LOGINShare
4 น่าสงสาร
publish date:
2026-03-23 15:13:39วันต่อมา บ้านยุพาวรรณ
สองแม่ลูกเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว เมื่อเห็นเจ้าของบ้านนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่างก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง/สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง” “นั่งสิ” เจ้าของบ้านเอ่ยออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนที่สองแม่ลูกจะนั่งลงบนโซฟาหรู จากนั้นคนเป็นเจ้าหนี้จึงเอ่ยขึ้นทันที “ไหนล่ะเงิน เอาเงินมาด้วยหรือเปล่าล่ะ” “คุณผู้หญิงคะ คืออย่างนี้ค่ะ…” กมลรัตน์พูดไม่ทันจบ ยุพาวรรณที่รู้ทันจึงเอ่ยขัดขึ้นทันที “ถ้าเธอจะมาขอโอกาสจากฉันอีก ฉันจะไม่ให้เธอแล้ว” “ได้โปรดเถอะนะคะคุณผู้หญิง อย่ายึดบ้านของดิฉันเลยค่ะ ฉันมีสมบัติอยู่แค่ชิ้นเดียวก็คือบ้านหลังนั้น ฉันอยากเก็บเอาไว้ให้ลูกได้อยู่ค่ะ” คนเป็นลูกหนี้ทิ้งตัวคุกเข่าต่อหน้าเจ้าหนี้แล้วพูดขอร้องอ้อนวอน “ถ้าเธออยากเก็บบ้านหลังนั้นไว้ให้ลูกเธอ แล้วเธอไปเล่นการพนันทำไม” ยุพาวรรณที่รู้มาก่อนแล้วว่าคนตรงหน้าเข้าบ่อนการพนันทุกวัน จึงพูดออกไป “คุณผู้หญิงรู้?” กมลรัตน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อคนเป็นเจ้าหนี้รู้ว่าตัวเองเข้าบ่อนการพนันทุกวัน ส่วนใบชาที่เพิ่งรู้ว่าแม่ของตัวเองเล่นการพนันก็ถึงกับอึ้งพร้อมกับพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “แม่เล่นการพนัน?” ยุพาวรรณหันไปมองใบชาที่มีสีหน้าอึ้งกับเรื่องที่เพิ่งรู้ว่าแม่ตัวเองเล่นการพนัน จึงเอ่ยถามกมลรัตน์ที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า “นี่ลูกของเธอไม่รู้หรอกเหรอว่าเธอติดการพนัน” “ดิฉันไม่เคยบอกให้ลูกรู้ค่ะว่าเล่นการพนัน เพราะดิฉันกลัวว่าลูกจะรู้สึกไม่สบายใจ” “แล้วการที่ลูกของเธอเพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าเธอเล่นการพนันจนบ้านกำลังจะถูกยึด แล้วเธอคิดเหรอว่าลูกของเธอจะสบายใจ” “…” กมลรัตน์หันมองลูกสาวที่นั่งข้างๆด้วยสีหน้ารู้สึกผิดที่ทำให้ลูกต้องมาไม่สบายใจกับสิ่งที่ตัวเองหลงผิดไป ใบชามองตาของแม่จึงรู้ว่าแม่รู้สึกผิดจริงๆ ก่อนที่เธอจะถอนหายใจเบาๆแล้วยกมือประนมขึ้นกลางอกพลางหันไปพูดกับคนเป็นเจ้าหน้าหนี้ที่ดูน่าเกรงขามด้วยความขอโอกาสและขอร้อง “คุณผู้หญิงคะ ต่อไปนี้ใบชาจะรับผิดชอบจ่ายหนี้ทุกบาททุกสตางค์ให้แม่เองค่ะ ใบชาขอโอกาสจากคุณผู้หญิงอีกสักครั้งเถอะนะคะ อย่าเพิ่งยึดบ้านของพวกเราเลยนะคะ” “แล้วเธอทำงานอะไรล่ะ” “ใบชาเพิ่งเรียนจบค่ะ ยังไม่มีงานทำ แต่หลังจากนี้ใบชาจะหางานและจะผ่อนหนี้ให้คุณผู้หญิงทุกเดือนเลยค่ะ แต่ใบชาอยากจะขอร้องคุณผู้หญิง ว่าอย่าคิดดอกเบี้ยเพิ่มอีกจะได้ไหมคะ ขอให้ยอดหนี้หยุดอยู่ที่ห้าแสนห้าจะได้ไหมคะ” เธอพูดอย่างขอความเห็นใจด้วยใบหน้าที่น่าสงสาร ยุพาวรรณที่รู้สึกเห็นใจใบชาจึงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และพูดออกไป “ได้ ฉันจะให้เธอทำงานใช้หนี้ก็แล้วกัน” ใบชาและกมลรัตน์ยิ้มกว้างอย่างดีใจสุดขีด ก่อนที่ใบชาจะเอ่ยขึ้น “ใบชาขอขอบคุณคุณผู้หญิงมากๆนะคะที่เมตตาใบชากับแม่” แล้วตามด้วยกมลรัตน์ที่เอ่ยออกไปด้วยสีหน้าดีใจ “ดิฉันต้องขอขอบคุณคุณผู้หญิงมากนะคะที่ให้โอกาสดิฉันกับลูกได้อยู่ที่บ้านหลังนั้นต่อ” “ต่อไปเธอยังจะเล่นการพนันอีกไหม” ยุพาวรรณถามกมลรัตน์ด้วยน้ำเสียงกดดัน “ต่อไปนี้ดิฉันจะเลิกเข้าบ่อนอย่างเด็ดขาดแล้วค่ะ แล้วจะตั้งใจขายกล้วยทอดอย่างเดียวค่ะ” กมลรัตน์พูดอย่างจริงจัง “คิดได้ก็ดีแล้ว ต่อไปลูกของเธอจะได้ไม่ต้องมาลำบากเพราะเธออีก” คนเป็นเจ้าหนี้สั่งสอนลูกหนี้ “ขอบพระคุณค่ะคุณผู้หญิง” แล้วยุพาวรรณก็หันไปพูดกับใบชา “ส่วนเธอที่อยากทำงานปลดหนี้ให้แม่ เธอไม่ต้องไปหางานที่ไหนให้เสียเวลาหรอก เพราะฉันมีงานให้เธอทำเพื่อล้างหนี้ งานที่ฉันจะให้เธอทำคือฉันจะให้เธอไปเป็นแม่บ้านที่บ้านของลูกชายฉันสองปี พอครบสองปีฉันจะโอนโฉนดบ้านกลับคืนให้” “ได้ค่ะคุณผู้หญิง” ใบชารับคำอย่างเต็มใจ “ฉันจะให้เงินเธอเอาไว้ใช้จ่ายเรื่องส่วนตัวเดือนละสามพันบาท” “ใบชาขอขอบคุณคุณผู้หญิงมากนะคะ” เธอยกมือไหว้ผู้เป็นเจ้าหนี้อย่างอ่อนน้อมพลางคิดว่าถึงแม้ว่าแม่ของเธอจะติดค้างหนี้ แต่ผู้เป็นเจ้าหนี้ก็ยังมีใจเมตตาให้เงินเธออีกตั้งสามพันบาทต่อเดือน “งั้นเอาเป็นว่าพรุ่งนี้เธอจะต้องย้ายไปอยู่บ้านของลูกชายฉัน” “ได้ค่ะคุณผู้หญิง” ใบชารับคำ ก่อนที่กมลรัตน์จะเอ่ยขึ้น “ดิฉันขอขอบคุณคุณผู้หญิงมากๆนะคะที่เมตตาพวกเราสองแม่ลูก ถ้าอย่างนั้นวันนี้ดิฉันต้องขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” สองแม่ลูกยกมือไหว้เจ้าของบ้าน จากนั้นจึงพากันออกจากบ้านหลังใหญ่โอ่อ่าและหรูหราไปขึ้นรถแท็กซี่และกลับบ้านไปด้วยความสบายอกสบายใจเมื่อคิดว่าบ้านหลังนั้นที่เคยอยู่มาหลายสิบปีจะยังคงอยู่ต่อไป
Latest chapter
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 26 ความรู้สึกตรงกัน NC18+ (จบ)
หลายอาทิตย์ต่อมารวมเวลาแปดเดือนแล้วที่ใบชามาอยู่บ้านของเจคอบ ห้าเดือนแรกเธอทำหน้าที่เป็นแม่บ้านของเขา ส่วนอีกสามเดือนหลังเธอทำหน้าที่ใช้หนี้ด้วยวิธีนั้น ส่วนมีอาก็ลาออกจากบริษัทของเจคอบไปแล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อนบ้านยุพาวรรณวันนี้เจคอบพาใบชามาหาแม่ที่บ้าน เมื่อทั้งสองนั่งกันเรียบร้อยแล้ว ยุพาวรรณก็เอ่ยถามคนเป็นลูกชายขึ้นพลางหันไปมองใบชาที่นั่งข้างลูกของตัวเองพร้อมส่งรอยยิ้มบางๆ ใบชาก็ส่งยิ้มอ่อนๆให้ท่านด้วยเช่นกัน“ลูกมีเรื่องอะไรจะคุยกับแม่หรือเปล่า” ยุพาวรรณที่พอจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรถามออกไป“ผมจะมาขอโฉนดบ้านของใบชาครับ”“ใบชายังทำงานไม่ครบสองปีตามสัญญาเลยนะลูก” ยุพาวรรณพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ทว่าแฝงไว้ด้วยความหยอกล้อ“คือ…ผมยกหนี้นั้นให้ใบชาไปแล้วครับ”“ทำไมลูกถึงยกหนี้ให้ใบชาง่ายๆแบบนั้นล่ะ ตั้งห้าแสนนะลูก ใบชาได้ทำงานแค่แปดเดือนเอง” ยุพาวรรณยังแกล้งพูดหยอกเย้าลูกชายต่อ“ผมกับใบชา…” เขามีท่าทีกระอักกระอ่วนถ้าจะบอกแม่ว่าตอนนี้เขากับใบชาไม่ได้เป็นเจ้าหนี้กับลูกหนี้กันแล้ว แต่เป็นผัวเมียกันมาหลายเดือนแล้ว“อย่ามัวแต่อ้ำอึ้งสิลูก อยากพูดอะไรก็พูด” ยุพาวรรณเอ่ยพร้อมอมยิ้มนึกเอ็นดูคนเป็
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 25 เพราะมีเธอ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปในขณะที่ใบชาแต่งตัวอยู่ในห้องนอนอยู่นั้น เจคอบก็เปิดประตูเข้ามาแล้วพูดออกไป“เก็บเสื้อผ้าของเธอเข้าไปไว้ในห้องของฉัน”“ทำไมล่ะคะ” เธอขมวดคิ้วงุนงงกับคำสั่งของเขา“ต่อไปนี้เธอจะต้องนอนในห้องของฉัน”“ใบชานอนห้องนี้ก็ดีอยู่แล้วค่ะ”“ห้องฉันมันจะใหญ่กว่าห้องนี้”“แต่ห้องนี้ก็ไม่ได้เล็กนะคะ”“เก็บเสื้อผ้าย้ายไปนอนห้องของฉัน แล้วห้ามถามอะไรมาก”“ค่ะ” จากนั้นใบชาก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้ ทันใดนั้นเธอก็คิดไปถึงแฟนของเขาแล้วหันไปพูดกับเขาด้วยสีหน้ามีความกังวล“คุณเจคอบคะ แล้วเวลาที่คุณมีอามานอนค้างที่นี่ ถ้าเขาเห็นเสื้อผ้าของใบชาอยู่ในห้องของคุณล่ะคะ”“เธอก็เห็นไม่ใช่เหรอว่ามีอาไม่เข้ามาที่นี่เป็นเดือนแล้ว”“แล้วถ้าเกิดว่าเขามาล่ะคะ”“ถ้าเกิดว่ามีอามา ค่อยว่ากันอีกที แต่วันนี้เธอต้องเก็บเสื้อผ้าไปไว้ในห้องของฉันก่อน”“ค่ะ” เธอรับคำแล้วหันมาเก็บเสื้อผ้า จากนั้นจึงเอาไปเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าในห้องนอนของเขาที่มีขนาดใหญ่กว่าห้องที่เธอนอนเป็นเท่าตัวเมื่อใบชานำเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว เจคอบก็เปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วบอกเธอ“วันนี้เราออกไปกินข้าวนอกบ้านดีกว่านะ”“อย่าเลยค่ะ” เธอ
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 24 ลุกไหวหรือเปล่า NC18+
บ้านเจคอบเมื่อทั้งสองกลับมาถึงบ้านก็พากันขึ้นชั้นบน เจคอบเข้าไปอาบน้ำในห้องนอนของตัวเอง ส่วนใบชาก็เข้าห้องนอนของตัวเองไปอาบน้ำเช่นกันเวลาต่อมาเมื่อเจคอบสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เข้ามาในห้องของใบชาทันทีจึงเห็นว่าเธอใส่ชุดนอนเสร็จพอดี“จะใส่ทำไม เดี๋ยวก็ต้องถอด” เขาเอ่ยพลางเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ยืนอยู่ แขนหนารั้งร่างบางเข้าเบียดกับหน้าท้องของเขา จากนั้นจึงจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอ ก่อนจะถอดของตัวเองจนเรือนร่างเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่เจคอบประคองใบหน้าสวยแล้วก้มลงหอมแก้มขาวทั้งสองข้างอย่างนุ่มนวลจนทำเอาใบชาใจเต้นโครมครามและรู้สึกหวั่นไหวกับสัมผัสที่อ่อนโยนนั้น ชายหนุ่มผละจากแก้มขาวแล้วจูบริมฝีปากนุ่มพลางขบเม้มและกัดเบาๆที่ริมฝีปากล่าง ก่อนจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากอย่างดูดดื่มจนได้ยินเสียงความเฉอะแฉะของหยาดน้ำลายดังออกมาอย่างชัดเจนจ๊วบมือของเขาผละจากแก้มขาวลงมาโอบแผ่นหลังบาง อีกข้างหนึ่งเลื่อนลงมาบีบเคล้นสองเต้าอวบอัด ในขณะที่ริมฝีปากก็จูบแลกลิ้นกันอย่างร้อนแรงหลังจากที่ทั้งสองห่างหายเรื่องอย่างว่ามาสามวันร่างสูงผละฝ่ามือจากสองเต้ากลมกลึงแล้วเลื่อนลงมาจับท่อนเอ็นที่แข็งข
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 23 เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ
ตอนเย็นเมื่อถึงเวลาที่ใบชารู้ว่าเจคอบกลับมาจากบริษัทแล้ว เธอก็ส่งข้อความไปหาเขาใบชา : ใบชากลับมานอนบ้านสองคืนนะคะเจคอบ : อืมเมื่อเห็นเขาพิมพ์ตอบกลับมาสั้นๆ ใบชาก็ปิดหน้าจอมือถือก่อนที่ไต้ฝุ่นจะโทรเข้ามาRrrr!“ฮัลโหล”(ใบชาพรุ่งนี้ตอนเที่ยงพี่จะไปรับออกมากินข้าวนะ ได้ออกมาหรือเปล่า)“ได้ออกไปค่ะ วันนี้ใบชามานอนที่บ้าน พรุ่งนี้ใบชาจะนั่งรถไปเองค่ะ”(พี่จะให้ใบชานั่งรถออกมาเองได้ไงล่ะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้พี่จะไปรับใบชาที่บ้านก็แล้วกัน)“ได้ค่ะพี่ไต้ฝุ่น”(แค่นี้นะใบชา) จากนั้นไต้ฝุ่นก็กดวางสายด้านเจคอบเมื่อเจคอบอาบน้ำและสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จก็ออกจากห้องของตัวเอง แล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของใบชาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามชายหนุ่มเดินมายืนข้างเตียงที่ผ้าปูถูกดึงจนเรียบตึง เขาจ้องมองอยู่อย่างนั้นพลางคิดไปถึงตอนที่เขากับเธอทำเรื่องนั้นกันบนที่นอนขนาดคิงไซส์นี้ พลันแก่นกายที่อยู่ภายใต้กางเกงก็เริ่มผงาดขึ้นมาจนแข็งเป็นลำ ฝ่ามือหนาจับท่อนเอ็นแล้วกดไว้ให้มันสงบลงพร้อมกับพึมพำออกมาอย่างหงุดหงิด“ทำไมเธอต้องกลับไปนอนบ้านคืนนี้ด้วย”เมื่อคืนเขาหยุดเรื่องนั้นกับเธอหลังจากที่ทำมาหลายคืนติดต่อกัน ซึ่งปก
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 22 เข้ามานอน ไม่ได้จะเอา
ห้องนอนเจคอบเมื่อเจคอบสวมใส่ชุดสูทเสร็จ โทรศัพท์ของเขาก็มีสายโทรเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นไต้ฝุ่นเขาจึงกดรับทันที“มีอะไร”(กูมีเรื่องสงสัยอยากถาม)“มึงสงสัยเรื่องอะไร”(วันนั้นกูเห็นใบชาเดินลงมาจากชั้นบน)“แล้วไง”(มึงให้ใบชาขึ้นไปนอนห้องข้างบนแล้วเหรอ)“อืม”(มึงรู้สึกสงสารน้องเขาแล้วน่ะสิ ถึงให้ขึ้นไปนอนข้างบน)“แม่กูอยากให้เขาขึ้นไปนอนข้างบนด้วย กูก็เลยไม่อยากขัดใจแม่”(จริงดิ)“อืม”(มึงไม่ได้คิดอะไรกับใบชาใช่ไหม)“ใครจะไปคิดแบบนั้นกับลูกหนี้ ที่สำคัญแฟนกูก็มี”(กูจะเชื่อมึงก็แล้วกัน กูหวังว่ามึงคงไม่แอบกินลูกหนี้ตัวเองหรอกนะ)“แค่นี้แหละ กูจะรีบไปทำงาน” พูดจบเจคอบก็กดวางสายเพื่อตัดบทสนทนาไม่ให้ไต้ฝุ่นถามอะไรไปมากกว่านี้ จากนั้นจึงลงไปขึ้นรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็วมุ่งหน้าไปยังบริษัทของตัวเองหนึ่งเดือนต่อมาห้องนอนใบชา 10.15 น.เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เจคอบกับใบชามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในฐานะเจ้าหนี้และลูกหนี้“ยังเหลือเวลาอีกสองเดือนแล้วสินะที่เราต้องทำหน้าที่นี้” เมื่อเจคอบออกไปจากห้องนอนของเธอหลังจากที่ได้ร่วมรักกันเสร็จ ร่างเล็กเปลือยเปล่าที่นอนอยู่บนเตียงก็พึมพำออกมาอย่างมี
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 21 ไม่รู้เหรอว่าต้องการอะไร
เมื่อไต้ฝุ่นออกจากบ้านไปแล้ว ใบชาก็ออกจากห้องนั่งเล่นแล้วเดินไปเข้าห้องนอน เธอหยิบผ้าเช็ดตัวไปเข้าห้องน้ำ เมื่ออาบน้ำเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนเมื่อสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จประตูก็ถูกเปิดเข้ามาจากร่างสูงพร้อมกับเอ่ยออกไป“ขึ้นไปนอนข้างบน”“ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็พากันเดินขึ้นชั้นบนไป ใบชาเข้าห้องนอนของตัวเอง ส่วนเขาก็เข้าห้องนอนของตัวเองไปสามวันต่อมาตอนนี้อาการป่วยของใบชาก็หายเป็นปกติแล้วหลังจากที่ป่วยมาสามวันวันนี้ใบชาตื่นตั้งแต่เช้าแล้วล้างหน้าล้างตา จากนั้นจึงลงชั้นล่างเพื่อจะทำงานบ้านอย่างเช่นที่ผ่านมา จึงเห็นว่ามีผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ ใบชานึกสงสัยว่าผู้หญิงตรงหน้านั้นเป็นใครจึงเดินเข้าไปถาม“พี่เป็นใครคะ”“คุณเจคอบให้พี่มาเป็นแม่บ้านค่ะ ต่อไปนี้งานทุกอย่างในบ้านหลังนี้เป็นหน้าที่ของพี่ทั้งหมดค่ะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้ม“พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” ใบชาถามด้วยรอยยิ้มตามประสาเมื่อเห็นว่าอีกคนส่งยิ้มให้เธอ“พี่ชื่อแป๋วค่ะ”“พี่แป๋วจะมาพักที่นี่ด้วยหรือเปล่า”“ไม่หรอก พี่เช่าบ้านอยู่หน้าปากซอยน่ะ”“อ๋อค่ะ”“แล้วน้องล่ะ ชื่ออะไร”“ชื่อใบชาค่ะ”“น้องใบชาเป็นแฟนของคุณเจคอบใช่
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 17 ทำหน้าที่แค่บนเตียง
เจคอบเปิดประตูเข้าไปในห้องของเธอแล้วบอกออกไป“อาบน้ำเสร็จแล้ว เดี๋ยวขึ้นไปพบฉันบนห้องด้วย”“คุณเจคอบจะให้ใบชาทำอะไรเหรอคะ”“เดี๋ยวฉันค่อยบอก”“ค่ะ” จากนั้นร่างสูงก็ออกจากห้องแล้วขึ้นชั้นบนไป ก่อนที่ใบชาจะหยิบผ้าเช็ดตัวและออกไปอาบน้ำเวลาต่อมา 20.25 น.เมื่อใบชาใส่ชุดนอนเสร็จก็สาวเท้าขึ้นชั้นบนไป เธ
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 16 ทำไมถึงไม่บอก
วันต่อมาบ้านเจคอบ ตอนเย็นพรุ่งนี้เป็นวันหยุดงาน วันนี้มีอาจึงมานอนค้างกับเจคอบ เมื่อเจคอบกับมีอาพากันเดินเข้ามาในบ้าน ใบชาที่ทำอาหารเสร็จพอดีออกมาจากในครัว เมื่อเห็นเขามากับแฟนสาว ใบชาก็ชะงักพลางหน้าถอดสีเพราะความรู้สึกไม่สบายใจและรู้สึกผิดต่อแฟนของเขาเมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์คืนนั้นที่เธอพลาดมีอะไ
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 12 เก็บไว้เป็นความลับ
ด้านใบชาRrrr!ในขณะที่ใบชาทานข้าวอยู่นั้นโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็มีเสียงดังขึ้น เธอหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าคนตัวสูงโทรมาจึงมีท่าทีลนลาน ใจเต้นกระหน่ำด้วยความหวั่นวิตก กลัวว่าเขาจะพูดไปถึงเรื่องเมื่อคืน เธอจึงปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้นด้านเจคอบเมื่อโทรไปหลายครั้งแต่เธอไม่รับสายเขาก็ร
สัมพันธ์ลับลูกหนี้ 10 ดูดดื่ม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้ข้อเท้าของใบชาก็หายเป็นปกติแล้ว หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ไต้ฝุ่นจะมาหาเธอเกือบทุกวันในตอนเย็นพร้อมกับซื้อของกินมาฝากเธอทุกครั้งวันนี้ใบชาตื่นขึ้นมาในเวลาตีห้าแล้วจัดการทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง หลังจากหนึ่งอาทิตย์มาแล้วที่เธอไม่ได้ทำ แต่เธอก็เข้าครัวทำอาหารได้ ถึงจะไม่ค่อยคล่อ
You may also like
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน65.7K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด315.3K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น52.9K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C127.6K viewsไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย
กาสะลอง145 viewsคะนึงครวญ
เพลงมีนา39 viewsเด็กในความลับ
Summer_M118 viewsพ่ายเงาเสน่หา
จรสจันทร์59 views
