MasukShare
6 ขู่ทุกวิถีทาง
Tanggal publikasi:
2026-04-13 13:31:45ตอนเย็น
เฟรนด์ที่เดินอยู่บนฟุตบาทในซอยทางเข้าบ้านของภวินทร์ด้วยอาการเหม่อลอย โดยไม่ได้ยินเสียงรถของภวินทร์ที่มาจอดอยู่ข้างฟุตบาทที่เธอเดินอยู่ ภวินทร์ที่เห็นว่าเธอเดินใจลอยโดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ดังนั้นเขาจึงลงจากรถไป "จะเดินใจลอยไปถึงไหน" "..." เฟรนด์ชะงักฝีเท้าแล้วมองไปยังร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสายตาเลื่อนลอย ก่อนจะสาวเท้าเดินต่อไป โดยชายหนุ่มก้าวตามร่างบางไปพร้อมกับเอ่ย "ไปขึ้นรถ" "ไม่ค่ะ" "ถ้าเธอยังเป็นอยู่แบบนี้ งั้นอาทิตย์หน้าเธอก็เตรียมตัวใส่ชุดเจ้าสาวได้เลย เพราะพี่จะเลื่อนการแต่งงานมาเป็นอาทิตย์หน้า" เขาหมั่นไส้กับท่าทีของเธอจึงพูดขู่ไป "พี่อย่ามายุ่งกับเฟรนด์ได้ไหม" "จะไม่ให้พี่ยุ่งกับเธอได้ยังไง ก็ในเมื่ออีกไม่นานเราก็จะเป็นผัวเมียกันแล้ว" "เฟรนด์ไม่ได้ต้องการเป็นเลยซักนิด" "แต่พี่ต้องการ" "ทำไมคะ" "พี่จะได้ไม่ต้องออกไปซื้อกินข้างนอกไง เพราะพี่จะมาทำกับเธอแทน" เขาพูดประชดออกไปเพราะหงุดหงิดที่เธอมีท่าทีรังเกียจเมื่อจะต้องแต่งงานกับเขา "คิดเหรอว่าเฟรนด์จะยอม" "ถึงเธอจะไม่ยอม แต่พี่มีวิธีทำให้เธอยอมพี่ได้ก็แล้วกัน" เขาพูดพลางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า "อย่าฝันอะไรลมๆ แล้งๆไปเลยค่ะ" "แล้วเธอคอยดูก็แล้วกันว่าความฝันลมๆ แล้งๆที่เธอว่าจะเป็นจริงได้ในคืนเข้าหอของเรา" "เฟรนด์จะแยกห้องนอนกับพี่" "คิดเหรอว่าพี่จะโง่ไม่นอนห้องเดียวกับเธอ" "เฟรนด์ไม่เข้าใจค่ะว่าทำไม่พี่จึงอยากแต่งงานกับเฟรนด์นัก" "พี่อยากมีเมีย" "พี่อยากมีเมีย แล้วทำไมพี่ถึงไม่ไปหาคนอื่นล่ะคะ" "พี่อยากได้เธอ พี่ไม่ได้อยากได้คนอื่นมาเป็นเมีย" "แต่เฟรนด์ไม่อยากเป็นเมียพี่ภวินทร์ค่ะ" "แต่เธอต้องเป็น เพราะแม่อยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้ ไหนเธอเคยบอกกับแม่ว่าเธออยากตอบแทนบุญคุณของแม่พี่ไง" "แต่เฟรนด์..." เธอจะพูดว่าไม่ต้องการตอบแทนด้วยวิธีที่จะต้องแต่งงานกับเขา แต่เขาพูดตัดบทขึ้นทันควัน "เธอไม่สามารถที่จะปฏิเสธเรื่องการแต่งงานกับพี่ได้หรอกเฟรนด์ ทำใจยอมรับซะเถอะ" "แล้วกับคนที่พี่ภวินทร์กำลังคบหาดูใจกันอยู่ล่ะคะ" "พี่รู้ว่าแม่ไม่ชอบอิงดาว พี่ก็เลยบอกเลิกเขาแล้ว" เขาเพิ่งบอกเลิกกับอิงดาวเมื่อสองอาทิตย์ก่อน โดยการบอกกับเธอว่า เขากับเธอไม่สามารถที่จะไปต่อกันได้ เขารู้ใจตัวเองดีว่าถึงคบกันต่อไป หัวใจของเขาก็ไม่สามารถที่จะรักเธอได้ "ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิคะ" เธอพูดออกมาด้วยสีหน้ามีความหวัง "ดียังไง" "ที่คุณท่านให้เฟรนด์แต่งงานกับพี่ภวินทร์ก็เพราะว่าคุณท่านไม่อยากให้พี่ภวินทร์คบกับผู้หญิงที่พี่กำลังคบอยู่" "แต่พี่รับปากกับแม่แล้วเมื่อคืนว่าพี่จะแต่งงานกับเธอ ดังนั้นพี่จะไม่กลับคำเด็ดขาด" "ถึงจะกลับคำตอนนี้คุณท่านก็ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ ถ้าคุณท่านรู้ว่าพี่ภวินทร์ไม่ได้คบกับเขาแล้ว คุณท่านก็จะไม่จับเราคลุมถุงชนแน่ค่ะ" เรียวปากบางเอ่ยออกมาพลางลุ้นอยู่ในใจว่าเธอจะไม่ต้องแต่งงานกับเขา "อย่าดีกว่า พี่ไม่อยากพูดกลับไปกลับมาหลายทีน่ะ" "ถ้าพี่ภวินทร์ไม่กล้าพูด งั้นเฟรนด์จะไปบอกคุณท่านเองค่ะ" "ถ้าเธอไปบอกแม่พี่ พี่ก็จะบอกแม่ว่าเธอพูดโกหกเพื่อที่จะไม่ต้องแต่งงานกับพี่ เธอคงรู้นะว่าแม่จะเชื่อใครมากกว่ากัน ระหว่างพี่ที่เป็นลูก กับเธอที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน" เขาขู่ทุกวิถีทางเพื่อให้เธอแต่งงานกับเขา "..." เธอนิ่งเพราะตกอยู่ในภาวะจำยอมที่ไม่สามารถต่อรองได้ "แต่งงานกับพี่ซะเถอะเฟรนด์ อย่าดื้อกับพี่นักเลย ที่แล้วๆมาเธอไม่เคยพูดยากแบบนี้นะ" "ที่ผ่านมามันไม่เหมือนกับตอนนี้นี่คะ การแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญนะคะพี่ภวินทร์ การที่คนเราจะแต่งงานกัน มันต้องเริ่มจากชอบพอกันก่อน แล้วค่อยลองคบกันว่าจะไปกันได้หรือเปล่า" "สิบปีที่ผ่านมาที่เธอมาอยู่บ้านพี่ก็เหมือนกับคบกันแล้วนี่ พี่รู้จักนิสัยเธอดี และเธอก็รู้จักนิสัยพี่ดีว่าพี่เป็นคนยังไง" "แต่เฟรนด์ไม่เคยคิดเกินเลยกับพี่ภวินทร์เลยนะคะ" "เดี๋ยวพออยู่กันไปเธอก็คิดเกินเลยกับพี่เองแหละ" "คงไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ เพราะเฟรนด์ไม่มีวันที่จะคิดเกินเลยกับพี่ภวินทร์เด็ดขาด" "งั้นเหรอ" เรียวปากหยักสวยถามออกไปพลางในใจรู้สึกวูบโหวงเมื่อได้ยินที่เธอพูด "ค่ะ" "งั้นเราก็เข้าบ้านกันเถอะ" "ค่ะ" "เธอก็ไปขึ้นรถด้วยสิ" จากนั้น ทั้งสองก็พากันขึ้นรถไป วันต่อมา ภวินทร์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมายังชั้นล่าง และไปเคาะประตูห้องที่เฟรนด์อยู่ ก๊อก! ก๊อก! และไม่นานประตูก็เปิดออกมา พร้อมกับร่างบางที่ยังอยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นลายการ์ตูน "มีธุระอะไรกับเฟรนด์เหรอคะพี่ภวินทร์ถึงได้มาแต่เช้า" เฟรนด์ที่ผมกำลังชี้ฟูอยู่เพราะรู้สึกตัวตื่นที่เขาเคาะประตูเอ่ยถามร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าห้อง "พี่จะพาเธอไปเลือกชุดแต่งงานกับการ์ดแต่งงาน รีบอาบน้ำแต่งตัวสิ" "ไปตอนเที่ยงไม่ได้เหรอคะ นี่มันยังเช้าอยู่เลย" เธอหาข้ออ้างเพราะไม่อยากไป "ก็ได้ ตอนเที่ยงก็ตอนเที่ยง งั้นพี่จะไปรอที่บ้านนะ" เขาตามใจเธอ ขอแค่ให้เธอบอก เขาก็พร้อมที่จะทำตาม "ค่ะ" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็กลับเข้าบ้านไป ก่อนที่เฟรนด์จะปิดประตูแล้วกลับเข้าห้องไป
Bab terbaru
สามีที่เธอไม่ต้องการ 30 รักแรกพบ NC20+ (จบ)
สามเดือนต่อมา งานมงคลสมรสของภวินทร์กับเฟรนด์ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ทั้งคู่ได้จดทะเบียนสมรสกันอีกครั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยการจดทะเบียนสมรสกันครั้งนี้ได้จดในวันงาน ซึ่งมีนักข่าวจากหลายสำนักมาทำข่าวกัน และตอนนี้ทั้งคู่ก็ย้ายมาอยู่เรือนหอหลังใหม่มีราคาหลายสิบล้านบาท ตอนนี้อายุครรภ์ของเฟรนด์ครบสี่เดือนแล้ว เริ่มมีหน้าท้องนูนๆออกมาให้เห็นแล้ว ว่าที่คุณพ่อก็เห่อลูกที่ยังอยู่ในท้องไม่เบา ไม่ใช่เห่อแต่ลูกอย่างเดียว แต่เห่อแม่ของลูกด้วย "จุ๊บ" เสียงจุ๊บหน้าท้องนูนๆของว่าที่คุณพ่อที่ตอนนี้กำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น และแม่ของลูกก็นั่งอยู่บนโซฟา โดยมือหนาลูบหน้าท้องของเธอไปมาเบาๆ และมืออีกข้างก็กอดเอวของเธอ "ช่วงนี้เฟรนด์ไม่ค่อยแพ้ท้องแล้วใช่ไหม" ใบหน้าหล่อแหงนหน้าถามยังเจ้าของใบหน้าสวยที่นั่งอยู่ "ไม่แพ้แล้วค่ะ ช่วงนี้กินได้เยอะขึ้น" เจ้าของเสียงใสระบายยิ้มหวานก้มลงตอบยังใบหน้าหล่อที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นสวมกอดเอวของเธออยู่ "วันนี้พี่อยากพาเธอไปหาของอร่อยๆกินกัน เธอจะไปไหม" "ไปค่ะ วันนี้เฟรนด์อยากกินไอติมอยู่พอดี" "อย่ากินของหวานเยอะนะครับคุณแม
สามีที่เธอไม่ต้องการ 29 สร้างภาพ
สามวันต่อมา เป็นเวลาสามวันแล้วที่ภวินทร์ไม่เข้าบริษัท เพราะใจคอยแต่ห่วงหาหวังให้เธอกลับมา เขาโทรหาเธอทุกวัน แต่ก็โทรไม่ติด ทั้งส่งข้อความทางไลน์เผื่อว่าเธอจะเปิดอ่าน แต่แล้วก็ไร้วี่แวว ตอนนี้จิตใจของเขาไม่อยู่กับร่องกับรอยเลย เพราะในสมองของเขาคิดแต่เรื่องของเฟรนด์ แต่แล้วอยู่ๆเหมือนมีอะไรมาดลใจทำให้เขาคิดได้ว่า... "หรือว่าเฟรนด์จะกลับบ้าน" เรียวปากหนาพึมพำออกมาพลางในใจรู้สึกมีความหวังขึ้นมา หลังจากที่กลุ้มใจมาแล้วสามวันสามคืน เขาลืมคิดถึงข้อนี้ไปเลย เหมือนกับเส้นผมบังภูเขา ไม่ได้คิดไปว่าเฟรนด์จะกลับบ้าน เนื่องจากเขาคิดเพียงแต่ว่าเธอจะหนีเขาไปไกลจนเขาหาไม่เจอ ทันใดนั้นเขาจึงกดโทรหาผู้เป็นแม่ทันที ตู๊ด~ 'ว่าไงภวินทร์' 'เฟรนด์กลับไปบ้านหรือเปล่าครับ' 'ไม่รู้สิ ตอนนี้แม่ไม่ได้อยู่บ้าน' 'ตอนนี้แม่อยู่ไหน' 'แม่มาปฏิบัติธรรมกับเพื่อนที่ต่างจังหวัดสามสี่วันแล้ว' 'อ๋อครับ' 'ลูกมีปัญหาอะไรกับเฟรนด์หรือเปล่า' 'มีนิดหน่อยครับ' 'มีเรื่องอะไรกันล่ะลูก' 'ผมทำให้เฟรนด์น้อยใจครับ เฟรนด์ก็เลยกลับบ้านโดยไม่บอกผม' 'อ๋อ' 'งั้นแค่นี้นะครับแม่' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรีบแต่งตัวออกไปจ
สามีที่เธอไม่ต้องการ 28 วิตกกังวล
เมื่อเขาออกจากห้องนอนไปแล้ว เฟรนด์ก็หลับต่อไปอีกสองชั่วโมง เมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็ลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างโซซัดโซเซ เพราะทั้งมึนหัวและทั้งคลื่นไส้ เธอนึกภาวนาอยู่ในใจว่าขออย่าให้แพ้ท้องตอนที่เขาอยู่ทีเถอะขอร้อง ทว่ามันก็ไม่ได้ผล ทันทีที่เห็นอ่างล้างหน้าเธอก็โก่งคออาเจียนทันที "อุ๊บ อ๊วก" ร่างสูงที่เข้าห้องนอนมาเมื่อไม่เห็นคนตัวเล็กนอนอยู่บนเตียงจึงมาดูในห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าเธออาเจียนอยู่ พลันมือหนาก็เลื่อนไปลูบแผ่นหลังของเธอเบาๆ และอีกมือรวบผมของเธอเอามาไว้ด้านหลัง เฟรนด์ที่เห็นดังนั้นจึงตกใจเกือบช็อกเมื่อเขามาเห็นตอนเธออาเจียนแบบนี้ ก่อนจะจัดการบ้วนปากแล้วค่อยๆทรงตัวหันมาพูดกับเขา "ออกไปเถอะ เฟรนด์จะอาบน้ำ" "ไปหาหมอนะ" เขาพูดอย่างเป็นห่วงและกังวลเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอซีดมาก "ไม่" "อย่าดื้อได้ไหมเฟรนด์" "ไม่ไป" "ไม่ไปก็ไม่ไป งั้นพี่ออกไปรอข้างนอกนะ" เขาไม่อยากฝืนใจเธอ "..." พยักหน้า จากนั้นเขาจึงออกไปพร้อมกับมีสีหน้าหนักใจไม่น้อยที่เห็นอาการของเธอและเธอยังไม่ยอมไปโรงพยาบาลอีก หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจึงเห็นว่าคนตัวสูงนั่งอยู่บนเตียงนอน โดยหันห
สามีที่เธอไม่ต้องการ 27 พูดไม่ออก
เฟรนด์ที่ตอนนี้รู้สึกพะอืดพะอม แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้ไม่อยากอาเจียนให้เขาเห็น ทว่ามันไม่สามารถที่จะทำได้ตามที่ใจคิดเมื่อความแปรปรวนของร่างกายนั้นไม่สามารถที่จะต้านทานเอาไว้ได้ หญิงสาวรีบลุกออกจากเตียงนอนแล้วเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับล็อกประตูและเปิดก๊อกให้น้ำไหลเพื่อกลบเสียงอาเจียนของเธอ ซ่า! ซ่า! ชายหนุ่มที่เห็นคนตัวเล็กรีบลุกไปจากเตียงนอนเขาก็ลุกตามไปด้วยอย่างร้อนรน "แค่ก แค่ก อ๊วก" เธอโก่งคออาเจียนออกมาจนหน้าดำหน้าแดงในอ่างล้างหน้า ซึ่งเสียงน้ำที่เธอเปิดก็อกทิ้งไว้นั้นทำให้กลบเสียงได้เป็นอย่างดี แม้กระทั่งเสียงของเขาที่เคาะประตูเรียกอยู่ข้างนอกเธอก็ไม่ค่อยได้ยิน แล้วเขาจะได้ยินเสียงที่เธออาเจียนได้ยังไง ก๊อก! ก๊อก! "เฟรนด์เป็นอะไรหรือเปล่า เปิดประตูให้พี่หน่อย" เขาตะโกนเรียกหญิงสาวด้วยอาการตกใจที่อยู่ๆเธอก็ลุกพรวดพราดวิ่งเข้าห้องน้ำมา ชายหนุ่มเคาะประตูรัวๆด้วยความรู้สึกร้อนรน เขาเรียกคนตัวเล็กที่อยู่ข้างในด้วยหัวใจเป็นห่วงไม่น้อย จนกระทั่งเธอเปิดประตูออกมา มือหนาจึงดึงเธอเข้าไปกอดแนบอกอย่างห่วงใย หมับ! "เธอเป็นอะไรบอกพี่ได้ไหมเฟรนด์ อย่าเงียบแบบนี้สิ รู้ไหมว่าพี่เครี
สามีที่เธอไม่ต้องการ 26 ควรถอย
วันต่อมา ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เฟรนด์รู้สึกคลางแคลงใจเรื่องเขากับอิงดาวว่ามันเป็นยังไง เธอยังคงสงสัยว่าเขาทั้งสองคนกลับมาคบกันอีกหรือเปล่าหลังจากที่หย่ากับเธอแล้ว การไปทำงานและกลับจากทำงานพร้อมกันของเขากับอิงดาวทำให้เธอรู้สึกเคลือบแคลงใจมาตลอด วันนี้เธอจึงอยากจะถามเขาให้รู้กันไปเลย เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นอะไรกันแน่ เพราะเท่าที่เธอสังเกตดูเขาจะเอาอกเอาใจอิงดาวเหมือนกับเป็นคู่รักยังไงยังงั้น ติ๊ด แกร็ก เสียงสแกนคีย์การ์ดดังขึ้นพร้อมกับประตูบานใหญ่ที่เปิดเข้ามาโดยคนตัวสูงที่กลับมาจากทำงาน เฟรนด์ที่วันนี้รู้สึกคลื่นไส้จึงกลับจากที่ทำงานก่อนเวลา แล้วนั่งรอชายหนุ่มอยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นว่าเขาเปิดประตูเข้ามา ริมฝีปากสวยจึงคลี่ยิ้มบางๆให้เขา ทว่าสีหน้าของเขาเรียบเฉยเหมือนเดิม เมื่อเห็นเช่นนั้นเธอจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าไม่ควรบอกเรื่องท้องกับเขา "ทำไมวันนี้ถึงกลับมาเร็วล่ะ" เขาถามเธอที่นั่งอยู่ พลางนึกแปลกใจว่าทำไมวันนี้เธอจึงกลับมาก่อนเขา ปกติเขาจะกลับมาก่อนเธอทุกวัน "เฟรนด์รู้สึกปวดหัวค่ะก็เลยขอกลับก่อนเวลา" "ไม่สบายหรือเปล่า" เมื่อได้ยินที่เธอบอกเขาก็รู้สึกเป
สามีที่เธอไม่ต้องการ 25 เฉยชา NC20+
เมื่อทั้งสามเข้ามาภายในงาน เพื่อนของพิมพ์ภรณ์ที่เป็นแม่ของฝ่ายเจ้าสาวก็เอ่ยทักทายขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ชวนกันคุยนั่นคุยนี่ตามประสาเพื่อนที่เคยเรียนคณะเดียวกัน จนกระทั่งแม่เจ้าสาวหันไปเห็นเฟรนด์ที่ยืนข้างลูกชายของเพื่อนอดไม่ได้จึงเอ่ยถามขึ้น "สาวสวยที่มากับเธอใครเหรอ" "ลูกสะใภ้ฉันเองแหละ" "ลูกสะใภ้เธอสวยและน่ารักมากเลยนะ เหมาะสมกับลูกชายเธอราวกับกิ่งทองใบหยกแน่ะ" แม่เจ้าสาวเอ่ยปากชมเฟรนด์ โดยเฟรนด์ที่ได้ยินจึงระบายยิ้มหวานออกมา "ขอบใจเธอมากนะที่ชมลูกสะใภ้ฉัน งั้นฉันเข้าไปในงานก่อนนะ" "ตามสบายเลยนะ" แม่เจ้าสาวเอ่ยตามหลังคนทั้งสามที่เดินเข้าไปภายในงาน ในขณะที่ทั้งสามเดินไปยังโต๊ะที่ว่างอยู่ ภวินทร์ที่ตอนนี้รู้สึกหัวร้อนเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าพวกผู้ชายที่นั่งอยู่ในงานมองมายังคนตัวเล็กอย่างไม่วางตา แล้วแถมยังยิ้มมองเธอตาเป็นมันอีก เมื่อเห็นสายตาของผู้ชายหลายคนที่มองมายังเธอ เขารู้สึกอยากจะพาเธอกลับเสียให้ได้เพราะไม่อยากให้ผู้ชายพวกนั้นมองเธอ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเอาร่างของตัวเองบังร่างเล็กไว้จนกระทั่งไปถึงโต๊ะที่ว่างและจัดการให้เธอนั่ง เขาจึงค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย สามชั่วโม
สามีที่เธอไม่ต้องการ 15 ขาดสิ่งของสำคัญในชีวิตไป
เฟรนด์กลับมาถึงคอนโดด้วยจิตใจห่อเหี่ยวไม่เหมือนกับวันก่อนๆที่เขายังอยู่กับเธอ ตลอดสิบปีที่ผ่านมาเธอจะเห็นหน้าเขาทุกวัน ได้คุยกับเขาทุกวัน แต่นับจากนี้ต่อไปเธอคงไม่ได้เจอเขาทุกวันอีกแล้ว ไม่ได้คุยกับเขาทุกวันอีกแล้ว ตอนนี้เธอรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยว มองไปรอบกายพลันรู้สึกเคว้งคว้าง ความเปล่าเปลี่ยวเข
สามีที่เธอไม่ต้องการ 9 อย่ามาคาดหวัง
วันต่อมาหลังจากที่เมื่อวานเฟรนด์ลางานหนึ่งวัน เพื่อไปจดทะเบียนสมรสที่อำเภอ วันนี้เธอจึงตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปทำงานเธอเปิดประตูออกจากห้องนอนมาก็เห็นว่าคนตัวสูงที่สวมใส่ชุดสูทหรูดูดีเรียบร้อยแล้วนั่งอยู่ เมื่อเห็นเช่นนั้นเธอจึงเอ่ยบอกเขาด้วยสีหน้าปกติ"เฟรนด์ไปทำงานแล้วนะคะพี่ภวินทร์""
สามีที่เธอไม่ต้องการ 8 ไม่มีวันรัก
คอนโดเมื่อทั้งสองคนเข้ามาในคอนโด เฟรนด์ที่ยืนอยู่ข้างคนตัวสูงหันบอกกับเขาไป"เฟรนด์ขอแยกห้องนอนกับพี่ภวินทร์นะคะ""เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะเฟรนด์ จะให้แยกห้องนอนกันได้ยังไง""อย่ามาพูดคำว่าผัวเมียกับเฟรน์นะ เพราะเฟรนด์ไม่ได้ต้องการพี่มาเป็นสามีตั้งแต่แรก เพราะฉะนั้นอย่าพูดคำนั้นออกมาเด็ดขาด เพราะเฟ
สามีที่เธอไม่ต้องการ 1 สำนึกบุญคุณ
ภวินทร์ อายุ 30 ปีเขาอยู่กับแม่ตั้งแต่อายุ18 ปี เพราะพ่อเสียชีวิตจากโรคประจำตัว เป็นเจ้าของกิจการนำเข้ารถหรูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเฟรนด์ อายุ 23 ปีเธอมาอยู่บ้านของเขาตั้งแต่เพิ่งเรียนจบป.6 จนกระทั่งแม่ของเธอเสียชีวิตตอนเธอเรียนจบม.6 พอดี แต่แม่ของเขาให้เธออยู่ต่อ และส่งให้เธอเรียนจนจบ....ตัว
Anda juga akan menyukai
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89142.3K Dibacaขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง131.5K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.9K Dibacaคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.1K Dibacaกามเทพแกล้งรัก
ลูกตุ้มเงิน53 Dibacaถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 48 Dibacaเมียลับที่(ไม่)รัก
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่82 Dibacaเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา177 Dibaca
