เดต

ในสาย

  'ไม่คิดว่าเธอจะโทรหาฉันนะเนี่ย ว่าเเต่คิดถึงฉันขึ้นมารึไงไม่ได้เจอหน้าฉันเเค่สามสิบนาทีเองนะ' เเค่น้ำเสียงผ่านโทรศัพท์ของอี่ตาเซนก็ทำให้ฉันหงุดงิดเเล้ว

  "ใครเขาคิดถึงนายกัน ถ้าไม่มีธุระกับนายฉันไม่โทรไปหรอก"

  'เเล้วเธอมีอะไร?'

  "มีเรื่องให้นายช่วย เจอกันตรงตึกใต้อาคารห้องสมุด"

  'เธอมาขอให้ฉันช่วย หูฉันฟาดไปใช่ไหม?' ให้ตายเถอะ

  "จะมาหรือไม่มา รีบตอบมาสิ" ฉันเร่ง

  'ฉันไปอยู่เเล้ว เธออุส่าห์ขอทั้งที'

  "รีบมาเถอะน้า  ฉันวางสายละ" เมื่อสิ้นสุดคำพูดของฉันก็วางสายทันที

  "ฉันต้องไปกับพวกเธอด้วยไหม"

  "ก็ต้องเเน่อยู่เเล้วก็เธอเป็นตัวต้นเหตุนิ รู้ไหมว่าพุดดิ้งน่ะ อยากหลุดพ้นจากอี่ตานั้นมากเเค่ไหน"

  "ฉะฉันขอโทษ"

  "ช่างมันเถอะยังไงฉันก็ยังหาทางหนีไม่ได้"

ใต้อาคารห้องสมุด

  "นายมาช้านะ"

  "ฉันรีบสุดเเล้วสนามบาสกับห้องสมุดที่เธออยู่ห่างกันตั้งไกล"

  "เข้าเรื่องเลยเเล้วกัน เห็นยัยเเว่นที่อยู่หลังฉันไหม"

  "คุ้นๆหน้าห้องเดียวกันนิเห็นโดนเเกล้งอยู่ออกจะบ่อย เเล้วมันสำคัญตรงไหน?"

  "ฉันอยากให้นายช่วยสั่งสอนพวกนักเลงกลุ่มนั้นที่ชอบเเกล้งยัยนี่ให้หน่อยก็เท่านั้นเเหละ"

  "เรื่องเเค่นี้เหรอที่เธอขอฉัน"

  "ใช่ เรื่องเเค่นี้นายทำไม่ได้รึไง เรื่องใช้กำลังนายถนัดไม่ใช่เหรอ"

  "เธอมองฉันเป็นคนยังไงเนี่ย"

  "เอาเถอะมันไม่สำคัญ นายจะตอบตกลงรึป่าวล่ะ"

  "ให้ลูกน้องพ่อฉันจัดการมันก็ได้อยู่หรอก"

  "งั้นก็เเสดงว่านายตอบตกลง"

  "เปล่า"

  "นายจะกวนฉันรึไง!"

  "ใจเย็นสิของเเบบนี้มันต้องมีอะไรเเลกเปลี่ยนกันหน่อยจริงไหม"

  "มันยากตรงไหนกัน เเค่นายสั่งลูกน้องของพ่อนายเองนะ นายไม่ได้ลงมือทำด้วยตัวเองสักหน่อย"

  "นั่นมันก็จริง เเต่ถ้าพ่อฉันจับได้ฉันก็ซวยสิ"

  "นายจะหาวิธียังไงมันก็เรื่องของนาย นายจะซวยหรือไม่ซวยนั่นก็เรื่องของนาย ฉันขอเเค่ให้พวกนั้นเลิกเเกล้งเธอก็พอ"

  "ยัยเเว่นน่ะเพื่อนใหม่เธอเหรอ?"

  "นายไม่จำเป็นต้องรู้ ถ้าไม่ทำก็ไม่เป็นไรฉันไปขอคนอื่นก็ได้ย่ะ"

  "เดี๋ยวสิใครบอกว่าฉันจะไม่ช่วย เเค่มีข้อตกลงกับเธอนิดหน่อย"

  "นายต้องการอะไร เงิน? นายคงไม่คิดขอค่าจ้างหรอกนะ" เพราะที่บ้านอี่ตาเซนก็รวยมาก

  "ฉันไม่ต้องการ" ก็เเน่เเหละเขาเป็นถึงทายาทบริษัทส่งออกน้ำมันปิโตเลียมเชียวนะ

  "เเล้วนายต้องการอะไร บอกมาสิ"

  "เดตกับฉันหนึ่งวัน"

  "ว่าไงนะ!?"

  "เดตกับฉัน"

  "รู้เเล้วย่ะ เเค่อุทานเฉยๆ" โอ๊ยยยเดตเนี่ยนะบ้าไปเเล้ว ใครมันจะยอมเดทกับคนอย่างนาย!...เเต่ถ้าหากฉันไม่รับข้อเสนอของเขา ยัยเเว่นจะเป็นไงล่ะเนี่ย จะไปก็ต้องไปให้สุดเดทเเค่วันเดียวคิดซะว่าพาน้องหมาไปเดินเล่น

  "ฉันตอบตกลงก็ได้"

  " :) " คนตรงหน้ายิ้มมุมปาก

  "ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ รู้ไว้ซะว่าฉันไม่เต็มใจ"

  "ถ้าภารกิจสำเร็จฉันจะนัดวันเดทกับเธออีกที" เฮ้ยๆคิดจะไปก็ไปหน้าตาเฉยนะอี่ตาเซน!

  "นิ!"

  "ฉันไม่ลืมเรื่องที่เธอขอหรอกเย็นนี้จะจักการให้ เธอจะไม่เห็นหน้าพวกมันไปหลายวันเลยล่ะ"

อี่ตาเซนพูดทั้งที่เดินหันหลัง...ไม่เห็นหน้าไปอีกหลายวันความหมายมันน่ากลัวนะยะ

  "เเกเป็นไงได้เรื่องไหม"

  "ได้สิ อี่ตาเซนจะจัดการให้เเต่เป็นเย็นนี้"

  "จัดการ? ยังไงงั้นเหรอ" ยัยเเว่นถาม

  "จะยังไงฉันก็ไม่รู้หรอกนะ เเต่พวกนั้นคงไม่กล้ายุ่งกับเธออีกเเล้วเเหละ" นักเลงปลายเเถวคงจะเละเป็นโจ๊กเข้าเฝือกนอนให้น้ำเกลือไปอีกหลายวันเลยล่ะมั้ง

  "ขอบคุณเธออีกครั้งนะถึงเเม้ฉันจะขอบคุณไปเเล้วก็เถอะ เเต่ฉันก็อยากจะพูดมันหลายๆรอบเลย"

  "อืม ไม่เป็นไรหรอกน้า" ฉันยิ้มอ่อน มันก็เเค่เเลกกับเดทเเรกของฉันเอง T^T

  "คนอย่างอี่ตานั้นจะยอมช่วยอะไรง่ายๆขนาดนี้เลยเหรอ เเกระวังนะ มันต้องมีเเผนชั่วอยู่เเน่ๆ"

  "เเกเตือนฉันไม่ทันเเล้วล่ะ ฉันตอบตกลงไปเเล้ว"

  "เรื่อง?"

  "เขาขอเดตกับฉันหนึ่งวัน"

  "บ้าน้า!? เเกตอบตกลงไปได้ไง!"

  "ก็ตอบไปเเล้วหนิ ไม่เป็นเเค่วันเดียวเอง"

  "สู้ๆ นะ" ยัยมินนี่ให้กำลังใจ

ณ ที่บ้าน

  "หนูกลับมาเเล้วค้าาา"

  "ยินดีต้อนรับค่ะคุณหนู"

  "คุณพ่ออยู่ไหนคะคุณเเม่บ้าน"

  "ด้านในค่ะ เห็นว่ารับบอดี้การ์ดคนใหม่มา"

  "เริ่มงานเร็วดีเเฮะ"

  "เเดดดี้ขา~หนูกลับมาเเล้ว~ >o< " ฉันกอดคุณพ่อหนึ่งที

  "กลับมาก็อ้อน ลูกสาวใครกัน"

  "ลูกสาวคุณพ่อไงล่ะค้าาาา" สงสัยคุณเเม่อยู่ที่ห้องทำกาเเฟเเน่ๆ

  "ไหนล่ะคะบอดี้การ์ดคนใหม่ ตามมาตรฐานรึป่าวคะ?"

  "เห็นบอกไปเข้าห้องน้ำ ไม่ต้องห่วงพ่อหาเเบบที่ลูกชอบตามที่ลูกบอก"             

มาตรฐานบอดี้การ์ดของฉันต้องสูงรูปร่างดี หน่วยก้านดี หน้าตาก็ต้องดี ไม่เด็กจนเกินไปเเล้วไม่เเก่เกิน อายุไล่เลี่ยพอๆกับฉัน ปกป้องฉันได้ทุกสถานการณ์ ฉันสั่งอะไรก็ต้องเชื่อฟังทุกคำ พูดง่ายๆคือเป็นบอดี้การ์ดที่ปนคนรับใช้ข้างกายของฉันนั่นเอง ฉันเปลี่ยนบอดี้การ์ดมาเเล้วไม่ต่ำกว่าสิบคนได้

  "ดูเหมือนจะชื่อธันเดอร์นะ" คุณเเม่พูดเสริม

  "ธันเดอร์เหรอคะ? ชื่อเเปลกดี"

  "มาเเล้วนี่ไงจ๊ะ"

  "สวัสดีครับคุณหนูพุดดิ้ง" เสียงนี้ฟังดูคุ้นหูชะมัดเหมือนฉันเคยได้ยินเสียงผู้ชายคนนี้ที่ไหนหรือจะเป็นคนที่ฉันรู้จักกัน? ฉันรีบหันหลังตามต้นตอของเสียง ไม่จริงน้า...