Se connecterShare
ตอนที่ 2/1 หนังสือตัดขาด
Dernière mise à jour:
2026-02-28 10:38:46พรึ่บ!
ร่างสูงพลิ้วกายลงมาจากยอดไม้ไหว่อวี้ท่วงท่าสง่างามทว่าหนักแน่น ปลายรองเท้าหุ้มข้อสีดำสนิทแตะลงบนพื้นดินโดยไร้สุ่มเสียง บุรุษผู้นั้นสวมชุดเซ่ออีสีครามเข้มรัดกุม แผ่นหลังกว้างแบกคันธนูไม้จื่อถานและกระบอกใส่ลูกธนู แม้การแต่งกายจะดูต่ำต้อย ทว่ากลิ่นอายสูงศักดิ์และรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านรอบกาย กลับบีบคั้นจนผู้คนในบึงฝังศพแทบลืมหายใจ
ซีซิงหรี่ตามองผู้มาเยือน ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย สันกรามคมกริบรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ใต้หางตาซ้ายมีรอยแผลเป็นสีจางพาดผ่านเล็กน้อย ทว่ามันมิได้ลดทอนความดูดีลงเลย กลับเพิ่มกลิ่นอายความดิบเถื่อนและอันตรายมากยิ่งขึ้น
‘ปราณยุทธ์ล้ำลึก อาศัยเพียงใบไผ่ก็ซัดพลั่วเหล็กกระเด็นได้ ชายผู้นี้มิใช่นายพรานธรรมดาแน่’ อดีตแพทย์ทหารหญิงประเมินในใจอย่างรวดเร็ว
“โอ๊ย มือข้า ข้อมือข้าหักแล้ว!” เสียงร้องโหยหวนของซีคังทำลายความเงียบ ร่างอวบอ้วนดิ้นทุรนทุรายอยู่หน้าป้ายวิญญาณ เลือดสีสดไหลหยดจากง่ามมือที่ฉีกขาด
หวังซื่อเห็นบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนบาดเจ็บสาหัสก็สติขาดผึง ลืมเลือนความหวาดกลัวเมื่อครู่จนสิ้น นางชี้หน้าบุรุษชุดครามพลางแผดเสียงแหลมปรี๊ด
“ผู้ใด! เจ้าเป็นผู้ใดถึงกล้าสอดมือยุ่งเรื่องภายในตระกูลซี ซ้ำยังทำร้ายถังเกอของนางปีศาจแพศยานี่ หรือว่า... หรือว่าเจ้าคือชู้รักของมัน! นางร่าน! ที่แท้เจ้าก็แสร้งตายเพื่อหนีตามบุรุษ!”
คำบริภาษหยาบโลนพรั่งพรูออกจากปากหญิงชรา ทว่าบุรุษหนุ่มเพียงปรายตาเย็นเยียบมองนางดุจมองมดปลวกไร้ค่า เขาก้าวเดินเข้ามายืนเคียงข้างซีซิงอย่างเงียบเชียบ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่กังวานไปถึงขั้วหัวใจคนฟัง
“เรื่องภายในตระกูลซี หรือเรื่องฆาตกรรมชิงทรัพย์กันแน่?”
คำพูดเพียงประโยคเดียวราวกับเข็มพิษปักเข้ากลางอกหวังซื่อ ซีซิงลอบยิ้มมุมปาก นางไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย ร่างบอบบางหันไปหาหลี่เจิ้งที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ไม่ไกล พลางดึงปิ่นเงินเล่มบางออกจากมวยผม ชูขึ้นเหนือศีรษะให้ทุกคนประจักษ์แก่สายตา
“ผู้นำหมูบ้านท่านโปรดดูให้เต็มตา ปิ่นเงินเล่มนี้ข้าใช้อนุมานพิษในลำคอก่อนจะถีบฝาโลงออกมา ปลายปิ่นแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ผู้ใดมีความรู้ย่อมดูออกว่านี่คือปฏิกิริยาของพีซวงร้ายแรง มิใช่โรคระบาดอันใดทั้งสิ้น!”
หลี่เจิ้งเบิกตากว้าง ก้าวเข้ามาเพ่งมองปลายปิ่นเงินที่บัดนี้หมองคล้ำดั่งถ่านไม้
“พ... พีซวงจริงด้วย! หวังซื่อ นี่มันเรื่องอันใดกัน! เจ้ากล้าวางยาพิษสังหารหลานสาวสายเลือดเดียวกันเชียวหรือ!”
“ข... ข้าเปล่า! นางเด็กเหลือขอมันใส่ร้ายข้า! ปิ่นนั่นมันอาจจะเอาไปลนไฟมาก่อนก็ได้!” หวังซื่อยังคงปากแข็ง หน้าซีดสลับเขียว
“ใส่ร้าย?” ซีซิงแค่นหัวเราะ แววตาทอประกายเหี้ยมเกรียม “เช่นนั้นก็ดี ยามนี้ศพยังไม่ทันฝัง หลักฐานบนตัวข้ายื่นยันได้ดีที่สุด ผู้นำหมูบ้าน ข้าขอร้องให้ท่านส่งตัวข้าและครอบครัวป้าสะใภ้ใหญ่ไปที่ศาลาว่าการ ให้ท่านนายอำเภอและนักชันสูตรตรวจสอบให้กระจ่าง หากพบว่าข้าถูกวางยาจริง โทษฐานพยายามฆ่าสายเลือดเดียวกันเพื่อชิงทรัพย์ กฎหมายแคว้นต้าฉู่ระบุชัด ต้องถูกโบยแปดสิบไม้ และเนรเทศไปเป็นทาสใช้แรงงานที่ชายแดนตลอดชีวิต!”
ซีคังที่นอนโอดครวญอยู่ถึงกับสะดุ้งเฮือก ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ
“ท่านแม่! ข้าไม่ไปศาลาว่าการ ข้าเป็นบัณฑิตเตรียมสอบซิ่วไฉ หากมีคดีติดตัว อนาคตข้าจบสิ้นแน่!”
Latest chapter
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 3/2 มีปัญญาปกป้องนางจากคมกระบี่หรือ?
“ซวี่หยาง!” ซีซิงถลาเข้าไปประคองร่างที่ร้อนระอุราวกับเตาไฟของเขา“อาซิง? นั่นเจ้าใช่หรือไม่”เสียงเรียกอันคุ้นเคยเจือความร้อนรนดังก้องมาจากหลังพุ่มไม้ แสงสีส้มอ่อนๆ จากโคมไฟกระดาษไผ่ส่องสว่างขึ้น เผยให้เห็นร่างโปร่งของบุรุษผู้หนึ่งในชุดฉางเผาสีฟ้าครามที่ซักจนซีดจาง ใบหน้าหล่อเหลาหมดจดแฝงความอ่อนโยน ฉายแววตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นสภาพสะบักสะบอมของทั้งคู่อวิ๋นเซิน บัณฑิตหนุ่มเพื่อนบ้านผู้แสนดี น้ำใจที่เคยหยิบยื่นอาหารและสอนหนังสือให้เจ้าของร่างเดิม“พี่อวิ๋นเซิน!” ซีซิงร้องเรียกอวิ๋นเซินรีบวิ่งเข้ามาใกล้ ทว่าเมื่อเห็นกองเลือดบนเสื้อผ้าของซีซิง และบุรุษแปลกหน้าหน้าตาถมึงทึงที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่เคียงข้าง ดวงตาที่เคยอบอุ่นก็แปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว เขาชักมีดสั้นเล่มเล็กที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อออกมา ชี้ตรงไปยังหน้าอกของซวี่หยาง“เจ้าเป็นผู้ใด! ปล่อยมือจากอาซิงเดี๋ยวนี้ เจ้าคนป่าเถื่อน!” บัณฑิตหนุ่มตวาดลั่น ก้าวเข้ามาขวางหน้านางซวี่หยางแม้อยู่ในสภาพปางตาย ทว่าสายตาเหยี่ยวกลับตวัดมองอวิ๋นเซินตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม มุมปากมีคราบเลือดสีดำไหลซึม “บัณฑิตหน้าขาวขาดยังไม่หย่านม มีปัญญ
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 3/1 มีปัญญาปกป้องนางจากคมกระบี่หรือ?
“ฆ่ามัน! อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว เอาหัวของสุนัขรับใช้ผู้นี้กลับไปรับรางวัลที่เมืองหลวง!”สิ้นเสียงคำรามเหี้ยมเกรียมของหัวหน้ามือสังหารชุดดำ เงาร่างนับสิบที่เร้นกายอยู่ในป่าไผ่ก็พุ่งทะยานออกมา ประกายดาบโค้งรับแสงจันทร์เสี้ยวสาดสะท้อนไอสังหารเย็นเยียบ หมายจะสับร่างของชายหญิงกึ่งกลางวงล้อมให้กลายเป็นเศษเนื้อ“หลับตาซะ แล้วอย่าส่งเสียงร้อง” เสียงทุ้มลึกของซวี่หยางกระซิบชิดใบหูทว่าแทนที่ซีซิงจะหลับตาซุกซ่อนตัวด้วยความหวาดกลัวดั่งสตรีในห้องหอทั่วไป นางกลับเบิกตากว้าง ดวงตาทอประกายวาวโรจน์ มือเรียวอันไร้เรี่ยวแรงพยายามกำสาบเสื้อของบุรุษหนุ่มไว้แน่น พร้อมสวนกลับด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทว่าหนักแน่น“วิสัยของข้าหาใช่การหลบซ่อนอยู่หลังแผ่นหลังผู้อื่น หากท่านพลาดข้าก็ตาย ดังนั้นห้ามตายเด็ดขาด”ซวี่หยางชะงักไปชั่วจังหวะลมหายใจ มุมปากที่มักจะเรียบตึงเสมอเหยียดยิ้มหยันโลกขึ้นมาบางเบา “ปากดีนัก ระวังลิ้นจะขาดเอาได้แม่นางน้อย”เคร้ง!ยังไม่ทันสิ้นบทสนทนา ดาบเล่มแรกก็ฟาดฟันลงมาหมายบั่นคอซวี่หยาง ชายหนุ่มเพียงเบี่ยงกายหลบอย่างพลิ้วไหว มือหนาที่กุมด้ามอาวุธใต้เข็มขัดตวัดออกอย่างรวดเร็วฉัวะ!พริบตาเดียว
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 2/2 หนังสือตัดขาด
หวังซื่อตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า แข้งขาอ่อนแรงจนทรุดฮวบลงกับพื้น ทว่ายังไม่ทันที่นางจะสรรหาข้ออ้างใดมาแก้ต่าง เสียงทุ้มต่ำของนายพรานหนุ่มก็ดังก้องขึ้นอีกระลอก“ไม่ต้องถึงมือนักชันสูตรหรอก ยามเว่ยของวันนี้ข้าล่าสัตว์อยู่บนเขาเหมาซาน บังเอิญเห็นสตรีชราผู้หนึ่งท่าทางลุกลน แอบนำถ้วยกระเบื้องดินเผาเปื้อนคราบสีเหลืองไปฝังกลบไว้ใต้ต้นกุ้ยฮวาหลังเรือนตระกูลซี หากผู้นำหมูบ้านต้องการประจักษ์พยาน ข้าซวี่หยางยินดีเดินทางไปให้การที่ศาลาว่าการ”สิ้นคำประกาศของซวี่หยาง ฟางเส้นสุดท้ายของหวังซื่อก็ขาดสะบั้น นางกรีดร้องเสียงหลง โขกศีรษะลงกับพื้นดินดังปึก ๆ อย่างไร้ศักดิ์ศรี“ผู้นำหมูบ้านเมตตาด้วย! ซิงเอ๋อร์ ป้าผิดไปแล้ว! ป้าถูกผีบังตา เห็นแก่ที่ป้าเคยเลี้ยงดูเจ้ามาตั้งแต่บิดามารดาเจ้าด่วนจากไป ละเว้นพวกเราแม่ลูกสักครั้งเถิด อย่าส่งพวกเราไปศาลาว่าการเลย!”ชาวบ้านรอบด้านต่างถ่มน้ำลายลงพื้นด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ สตรีผู้นี้ช่างหน้าหนาเกินทน ตอนจะฆ่าเขาไม่คิดถึงสายเลือด พอจวนตัวกลับมาอ้างบุญคุณจอมปลอมซีซิงมองภาพน่าสมเพชเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา“บุญคุณจานข้าวบูดกับน้ำแกงล้างหม้อที่ท่านโยนให้ข้ากินประดุจสุนั
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 2/1 หนังสือตัดขาด
พรึ่บ!ร่างสูงพลิ้วกายลงมาจากยอดไม้ไหว่อวี้ท่วงท่าสง่างามทว่าหนักแน่น ปลายรองเท้าหุ้มข้อสีดำสนิทแตะลงบนพื้นดินโดยไร้สุ่มเสียง บุรุษผู้นั้นสวมชุดเซ่ออีสีครามเข้มรัดกุม แผ่นหลังกว้างแบกคันธนูไม้จื่อถานและกระบอกใส่ลูกธนู แม้การแต่งกายจะดูต่ำต้อย ทว่ากลิ่นอายสูงศักดิ์และรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านรอบกาย กลับบีบคั้นจนผู้คนในบึงฝังศพแทบลืมหายใจซีซิงหรี่ตามองผู้มาเยือน ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย สันกรามคมกริบรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ใต้หางตาซ้ายมีรอยแผลเป็นสีจางพาดผ่านเล็กน้อย ทว่ามันมิได้ลดทอนความดูดีลงเลย กลับเพิ่มกลิ่นอายความดิบเถื่อนและอันตรายมากยิ่งขึ้น‘ปราณยุทธ์ล้ำลึก อาศัยเพียงใบไผ่ก็ซัดพลั่วเหล็กกระเด็นได้ ชายผู้นี้มิใช่นายพรานธรรมดาแน่’ อดีตแพทย์ทหารหญิงประเมินในใจอย่างรวดเร็ว“โอ๊ย มือข้า ข้อมือข้าหักแล้ว!” เสียงร้องโหยหวนของซีคังทำลายความเงียบ ร่างอวบอ้วนดิ้นทุรนทุรายอยู่หน้าป้ายวิญญาณ เลือดสีสดไหลหยดจากง่ามมือที่ฉีกขาดหวังซื่อเห็นบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนบาดเจ็บสาหัสก็สติขาดผึง ลืมเลือนความหวาดกลัวเมื่อครู่จนสิ้น นางชี้หน้าบุรุษชุดครามพลางแผดเสียงแหลมปรี๊ด“ผู้ใด! เจ้าเป็นผู้ใดถึงกล้าสอดมือยุ่งเร
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 1/2 ตื่นจากความตาย
“ผีบิดามารดาเจ้าสิ ซีคัง!” เสียงหวานทว่าเย็นเยียบดังทะลุกลางปล้อง ซีซิงเหยียบขอบโลงไม้ กระโดดลงมายืนตระหง่านเบื้องหน้าหลุมศพตัวเอง ปัดฝุ่นดินตามเสื้อผ้าด้วยท่วงท่าสง่างาม “ลืมตาหมาป่าตาขาวของพวกเจ้าดูให้ดีว่าข้ามีเงาหรือไม่ ข้าคือคนหรือผี!”“ซ... ซิงเอ๋อร์ เจ้ายังไม่ตาย? เจ้าฟื้นจากความตายได้อย่างไร ท่านหมอหลี่บอกว่าเจ้าสิ้นลมแล้ว!” หวังซื่อละล่ำละลัก ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวผสมความเสียดายที่แผนการพังทลาย“ผิดหวังงั้นหรือ ป้าสะใภ้ใหญ่” หญิงสาวแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน ก้าวอาด ๆ เข้าไปหาคนทั้งสอง “บังเอิญว่าเมื่อครู่ข้าลงไปถึงหน้าประตูปราสาทเฟิงตู่แล้ว แต่ท่านยมราชบัญชีเป็นธรรม ตรวจดูแล้วพบว่าอายุขัยข้ายังเหลืออีกยาวไกลนัก ท่านจึงถีบส่งข้ากลับมา พร้อมฝากคำถามมาถึงพวกท่าน”ทุกย่างก้าวของร่างบางแผ่ซ่านด้วยแรงกดดันและจิตสังหารอันเข้มข้น จนชาวบ้านที่มาร่วมงานศพต้องกลืนน้ำลายและแหวกทางให้โดยสัญชาตญาณ“ท่านยมราชฝากถามว่า” ซีซิงหรี่ตาลง มุมปากยกยิ้มเหี้ยมเกรียม “ยาพิษพีซวงในน้ำแกงไก่ดำถ้วยนั้นรสชาติเป็นอย่างไร เหตุใดจึงใจดำอำมหิตรีบร้อนส่งหลานสาวสายเลือดเดียวกันลงนรก เพียงเพื่อ
สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน! ตอนที่ 1/1 ตื่นจากความตาย
มืดมิด อึดอัด และไร้ซึ่งปราณรื่นรมย์กลิ่นดินชื้นแฉะผสมผสานกับกลิ่นอับของไม้ลอยคลุ้งเตะจมูก ซีซิงพยายามขยับเปลือกตาอันหนักอึ้ง อาการปวดร้าวแล่นพล่านจากท้ายทอยจรดปลายเท้า นางสูดลมหายใจเข้าลึก ทว่ากลับสูดเอาเพียงฝุ่นผงและกลิ่นอับทึบเข้าปอดจนต้องไอโขลกออกมาเบา ๆ ทรวงอกสะท้อนขึ้นลงด้วยความยากลำบากในพื้นที่แคบสลัว เสียงร่ำไห้คร่ำครวญดังแว่วมาจากเบื้องบน เสียงนั้นแหบพร่า ฟังดูเจ็บปวดเจียนขาดใจ ทว่าในหูของแพทย์ทหารหญิงชั้นแนวหน้าแห่งศตวรรษที่ยี่สิบสองผู้ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วน มันช่างเป็นน้ำเสียงที่เสแสร้งและตลบตะแลงสิ้นดี“โธ่ซิงเอ๋อร์ ช่างอาภัพนัก ฟ้าช่างไร้เมตตา พรากหลานสาวเพียงคนเดียวของข้าไปตั้งแต่วัยเยาว์ โรคระบาดบ้าบออันใดกัน เหตุใดจึงไม่มาเอาชีวิตหญิงชราใกล้ลงโลงอย่างข้าไปแทน!” เสียงของหวังซื่อ ป้าสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลซีดังระงม ปานจะขาดใจตายตามร่างในโลงศพ“ท่านแม่ หักห้ามใจด้วยเถิด น้องซีซิงด่วนจากไป ซ้ำยังติดโรคร้าย พวกเราเร่งฝังกลบตามคำแนะนำของท่านหมอหลี่เถิดขอรับ หากชักช้าเกรงว่าไอสังหารจะแพร่กระจายสู่ชาวบ้านหมู่บ้านสิงฮวา ให้ซิงเอ๋อร์ได้ไปสู่สุขคติเถิด” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่พ
Vous vous intéresseriez aussi à
อ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ20.7K Vuesข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ35.7K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ68.1K Vuesหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา33.0K Vuesไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก
ไฉ่เลี่ยงหรง5.1K Vuesแม่สื่อผู้นี้ไม่ขอมีสามีเป็นองค์รัชทายาท
เฉินม่านอิ๋ง1.4K Vuesหวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก
พิมพ์สีทอง4.7K Vuesเซี่ยเจียวหง หญิงหัวใจแกร่งยุค 80
sanvittayam855 Vues
