บทที่ 4 คุณหญิงแม่...แม่น้อย

ท่ามกลางความเงียบสงัดบนระเบียงเรือนใหญ่ “แม่น้อย” เมียรองของเจ้าบ้านใหญ่ผู้มีฐานะเป็นมารดาคนรองของท่านเจ้าคุณ ผู้ที่ยังคงสิริโฉมงามสะคราญด้วยวัยเพียงสามสิบปีต้นๆ นางยืนทอดถอนใจมองลงไปยังชานบ้านที่กั้นด้วยกำแพงไม้ และไม้พุ่มใบหนา ความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนหวนกลับมาทับซ้อนกับภาพเริงสวาทเบื้องล่าง มันเป็นราตรีที่นางเกือบจะได้ลิ้มรสสวาทจากเจ้าคุณพ่อของท่านเจ้าคุณเป็นครั้งแรก หากมิมีราชการด่วนมาขวางเสียก่อน

นางยังจำสัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านทว่าทรงพลังของท่านเจ้าคุณใหญ่ได้ติดตา ในครานั้นท่านเชยคางนางขึ้น จุมพิตที่ซอกคอจนนางสั่นสะท้าน ก่อนจะแทรกมือหนาเข้าสู่ใจกลางกายที่ยังมิเคยมีชายใดรุกล้ำ ปลายนิ้วของท่านบดบี้และขยับรัวเร็วอย่างช่ำชองจนแม่น้อยหวีดร้องไม่ออก ร่างกายของนางบิดเร่าไปตามจังหวะนิ้วที่ทิ่มแทงเข้าออกอย่างหนักหน่วงจนผ้านุ่งเปียกชุ่มไปด้วยละอองชื้นรสหวานหอม นางเสร็จสมจนร่างกระตุกเกร็งคาปลายนิ้วท่านในชั่วขณะเดียวกันนั้นก็มีเสียงตะโกนเรียกหน้าห้องหอ ให้ท่านไปเข้าเฝ้าด้วยเรื่องราชการด่วนต่างเมืองบัดเดี๋ยวนั้น ความค้างคาในเกมรักครั้งนั้นกลายเป็นเพลิงที่สุมทรวงแม่น้อยมานับปี เพราะแม้นนางจะเสร็จสมด้วยนิ้วท่าน แต่รสชาติของการ "สอดใส่" ที่นางเฝ้าฝันถึงกลับยังมิตอบสนอง

ภาพที่แม่น้อยเห็นจากบนเรือนใหญ่ในยามนี้ คือแม่หญิงนวลผู้เป็นเมียลูกชาย กำลังถูกอีหนูบ่าวหญิงใช้ลิ้นและนิ้วปรนเปรออย่างดุเดือดกลางแจ้ง แม่น้อยจ้องมองอย่างไม่วางตา จังหวะที่แม่หญิงนวลแอ่นกายรับปลายนิ้วของอีหนูที่จมหายเข้าไปในร่องรูสวาทจนมิดโคน ทำเอาแม่น้อยต้องขบกรามแน่น ความอัดอั้นที่เก็บกดมานานทำให้มือของนางเผลอบดขยี้ผ้านุ่งตรงกลางกาย นิ้วกดบดบี้ลงในร่องกลีบตนเอง จากนอกผืนผ้าแพรพรรณค่อยๆขยับผ่านชายผ้าที่นางเปิดเลิกขึ้น นิ้วกลางเรียวขาวกดลึกลงไปในร่องรูที่ไม่มีผ้าอาภรณ์ขวางกั้น จมลึกลงเรื่อยๆตามความร้อนแรงของสิ่งทึ่เห็นเบื้องหน้า

จนนางเห็นชัดเจนว่าหญิงลูกสะใภ้ถึงจุดสุดยอดจนร่างสั่นคลอนแล้วผ่อนอารมณ์ลง..จึงรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไป ด้วยเกรงบ่าวในห้องจะสังเกตเห็น...นางรีบดึงนิ้วออกและปรับกิริยา แม่น้อยบนเรือนใหญ่จึงรู้สึกถึงความ "เปียกแฉะ" ที่กลับมาเยือนซอกหลืบที่แห้งผากตนเองอีกครั้ง

แม่น้อยหันไปเรียกบ่าวคนสนิทที่หมอบอยู่ข้างหลัง แววตาที่เคยอ่อนโยนบัดนี้แฝงไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะควบคุม

"อีอิ่ม... มึงจงไปสืบดูทีว่าเมียบ่าวของลูกชายท่านเจ้าคุณใหญ่เป็นใครมาจากไหน"

แม่น้อยเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าสั่นพร่าเล็กน้อย

"แล้วตอนค่ำ มึงไปบอกอีนางคนพี่... ชื่ออีหนูใช่ไหม... บอกมันว่าให้มาหาข้าที่เรือนเล็กหลังสวน บอกว่าข้ามีเรื่องสำคัญจะไหว้วานให้มันทำ"

นางหมายมั่นในใจว่า หากเจ้าคุณพ่อมิต่อเติมเชื้อไฟที่ค้างคาให้ดับสนิท นางนี่แหละจะใช้ "อีหนู" เมียบ่าวของลูกชายคนนี้ช่วยจุดไฟสลายความใคร่ที่ยังคงค้างคามาแรมนาน

......

ภายในเรือนเล็กหลังสวนที่แสงตะเกียงสลัวรางวูบไหวตามแรงลม บรรยากาศอบอวลไปด้วยความประหม่าของ “แม่น้อย” ที่นั่งอยู่บนฟูกหนา นางมอง “อีหนู” ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังแฝงความหวาดหวั่น ทว่าเมื่ออีหนูขยับเข้าใกล้แล้วบรรจงปลดผ้าสไบของนางออกอย่างแผ่วเบา ความเย็นของอากาศที่กระทบผิวกลับถูกแทนที่ด้วยความร้อนรุ่มจากฝ่ามือของบ่าวหญิงที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังนวลลออ

“คุณหญิงแม่เจ้าขา... อีหนูก็เพิ่งจะเคยรับรสสวาทจากท่านเจ้าคุณของบ่าวกับคุณหญิงมาเมื่อคืนนี้เอง ยังไม่มั่นใจว่าจะช่วยคุณหญิงแม่ตามที่ไหว้วานให้อีหนูช่วยทำเหมือนที่ทำกับคุณหญิงนวลของบ่าวได้เพียงไหน แต่อีหนูก็จะทำให้คุณหญิงแม่สุดความสามารถเท่าที่อีหนูคนนี้จะทำได้ มิต้องกลัวนะเจ้าคะ อีหนูจะนำทางท่านไปสู่ความสำราญให้ถึงที่สุดเจ้าค่ะ...”

อีหนูพึมพำพลางจุมพิตสลับกับใช้ใช้เรียวลิ้นละเลียดชิมไปตามลาดไหล่และซอกคอหอมกรุ่นของคุณหญิงแม่ สัมผัสแปลกใหม่ทำให้กายคุณหญิงแม่สั่นสะเทิ้ม ความกลัวในตอนแรกเริ่มมลายหายไป กลายเป็นความซ่านสยิวที่แล่นพล่าน

เมื่ออีหนูเริ่มบรรเลงเพลงรักด้วยปลายนิ้วและเรียวลิ้นอย่างที่เพิ่งได้รับถ่ายทอดวิชามา คุณหญิงแม่ที่ไม่เคยสัมผัสรสกามจากลำแกร่งของเพศชายก็ถึงกับครางกระเส่า ร่างกายของนางตอบสนองอย่างรุนแรงเกินกว่าที่ตนเองจะคาดคิด

จากที่เคยขัดเขิน คุณหญิงแม่กลับเป็นฝ่ายโน้มดึงศีรษะอีหนูให้แนบชิดกับกึ่งกลางกายสาวของตนมากขึ้น นางจิกเล็บลงบนไหล่บ่าวหญิงพลางเร่งเร้าเสียงพร่ากระเส่า

“อีหนู... แรงอีก... ทำตรงนั้นแรงๆ อย่าหยุด... ข้าอยากสำเร็จเสร็จให้สมกับความอยากที่อัดอั้นมา"

อีหนูใช้ลิ้นตวัดรัวสลับกับการสอดแทรกนิ้วเรียวเข้าหาความคับแน่นอย่างหนักหน่วง ปลายนิ้วพลิ้วไหวราวกับยอดฝีมือที่คุมจังหวะดนตรี นางปรนเปรอจนคุณหญิงแม่กระตุกเกร็งบรรลุจุดสุดยอดครั้งแล้วครั้งเล่า ขนาดนั้นแ้วนางก็ยังมิพอ

“อีกครั้ง... อีหนู ทำให้ข้าอีกครั้ง ข้าอยากรู้สึกเหมือนใจจะขาดเยี่ยงนี้ซ้ำๆ..มิรู้จบสิ้น”

คุณหญิงแม่ร้องขอพลางแอ่นสะโพกรับสัมผัสจากปากและนิ้วของอีหนูอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย หยาดเหงื่อ และน้ำรัก อาบไล้จนร่างทั้งสองเหนียวเหนอะหนะ เสียงหอบหายใจของสตรีวัยสามสิบต้นๆกับเด็กสาววัยสิบแปดสอดประสานกันท่ามกลางความเงียบเชียบของราตรี อีหนูปรนเปรอรับใช้อย่างถวายหัว พลิกแพลงกระบวนท่าตามที่ตนเพิ่งได้ประสบการณ์มา กระทั่งคุณหญิงแม่เสร็จสมไปหลายคราจนร่างอ่อนระทวยประดุจขี้ผึ้งลนไฟ

ความรัญจวนใจที่เคยค้างคาไว้เนิ่นนานให้ละลายหายไปพร้อมกับลีลาของอีหนูผู้เป็นเมียบ่าวของลูกชาย ไฟสวาทของนางถูกจุดติดขึ้นมาอีกครา ใจนางบอกว่าบัดนี้พร้อมแล้วสำหรับการมาเยือนของท่านเจ้าคุณใหญ่ที่กำลังจะมาถึงในทุกห้วงเวลา

......

เรือนเล็กหลังสวนที่ปกติเงียบสงัด บัดนี้กลับอวลไปด้วยกลิ่นกำยานหอมอ่อนๆ สลับกับกลิ่นกายสาวที่เปียกโชกด้วยหยาดเหงื่อ แม่น้อยในสภาพเปลือยผ้าผ่อนหลุดลุ่ยนอนทอดกายอยู่บนฟูกหนา นางเพิ่งผ่านกามกิจรสล้ำกับอีหนูมาหมาดๆ นิ้วมือและเรียวลิ้นของเมียบ่าวลูกชายทำให้ความโหยหาที่เก็บกักมาแรมปีพังทลายลง ทว่าในขณะที่อีหนูแอบเร้นกายกลับขึ้นเรือนใหญ่ไปแล้วนั้น ความรัญจวนใจกลับยังหลงเหลืออยู่อย่างเปี่ยมล้น

ท่านเจ้าคุณใหญ่เดินย่างสามขุมเข้ามาในเขตเรือนเล็ก เลือดลมในกายสูบฉีดพลุ่งพล่านด้วยฤทธิ์เหล้าสุรายาดองชั้นดีที่เพิ่งดื่มมาจนร้อนวูบไปทั้งตัว ท่านตั้งใจจะมาหาความสำราญกับเมียบ่าวคนโปรดในเรือนหลังเล็ก ทว่าแสงไฟริบหรี่ในเรือนว่างหลังหนึ่งกลับดึงดูดสายตา ท่านเดินผลักบานประตูเข้าไปด้วยความสงสัย ก่อนจะชะงักงันกับภาพตรงหน้า

คุณหญิงแม่นอนหายใจหอบถี่ เนินอกกระเพื่อมระรัว เนินเนื้อเนินสวาทนูนเย้ายั่วน้ำลาย ผิวกายของนางแดงระเรื่อและมันวาวด้วยเหงื่อไคล กลิ่นกามอ่อนๆที่ยังไม่จางหายลอยมาแตะจมูกกระตุ้นความกำหนัดของบุรุษเพศให้ตื่นตัว ลำกล้องสวรรค์แข็งขืนปูดโปนขยับเขยื้อนอยู่ใต้ผ้านุ่ง

"แม่น้อย... เจ้ามาทำกระไรที่นี่ในยามวิกาลเยี่ยงนี้"

ท่านเจ้าคุณใหญ่เอ่ยเสียงพร่า พลางก้าวเข้าไปหาอย่างไม่อาจยับยั้ง คุณหญิงแม่รู้สึกตัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป จึงมิขัดขืนด้วยอารมณ์แห่งกามรสถูกปลุกเอาไว้พรั่งพร้อม...เหมือนทุกสิ่งถูกจังหวะเวลา

ท่านเจ้าคุณใหญ่รวบร่างเมียรองผู้เลอโฉมขึ้นสู่อ้อมกอด สัมผัสถึงความเปียกแฉะที่กลางกายสาวซึ่งถูกเปิดทางไว้โดยอีหนู ท่านมิรอช้า...ปลดเปลื้องผ้าผ่อนของตนเองออกจนหมดสิ้น ท่อนสวรรค์ที่ทั้งใหญ่และยาวกว่านิ้วมือที่นางเคยสัมผัสหลายเท่า มันบดเบียดกระดกเด้งจรดจ่อที่ปากทางเข้าร่องสวรรค์ พร้อมจะเข้าทำลายความบริสุทธิ์ของสตรีที่ท่านเรียกว่าแม่น้อยทุกเวลา

ดุ้นลำใหญ่โตเริ่มชำแรกผ่านม่านพรหจรรย์ที่เก็บรักษามานาน แม่น้อยถึงกับสะดุ้งสุดตัว นิ้วเท้าเกร็งจิกฟูก เสียงครางแผ่วเบาด้วยความเจ็บแปลบผสมปนเปกับความซ่านสยิวที่ล้ำลึก ท่านเจ้าคุณใหญ่โน้มลงกระซิบข้างหูพลางประจงจูบซับน้ำตาที่เอ่อล้น

"พี่ขอโทษที่ปล่อยให้เจ้าอ้างว้างเนิ่นนานเพียงนี้... เจ้าช่างคับแน่นนักแม่น้อย พี่จักทะนุถนอมเจ้าให้สมกับความรอคอย"

จากความนุ่มนวลแปรเปลี่ยนเป็นความเชี่ยวกรากตามฤทธิ์สุรายาบำรุงและอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ท่านเจ้าคุณใหญ่เริ่มโหมกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง เสียงเนื้อกระทบเนื้อ "พั่บ พั่บ" ดังสะท้อนไปถึงฝาเรือนไม้ แม่น้อยที่เพิ่งได้ลิ้มรสชาติ "ชาย" เป็นครั้งแรกกลับมิออมมือไม่เกรงกลัวแรงชายอย่างท่าน นางแอ่นกายรับทุกแรงรุกราน เด้งดีดเนินสวาทเข้าปะทะการกระแทกกระทั้นที่รุนแรงทุกท่วงจังหวะ ส่งเสียงร้องขอให้ท่านทำรุนแรงยิ่งขึ้น

"ท่านพี่... แรงอีกเจ้าค่ะ... กระแทกน้องแรงๆ ให้สมกับที่น้องรอคอยมาแรมปี..."

เรือนเล็กหลังสวนสะเทือนเลื่อนลั่นตามจังหวะกามกิจที่รุนแรงจนแทบพังทลาย อีอิ่มที่แอบมองอยู่ไกลๆ ยิ้มกริ่มด้วยความดีใจที่นายหญิงของตนได้ "ถึงฝั่งฝัน" เสียที นางเดินไปกันบ่าวชายของท่านเจ้าคุณใหญ่ให้ออกไปห่างๆ มิให้ใครมาล่วงรู้บทรักอันแสนดุเดือดที่กำลังดำเนินอยู่ในยามนี้

ศึกรักครั้งนี้จบลงด้วยการที่แม่น้อยพลิกขึ้นมาโยกตัวกระหน่ำเพลงรักอย่างรุนแรงเพิ่มจังหวะความเร็วยิ่งกว่าควบม้าออกศึก โยกร่อนจนน้ำรักสีขาวขุ่นของท่านฉีดพ่นเข้าไปในร่องหลืบจนเต็มเปี่ยมล้นทะลักมาตามต้นขาอ่อนขาวเนียน

นางฟุบลงบนอกของสามีอย่างอิ่มเอมใจ บัดนี้ความโหยหาได้ถูกเติมเต็ม และคำสัญญาของท่านเจ้าคุณใหญ่ที่ว่าจะกลับมาหาเป็นประจำก็เป็นดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจที่แห้งผากมานานแสนนาน

.....