สังเวยรักจี้ฟู่บิดาต่างสายเลือด

ย่างเข้าเดือนหก ท้องฟ้าเริ่มโปร่งใส ใบไม้เริ่มจะเปลี่ยนสีเตรียมร่วงโรยออกจากต้น ลมฤดูใบไม้ร่วงทำให้อากาศในเมืองสุ่ยเปี้ยนแลดูร่มรื่นขึ้นเป็นกอง ผู้คนเริ่มออกมาสัญจรไปมากันขวักไขว่ พ่อค้าแม่ค้า พากันกู่ร้องขายของกันอย่างคึกคัก

ป่าดอกท้อนอกเมือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ชายหนุ่มหญิงสาวมักแอบมาพลอดรักกัน ท่ามกลางดอกท้อปลิดปลิวในฤดูใบไม้ร่วง ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังยืนจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม แต่ก่อนที่ฝ่ามือของฝ่ายชายจะทันได้ล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของฝ่ายหญิง ทั้งร่างก็ถูกกระชากอย่างแรงจนกระเด็นไปกระแทกต้นไม้

ครั้นฝ่ายหญิงเห็นว่าผู้ใดเป็นคนลงมือ ดวงตาของนางพลันเบิกโพลง

“ท่านพ่อ!”

ฝูเยว่เยี่ยย่อมรู้บิดาโหดร้ายแค่ไหน ใบหน้างามจึงซีดเผือด แขนบอบบางถูกกระชากอย่างแรง

ผู้ที่ถูกเรียกว่าท่านพ่อไม่สนใจสักนิดว่านางจะเจ็บหรือไม่ เขาลากร่างเล็กอย่างไม่ปรานีปราศรัย แล้วจับไปโยนใส่รถม้า

บนถนนเรียบแม่น้ำฮู่ยโห มีจวนใหญ่อยู่หลังหนึ่ง ป้ายชื่อบนซุ้มประตูเป็นสีทองอร่าม ไม่มีผู้ใดในเมืองที่จะไม่รู้ว่าอักษรคำว่าจวนตระกูลฝูนั้น เขียนด้วยลายพระหัตถ์ของไท่ซางหวง บ่งบอกถึงคุณงามความดีที่เจ้าของจวนกระทำเพื่อแผ่นดิน ว่ากันว่าแม้แต่ขุนนางระดับอัครเสนาบดี หากมาเยือน ยังต้องค้อมกายคารวะ

จวนหลังนี้ภายนอกนั้นแลดูยิ่งใหญ่เกรียงไกรเป็นอย่างยิ่ง หากแต่ภายในกลับมีเจ้านายอาศัยอยู่เพียงสามชีวิต กับข้ารับใช้ที่จงรักภักดีอีกไม่กี่หยิบมือ

ณ.ห้องลงทัณฑ์ประจำตระกูล ที่อยู่ใกล้กับหอบรรพชนทางตะวันออก หน้าห้องไม่มีบ่าวไพร่กล้าเดินเฉียดเข้ามา มีเพียงหญิงชราวัยราวหกสิบที่ใจกล้า นั่งคุกเข่าโขกศีรษะร้องห่มร้องไห้

สาวใช้กลุ่มใหญ่ที่ยืนชะเง้อคอมองอยู่ไกล ๆ ได้แต่พากันส่ายหน้า สาวใช้วัยเยาว์นางหนึ่ง เอ่ยเสียงเบาว่า “เหตุใดแม่นมเฉายังไม่เข็ดหลาบอีก รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งทำเช่นนั้น จะยิ่งทำให้คุณหนูโดนลงโทษหนักขึ้น”

“เจ้ายังไม่ชินอีกหรือ” สาวใช้ที่ดูอายุมากกว่าเอ่ยน้ำเสียงเจือความอิดหนาระอาใจ “คอยดูเถิด นายท่านต้องเพิ่มโทษให้คุณหนูแน่นอน ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแม่นมเฉาอยากช่วยคุณหนูหรืออยากซ้ำเติมกันแน่”

ทุกคนฟังแล้ว พากันส่ายหน้าอีกรอบ พวกนางก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

“ไปเถอะแยกย้ายกันไปทำงาน ประเดี๋ยวนายท่านออกมาเห็นจะซวยกันหมด”

เหตุการณ์เช่นนี้ มีให้เห็นอยู่บ่อยครั้งบ่าวไพร่เห็นจนชาชิน นายท่านเป็นคนเข้มงวด ไม่ว่าจะบุตรสาวหรือบ่าวไพร่ หากทำผิดล้วนไม่เคยปรานี

ตั้งแต่ที่ฝูเยว่เยี่ยอายุครบวัยปักปิ่นเมื่ออาทิตย์ก่อน ครานี้นับเป็นครั้งที่สองแล้ว ที่นางถูกทำโทษ ส่วนสาเหตุนั้น เพราะนางแอบนัดพบกับบุรุษในที่ลับตาคน

ในห้องลงทัณฑ์ เวลานี้ร่างบอบบางลำตัวท่อนบนคว่ำหน้าพาดอยู่บนม้าไม้ ส่วนบั้นท้ายที่ยื่นออกไป กำลังถูกลงทัณฑ์อย่างหนักหน่วง

หากแต่สิ่งที่กำลังกระทบกับแก้มก้นของนางนั้น กลับไม่ใช่หวายประจำตระกูลอย่างที่ควรจะเป็น