตามองรอบด้านด้วยความตื่นตระหนก เพราะตอนนี้สายตานับสิบชีวิตรอบสนามกำลังหันมามองเป็นตาเดียว"เฮ้ย! พี่จะทำอะไรเพื่อนหนูอ่ะ ปล่อยนะ"ไอซ์ที่ตั้งสติได้ก่อนเพื่อน รีบก้าวเข้าไปทำท่าจะยื้อยุดฉุดกระชากเพื่อนคืน ทว่ายังไม่ทันจะได้แตะตัวคิริว ดวงตาคมกริบที่ตวัดกลับมามองด้วยความดุดันและเยือกเย็น ก็ทำให้ไอซ์ถึงกับชะงักกึก กลืนน้ำลายลงคอแล้วถอยหลังกลับไปยืนที่เดิมแทบไม่ทัน"อย่ายุ่งเรื่องผั.....""พี่คิริว!" เมื่อรู้ว่าคิริวจะพูดอะไร หนูดีก็เรียกชื่อเขาเสียงดังอย่างร้อนรน"พี่คิริวคะ! มาทำอะไรตรงนี้" เจนที่เพิ่งวิ่ง

  • วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!   EP 89 คนบ้าเลือด

    EP 89 คนบ้าเลือดปี๊ด!เสียงนกหวีดเริ่มการแข่งขันครึ่งหลังดังขึ้นก้องสนาม ทว่าบรรยากาศในเวลานี้กลับตึงเครียดและกดดันยิ่งกว่าครึ่งแรกหลายเท่าตัว นักกีฬาฝั่งคณะบริหารธุรกิจต่างมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น โดยเฉพาะรุ่นน้องปีหนึ่งผู้โชคร้ายที่ยืนตัวเกร็งอยู่กลางสนาม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาอาฆาตมาดร้ายของคิริวที่ยืนจ้องเขม็งราวกับเสือกำลังเล็งเหยื่อ"ส่งบอลมานี่!"คิริวเอ่ยเสียงกร้าวทันทีที่ลูกบอลเริ่มกลิ้งไปบนผืนหญ้า ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยความดุดัน ร่างสูงใหญ่พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็ว ท่าทางดุดันเกรี้ยวกราดไม่ต่างอะไรกับเครื่องจักรสังหารที่พร้อมจะบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางทาง และในจังหวะที่ลูกบอลถูกส่งต่อมาถึงเท้าของรุ่นน้องปีหนึ่งฝั่งบริหาร คิริวก็พุ่งเข้าประชิดตัวในเสี้ยววินาทีพลั่ก!"โอ๊ย!"เสียงกระแทกดังสนั่นไปทั่วบริเวณ คิริวใช้ไหล่แกร่งชนเข้าอย่างจังจนร่างของรุ่นน้องปีหนึ่งเสียหลักกระเด็นล้มกลิ้งไปบนพื้นหญ้า คิริวไม่แม้แต่จะก้มลงมองคนที่กำลังลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางยากลำบาก แต่ดวงตาคมกริบตวัดมองข้ามสนามไปยังอัฒจันทร์ฝั่งคณะบริหารจุดที่หนูดียืนเบิกตากว้างมองอยู่ด้วยความตกใจ พอเห็นแบ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status