Share

25 - รอฉันก่อนนะ

last update publish date: 2026-08-15 16:47:03

รอฉันก่อนนะ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

หลังจากที่ธารารินทร์มีปัญหาไม่เข้าใจกันกับปุณณธีร์ในวันนั้น เธอก็ไม่เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเขาอีกเลย แถมเธอยังออกไปพักกับเพื่อนข้างนอก ไม่ยอมกลับมานอนที่คอนโดของเขาอีกต่างหาก

ส่วนปุณณธีร์เองเขาก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายติดต่อไปหาเธอเลย เพราะเขาคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเธอ และเขาคิดเพียงแค่ว่าเธอไปแค่ตัวเปล่า ยังไงเธอก็ต้องกลับมาคอนโดอยู่วันยังค่ำ

“คุณธามครับ” ศราวินเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย แล้วเห็นเขานั่งทำงานอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้เอดเนื้อร้อนใจอะไรเลย

“มีอะไร” เสียงเข้มถามออกไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของลูกน้องคนสนิทเลย

ปุณณธีร์เอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้า เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนไม่แทบไม่มีเวลาว่างเลยเพราะไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน

“นี่น้องน้ำไม่เข้าบริษัทมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ” ศราวินตัดสินใจพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการเฉยชาของเจ้านายหนุ่ม และทนไม่ไหวแล้วที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์ของเขา

“แล้วยังไง?”

เขาวางปากกาตรงหน้าลง แล้วแหงนหน้าขึ้นมองสบตากับศราวิน ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คนฟังก็ต้องหงุดหงิดเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“น้องใกล้จะเรียนจบแล้วนะครับ คุณไม่ห่วงเธอหน่อยเหรอ เกิดน้องไม่จบพร้อมเพื่อนคุณจะทำยังไงครับคุณธาม”

“ไม่จบปีนี้ ก็เรียนต่ออีกปีหน้า ไม่จบปีหน้าก็ต่อไปอีกเรื่อย ๆ ต่อจนกว่าจะเรียนจบ” เขาพูดขึ้นมาตามที่คิดเหมือนกับว่าไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับเรื่องนี้เลย เพราะหากเธอยังไม่จบการศึกษาในปีนี้ เธอก็จะได้อยู่กับเขาไปนาน ๆ อีก

“คุณธาม!!!” ศราวินได้แต่เอ็ดผู้เป็นเจ้านาย

ปุณณธีร์จึงหยุดพูด แล้วหันมาพูดจริงจังกับเรื่องนี้ เมื่อศราวินขึ้นเสียงใส่เขาแบบไม่ค่อยพอใจ เขารู้ดีว่าคนของเขาหมายความเช่นไร ไม่ใช่เขาไม่ตระหนักเพียงแต่เขาคิดว่าเขาไม่ผิด และเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าจะเริ่มจากตรงไหน

“แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงล่ะไอ้วิน คอนโดก็ไม่ยอมกลับ จะไปอยู่ที่ไหนก็ไม่ยอมบอกฉันสักคำ ไม่รู้ว่าโกรธงอนอะไรก็ไม่รู้ เล่นหายเงียบไปเสียดื้อ ๆ แบบนี้ อารมณ์ผู้หญิงเดายากจริง” เขาพูดขขึ้นมาอย่างจริงจัง

“คุณก็โทรไปหาดูสิครับ” ศราวินได้แต่ให้คำแนะนำ เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าเจ้านายมีเรื่องอะไรกันอีกคนถึงหายไปเงียบ ๆ แบบนี้

“ฉันไม่ได้เป็นคนผิด ฉันจะโทรไปทำไม”

เขายังคงยืนกรานคำเดิม เพราะเขามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดต่อธารารินทร์ เขาจึงพูดกับศราวินออกไปแบบนั้น

“ผมไม่รู้หรอกนะครับ ว่าพวกคุณมีปัญหาอะไรกัน ใครเป็นฝ่ายผิดใครถูก แต่คุณธามครับ คุณเป็นผู้ชายนะครับ...”

“ผู้ชายแล้วไงว่ะ ในเมื่อฉันไม่ได้...”

“คุณธามครับ อย่าปากแข็งนักเลย คุณทำตามใจตัวเองเถอะครับ” ศราวินชิ่งพูดสวนขึ้นมาเสียก่อน ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยจบ

“ทำตามใจอะไร นายพูดเรื่องอะไรของนาย” เขาหลบสายตาของศราวินทันที ที่ได้ยินคำพูดนี้

“รักก็บอกว่ารัก สารภาพไปเลยสิครับ ไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย บอกรักก่อนง้อก่อนไม่ใช่ว่าเราเป็นฝ่ายแพ้หรือเป็นคนผิดสักหน่อย” ศราวินจึงเอ่ยเสริมเมื่อเห็นท่าทีของเจ้านาย เขาอยู่ด้วยกันมานานจนเหมือนคนในครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเจ้านายคิดอะไรกับธารารินทร์

“รักงั้นเหรอ???” เขาได้แต่พึมพำและนึกตามคำพูดของศราวิน

“ครับ คุณนะรักน้องน้ำเข้าให้แล้วล่ะ และเหมือนจะรักมาก ๆ ด้วย”

“...” เขานิ่งไม่ยอมพูดอะไรต่อ เอาแต่นึกตามสิ่งที่ศราวินพูดออกมา ที่เขาเป็นอยู่ทุกวันนี้เพราะเขารักธารารินทร์อย่างนั้นกรอกหรือ เขาได้แต่ถามตัวเองอยู่ในใจ

“ยอมเสียหน้า ไปง้อน้องกลับมาเถอะนะครับ...” ศราวินจึงพูดต่อเมื่อเจ้านายนิ่งเงียบไป

“ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มยังไง เพราะว่าฉันกับเธอจุดเริ่มต้นมันไม่เหมือนกับ...”

กว่าปุณณธีร์จะยอมพูดออกไป เขาครุ่นคิดอยู่สักพักเพราะหนักใจไม่ใช่น้อย เขากับเธอเริ่มต้นด้วยความสัมพันธ์เพียงแค่ชั่วข้ามคืน ซึ่งไม่เหมือนคู่รักคู่อื่น

“นั่นแหละครับคือจุดสำคัญเลย”

“สำคัญยังไง?” เขาได้แต่เลิกคิ้วมองหน้าของเลขาหนุ่ม แล้วตัดสินใจถามออกไปอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ศราวินพูดออกมา

“คุณก็สารภาพไปสิครับ ว่าเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดนี้ มันเป็นเพราะคุณเอง เป็นคุณที่รักน้องเขาตั้งแต่แรกเลยหาข้ออ้างเอาเธอมาอยู่ใกล้ ๆ โดยเอาสัญญาบ้าบออะไรนั้นมาเป็นข้ออ้างเพื่ออยากผูกมัดเธอ”

ศราวินเองก็ได้แต่ให้คำแนะนำตามที่ควรจะทำ และตามข้อมูลที่เขาทราบเรื่องเจ้านายตั้งแต่เริ่มแรกว่าทั้งคู่มีข้อตกลงอะไรกัน

“มันใช่สัญญาบ้าบอที่่ไหน นายอย่ามาพูดมั่ว...”

“จะสัญญาอะไรก็ช่างเถอะ แค่คุณบอกว่าคุณรักน้องเขาออกมาจากใจจริงของคุณ แค่นี้ผู้หญิงก็น่าจะเชื่อบ้างละครับ”

“แต่คงจะไม่ใช่ผู้หญิงแบบน้ำหรอก” เขาหนักใจไม่ใช่น้อย เขายินดีทำตามคำแนะนำของศราวินน่ะ แต่เขาคิดว่าธารารินทร์คงไม่ใช่ผู้หญิงที่รับมือยาก

“คุณเคยบอกสักครั้งยังครับ”

“แกออกไปเลยนะไอ้วิน กวนตีนกูฉิบ...” เขาเอ่ยปากไล่เลขาคนสนิทออกไปทันที เมื่อนานเข้าเริ่มจะกวนประสาทเขามากขึ้น

ศราวินจึงรีบหมุนตัว และสาวเท้าเดินออกจากห้องนี้ไปทันทีเมื่อโดนเจ้านายดุ เพราะรู้ชะตากรรมของตัวเองดีอยู่แล้ว

“ครับแม่ รู้แล้วครับ...”

เมื่อศราวินเดินออกไปพ้นประตูแล้ว เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็แผดเสียงดังขึ้นมา ซึ่งก็เป็นสายโทรเข้าของผู้ให้กำเนิดนั้นเอง

เขานั่งคิดทบทวนกับเรื่องที่ผ่านมา และติดตามคำพูดของศราวินแล้ว เขาคงจะตกหลุมรักธารารินทร์ตั้งแต่แรกเจอแล้ว เพียงแค่เขาไม่รู้ใจตัวเองเท่านั้น

“ความรักมันทำให้คนเราเปลี่ยนไปจริงเหรอ?”

เขาพูดกับตัวเองก่อนที่จะนั่งถูไถที่หน้าจอโทรศัพท์ไปมา เปิดดูรูปภาพของหญิงสาวที่เขาเคยแอบถ่ายไว้ในหลาย ๆ รูป กลับต้องขำให้กับตัวเอง

“รอฉันก่อนน่ะน้ำ ฉันเสร็จธุระเรื่องครอบครัวแล้วฉันจะไปรับเธอกลับมา” เขาพูดแล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานทันที

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สัญญาซ่อนเร้น   25 - รอฉันก่อนนะ

    รอฉันก่อนนะหนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่ธารารินทร์มีปัญหาไม่เข้าใจกันกับปุณณธีร์ในวันนั้น เธอก็ไม่เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเขาอีกเลย แถมเธอยังออกไปพักกับเพื่อนข้างนอก ไม่ยอมกลับมานอนที่คอนโดของเขาอีกต่างหากส่วนปุณณธีร์เองเขาก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายติดต่อไปหาเธอเลย เพราะเขาคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเธอ และเขาคิดเพียงแค่ว่าเธอไปแค่ตัวเปล่า ยังไงเธอก็ต้องกลับมาคอนโดอยู่วันยังค่ำ“คุณธามครับ” ศราวินเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย แล้วเห็นเขานั่งทำงานอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้เอดเนื้อร้อนใจอะไรเลย“มีอะไร” เสียงเข้มถามออกไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของลูกน้องคนสนิทเลยปุณณธีร์เอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้า เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนไม่แทบไม่มีเวลาว่างเลยเพราะไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน“นี่น้องน้ำไม่เข้าบริษัทมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ” ศราวินตัดสินใจพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการเฉยชาของเจ้านายหนุ่ม และทนไม่ไหวแล้วที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์ของเขา“แล้วยังไง?”เขาวางปากกาตรงหน้าลง แล้วแหงนหน้าขึ้นมองสบตากับศราวิน ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คนฟังก็ต้องหงุดหงิดเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้“น้องใกล้จะเรียนจบแล้วน

  • สัญญาซ่อนเร้น   24 - ตามหาหัวใจมั้ง

    ตามหาหัวใจมั้งเพราะตั้งแต่เมื่อเช้าเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเธอ แถมยังไม่ได้พูดคุยกันอีก เพราะว่าวันนี้เขาติดประชุมทั้งวันแทบจะไม่มีเวลาออกไปไหนเลย พอการประชุมจบลงก็เป็นเวลาเลิกงานของพนักงานแล้วเขากลับไปยังที่พักซึ่งเป็นคอนโดของเขา เขาก็พยายามติดต่อหาเธอแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย เพราะเธอปิดเครื่องแล้ว เขารออยู่จนถึงดึกเธอก็ยังไม่กลับมาสักที เขาจึงออกมาที่นี่เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี“แล้วได้แอ้มน้องเขายัง” ทัพพ์ภูวิศถามเข้าประเด็นทันที“กูเอากันมาเกือบจะสองปีได้แล้วมั้ง” เขาพูดบอกอย่างภาคภูมิใจ เมื่อเพื่อนถามคำถามนี้ออกมา เรื่องแบบนี้มีเหรอที่คนแบบเขาจะปล่อยไว้นานเกินข้ามวัน“ห๊ะ!!! มึงอย่าบอกน่ะว่าเป็นน้องคนนี้คนเดียวมาตลอดเลย?” ทัพพ์ภูวิศอุทานออกมาอย่างเสียงดัง เพราะตกใจในคำตอบของเขา“อืม...” เขาได้แต่พยักหน้ายอมรับความจริง เพราะเล่าบอกขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่่จะต้องปิดบังกันอีก ในเมื่อเพื่อนถามเขาก็แค่ตอบ“โห่ ไอ้เวร! แอบกินเงียบ ๆ อยู่ตั้งนานขนาดนี้ ทำไมไม่แต่งงานมีลูกไปเลยว่ะ” ทัพพ์ภูวิศไม่รู้จะสันหาคำไหนมาพูด จึงได้แต่เอ่ยแซวด้วยคำพูดที่ฟังดูประชดประชัน“ก็ยังเรียนไม่จบ”“หม

  • สัญญาซ่อนเร้น   23 - ครอบครัวรู้ยัง

    ครอบครัวรู้ยังหกเดือนต่อมาการศึกษาของธารารินทร์เดินทางมาถึงปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว และอีกไม่นานเธอก็จะจบการศึกษา และตอนนี้เธอก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทของปุณณธีร์อีกด้วย เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปฝึกงานที่อื่น...ระหว่างที่ฝึกงานในบริษัทของเขา เธอก็บังเอิญได้ยินพนักงานที่บริษัทเล่าขานต่อ ๆ กันมามากมายว่า ตระกูลพัชรเหมรัตน์จะมีงานมงคลเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ ซึ่งเป็นคนแรกของตระกูลอีกด้วยที่จะมีงานวิวาห์“ทำอะไรอยู่เหรอ หอมเชียว” เขาที่เดินเข้ามาหาถามขึ้น และสวมกอดจากทางด้านหลังคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเป็นแม่อยู่ทันทีพักหลังมานี้ หลังจากที่กลับมาจากบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด เขามักจะแสดงปฏิกิริยาอ่อนหวานเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ จนเธออดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขานั้นมีใจให้เธอเข้าแล้ว หรืออาจจะเพราะว่าความสัมพันธ์ใกล้จะจบลงอันนี้เธอก็คาดเดาอะไรไม่ได้“ไข่เจียวหมูสับของโปรดคุณเลย ถอยออกก่อนค่ะน้ำจะล้างมือ” เธอเอ่ยตอบคนที่กำลังยืนกอดเธออยู่ด้านหลัง พร้อมกับบอกให้เขาถอยห่างจากเธอ“ก็ล้างไปสิ”เมื่อทำอะไรคนตีมึนแบบปุณณธีร์ไม่ได้ ธารารินทร์ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนที่จะข

  • สัญญาซ่อนเร้น   22 - เอามาทำไม NC

    เอามาทำไม NCตกเย็น“อะไรของเธอ” ปุณณธีร์ถามขึ้นทันที ที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเห็นหญิงสาวหอบผ้าลงมาจากชั้นสองของบ้าน วางลงข้างตัวเขา“หมอนกับผ้าห่มไงค่ะ” เธอตอบเขาออกไป พร้อมกับทำหน้าตานิ่งเฉยหลังจากที่กลับออกมาจากโรงพยาบาลในช่วงเกือบเที่ยงวัน ธารารินทร์ก็พาเขาไปทานมื้อกลางวัน และซื้อมื้อเย็นมาทานที่บ้านด้วยเสียเลย เพราะอยู่กันแค่สองคน บวกกับที่บ้านไม่มีของสดเหลือติดตู้เย็นเลย แถมเธอก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และคนเป็นแม่ก็ไม่อยู่จึงขี้เกียดเข้าครัวทั้งคู่รับประทานมื้อเย็นเสร็จ เขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัว อาบน้ำอะไรให้เสร็จ โดยที่เขาใช้ห้องน้ำด้านล่าง และเธอก็ใช้ก้องน้ำด้านบน ถึงแม้ว่าที่บ้านของเธอจะไม่มีห้องน้ำส่วนตัว แต่ก็ยังแยกเป็นชั้นบนและชั้นล่างปุณณธีร์ทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนเธอตั้งนาน จนเขามานั่งเล่นโทรศัพท์มืออยู่บนโซฟาฆ่าเวลา เพื่อรอเธอลงมา“รู้แล้ว แต่หอบลงมาทำไม” เขาถามเธอกลับไปด้วยความไม่เข้าใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาตั้งใจจะไม่นอนแยกกับเธออยู่แล้วถึงแม้ว่าถ้าแม่ของเธอไม่นอนโรงพยาบาล เขาก็จะหาข้ออ้างไปนอนกับเธออยู่ดี แต่ตอนนี้อยู่กันแค่สองคน แล้วเธอจะหอบผ้าลงมาทำไมกัน“ก

  • สัญญาซ่อนเร้น   21 - แฟนไอ้น้ำมันเหรอ

    แฟนไอ้น้ำมันเหรอ“ทิพย์” พิมพา พี่สาวของธารทิพย์เอ่ยขึ้นทันที ขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพักพื้นของผู้ป่วยโรงพยาบาลธารทิพย์ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แค่หัวเข่าถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาลคืนหนึ่ง เพื่อรอตรวจเช็คอาการอีกทีในวันพรุ่งนี้“พี่พิมพ์” ธารทิพย์เอ่ยเรียกพี่สาว และมองด้วยความแปลกใจ ที่พี่สาวเธอมา เพราะมั่นใจดีว่าเธอไม่ได้ส่งข่าวบอกแน่ ว่าเกิดอุบัติเหตุ“ป้าพิมพ์ สวัสดีค่ะ” ธารารินทร์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวของผู้เป็นแม่ ซึ่งก็คือป้าของเธอนั้นเอง“สวัสดีจ้ะ ไปอยู่กรุงเทพสวยขึ้นเยอะเลย แล้วนี่...” พิมพายิ้มรับ แล้วไม่ลืมที่จะเอ่ยแซว พร้อมกับมีคำถามเกิดขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าห้องนี้มีชายหนุ่มอยู่ด้วย“สวัสดีครับ” ปุณณธีร์ที่รู้หน้าที่เขาก็ยกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทันทีโดยที่ไม่ต้องมีใครคอยบอกสอนเลยกับเรื่องแบบนี้ ถึงเขาจะเป็นคนเย็นชาเข้ากับคนอื่นยาก แต่การอ่อนน้อมเคารพผู้ใหญ่เขาก็รู้จักการะเทศะอยู่แล้ว“สวัสดีจ้ะ เป็นแฟนไอ้น้ำมันเหรอ” พิมพาพูดโต้ง ๆ ขึ้นมาทันทีตามที่คิด เพราะเธอคิดว่าคงไม่ใช่คนอื่นคนไกลแน่ ที่จะมาอยู่ที่นี่ได้อ หากไม่ใช่คนสำคัญของหลานสาว

  • สัญญาซ่อนเร้น   20 - ผมเป็น...

    ผมเป็น...รุ่งเช้า“น้ำ...” เสียงเจ้าบ้านเอ่ยเรียกชื่อลูกสาวดังขึ้นราวกับว่ามีคำถามมากมายที่อยากจะถาม เมื่อเห็นว่าการกลับมาบ้านในครั้งนี้ของลูกสาวนั้น ไม่ได้มาคนเดียว“สวัสดีครับ ผมชื่อธาม เป็นเอ่อ...” เขารีบยกมือขึ้นไหว้คนตรงหน้าทันที เมื่อเห็นว่ามีสายตาจ้องมองมาที่เขาอย่างจับผิด“เขาเป็นนายจ้างของน้ำเองจ้ะแม่ พอดีน้ำจองตั๋วไม่ได้ แล้วคุณธามเขาก็มีธุระแถวนี้พอดี เลยให้น้ำติดรถมาด้วย และก็อาสามาส่งน้ำถึงที่บ้านนี่แหละแม่...” ธารารินทร์รีบพูดแทรกแก้ตัวกับคนเป็นแม่ของเธอ เพราะกลัวว่าเขาจะพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ แล้วทำให้คนเป็นแม่ไม่สบายใจเอาทั้งคู่เดินทางมาถึงที่หมายในช่วงเช้าพอดี บ้านของธารารินทร์ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย หรือที่เรียกว่าภาคอีสานนั้นเอง ซึ่งคนสวนใหญ่ที่นี่จะประกอบอาชีพทำการเกษตร และใช้ภาษาถิ่นในการสื่อสารเป็นหลัก แต่บางครอบครัวก็ใช้ภาษากลางเหมือนกันครอบครัวของธารารินทร์เองก็ใช้ภาษากลางในการสื่อสารเช่นกัน เธอกับมารดาจะใช้ภาษากลางในการสื่อสารกันตั้งแต่เธอกำเนิด แต่พวกเธอก็ฟังภาษาถิ่นออกและพูดได้“แล้วงานที่คุณจะไปเป็นที่ไหนเหรอพ่อหนุ่ม...” ธารทิพย

  • สัญญาซ่อนเร้น   2 - เริ่มงานใหม่

    เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา

  • สัญญาซ่อนเร้น   1 - ทำงานที่ใหม่

    ทำงานที่ใหม่“น้ำจะไปทำงานในสถานที่แบบนั้นจริง ๆ เหรอ?” เสียงทุ้มเรียบเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าซึ่งมีสถานะเป็นแฟนสาวของตนในตอนนี้ เมื่อเธอมาบอกเขาว่าเธอได้งานทำที่ใหม่แล้ว เอกมนัส หรือ เอก ชายหนุ่มนักศึกษาวัย 20 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ปีที่สอง เขาเป็นชายหนุ่มต่างจังหวัด และเป็นแฟนของหญิงสาวตรงหน้าที่คบ

  • สัญญาซ่อนเร้น   7 - หลับตาทำไม NC

    หลับตาทำไม NC“อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน” เขาจ้องมองใบหน้าสวยพร้อมกับเอ่ยบอกกับเธอทันทีที่ถอนริมฝีปากออกจากการปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเจ๋อ“ค่ะ คุณถ่ายวิดีโอไว้เป็นหลักฐานก็ได้ ว่าตอนนี้น้ำพะ...” เธอพยักหน้าให้เขาและกำลังจะเอ่ยรับปากเขาออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยจบคนเหนือร่างก้มลงมาจูบประกบ

  • สัญญาซ่อนเร้น   6 - อาการแปลก ๆ

    อาการแปลก ๆเธอสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แถมยังเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่ได้ลิ้มสัมผัสรสของแอลกอฮอล์แบบจริงจังในครั้งแรกของชีวิตเธอ“อี๋ ขม...” เธอทำหน้าขยะแขยงขึ้นมาทันที ที่ได้ลิ้มรสของแอลกอฮอล์ เพราะว่ามันขมมากกว่าอะไรจนเธอออกร้อนไปทั่วทั้งปาก“ก็แหง่ล่ะ ใครเขาชงเหล้ากันแบบนี้ละ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status