ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย

ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย

last updateDernière mise à jour : 2025-12-30
Langue: Thai
goodnovel12goodnovel
10
4 Notes. 4 commentaires
71Chapitres
4.8KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคน เมื่อมีหัวหน้าที่เข้มแข็งอย่างซิ่วอิง ก็ไม่หวาดกลัวต่อโชคชะตาที่โหดร้าย เด็กน้อยแค่9ขวบแล้วอย่างไร พวกข้าก็มีความสามารถ

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่1 จุดเริ่มต้น

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres

commentaires

walanดี
walanดี
ให้กำลังใจไรท์น๊าค๊า
2026-01-15 15:49:23
1
1
walanดี
walanดี
ตื่นเต้นเนื้อเรื่องน่ารักเพลิดเพลินหายเครียดถ้าไม่อัพเดทคงเครียดหนัก
2026-01-15 15:48:45
2
1
walanดี
walanดี
อัพเดทมากๆๆนะคะจะได้ต่อเนื่องค่ะ
2026-01-15 11:25:51
2
0
walanดี
walanดี
สนุกดีค่ะ ติดตามค่ะ
2026-01-14 16:49:59
0
0
71
ตอนที่1 จุดเริ่มต้น
ความโกลาหลเกิดขึ้นกลางดึก ในหมู่บ้านไฉ่หลิน เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจและเจ็บปวด ดังระงมขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ของบรรยากาศยามค่ำคืน ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบสงบลง จากนั้นไฟก็เริ่มลุกไหม้ และเผาไหม้บ้านเรือนแต่หลังอย่างรวดเร็ว เปลวไฟลุกโชน โหมกระหน่ำอย่างน่ากลัว กลุ่มควันสีดำทะมึน ลอยคลุ้งปกคลุมไปทั่วบริเวณ กลิ่นเหม็นไหม้ลอยคละคลุ้ง ทั่วชั้นบรรยากาศโดยรอบ เปลวไฟที่ลุกอย่างต่อเนื่อง ทำให้บ้านเรือนราว20หลังจมอยู่ในทะเลเพลิง เปลวเพลิงที่ลุกไหม้ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ด้วยกระแสลมที่พัดแรง ยิ่งทำให้เปลวเพลิงยิ่งโหมหนักมากยิ่งขึ้น ไม่นานหลังจากนั้น บ้านเรือนก็เหลือเพียงกองเถ้าถ่าน กลุ่มคนร้ายยืนมองผลงานอย่างพอใจ ก่อนจะพากันหลบหนีไปในความมืด “แค๊ก ๆ” เสียงไอจากร่างของเด็กน้อย ในวัยเพียง9ขวบ ที่นอนอยู่ยังชั้นใต้ดิน ซากไม้มากมายกอง ทับอยู่เหนือร่าง โดยมีเสาไม้ขนาดใหญ่กันไว้อีกที จึงไม่ทำให้ร่างน้อยได้รับบาดเจ็บมากนัก แต่ทว่าศรีษะของนาง กลับถูกกระแทกอย่างแรงจนเสียชีวิต จากนั้นวิญญาณของใบบัว หญิงไทยในยุคปัจจุบัน ก็เข้ามาแทนที่ “แค๊ก ๆ” นางไอออกมาอีกครั้ง เพราะร่างนี้สูดควันเข้าไปพอสมควร จึ
Read More
ตอนที่2 พลังของแต่ละคน
พอมาอยู่รวมตัวกัน ทั้งห้าคนก็โผเข้ากอดกัน ก่อนจะร้องไห้ออกมาเบา ๆ ด้วยความสะเทือนใจและเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภายในใจเจ็บปวดและโศกเศร้า ต่อการจากไปของทุกคนในครอบครัว “ครอบครัวเราตายหมดแล้ว ต่อไปพวกเราจะอยู่อย่างไร” ลี่อิงเอ่ยด้วยความเจ็บปวด นำ้ตาค่อย ๆ ไหลอาบแก้มโดยไม่ส่งเสียงสะอื้น “ข้าต้องแก้แค้นให้ครอบครัวของข้าให้ได้” หานเกอเอ่ยอย่างโกรธแค้น พร้อมกำหมัดแน่น ดวงตาเอ่อล้นคลอไปด้วยน้ำตา “ใช่ไม่ว่าจะกี่สิบปี ข้าก็ต้องสืบหาความจริง และแก้แค้นให้กับครอบครัวของข้าและทุกคนให้ได้” ตงฮวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บแค้นนัยน์ตาแดงก่ำ“เรื่องแก้แค้นเอาไว้ก่อนเถอะ พวกเราเพิ่งจะเก้าขวบ ยังอีกนานกว่าจะโตนะ” เจียวจูเอ่ยขึ้น เพื่อให้สหายสงบสติอารมณ์ แม้จะเศร้าเสียใจเพียงใด แต่นางก็พยายามเข็มแข็ง “ใช่เจียวจูพูดถูก ข้ารู้ว่าทุกคนเสียใจ ข้าเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าพวกเจ้า แต่ว่าพวกเราต้องมีสติ และวางแผนในการมีชีวิตอยู่ให้ดี จากนั้นค่อยคิดเรื่องแก้แค้น เพราะข้าก็ไม่คิดจะปล่อยให้คนชั่ว ที่มาฆ่าบิดาและมารดาของข้า เอาไว้เช่นเดียวกัน” ซิ่วอิงเอ่ยออกมาแทนความรู้ของร่างนี้ “ชิ่วอิงเหตุใดวันนี้ เจ้าพ
Read More
ตอนที่3 โรคระบาด
ซิ่วอิงพาทุกคนเดินสำรวจบ้านเรือน ที่ถูกเผาจนไม่เหลือซาก บางจุดยังคงมีควันไฟหลงเหลืออยู่ ทุกอย่างกลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วข้ามคืน เด็กทั้งห้าคนยืนไว้อาลัยให้พวกเขาที่จากไป ก่อนซิ่วอิงจะเอ่ยขึ้น “พวกเราต้องเข้าไปในเมือง ไปแจ้งทางการว่าหมู่บ้านของเรา ถูกคนร้ายบุกมาฆ่า แล้วเผาจนไม่เหลือซาก แต่พวกเรารอดมาได้เพราะหลบซ่อนตัว” ซิ่วอิงคิดว่าคงต้องรีบไปแจ้งทางการ แล้วไปติดต่อหาช่างมาทำบ้าน ก่อนฤดูหนาวจะมาเยือน “และข้าคิดว่า จะไปหาช่างมาทำบ้านด้วย” “แต่ว่าซิ่วอิงเจ้ามีเงินเหรอ?” ลี่อินถามขึ้นด้วยความสงสัย “ข้าพอมีอยู่บ้าง ก่อนแม่ข้าจะออกไปสู้กับคนร้าย ได้มอบไว้ให้ข้า” “จริงเหรอ ดีจริง ๆ” เจียวจูเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ “สิ่งที่ข้าอยากจะบอกพวกเจ้าอีกครั้ง พลังของพวกเราห้ามบอกใคร หากต้องปกป้องตนเอง ก็ให้ใช้แบบธรรมดาที่สุด เรื่องครอบครัวของพวกเราถูกฆ่า เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย เพราะฉะนั้นพวกเราห้ามไว้ใจใครเด็ดขาด” “เข้าใจแล้ว” พวกเข้าพยักรับปากอย่างแข็งขัน ก่อนจะพากันออกเดินทางด้วยเท้าอย่างมุ่งมั่น และเชื่อฟังสิ่งที่ซิ่วอิงบอกเป็นอย่างดี เพราะนางในยามนี้แม้จะมีอายุเท่ากันกับพวกเขา แต่ก
Read More
ตอนที่4 พบเจอวิญญาณที่จากไป
“ท่านป้าท่านจะเดินทางไปไหนหรือเจ้าคะ?” “ข้าจะไปในเมืองเหยียนฟาง คิดว่าจะไปหางานทำนะ ข้าเดินทางมาไกล เพราะครอบครัวของข้า ลำบากยากจนมาก ไม่มีเงินติดตัวเลย ได้แต่อาศัยเก็บผลไม้ข้างทางกินมาเรื่อย ๆ จนตอนนี้ข้าแทบไม่มีแรงเดินแล้ว” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ลี่อิน เจียวจู ตงฮวน หานเกอ เห็นซิ่วอิงนั่งคุยกับสตรีแปลกหน้า ก็พากันมานั่งล้อมวงด้วย พอได้ยินนางพูดเช่นนั้น ก็ต่างพากันรู้สึกสงสาร “แล้วท่านมีที่จะไปแล้วหรือไม่?” “ยังไม่มี ข้าคิดว่าหากไปถึงในเมือง จะไปสอบถามว่าใครต้องการคนงานบ้าง งานอะไรข้าก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น ขอแค่ให้มีคนจ้างก็พอ” ซิ่วอิงพอได้ยินก็ยกยิ้ม เริ่มมีความหวังขึ้นมา เมื่อเห็นว่านางยังไม่มีที่ไป “แล้วหากว่าข้าจะจ้างท่านทำงาน ท่านป้าจะทำหรือไม่ละเจ้าคะ?” “ห้ะ…เจ้านะรึ?” หวังฟางกวาดตามองซิ่วอิงอย่างไม่เชื่อถือนัก นางเป็นเพียงเด็กคงจะพูดจาไปเรื่อย แต่แล้วซิ่วอิงก็จับแขนนาง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ท่านป้าข้าพูดจริง ๆ นี่ตั๋วเงินสิบตำลึง หากท่านป้ายินดีจะทำงานให้ข้า ข้าจะจ่ายให้ท่านอีก” หวังฟางมองตั๋วเงินอย่างชั่งใจใจ เด็กคนนี้เนื้อตัวมอมแมมไม่ต่างอะไรกับขอทาน
Read More
ตอนที่5 สิ่งที่เทพมอบให้
เช้าวันต่อมาเมื่อตงฮวน และหานเกอ ก็รีบลุกขึ้นมาจากเตียงนอนด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะรีบตรงมายังห้องของซิ่วอิง ลี่อิน เจียวจู “ซิ่วอิง ลี่อิน เจียวจู เมื่อคืนพวกเจ้าได้ไปพบท่านเทพหรือไม่? ดูนี่ท่านเทพให้ข้ามา แล้วท่านยังบอกข้า ให้เชื่อฟังเจ้าอีกด้วยนะซิ่วอิง ข้าก็รับปากว่าจะเชื่อฟังเป็นอย่างดี” ตงฮวนยกแขนอวดแหวนหยกสีดำนิล ให้ทุกคนดูอย่างตื่นเต้นดีใจ “ข้าก็ด้วย พวกเจ้าดูแหวนหยกขาวของข้า หลังจากที่ข้าสวมใส่ในนิ้วของข้าแล้ว ร่างกายของข้าก็ดูจะมีพลัง และแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย ท่านเทพยังได้สั่งกำชับข้า ให้เชื่อฟังเจ้าเช่นกัน” หานเกอเอ่ยเล่าสิ่งได้ประสบพบเจอมา ด้วยสีหน้าตื่นเต้นไม่แพ้ตงฮวน เจียวจูและลี่อิงพอเห็นพวกเขามาอวด นางก็ยกแขนขึ้นอวดกำไลที่ข้อมือเช่นกัน “ของข้าเป็นกำไลหยกสีแดง” “ของข้าเป็นกำไลหยกสีฟ้า” “ดีแล้วละ ๆ จำที่ข้าบอกได้หรือไม่?” ซิ่วอิงรีบเอ่ยย้ำเตือนอีกครั้ง “เรื่องนี้ไม่ควรบอกใคร” เด็กทั้งสี่เอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหัวเราะออกมา “เอาละพวกเรา ลงไปหาอะไรกินกันกันเถิด ท่านลุงท่านป้าคงตื่นกันแล้ว ข้าคิดว่าพวกเราควรออกไปสำรวจ เผื่อมีช่องทางในการหาเงิน อีกอย่
Read More
ตอนที่6 อันธพาลกลับใจ
“ขอบใจพวกเจ้ามากจริง ๆ ที่ช่วยสั่งสอนเจ้าพวกเลวนั่น แต่ว่าต่อไปพวกเจ้าก็ต้องระวังตัวด้วยนะ พวกมันต้องไม่ปล่อยพวกเจ้าแน่” ท่านป้าที่ขายผักเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง “พวกท่านอย่าได้กังวลเจ้าค่ะ พวกข้าจะระวังตัว” แต่แล้วสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อสามบุรุษอันธพาล รีบเข้ามาคุกเข่าคำนับ ให้กับเด็กน้อยทั้งห้าคนอย่างสำนึกผิด “แม่นางน้อย นายน้อย ยกโทษให้พวกข้าด้วยเถอะขอรับ พวกข้าสำนึกผิดแล้ว ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว ช่วยรับข้าเป็นบ่าวรับใช้ด้วยเถอะขอรับ ข้ายอมเป็นวัวเป็นม้ารับใช้พวกท่าน ตราบลมหายใจจะหาไม่เลยขอรับ” บรรดาพ่อค้าแม่ค้า ต่างพากันหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ นี่มันใช่คนก่อนหน้านี้หรือไม่ เหตุใดถึงดูอ่อนน้อมถ่อมตนเช่นนี้กันเล่า “ถ้าเช่นนั้นเงินที่เก็บพวกเขามา ก็คืนพวกเขาไปซะ” ซิ่วอิงเอ่ยขึ้น “ได้ ๆ ข้าจะคืนให้เดี๋ยวนี้” อู่ถงรีบคืนให้แม่ค้าพ่อค้าที่ยืนแบมือรอ เพราะโอกาสแบบนี้หาได้ยากยิ่ง พวกนึกกระหยิ่มยิ้มย่อง ด้วยความพอใจ จากนี้พวกเขาจะได้ขายของอย่างสบายใจเสียที จ่ายค่าที่ให้กับทางการ แล้วยังต้องมาเสียรายวันให้กับ เจ้าอันธพาลสามตัวนี้อีก หากไม่ได้เด็กห้าคนนี้ เห็นทีต้องทน
Read More
ตอนที่7 อาหารที่แสนอร่อย
ซิ่วอิงเดินมาที่ห้องครัว ที่ยามนี้มีของมาส่งมากมาย ทั้งข้าวสารอาหารแห้ง แป้ง เครื่องเทศ ไข่ เนื้อสัตว์ ผักต่าง ๆ นางเดินมองของต่างอย่างพอใจ ก่อนนางจะนึกถึงกล่องโบราณ หากนางนึกถึงของที่นางอยากให้มี ของจะมาปรากฏในกล่องหรือไม่นะ ต้องลองพิสูจน์ อีกทั้งกำไลที่นางสวมอยู่ หากมีมิติเก็บของได้ ก็คงสุดยอดไปเลย นางจะได้ไม่ต้องถือกล่องไปไหนมาไหนด้วย ซิ่วอิงปลดผ้าออกมา ก่อนจะนำมันมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะนึกสิ่งที่นางอยากได้ รสดี น้ำมันหอย ซีอิ้วขาว จากนั้นนางก็รีบเปิดกล่องออกดู ก่อนจะมองกล่องที่เริ่มขยายใหญ่ขึ้น แล้วมีของที่นางต้องการอยู่ในนั้น สวรรค์ขอบคุณนะเจ้าคะ หากจะให้ข้าดูแลคนมากมาย ก็ต้องส่งตัวช่วยมาให้ข้าแบบนี้ ข้าถึงจะมีกำลังใจในการช่วยเหลือผู้คน แล้วหากขอเป็นเงินละ จะได้หรือไม่นะ ไม่ลองไม่รู้ ก่อนนางจะตั้งจิตขอเป็นเงิน ปรากฏว่ากล่องหดตัวเล็กลงทันที ไม่ได้สินะเฮ้อ! ช่างเถอะแค่นี้ก็ดีมากแล้ว อย่าโลภมากซิ่วอิง “นี่คือสิ่งใด” ? ลี่อินเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน “สิ่งนี้ช่วยทำให้รสชาติอาหารดีขึ้น เจ้าช่วยฉีกถุงแล้วเทใส่ไหให้ข้าที หานเกอ ตงฮวน เจ้านำข้าวเทใส่ไหใบใหญ่ ส่วนแป
Read More
ตอนที่8 การเดิมพัน
เมื่อเดินมาถึงร้านขายเครื่องนอน ซิ่วอิงจึงรีบเดินเข้าไป ก่อนจะเป็นเจ้าของกิจการ ที่จำซิ่วอิงได้รีบออกมาต้อนรับ “แม่นางน้อยวันนี้จะรับอะไรดีขอรับ” “หากข้าซื้อเยอะท่านลดให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ?” “โอ้ลดแน่นอนขอรับ ว่าแต่แม่นางน้อยต้องการมากน้อยเพียงใด” ชายผู้เป็นเจ้าของร้าน แอบมองสำรวจซิ่วอิงอย่างพิจารณา หากเขาลดให้นิดหน่อยนางก็คงไม่รู้หรอก อายุเท่านี้จะไปรู้ตัวเลขได้อย่างไร “ที่ว่าลด ท่านลดให้ได้เท่าไหร่เจ้าคะ ผ้าห่มผืนนี้ราคาอยู่500” “หากแม่นางน้อยซื้อหลายผืน ข้าคิดผืนละ450อีแปะ ขอรับ” “ถ้าเช่นนั้น30ผืน ข้าก็ต้องจ่ายท่าน13ตำลึง500 แล้วที่นอนนี่ละเจ้าคะ?” “ที่นอนราคา1ตำลึง300อีแปะ ข้าลดเหลือ1ตำลึง200อีแปะ ขอรับ” “ถ้าเช่นนั้นข้าเอา30ผืนข้าต้องจ่าย36ตำลึง ตงฮวนเจ้าความจำดีจดไว้ในหัว” ซิ่วอิงหันไปบอกตงฮวนให้ช่วยจำ ทางด้านเจ้าของร้านก็รีบหันไปหยิบลูกคิดมาดีดไปมา ก่อนจะตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ นางคิดได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ใช้ลูกคิด เก่งเกินคนเกินไปแล้ว “ข้าอยากได้หมอน” “หมอนข้าขายใบละ300อีแปะ ข้าลดให้เจ้าใบละ250อีแปะขอรับ” “อืม30ใบก็7ตำลึงกับอีก500อีแปะ รวมที่ข้าต้องจ่
Read More
ตอนที่9 การแข่งทำอาหาร
ทุกคนหันมามองซิ่วอิง ในเวลาเดียวกันด้วยความตกใจ นางเนี้ยะนะ จะไปแข่งขันทำอาหารแทน “เด็กน้อยเช่นเจ้าเนี้ยะนะ!!” ลู่เฉิงเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อหู “ก็ในเมื่อไม่มีอะไรจะเสีย ข้าคิดว่าส่งเด็กน้อยเช่นข้าไปแทน ผลลัพธ์หากชนะขึ้นมา นอกจากจะได้ชื่อเสียง แล้วยังเป็นการตบหน้าคู่ต่อสู้ ที่แพ้แม้กระทั่งเด็กเช่นข้า แต่ว่าหากข้าชนะ ข้าต้องการค่าตอบแทนนะเจ้าคะ” “หนึ่งพันตำลึงข้ายินดีจ่าย หากเจ้า!!เอาชนะได้” เฉินเจ๋อหยวนรีบเอ่ยขึ้นทันที เขาเชื่อว่านางต้องชนะแน่นอน ดูแค่ฝีมือในการรักษา นับประสาอะไรกับการแข่งขันทำอาหาร ที่เขายอมจ่ายก็เพื่ออยากชมการแข่งขัน ว่านางจะทำอาหารเช่นไร และเขาอยากเห็นว่า ฝั่งนั้นว่าจะมีสีหน้าเช่นไร แค่นึกก็สนุกไว้รอแล้ว เมื่อเขาคิดไปคิดมา กับคำพูดของซิ่วอิง ก็ยกยิ้มขึ้นมากับความเฉลียวฉลาดของนาง ส่งเด็กเช่นนางไปแข่ง แค่นี้ก็หยามเกียรติพวกเขา ได้มากพอแล้ว หากชนะขึ้นมา ชื่อเสียงของโรงเตี๊ยมฟู่จินยิ่งมีมากขึ้น มีแต่ได้กับได้ ไม่ได้!เขาต้องรีบผูกมิตรกับเด็กคนนี้เอาไว้ “แต่ว่าหากแพ้ขึ้นมา คนอาจพูดได้ว่าโรงเตี๊ยมเราขาดแคลนคนมีฝีมือ ถึงขั้นส่งเด็กลงทำการแข่งขัน มันน่าขายหน้ามาก
Read More
ตอนที่10 การแข่งทำอาหาร
ทางด้านชั้นบนที่มีเฉินเจ๋อหยวนนั่งจิบชา มองลงไปด้านล่างอย่างผ่อนคลาย การแข่งขันวันนี้ช่างมีสีสันและน่าสนใจ เขาไม่ได้พบสิ่งน่ารื่นเริงบันเทิงใจมานานมากแล้ว จู่ ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นด้านข้าง “ถวายบังคมเสด็จปู่” เฉินเจ๋อหยวนปรายตามองอย่างไม่ใส่ใจ “มาทำไม ข้าอุตส่าห์หนีออกมาอยู่ข้างนอกเงียบ ๆ ยังจะตามมาวุ่นวาย” กล่าวจบเขาก็ยกถ้วยชา ขึ้นมาเป่าอย่างหงุดหงิด “แล้วก็เรียกข้าว่าท่านปู่ ลาภยศบรรดาศักดิ์เก็บไว้ใช้ในวังเถิด” เฉินซีฮันมองท่านปู่ผู้มีนิสัยเอาแต่ใจอย่างระอาใจ แต่เขาก็รักและเคารพเขามาก ถึงแม้เขาจะพูดจาเช่นนี้ แต่ที่จริงเป็นคนจิตใจดีมาก องครักษ์รีบยกเก้าอี้ มาให้เฉินซีฮัน เฉินเจียวหมิงและเฉินจางหย่งนั่ง พอพวกเขานั่งลง ก็กวาดตามองไปยังด่านล่าง “ท่านปู่เหตุใดทางโรงเตี๊ยมฟู่จิน ถึงส่งเด็กเข้าแข่งขันเช่นนี้ละขอรับ จะไม่เป็นการดูถูกผู้เข้าแข่งขันท่านอื่นหรอกหรือ?” เฉินซีฮันเอ่ยถามอย่างแปลกใจ “เงียบ ๆ เถอะน่าเจ้าลูกเต่า ไม่รู้อะไรอย่าพูดมาก” ชายชราเอ่ยตำหนิหลานชายขึ้นมา เพราะอารมณ์เขาตอนนี้ ใจจดใจจ่ออยู่กับการแข่งขันทางด้านล่าง ไม่อยากได้ยินอะไรที่ขัดหู ภายในชั้นสองยังห้องถัดไป ตร
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status