Mag-log inShare
6 ขู่ทุกวิถีทาง
Petsa ng paglalathala:
2026-04-13 13:31:45ตอนเย็น
เฟรนด์ที่เดินอยู่บนฟุตบาทในซอยทางเข้าบ้านของภวินทร์ด้วยอาการเหม่อลอย โดยไม่ได้ยินเสียงรถของภวินทร์ที่มาจอดอยู่ข้างฟุตบาทที่เธอเดินอยู่ ภวินทร์ที่เห็นว่าเธอเดินใจลอยโดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ดังนั้นเขาจึงลงจากรถไป "จะเดินใจลอยไปถึงไหน" "..." เฟรนด์ชะงักฝีเท้าแล้วมองไปยังร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสายตาเลื่อนลอย ก่อนจะสาวเท้าเดินต่อไป โดยชายหนุ่มก้าวตามร่างบางไปพร้อมกับเอ่ย "ไปขึ้นรถ" "ไม่ค่ะ" "ถ้าเธอยังเป็นอยู่แบบนี้ งั้นอาทิตย์หน้าเธอก็เตรียมตัวใส่ชุดเจ้าสาวได้เลย เพราะพี่จะเลื่อนการแต่งงานมาเป็นอาทิตย์หน้า" เขาหมั่นไส้กับท่าทีของเธอจึงพูดขู่ไป "พี่อย่ามายุ่งกับเฟรนด์ได้ไหม" "จะไม่ให้พี่ยุ่งกับเธอได้ยังไง ก็ในเมื่ออีกไม่นานเราก็จะเป็นผัวเมียกันแล้ว" "เฟรนด์ไม่ได้ต้องการเป็นเลยซักนิด" "แต่พี่ต้องการ" "ทำไมคะ" "พี่จะได้ไม่ต้องออกไปซื้อกินข้างนอกไง เพราะพี่จะมาทำกับเธอแทน" เขาพูดประชดออกไปเพราะหงุดหงิดที่เธอมีท่าทีรังเกียจเมื่อจะต้องแต่งงานกับเขา "คิดเหรอว่าเฟรนด์จะยอม" "ถึงเธอจะไม่ยอม แต่พี่มีวิธีทำให้เธอยอมพี่ได้ก็แล้วกัน" เขาพูดพลางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า "อย่าฝันอะไรลมๆ แล้งๆไปเลยค่ะ" "แล้วเธอคอยดูก็แล้วกันว่าความฝันลมๆ แล้งๆที่เธอว่าจะเป็นจริงได้ในคืนเข้าหอของเรา" "เฟรนด์จะแยกห้องนอนกับพี่" "คิดเหรอว่าพี่จะโง่ไม่นอนห้องเดียวกับเธอ" "เฟรนด์ไม่เข้าใจค่ะว่าทำไม่พี่จึงอยากแต่งงานกับเฟรนด์นัก" "พี่อยากมีเมีย" "พี่อยากมีเมีย แล้วทำไมพี่ถึงไม่ไปหาคนอื่นล่ะคะ" "พี่อยากได้เธอ พี่ไม่ได้อยากได้คนอื่นมาเป็นเมีย" "แต่เฟรนด์ไม่อยากเป็นเมียพี่ภวินทร์ค่ะ" "แต่เธอต้องเป็น เพราะแม่อยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้ ไหนเธอเคยบอกกับแม่ว่าเธออยากตอบแทนบุญคุณของแม่พี่ไง" "แต่เฟรนด์..." เธอจะพูดว่าไม่ต้องการตอบแทนด้วยวิธีที่จะต้องแต่งงานกับเขา แต่เขาพูดตัดบทขึ้นทันควัน "เธอไม่สามารถที่จะปฏิเสธเรื่องการแต่งงานกับพี่ได้หรอกเฟรนด์ ทำใจยอมรับซะเถอะ" "แล้วกับคนที่พี่ภวินทร์กำลังคบหาดูใจกันอยู่ล่ะคะ" "พี่รู้ว่าแม่ไม่ชอบอิงดาว พี่ก็เลยบอกเลิกเขาแล้ว" เขาเพิ่งบอกเลิกกับอิงดาวเมื่อสองอาทิตย์ก่อน โดยการบอกกับเธอว่า เขากับเธอไม่สามารถที่จะไปต่อกันได้ เขารู้ใจตัวเองดีว่าถึงคบกันต่อไป หัวใจของเขาก็ไม่สามารถที่จะรักเธอได้ "ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิคะ" เธอพูดออกมาด้วยสีหน้ามีความหวัง "ดียังไง" "ที่คุณท่านให้เฟรนด์แต่งงานกับพี่ภวินทร์ก็เพราะว่าคุณท่านไม่อยากให้พี่ภวินทร์คบกับผู้หญิงที่พี่กำลังคบอยู่" "แต่พี่รับปากกับแม่แล้วเมื่อคืนว่าพี่จะแต่งงานกับเธอ ดังนั้นพี่จะไม่กลับคำเด็ดขาด" "ถึงจะกลับคำตอนนี้คุณท่านก็ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ ถ้าคุณท่านรู้ว่าพี่ภวินทร์ไม่ได้คบกับเขาแล้ว คุณท่านก็จะไม่จับเราคลุมถุงชนแน่ค่ะ" เรียวปากบางเอ่ยออกมาพลางลุ้นอยู่ในใจว่าเธอจะไม่ต้องแต่งงานกับเขา "อย่าดีกว่า พี่ไม่อยากพูดกลับไปกลับมาหลายทีน่ะ" "ถ้าพี่ภวินทร์ไม่กล้าพูด งั้นเฟรนด์จะไปบอกคุณท่านเองค่ะ" "ถ้าเธอไปบอกแม่พี่ พี่ก็จะบอกแม่ว่าเธอพูดโกหกเพื่อที่จะไม่ต้องแต่งงานกับพี่ เธอคงรู้นะว่าแม่จะเชื่อใครมากกว่ากัน ระหว่างพี่ที่เป็นลูก กับเธอที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน" เขาขู่ทุกวิถีทางเพื่อให้เธอแต่งงานกับเขา "..." เธอนิ่งเพราะตกอยู่ในภาวะจำยอมที่ไม่สามารถต่อรองได้ "แต่งงานกับพี่ซะเถอะเฟรนด์ อย่าดื้อกับพี่นักเลย ที่แล้วๆมาเธอไม่เคยพูดยากแบบนี้นะ" "ที่ผ่านมามันไม่เหมือนกับตอนนี้นี่คะ การแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญนะคะพี่ภวินทร์ การที่คนเราจะแต่งงานกัน มันต้องเริ่มจากชอบพอกันก่อน แล้วค่อยลองคบกันว่าจะไปกันได้หรือเปล่า" "สิบปีที่ผ่านมาที่เธอมาอยู่บ้านพี่ก็เหมือนกับคบกันแล้วนี่ พี่รู้จักนิสัยเธอดี และเธอก็รู้จักนิสัยพี่ดีว่าพี่เป็นคนยังไง" "แต่เฟรนด์ไม่เคยคิดเกินเลยกับพี่ภวินทร์เลยนะคะ" "เดี๋ยวพออยู่กันไปเธอก็คิดเกินเลยกับพี่เองแหละ" "คงไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ เพราะเฟรนด์ไม่มีวันที่จะคิดเกินเลยกับพี่ภวินทร์เด็ดขาด" "งั้นเหรอ" เรียวปากหยักสวยถามออกไปพลางในใจรู้สึกวูบโหวงเมื่อได้ยินที่เธอพูด "ค่ะ" "งั้นเราก็เข้าบ้านกันเถอะ" "ค่ะ" "เธอก็ไปขึ้นรถด้วยสิ" จากนั้น ทั้งสองก็พากันขึ้นรถไป วันต่อมา ภวินทร์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมายังชั้นล่าง และไปเคาะประตูห้องที่เฟรนด์อยู่ ก๊อก! ก๊อก! และไม่นานประตูก็เปิดออกมา พร้อมกับร่างบางที่ยังอยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นลายการ์ตูน "มีธุระอะไรกับเฟรนด์เหรอคะพี่ภวินทร์ถึงได้มาแต่เช้า" เฟรนด์ที่ผมกำลังชี้ฟูอยู่เพราะรู้สึกตัวตื่นที่เขาเคาะประตูเอ่ยถามร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าห้อง "พี่จะพาเธอไปเลือกชุดแต่งงานกับการ์ดแต่งงาน รีบอาบน้ำแต่งตัวสิ" "ไปตอนเที่ยงไม่ได้เหรอคะ นี่มันยังเช้าอยู่เลย" เธอหาข้ออ้างเพราะไม่อยากไป "ก็ได้ ตอนเที่ยงก็ตอนเที่ยง งั้นพี่จะไปรอที่บ้านนะ" เขาตามใจเธอ ขอแค่ให้เธอบอก เขาก็พร้อมที่จะทำตาม "ค่ะ" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็กลับเข้าบ้านไป ก่อนที่เฟรนด์จะปิดประตูแล้วกลับเข้าห้องไป
Pinakabagong kabanata
สามีที่เธอไม่ต้องการ 30 รักแรกพบ NC20+ (จบ)
สามเดือนต่อมา งานมงคลสมรสของภวินทร์กับเฟรนด์ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ทั้งคู่ได้จดทะเบียนสมรสกันอีกครั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยการจดทะเบียนสมรสกันครั้งนี้ได้จดในวันงาน ซึ่งมีนักข่าวจากหลายสำนักมาทำข่าวกัน และตอนนี้ทั้งคู่ก็ย้ายมาอยู่เรือนหอหลังใหม่มีราคาหลายสิบล้านบาท ตอนนี้อายุครรภ์ของเฟรนด์ครบสี่เดือนแล้ว เริ่มมีหน้าท้องนูนๆออกมาให้เห็นแล้ว ว่าที่คุณพ่อก็เห่อลูกที่ยังอยู่ในท้องไม่เบา ไม่ใช่เห่อแต่ลูกอย่างเดียว แต่เห่อแม่ของลูกด้วย "จุ๊บ" เสียงจุ๊บหน้าท้องนูนๆของว่าที่คุณพ่อที่ตอนนี้กำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น และแม่ของลูกก็นั่งอยู่บนโซฟา โดยมือหนาลูบหน้าท้องของเธอไปมาเบาๆ และมืออีกข้างก็กอดเอวของเธอ "ช่วงนี้เฟรนด์ไม่ค่อยแพ้ท้องแล้วใช่ไหม" ใบหน้าหล่อแหงนหน้าถามยังเจ้าของใบหน้าสวยที่นั่งอยู่ "ไม่แพ้แล้วค่ะ ช่วงนี้กินได้เยอะขึ้น" เจ้าของเสียงใสระบายยิ้มหวานก้มลงตอบยังใบหน้าหล่อที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นสวมกอดเอวของเธออยู่ "วันนี้พี่อยากพาเธอไปหาของอร่อยๆกินกัน เธอจะไปไหม" "ไปค่ะ วันนี้เฟรนด์อยากกินไอติมอยู่พอดี" "อย่ากินของหวานเยอะนะครับคุณแม
สามีที่เธอไม่ต้องการ 29 สร้างภาพ
สามวันต่อมา เป็นเวลาสามวันแล้วที่ภวินทร์ไม่เข้าบริษัท เพราะใจคอยแต่ห่วงหาหวังให้เธอกลับมา เขาโทรหาเธอทุกวัน แต่ก็โทรไม่ติด ทั้งส่งข้อความทางไลน์เผื่อว่าเธอจะเปิดอ่าน แต่แล้วก็ไร้วี่แวว ตอนนี้จิตใจของเขาไม่อยู่กับร่องกับรอยเลย เพราะในสมองของเขาคิดแต่เรื่องของเฟรนด์ แต่แล้วอยู่ๆเหมือนมีอะไรมาดลใจทำให้เขาคิดได้ว่า... "หรือว่าเฟรนด์จะกลับบ้าน" เรียวปากหนาพึมพำออกมาพลางในใจรู้สึกมีความหวังขึ้นมา หลังจากที่กลุ้มใจมาแล้วสามวันสามคืน เขาลืมคิดถึงข้อนี้ไปเลย เหมือนกับเส้นผมบังภูเขา ไม่ได้คิดไปว่าเฟรนด์จะกลับบ้าน เนื่องจากเขาคิดเพียงแต่ว่าเธอจะหนีเขาไปไกลจนเขาหาไม่เจอ ทันใดนั้นเขาจึงกดโทรหาผู้เป็นแม่ทันที ตู๊ด~ 'ว่าไงภวินทร์' 'เฟรนด์กลับไปบ้านหรือเปล่าครับ' 'ไม่รู้สิ ตอนนี้แม่ไม่ได้อยู่บ้าน' 'ตอนนี้แม่อยู่ไหน' 'แม่มาปฏิบัติธรรมกับเพื่อนที่ต่างจังหวัดสามสี่วันแล้ว' 'อ๋อครับ' 'ลูกมีปัญหาอะไรกับเฟรนด์หรือเปล่า' 'มีนิดหน่อยครับ' 'มีเรื่องอะไรกันล่ะลูก' 'ผมทำให้เฟรนด์น้อยใจครับ เฟรนด์ก็เลยกลับบ้านโดยไม่บอกผม' 'อ๋อ' 'งั้นแค่นี้นะครับแม่' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรีบแต่งตัวออกไปจ
สามีที่เธอไม่ต้องการ 28 วิตกกังวล
เมื่อเขาออกจากห้องนอนไปแล้ว เฟรนด์ก็หลับต่อไปอีกสองชั่วโมง เมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็ลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างโซซัดโซเซ เพราะทั้งมึนหัวและทั้งคลื่นไส้ เธอนึกภาวนาอยู่ในใจว่าขออย่าให้แพ้ท้องตอนที่เขาอยู่ทีเถอะขอร้อง ทว่ามันก็ไม่ได้ผล ทันทีที่เห็นอ่างล้างหน้าเธอก็โก่งคออาเจียนทันที "อุ๊บ อ๊วก" ร่างสูงที่เข้าห้องนอนมาเมื่อไม่เห็นคนตัวเล็กนอนอยู่บนเตียงจึงมาดูในห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าเธออาเจียนอยู่ พลันมือหนาก็เลื่อนไปลูบแผ่นหลังของเธอเบาๆ และอีกมือรวบผมของเธอเอามาไว้ด้านหลัง เฟรนด์ที่เห็นดังนั้นจึงตกใจเกือบช็อกเมื่อเขามาเห็นตอนเธออาเจียนแบบนี้ ก่อนจะจัดการบ้วนปากแล้วค่อยๆทรงตัวหันมาพูดกับเขา "ออกไปเถอะ เฟรนด์จะอาบน้ำ" "ไปหาหมอนะ" เขาพูดอย่างเป็นห่วงและกังวลเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอซีดมาก "ไม่" "อย่าดื้อได้ไหมเฟรนด์" "ไม่ไป" "ไม่ไปก็ไม่ไป งั้นพี่ออกไปรอข้างนอกนะ" เขาไม่อยากฝืนใจเธอ "..." พยักหน้า จากนั้นเขาจึงออกไปพร้อมกับมีสีหน้าหนักใจไม่น้อยที่เห็นอาการของเธอและเธอยังไม่ยอมไปโรงพยาบาลอีก หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจึงเห็นว่าคนตัวสูงนั่งอยู่บนเตียงนอน โดยหันห
สามีที่เธอไม่ต้องการ 27 พูดไม่ออก
เฟรนด์ที่ตอนนี้รู้สึกพะอืดพะอม แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้ไม่อยากอาเจียนให้เขาเห็น ทว่ามันไม่สามารถที่จะทำได้ตามที่ใจคิดเมื่อความแปรปรวนของร่างกายนั้นไม่สามารถที่จะต้านทานเอาไว้ได้ หญิงสาวรีบลุกออกจากเตียงนอนแล้วเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับล็อกประตูและเปิดก๊อกให้น้ำไหลเพื่อกลบเสียงอาเจียนของเธอ ซ่า! ซ่า! ชายหนุ่มที่เห็นคนตัวเล็กรีบลุกไปจากเตียงนอนเขาก็ลุกตามไปด้วยอย่างร้อนรน "แค่ก แค่ก อ๊วก" เธอโก่งคออาเจียนออกมาจนหน้าดำหน้าแดงในอ่างล้างหน้า ซึ่งเสียงน้ำที่เธอเปิดก็อกทิ้งไว้นั้นทำให้กลบเสียงได้เป็นอย่างดี แม้กระทั่งเสียงของเขาที่เคาะประตูเรียกอยู่ข้างนอกเธอก็ไม่ค่อยได้ยิน แล้วเขาจะได้ยินเสียงที่เธออาเจียนได้ยังไง ก๊อก! ก๊อก! "เฟรนด์เป็นอะไรหรือเปล่า เปิดประตูให้พี่หน่อย" เขาตะโกนเรียกหญิงสาวด้วยอาการตกใจที่อยู่ๆเธอก็ลุกพรวดพราดวิ่งเข้าห้องน้ำมา ชายหนุ่มเคาะประตูรัวๆด้วยความรู้สึกร้อนรน เขาเรียกคนตัวเล็กที่อยู่ข้างในด้วยหัวใจเป็นห่วงไม่น้อย จนกระทั่งเธอเปิดประตูออกมา มือหนาจึงดึงเธอเข้าไปกอดแนบอกอย่างห่วงใย หมับ! "เธอเป็นอะไรบอกพี่ได้ไหมเฟรนด์ อย่าเงียบแบบนี้สิ รู้ไหมว่าพี่เครี
สามีที่เธอไม่ต้องการ 26 ควรถอย
วันต่อมา ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เฟรนด์รู้สึกคลางแคลงใจเรื่องเขากับอิงดาวว่ามันเป็นยังไง เธอยังคงสงสัยว่าเขาทั้งสองคนกลับมาคบกันอีกหรือเปล่าหลังจากที่หย่ากับเธอแล้ว การไปทำงานและกลับจากทำงานพร้อมกันของเขากับอิงดาวทำให้เธอรู้สึกเคลือบแคลงใจมาตลอด วันนี้เธอจึงอยากจะถามเขาให้รู้กันไปเลย เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นอะไรกันแน่ เพราะเท่าที่เธอสังเกตดูเขาจะเอาอกเอาใจอิงดาวเหมือนกับเป็นคู่รักยังไงยังงั้น ติ๊ด แกร็ก เสียงสแกนคีย์การ์ดดังขึ้นพร้อมกับประตูบานใหญ่ที่เปิดเข้ามาโดยคนตัวสูงที่กลับมาจากทำงาน เฟรนด์ที่วันนี้รู้สึกคลื่นไส้จึงกลับจากที่ทำงานก่อนเวลา แล้วนั่งรอชายหนุ่มอยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นว่าเขาเปิดประตูเข้ามา ริมฝีปากสวยจึงคลี่ยิ้มบางๆให้เขา ทว่าสีหน้าของเขาเรียบเฉยเหมือนเดิม เมื่อเห็นเช่นนั้นเธอจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าไม่ควรบอกเรื่องท้องกับเขา "ทำไมวันนี้ถึงกลับมาเร็วล่ะ" เขาถามเธอที่นั่งอยู่ พลางนึกแปลกใจว่าทำไมวันนี้เธอจึงกลับมาก่อนเขา ปกติเขาจะกลับมาก่อนเธอทุกวัน "เฟรนด์รู้สึกปวดหัวค่ะก็เลยขอกลับก่อนเวลา" "ไม่สบายหรือเปล่า" เมื่อได้ยินที่เธอบอกเขาก็รู้สึกเป
สามีที่เธอไม่ต้องการ 25 เฉยชา NC20+
เมื่อทั้งสามเข้ามาภายในงาน เพื่อนของพิมพ์ภรณ์ที่เป็นแม่ของฝ่ายเจ้าสาวก็เอ่ยทักทายขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ชวนกันคุยนั่นคุยนี่ตามประสาเพื่อนที่เคยเรียนคณะเดียวกัน จนกระทั่งแม่เจ้าสาวหันไปเห็นเฟรนด์ที่ยืนข้างลูกชายของเพื่อนอดไม่ได้จึงเอ่ยถามขึ้น "สาวสวยที่มากับเธอใครเหรอ" "ลูกสะใภ้ฉันเองแหละ" "ลูกสะใภ้เธอสวยและน่ารักมากเลยนะ เหมาะสมกับลูกชายเธอราวกับกิ่งทองใบหยกแน่ะ" แม่เจ้าสาวเอ่ยปากชมเฟรนด์ โดยเฟรนด์ที่ได้ยินจึงระบายยิ้มหวานออกมา "ขอบใจเธอมากนะที่ชมลูกสะใภ้ฉัน งั้นฉันเข้าไปในงานก่อนนะ" "ตามสบายเลยนะ" แม่เจ้าสาวเอ่ยตามหลังคนทั้งสามที่เดินเข้าไปภายในงาน ในขณะที่ทั้งสามเดินไปยังโต๊ะที่ว่างอยู่ ภวินทร์ที่ตอนนี้รู้สึกหัวร้อนเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าพวกผู้ชายที่นั่งอยู่ในงานมองมายังคนตัวเล็กอย่างไม่วางตา แล้วแถมยังยิ้มมองเธอตาเป็นมันอีก เมื่อเห็นสายตาของผู้ชายหลายคนที่มองมายังเธอ เขารู้สึกอยากจะพาเธอกลับเสียให้ได้เพราะไม่อยากให้ผู้ชายพวกนั้นมองเธอ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเอาร่างของตัวเองบังร่างเล็กไว้จนกระทั่งไปถึงโต๊ะที่ว่างและจัดการให้เธอนั่ง เขาจึงค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย สามชั่วโม
สามีที่เธอไม่ต้องการ 15 ขาดสิ่งของสำคัญในชีวิตไป
เฟรนด์กลับมาถึงคอนโดด้วยจิตใจห่อเหี่ยวไม่เหมือนกับวันก่อนๆที่เขายังอยู่กับเธอ ตลอดสิบปีที่ผ่านมาเธอจะเห็นหน้าเขาทุกวัน ได้คุยกับเขาทุกวัน แต่นับจากนี้ต่อไปเธอคงไม่ได้เจอเขาทุกวันอีกแล้ว ไม่ได้คุยกับเขาทุกวันอีกแล้ว ตอนนี้เธอรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยว มองไปรอบกายพลันรู้สึกเคว้งคว้าง ความเปล่าเปลี่ยวเข
สามีที่เธอไม่ต้องการ 9 อย่ามาคาดหวัง
วันต่อมาหลังจากที่เมื่อวานเฟรนด์ลางานหนึ่งวัน เพื่อไปจดทะเบียนสมรสที่อำเภอ วันนี้เธอจึงตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปทำงานเธอเปิดประตูออกจากห้องนอนมาก็เห็นว่าคนตัวสูงที่สวมใส่ชุดสูทหรูดูดีเรียบร้อยแล้วนั่งอยู่ เมื่อเห็นเช่นนั้นเธอจึงเอ่ยบอกเขาด้วยสีหน้าปกติ"เฟรนด์ไปทำงานแล้วนะคะพี่ภวินทร์""
สามีที่เธอไม่ต้องการ 8 ไม่มีวันรัก
คอนโดเมื่อทั้งสองคนเข้ามาในคอนโด เฟรนด์ที่ยืนอยู่ข้างคนตัวสูงหันบอกกับเขาไป"เฟรนด์ขอแยกห้องนอนกับพี่ภวินทร์นะคะ""เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะเฟรนด์ จะให้แยกห้องนอนกันได้ยังไง""อย่ามาพูดคำว่าผัวเมียกับเฟรน์นะ เพราะเฟรนด์ไม่ได้ต้องการพี่มาเป็นสามีตั้งแต่แรก เพราะฉะนั้นอย่าพูดคำนั้นออกมาเด็ดขาด เพราะเฟ
สามีที่เธอไม่ต้องการ 7 เปลี่ยนป็นคนละคน
ตอนเที่ยงเฟรนด์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็ออกมาหาเขาที่รออยู่ในบ้าน จึงเห็นว่าเขานั่งคุยอยู่กับคุณท่านในห้องรับแขก เมื่อภวินทร์เห็นเธอเข้ามาจึงหันบอกกับพิมพ์ภรณ์ที่นั่งอยู่"ผมพาเฟรนด์ไปเลือกชุดแต่งงานก่อนนะครับแม่""ไปเถอะลูก" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินไปหาคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้วยสีหน้าหม่น
Maaari mong magustuhan
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.5K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.9K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat209.3K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.2K viewsระเริงชู้
ภัสสพิชชา70 viewsอัลฟ่าอาร์เธอร์ เธอเป็นของฉัน
Desire steve43 viewsบอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก
ฮาเร รา93 viewsคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม119 views
