ตอนที่ 2 ปลุกจนตื่น

มือเล็กของจ้าวอันเล่อค่อยๆ จับแก่นกายของรูปปั้นช้าๆ จากนั้นก็ลองบีบเบาๆ แล้วรูดขึ้นรูดลงตามที่เคยเห็นนางกำนัลทำให้เสด็จพี่ของตนเอง

ไม่นานนักแก่นกายในมือก็เริ่มขยายตัวจนฝ่ามือที่เล็กของนางกำแทบไม่มิด ด้วยความอยากลองเพิ่ม สตรีจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดทำความสะอาด เมื่อคิดว่าสะอาดดีแล้ว จ้าวอันเล่อก็ก้มหน้าเข้าไปใกล้แล้วแลบลิ้นเลียอย่างระมัดระวัง

ยังไม่มีบุรุษจริงอยู่ข้างกาย ลองกับรูปปั้นสักหน่อยจะเป็นอะไรไป

สตรีน้อยลองผิดลองถูก อมแก่นกายเข้าไปในโพรงปาก รูดขึ้นลงด้วยท่าทางเงอะงะ แต่สักพักก็เริ่มทำได้จนคล่อง ทั้งมือและปากเคลื่อนไหวขึ้นลงสัมพันธ์กัน สุดท้ายแก่นกายของรูปปั้นก็ขยายจนคับปาก

........

หลิวเจินหลง เจ้าสำนักหย่งผิง ชายหนุ่มรูปงามประหนึ่งเทพเซียน ผู้ซึ่งไม่ผู้ใดทราบอายุที่แท้จริง เขาปลีกตัวจากสำนักมาฝึกวิชาอยู่ยงคงกระพันบนภูเขาที่ห่างไกลจากสำนัก

ใช้เวลาเกือบปีในการเนรมิตถ้ำจนมีขนาดใหญ่โต มีแสงสว่างราวกับกลางวันตลอดเวลา มีทะเลสาบน้ำใส และมีแท่นฝึกวิชาจำนวนมาก เผื่อต่อไปเขาอาจจะอนุญาตให้ศิษย์ที่มีฝีมือในสำนักหรือศิษย์ที่มีคุณงามความดีมาใช้ถ้ำแห่งนี้ในการฝึกฝนวิชา เขาคิดอย่างภาคภูมิใจก่อนจะนั่งสมาธิโดยปิดประสาทรับรู้ทั้งหมด

เมื่อเข้าสู่ระยะท้ายของการฝึกวิชานี้ ร่างกายก็จะเริ่มแข็งคล้ายกับหิน ลมหายใจก็จะแผ่วเบาจนไม่สามารถรับรู้ได้ คล้ายกับรูปปั้นโดยสมบูรณ์ ตีรันฟันแทงไม่เข้า และอีกไม่นานก็จะสำเร็จวิชานี้

‘เกิดสิ่งใดขึ้น’

หลิวเจินหลงที่ฝึกวิชาอยู่เริ่มรู้สึกว่าร่างกายเกิดความผิดปกติ ประสาทสัมผัสบางบริเวณของร่างกายกลับมีความรู้สึกขึ้นมา โดยเฉพาะบริเวณใจกลางร่างกายของตนเอง

เขาพยายามข่มความรู้สึกแล้วฝึกวิชาต่อ แต่ยิ่งข่มความรู้สึก กลับรู้สึกว่าร่างกายยิ่งร้อนผ่าวและร้อนมากขึ้นราวกับถูกเปลวไฟอันร้อนแรงแผดเผา

‘ข้าจะธาตุไฟเข้าแทรกหรือนี่’

เขาครุ่นคิดหาวิธีแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยความวิตกกังวล

........

จ้าวอันเล่อเมื่อเห็นว่าแก่นกายของรูปปั้นตั้งโด่ขึ้น นางก็ไม่ลังเลใจที่จะลองขั้นต่อไป สตรีถอดชุดที่ตนเองสวมใส่ออกจนหมด จากนั้นก็นั่งคร่อมบริเวณท่อนล่างกำยำของรูปปั้น มือเรียวจับแก่นกายใหญ่ให้เอนลงเพื่อให้ลำของแก่นกายนั้นพาดผ่านด้านนอกเนินเนื้อของตนตั้งแต่ติ่งเกสรจนถึงปากโพรงหวาน

เมื่อจัดร่างกายของตนจนดี สตรีก็ขยับบั้นเอวถูแก่นกายที่ใหญ่โตให้แนบชิดกับกลีบเนื้อของตน

เมื่อเริ่มรู้สึกเสียวขึ้น จ้าวอันเล่อก็ยิ่งเร่งจังหวะเร็วขึ้นพร้อมทั้งกดน้ำหนักลงให้กลีบเนื้ออ้าออกจนแก่นกายใหญ่ถูกับปากโพรงรักและเสียดสีกับเกสรหวานจนน้ำใสเริ่มไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

“อื้อ ดีจัง ขนาดไม่ได้ใส่เข้าไปยังรู้สึกดีขนาดนี้ ถ้าเอาเข้าไปข้างในจะเข้าได้ไหมเนี่ย”

สตรีหลับตาพริ้มพลางพูดสิ่งที่คิดออกมาโดยไม่อายปาก นางขยับเอว มือทั้งสองยกขึ้นมาขยำหน้าอกหน้าใจ แล้วสูดปากครางออกมาด้วยความพึงพอใจ

........

‘บัดซบ หรือมีผู้ใดมาขัดขวางการฝึกของข้า ตายเสียเถอะ’

หลิวเจินหลงเมื่อรู้สึกว่าธาตุไฟจะเข้าแทรกสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจหยุดการฝึกทันทีทันใด และเริ่มเปิดประสาทสัมผัสเพื่อจะมาจัดการจอมวายร้ายที่เข้ามารบกวนเขา

นัยน์ตาหงส์ลืมขึ้นเห็นสตรีรูปร่างอรชรอ่อนแอ้นแก้ผ้าเปลือยเปล่ากำลังนั่งคร่อมร่างของเขาอยู่ หนำซ้ำนางยังขยับเอวให้เนื้อนิ่มถูกับกายแกร่งของตนไปมา เขามองนางหลับตาแล้วอ้าปากส่งเสียงครางด้วยความสนใจ จากนั้นนัยน์ตาหงส์ก็เลื่อนระดับลงมาดูยอดถันสีชมพูที่ถูกนิ้วเรียวเล็กบีบเค้นจนเป็นเม็ดติ่งแข็งนูน

‘นางเป็นใครกันถึงเข้ามาในนี้ได้ แต่ดูแล้วไม่น่าจะเป็นผู้ร้าย แต่เป็นโจรล่าสวาทเสียมากกว่า’

บุรุษนอนนิ่งให้สตรีโยกเอวจนส่วนหัวหยักของเขาเริ่มมุดปากโพรงหวานตื้นๆ แล้วก็หลุดออก พอแหย่เข้าไปอีกครั้งก็หลุดออก

‘ถูๆ แหย่ๆ แบบนี้นางตั้งใจแกล้งข้าให้เสียวจนตายใช่หรือไม่’

บุรุษเม้มริมฝีปากบาง ยกมือหนาขึ้นจับเอวบางของสตรีโดยที่นางไม่ทันตั้งตัว เมื่อหัวหยักแหย่ปากโพรงหวานที่มีน้ำชุ่มฉ่ำเขาก็จับเอวสตรียกขึ้นแล้วกระแทกลงมาเพื่อให้แก่นกายของตนมุดเข้าโพรงนุ่มให้ลึกขึ้น

“โอ้ย”

สตรีเมื่อถูกท่อนเอ็นแกร่งตอกเข้าร่างก็ร้องด้วยความตกใจ มันทั้งแข็งทั้งเจ็บทั้งลึก แต่ถึงอย่างนั้นก็เข้าได้เพียงแค่หนึ่งในสามส่วนเท่านั้น

บุรุษไม่รอให้สตรีดิ้นเพื่อหนีจากการถูกตอก เขากระแทกเอวสอบของตนสวนขึ้นพร้อมกับจับสะโพกของสตรีให้กระแทกลงอีกสองสามครั้ง ลำเอ็นอันใหญ่โตของเขาก็มุดเข้าไปจนมิด

“อืม” เขาส่งเสียงครางจากลำคอด้วยความพึงพอใจ ภายในโพรงที่ฉ่ำน้ำอันคับแคบนี้ทั้งอุ่นและนุ่มเหมาะกับการแช่ตัวของแก่นกายเขามาก

ถึงตอนนี้ยังฝึกวิชาไม่สำเร็จแต่ก็ถือว่าไม่ขาดทุนที่ตื่นขึ้นมา

ช่วงที่แช่ค้างสักพักเพื่อให้โพรงนุ่มปรับตัวให้เข้ากับความใหญ่โตของบุรุษ จ้าวอันเล่อก็ลืมตามองเขา

‘หล่อมาก เสด็จพ่อทั้งสามยังไม่หล่อถึงขนาดนี้’ นางจ้องมองใบหน้าเขาด้วยความลุ่มหลงจนลืมความเจ็บปวดด้านล่าง

"มองข้าเช่นนี้ อยากได้มากกว่านี้ใช่หรือไม่"

หลิวเจินหลงพูดพลางจับร่างอวบอิ่มให้พลิกตัวลงนอน ส่วนเขาขยับร่างกำยำมาอยู่ข้างบนแทน โดยที่ยังแช่แก่นกายให้อยู่ในโพรงนุ่มนั้น

เมื่อจัดแจงให้อยู่ในท่าที่สบาย ดวงตาหงส์ก็มองเต้านมอวบไล่ลงมามองหน้าท้องที่แบนราบ สุดท้ายมองจุดที่เชื่อมระหว่างตัวเขากับนาง เห็นกลีบเนื้ออูมห่อหุ้มท่อนเอ็นของตนอย่างมิดชิด เขาจึงขยับเอวสอบแล้วมองดูท่อนลำยาวใหญ่เคลื่อนเข้าออกด้วยความพึงพอใจ

ไม่ได้เห็นภาพแบบนี้มานานมากแล้ว ไม่รู้ว่าหลายสิบปีหรือเกือบร้อยปี นานเสียจนเขาก็ลืมความรู้สึกของการกระแทกร่องอุ่นว่าสุขสมเพียงใด

ยิ่งเขากระแทกร่องรักที สตรีใต้ร่างก็ส่งเสียงหวานที ยิ่งทำให้บุรุษยกยิ้มลำพองใจ

จ้าวอันเล่อเมื่อถูกท่อนเอ็นใหญ่กระแทกเข้าร่าง นางก็เหมือนจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง รับรู้เพียงความคับแน่นที่ถูกยัดและครูดเข้าออกช่องทางรักเท่านั้น มันทั้งร้อนทั้งแน่นและเสียวไปทั่วทั้งร่าง นางส่งเสียงครางตามสัญชาตญาณอย่างไม่อาย

มันรู้สึกแบบนี้นี่เอง รู้สึกดีแบบนี้นี่เอง

สตรีดึงมือหนาของเขาให้มาจับหน้าอกของตน บุรุษก็ยกมือขึ้นมาจับหน้าอกที่เต็มมือนั้นแล้วบีบคลึงเคล้นพร้อมกับใช้นิ้วมือทั้งหมุนวนรอบจุกและบีบเล่นอย่างเพลิดเพลิน

เมื่อถูกกระแทกซ้ำๆ ถี่ๆ และแรงๆ หลายครั้ง ร่างอวบอิ่มของจ้าวอันเล่อก็เริ่มสั่นเกร็ง โพรงฉ่ำนุ่มบีบตัวตอดรัดท่อนกายแกร่งจนทำให้หลิวเจินหลงครางออกมาอย่างลืมตัว

“เยี่ยม” เขาเอ่ยชมพร้อมกับกระแทกเน้นๆ อีกไม่กี่ครั้งหัวหยักก็พ่นน้ำรักขาวขุ่นออกมาจนล้นและไหลออกมาเลอะหน้าขาหญิงสาว

นางเป็นสตรีคนแรกในรอบหลายปีที่ทำให้เขาเบาสบายตัวแบบนี้ และเป็นคนแรกที่ทำให้เขาหลั่งเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เขาแตกเนื้อหนุ่ม

จ้าวอันเล่อนอนแผ่บนแท่นหินอย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างกายยังคงเสียวซ่านและท่อนล่างยังคงรู้สึกกระตุกตอดรัดไม่ยอมหยุด

คิดไม่ถึงว่าการเสร็จสุขสมจะเป็นแบบนี้ ไม่แปลกใจเลยที่เสด็จแม่มีสวามีตั้งสามคน

นางคิดแล้วก็มองบุรุษตรงหน้า ในใจรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก นางไม่จำเป็นต้องมีบุรุษหลายคน ขอแค่มีบุรุษผู้นี้คนเดียวก็เพียงพอ