เข้าสู่ระบบ
“อะ แดกเข้าไป แล้วดูผู้ชายบนเวทีโน่น จะได้ลืมไอ้เหี้ยนั่นซะ”
นี่คือเสียงของไอวี่ เพื่อนสาวสองที่กำลังยื่นแก้วน้ำสีอำพันให้กับคนจิตใจบอบช้ำจากการถูกคนรักหักหลัง
และคนที่ยื่นมือออกไปรับแก้วเหล้ามากระดกดื่มรวดเดียวหมดอย่างไม่รู้สึกขมคอ ก็คือ
มายู เมธนัญ เดอคามีย์ นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ ปี 3 ทายาทนักธุรกิจพันล้านในเครือ D.C.M Group ลูกสาวของแม่พระพายกับพ่อมาคัส มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ พ่อเป็นประธานบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายชิ้นส่วนและอุปกรณ์ยานยนต์
สาวสวยดีกรีดาวคณะ ดวงตากลมโตที่เคยสดใส ทว่าวันนี้ใบหน้าและแววตาของเธอกลับฉายแต่ความหม่นหมอง ผิดกับลุคคุณหนูผู้มีความมั่นใจในตัวเอง จึงถูกเพื่อนชวนมาเที่ยวสถานบันเทิงแห่งนี้เป็นครั้งแรก
และไอ้เหี้ยที่ถูกพูดถึง ก็คือแฟนเก่าสารเลวของเธอนั่นเอง
“อ๊าย… อีสโนว์ อีเชอรีน มึงดูเบอร์แปดนั่น ขาว ตี๋ น่าเจี๊ยะมากเลยอะ” แววตาของไอวี่เปล่งประกายเมื่อจ้องมองหนุ่มหล่อบนเวที
“กูว่าเบอร์สองหล่อกว่า” และนี่ก็เป็นเสียงของเชอรีน
และตามมาด้วยเสียงของสโนว์ “แต่กูว่าเบอร์หก”
“อ๊าย… ไม่ไหวแล้วค่า คนนี้กูต้องได้ อีชะนีทั้งสอง ฝากดูเพื่อนมึงด้วย กูขอประมูลแข่งก่อน” ไอวี่ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดเมื่อหนุ่มหล่อหมายเลขแปดกำลังได้รับความสนใจ
เพื่อนสนิทของมายูมีด้วยกันสามคน สโนว์กับเชอรีนเป็นหญิงแท้ ใบหน้าสวยคนละแบบ ส่วนไอวี่ เดิมทีมันชื่อว่าไอซ์ ร่างเป็นชาย แต่ใจเป็นหญิง ดีที่ว่ามีใบหน้าหวาน บวกกับผมยาวสลวยม้วนลอนใหญ่ ศัลยกรรมเสริมหน้าอกมาเรียบร้อยแล้ว ทว่ายังไม่ได้แปลงเพศ คนทั่วไปมองผิวเผินก็ยังมองไม่ออกว่าเป็นสาวประเภทสอง
และสถานที่ที่พวกเธอนั่งดื่มกันอยู่นั้น ก็คือ The Bliss P Club
บาร์โฮสต์ขึ้นชื่อเรื่องหนุ่มหล่อ เอาใจเก่ง เหมาะสำหรับหญิงสาวอารมณ์เปลี่ยว อยากหาคนคลายเหงา พวกเขาพร้อมให้บริการอย่างถึงอกถึงใจ
ด้านหน้าเป็นศูนย์รวมหนุ่มโฮสต์หมายเลขต่าง ๆ ซึ่งกำลังก้าวเดินลงมาจากชั้นสอง เหยียบบันไดทีละขั้นลงมากลางเวทีเพื่ออวดโฉมหน้าอันหล่อเหลา ริมฝีปากคลี่ยิ้มกระชากใจ เรียกเสียงฮือฮาของนักท่องราตรี ที่ออกมาหาความสุขและความบันเทิงให้กับตัวเอง
มายูจับแก้วเหล้าจรดริมฝีปากสีเชอร์รี กลืนน้ำเมาลงคอหลายอึก ไม่ได้ให้ความสนใจขณะที่ไอวี่กำลังยกมือแข่งประมูลดริงค์ของหนุ่มหล่อหมายเลขแปดกับโต๊ะอื่น ๆ อยู่
คืนนี้ตั้งใจออกมาเมาเพื่อลืมแฟนเก่า เธอจะทำให้เขาเห็นว่าตัดผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งไปจากชีวิต ก็ไม่ได้ทำให้เธอใจสลายจนไม่เป็นอันกินอันนอน แม้สภาพจิตใจจะไม่ได้ร่าเริงเหมือนเดิม แต่เธอก็จะไม่แสดงออกว่ากำลังจมอยู่กับความทุกข์ ด้วยการร้องห่มร้องไห้เหมือนกับขาดเขาไม่ได้
“ขอแสดงความยินดีกับโต๊ะหมายเลขเจ็ดด้วยครับ ปิดประมูลหนุ่มหล่อหมายเลขแปด สามร้อยห้าสิบดริงค์”
“อ๊าย… อ๊าย…” ไอวี่แสดงความดีอกดีใจอย่างออกนอกหน้า และเสียงนั้นก็พลอยทำให้มายูหลุดขำจนลืมความเศร้าไปชั่วขณะ
โต๊ะของเธอมีหนุ่มโฮสต์มานั่งด้วยอีกคน ทำให้บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป โดยเฉพาะนังสาวสองที่ทั้งกอดทั้งลูบ ให้สมกับเงินหลายบาทที่เสียไปในค่ำคืนนี้
หนุ่มหล่อบนเวทีเริ่มลดไปทีละคนสองคน จากหมายเลขทั้งหมด มีเพียงหมายเลขหนึ่งที่ยังไม่ปรากฏตัว
ในช่วงกลางดึกเสียงดนตรีก็ดังกระหึ่มพร้อมกับแสงสี เรียกความสนใจขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นพิธีกรก็ประกาศออกไมค์
“ต่อจากนี้ทุกท่านจะได้พบกับหนุ่มหล่อตัวท็อปของเดอะบลิสพีคลับ ขอเสียงปรบมือให้กับหมายเลขหนึ่ง น้องโปรดครับ”
“กรี๊ด…”
“อ๊าย…”
เสียงกรี๊ดกร๊าดของบรรดาหญิงสาวน้อยใหญ่กลบเสียงดนตรีแทบมิด ขณะที่เสียงบรรเลงเงียบลง ก็ได้ยินเสียงรองเท้าหนังดังกระทบกับบันไดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
มายูถูกเสียงนี้กระตุ้นอย่างน่าประหลาดใจ ดวงตากลมจดจ้องตรงบันไดที่มุ่งลงสู่เวทีขนาดใหญ่ แสงไฟสาดส่องไปยังคนที่กำลังเดินลงมาอย่างมีออร่า แต่ที่น่าแปลกคือข้อมือของเขา ไม่มีหมายเลขติดเหมือนคนอื่น ๆ
หนุ่มโฮสต์ที่ยืนอยู่บนเวทีก่อนหน้านี้ มีใบหน้าร่าเริง เล่นหูเล่นตากับแขก ทว่าเขาคนนี้ดูนิ่งขรึม มือข้างหนึ่งถือแก้วเหล้า มืออีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่แม้แต่จะคลี่ยิ้มสักนิด แต่กลับสะกดสายตาของผู้ชมได้เป็นอย่างดี และตอนนี้ดวงตาคู่คมของโปรดกำลังมองมายังโต๊ะหมายเลขเจ็ดราวกับล็อกเป้าหมาย
“อีชะนี หนุ่มคนนี้มองมาที่พวกเราจ้า… อ๊าย ตัวท็อปซะด้วย”
ไอวี่เอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะไล่สายตามองตามหนุ่มหล่อหมายเลขหนึ่ง ว่าเขามองใครกันแน่
“กูว่าเค้ามองมึง” สโนว์หันมองมายู
“บ้าน่ะ นั่งอยู่กันตั้งหลายคน จะมองกูคนเดียวได้ไง”
“กูก็ว่ามองมึงนะ ไม่ได้มองพวกกูสองคน ยิ่งอีไอวี่นี่ตัดออกไปเลย” เชอรีนเอ่ยอย่างมั่นใจ
“ทำไมต้องตัดกูด้วยฮะ”
“ก็มึงมีคนนั่งด้วยแล้ว อีกอย่างมายูก็สวยกว่ามึงตั้งเยอะ ถ้าให้เลือกมอง กูว่ามองมายูดีกว่า ฮ่าฮ่าฮ่า” เชอรีนโต้กลับ พลางส่งเสียงหัวเราะขำเพื่อนสาวสองที่กำลังเบะปากมองบน
ริมฝีปากสวยของมายูกระตุกยิ้มเล็กน้อย ถึงจะถูกคนที่ชื่อโปรดมองก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะไม่ว่าจะไปที่ไหน ใบหน้าสวยของเธอมักจะเป็นที่จับจ้องของหนุ่ม ๆ อยู่แล้ว
มายูละสายตาจากเพื่อน จับแก้วเหล้ามายกขึ้นดื่มทำเป็นไม่สนใจหนุ่มโฮสต์ตัวท็อป ทว่าตอนวางแก้วลงบนโต๊ะ ดวงตากลมกลับเผลอมองไปยังคนที่ยืนอยู่บนเวทีอย่างไม่รู้ตัว และครั้งนี้ก็สบเข้ากับดวงตาคู่คมที่จ้องมาที่เธอเพียงผู้เดียว
ไม่กี่วินาทีต่อมา ไอวี่ก็ส่งข้อความมาอีก ราวกับตั้งตารอคอยว่าเมื่อไหร่จะติดต่อมายูได้ไอวี่คนสวย: อีดอก อ่านแล้วทำไมไม่ตอบ กะเทยอยากรู้ค่าาามายูใช้ปลายนิ้วแตะลงบนหน้าจอสี่เหลี่ยมของโทรศัพท์เครื่องหรู เมื่อแป้นพิมพ์ปรากฏขึ้น จึงพิมพ์ข้อความตอบกลับMAYU: อยากรู้เรื่อง?ไอวี่คนสวย: @Snow @Cherreen มามุงเร็ว เพื่อนของพวกมึงยังมีชีวิตอยู่ไอวี่คนสวย: ก็เรื่องมึงกับโฮสต์ตัวท็อปยังไงล่ะSnow: รอแถลงCherreen: เล่ามาไอวี่คนสวย: ถามจริง อึ๊บกันรึยังมายูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก จะให้ยอมรับออกไปตรง ๆ ก็ยังไงอยู่ ขนาดแฟนเก่าคบมาเป็นปี ยังไม่เคยนอนร่วมเตียงเลยสักครั้ง แล้วนี่เขาเป็นใคร เป็นแค่คนที่ทำงานในบาร์โฮสต์ แต่เธอดันพลาดไปมีความสัมพันธ์อันเร่าร้อนด้วยเมื่อคืนหญิงสาวถอนหายใจด้วยความผิดหวังในตัวเอง ที่ปล่อยตัวให้หนุ่มแปลกหน้ามาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไป และคิดว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้MAYU: บ้าป่าว กูไม่ใช่มึงนะอีไอวี่Snow: เมื่อคืนไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอMAYU: อืมCherreen: แล้วท
“อ้าขากว้าง ๆ แล้วอย่าเกร็ง ผมรับรองว่าถ้าผ่านเข้าไปได้ คุณจะลืมความเจ็บปวดทั้งหมด แล้วมีความสุขไปด้วยกัน”น้ำเสียงทุ้มพลันทำให้เธออ่อนระทวยราวกับต้องมนต์สะกด มายูอ้าขาทั้งสองข้างออกกว้าง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนจนเกิดรอยยับยู่ยี่ ขบเม้มริมฝีปากอย่างลืมตัว และไม่นานลำกายใหญ่ก็แทรกเข้าไปในช่องคับแคบจนสุดลำโปรดโน้มตัวไปด้านหน้า มือทั้งสองข้างวางบนที่นอนดันแขนขึ้น เริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกอย่างเชื่องช้า รอให้น้ำสีใสชโลมถุงป้องกันจนเคลื่อนตัวได้คล่อง เขาก็ออกแรงเร่งจังหวะถี่รัว“อึก” มายูกัดกรามแน่น พยายามข่มกลั้นไม่ให้เปล่งเสียงน่าอายออกมา แม้ว่าจะหักห้ามใจไม่ไหวแล้วก็ตามเธอกำลังสัมผัสกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้รับมาก่อน แม้แต่แฟนคนแรกก็ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ด้วยกัน เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลาแต่ตอนนี้เธอกำลังรับบทผู้หญิงใจง่าย และกำลังมีความสัมพันธ์อันเร่าร้อนไปกับคนแปลกหน้า“อ่า… บอกชื่อผมหน่อยได้ไหมครับ” เขาถามเสียงพร่า“ไม่จำเป็นต้องรู้ อึก อ๊ะ”มือเล็กรีบยกขึ้นปิดปากเมื่อเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มายูรู้สึกเขินอาย
โปรดส่งสายตายากจะคาดเดาสบตาหญิงสาว เธอเหมือนตกอยู่ในภวังค์ไปครู่หนึ่ง อกข้างซ้ายก็พลันเต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่วินาทีนั้นในหัวของมายูก็ปรากฏความคิด จะผิดมากไหมถ้าเธออยากปล่อยตัวปล่อยใจ ทำอะไรที่มันเกินเลยกับคนแปลกหน้า แถมอีกฝ่ายยังหล่อเหลาจนทำใจเธอสั่นไหวอย่างน่าประหลาดใจวินาทีที่เธอเริ่มรู้สึกตัว มือหนาก็ทาบอยู่บนพวงแก้มแดงก่ำเนื่องจากฤทธิ์ของน้ำเมา นิ้วโป้งของเขาเกลี่ยริมฝีปากสวยอวบอิ่มอย่างเบามือ มายูลอบกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ช้อนดวงตามองใบหน้าหล่อที่เลื่อนเข้ามาใกล้และไม่คิดเลยว่าเธอจะนั่งนิ่งให้คนแปลกหน้าเลื่อนริมฝีปากหยักเข้ามาประกบกับริมฝีปากของตัวเองโดยไม่คิดจะผลักเขาออก และด้วยความเมาเธอจึงไม่อาจต่อต้านความรู้สึกสับสน ที่มาพร้อมกับการกระทำของคนที่อยู่ตรงหน้าได้ริมฝีปากหยักบดเบียดริมฝีปากของมายูอย่างอ่อนโยน พลันทำให้อกข้างซ้ายเต้นรัว เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบแสนหวานโปรดแทรกลิ้นอุ่นเข้าไปในโพลงปากของสาวสวยที่เผยอเปิดรับอย่างลืมตัว ตวัดปลายลิ้นกวาดต้อนน้ำหวานกลืนลงคอ หยอกล้อกับลิ้นเล็กที่ดูไม่ประสามือหนารั้งท้ายทอยคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ บดจูบริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อนเมื่ออีกฝ่ายเริ
ปัจจุบัน“ห้าร้อยดริงค์”ในขณะที่สาว ๆ โต๊ะอื่นแข่งประมูลหนุ่มโฮสต์ที่ชื่อโปรดอย่างไม่มีใครยอมใคร มายูก็ยกมือขึ้นประมูลด้วยจำนวนดริงค์ที่ห่างจากคนก่อนหน้ามากพอสมควร พลันทำให้ถูกแสงไฟสาดส่อง ผู้คนในร้านต่างหันมาจับจ้องสาวสวยกระเป๋าหนักอย่างพร้อมเพรียง“ผีอะไรเข้าสิงมึงเนี่ย”เชอรีนเบิกตากว้างอย่างตกใจ ไม่คิดว่าคนที่เพิ่งมาเที่ยวสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก จะกล้าเปย์หนุ่มหล่อบนเวที ทั้งที่ผ่านมามายูไม่เคยสนใจชายใดเลย นอกจากแฟนหนุ่มที่เพิ่งเลิกลากันไป“ก็ผีอยากเอาชนะยังไงล่ะ”สโนว์สังเกตว่าริษากำลังปั่นให้มายูประมูลสูงขึ้น แต่ทว่าเงินเพียงเท่านี้ไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งของเพื่อนร่วงหรอก“มันต้องอย่างนี้สิ มึงอย่าไปยอมอีริษยานั่น” ไอวี่แสดงออกว่าเห็นด้วยเป็นอย่างมากงานนี้มายูก็ไม่คิดจะยอมแพ้ให้กับนังแพศยานั่นเช่นเดียวกัน อยากได้หนุ่มโฮสต์ตัวท็อปคนนี้มากนักหรือ อย่างนั้นเธอก็จะประมูลตัดหน้า แย่งเขามาเป็นของเธอให้ได้“มีใครจะประมูลมากกว่านี้อีกไหมครับ ห้าร้อยดริงค์ครั้งที่หนึ่ง ห้าร้อยดริงค์ครั้งที่…”“เจ็ดร้อยดริงค์”ริษาประมูลเพิ่มอีก ทว่างบในกระเป๋ามีจำกัดจึงทำได้แค่หยุดเพียงเท่านั้น แม้จะร
เขาอยากอยู่ห้องพักหรู ๆ เพื่อความสะดวกสบาย เธอก็เป็นคนจ่ายเงินซื้อคอนโดห้องนี้ให้ รถของตัวเองก็มอบให้อีกฝ่ายเอาไว้ใช้งาน ส่วนเธอต้องอาศัยรถของเพื่อนไปเรียน บางวันก็เรียกรถทางแอปพลิเคชัน อาทิตย์หนึ่งเขาจะมารับมาส่งแค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไรแต่ดูสิ่งที่เขาตอบแทนเธอสิ มันไม่ใช่ความรัก แต่คือการนอกกายนอกใจเพทายรู้ดีว่ามายูเป็นลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เขาจึงไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปแยกพวกเธอไม่ให้ตบตีกัน ขณะที่ไม่ได้อยู่ในความสนใจก็รีบคว้ากางเกงขึ้นมาสวมใส่ปกปิดลำท่อนที่ยังไม่ได้ระบายน้ำ ก็ดันมาถูกจับได้คาหนังคาเขาเสียก่อนมายูลงโทษผู้หญิงหน้าด้านจนเจ็บฝ่ามือ จึงยอมปล่อยแล้วก้าวลงจากเตียง“ฮึก พี่เพทาย นังบ้านี่มันทำริษาเจ็บไปหมดเลยค่ะ”ริษาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว ยกมือขึ้นทาบแก้มที่เต็มไปด้วยรอยช้ำ มุมปากมีเลือดซึมออกมา ส่งเสียงอ้อนแฟนคนอื่นทันที ราวกับว่าบทลงโทษที่ได้รับเมื่อครู่ ไม่สามารถปลุกสมองในส่วนคิดวิเคราะห์ในเรื่องชั่วดีให้ทำงานขึ้นมาได้เลยสักนิด“รีบเข้าไปดูชู้รักของพี่สิ”“ดูแลตัวเองไปก่อน” เพทายเอ่ยกับริษา ก่อนจะรีบเดินตามหลังแฟนของตนออกไปนอกห้
เขาคือ โปรด ปรีชาวิชญ์ โกศลวิวัฒน์สกุล นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปี 4 หนุ่มหล่อผู้เป็นเจ้าของบาร์โฮสต์ The Bliss P Club ลูกชายนักการเมืองชื่อดัง แม่เป็นเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจห้างสรรพสินค้า ซึ่งมีมากถึง 20 สาขาทั่วประเทศก่อนหน้านี้โปรดยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องทำงานบนชั้นสาม มือหนาถือแก้วเหล้า ทอดสายตามองลงมายังชั้นล่างเพื่อสำรวจความเรียบร้อยอย่างเช่นทุกวัน ทว่ากลับสะดุดตากับแขกโต๊ะเจ็ด ที่นั่งอยู่ด้วยกันสี่คน และเธอคนนั้น คือคนที่ทำให้เขาเผลอมองได้เป็นเวลานานราวกับถูกมนต์สะกดเธอดูผิดปกติเมื่อเทียบกับนักท่องราตรีคนอื่น ๆ ที่ดูมีชีวิตชีวาเมื่อหนุ่มโฮสต์ปรากฏตัว ทว่าเธอกลับนั่งนิ่ง มีเพียงน้ำเมาที่มอบความสุขในคืนนี้ได้ใบหน้าสวยของเธอชวนมองเป็นอย่างมาก ทว่าแววตากลับเศร้าชวนให้ค้นหาถึงสาเหตุ และคืนนี้หนุ่มโฮสต์ตัวท็อปหมายเลขหนึ่งได้ขอลาหยุดงานพอดี โปรดจึงสวมรอยลงมารับหน้าที่นี้แทน“น้องโปรดเป็นตัวท็อปเบอร์หนึ่งของร้าน หน้าตาหล่อเหลา หุ่นดี และเอาใจเก่งแบบนี้ เราจะเริ่มประมูลกันที่สองร้อยดริงค์ มีใครให้มากกว่าสองร้อยดริงค์ไหมครับ”พิธีกรเริ่มเปิดการประมูล บรรดาหญิงส







