บทที่ 125 : เผาแม่ม!

ห้องสลัวทึมเทาถูกทิ้งไว้เช่นนั้น คุณชายเซียวก็เช่นกันเพราะแกก็ถูกเหวินเหยาทิ้งให้นอนแก้ผ้าเหงา ๆ อยู่บนเตียง เจอวิชานวดอันเคลิบเคลิ้ม ผนวกรวมกับท่วงท่าที่ก็อปปี้มาจากแม่นางคนรักเก่า ต่อให้ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลยตลอดชีวิต บางทีคุณชายก็อาจจะยอมก็ได้ เพราะการที่ต้องตื่นมาแล้วพบว่าคนที่เคยรัก กลับกลายมาเป็นภรรยาของพี่ชายตนเอง เป็นใครก็คงจะทำใจลำบากอยู่

.

"โอ้โห! นี่ท่านฝันถึงสิ่งใดอยู่เนี่ยะคุณชาย?"

"จวบจนป่านนี้จนข้าได้ของที่ต้องการ จนข้าจะหนีออกจากห้อง ท่านยังแข็งโด่อยู่เลย!"

"เลื่อมใส ๆ ข้าเลื่อมใสในดุ้นควยของท่านยิ่งนัก.."

แม่นางเหวินผู้ถือตะเกียงน้ำมันไว้ในมือ ถึงกับต้องเขย่ามันครือ ๆ เพื่อเป็นการคารวะ

.

ณ ตอนนี้นางได้ของที่ต้องการครบแล้ว ภารกิจก็เลยถือเป็นอันลุล่วง อย่างน้อย ๆ หน้ากากหนังมนุษย์ก็สามารถใช้จำลองควยใหญ่ ๆ ของคุณชายเซียวได้ แม้บั้นปลายอาจจะต้องมีค่าใช้จ่ายให้พวก ว่านอิ่งโหลว (万影楼) หรือ ตำหนักเงาจันทรา เยอะหน่อย แต่เพื่อจะให้เกิดเนื้อเยื่อที่เสมือนที่สุด และให้ได้มาซึ่งแท่งควยปลอมที่สมจริงสมจังใช้งานได้ ยังไงซะองค์กรลึกลับแห่งนี้ก็ยังเป็นหนึ่งในใต้หล้า พวกเขาคือเพื่อนพึ่งพายามยากที่เหวินเหยาไว้ใจเสมอ

.

"กุ๊งกิ๊ง! ๆ , กุ๊งกิ๊ง! ๆ"

เขย่าถุงเงินเล่นด้วยความชอบใจ ทีนี้รู้รึยังล่ะว่าทำไมจอมยุทธหญิงถึงดูหิวเงินนักในระหว่างที่ยั่วยวนคุณชาย สาเหตุก็เพราะทุกอีแปะที่หาได้ในคืนนี้ จะถูกจับจ่ายไปให้ตำหนักเงาจันทราในภายหลังยังไงเล่า!

.

โถคุณชายเซียวจวิ้นอวี่ผู้น่าสงสาร! แกจะรู้ตัวตอนไหนนะว่าตัวเองถูกหลอกใช้มาตลอด ตังค์ก็เสีย! เอาก็ไม่ได้เอา! แถมควยยังถูกขโมยอีก!

.

"ข้าขอลาล่ะนะคุณชายเซียว รักษาตัวด้วย"

แม่นางเหวินเอ่ยพลางปิดประตูห้องลงแช่มช้า ทิ้งคุณชายให้จอมจมลงไปในห้วงมิติแห่งความดำมืด

.

อาคารไม้กลางเก่ากลางใหม่หลังนี้ดูไปดูมาก็เข้าทีอยู่มิเบา เหวินเหยาพยายามเดินถือตะเกียงวนเวียนอยู่บนชั้นลอยอยู่พักหนึ่ง นางกำลังคิดหาแผนการว่าจะออกจากเรือนหลังนี้ยังไง ให้ได้ประโยชน์สูงสุด! เพราะครั้นจะถือตะเกียงแล้วเดินเตาะแตะ ๆ ลงไปด้านล่าง พลันทะลุประตูหน้าออกไปก็คงจะไม่ยาก

.

เพราะข้างล่างนั้นมีแต่พวกขี้ยาแล้วก็โสเภณีที่มาเร่ขายของสงวน คงมิมีใครสนใจการมีตัวตนของสตรีผู้ถือตะเกียงอย่างนางหรอก หากแต่จอมยุทธหญิงกลับอยากได้ผลลัพธ์ที่มากกว่าน้้น! นางต้องการจะออกไปจากที่นี่แบบที่มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณชายเซียวจวิ้นอวี่ด้วย! เพราะไหน ๆ แกก็หลับอยู่ แล้วก็หลับแบบมีเศษหนังของหน้ากากหนังมนุษย์ ติดอยู่บนควยใหญ่ ๆ ด้วย

.

"ฟุบ! , ฟุบ! , ฟุบ!"

เสียงเหวินเหยาเอาฝ่ามือตบลงตรงหน้าท้องตนเอง

.

ระหว่างนั้นนางก็ถือตะเกียงน้ำมันก้าวลงบันไดมา นางเดินไปก็คิดไป จับแพะชนแกะไปเรื่อย ๆ ว่าทำอย่างไรจะเหมือนยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว! ตอนนี้นางมีบล็อคควยของคุณชาย แล้วก็เหรียญเงินประจำตระกูลเซียวที่เก็บไว้ในเสื้อตรงบริเวณหน้าท้อง และถ้าหากใช้ของพวกนี้ออกไปล่ะก็ บางทีคุณชายเซียวก็อาจจะได้รับผลกระทบ ซึ่งนางก็อยากจะให้เป็นเช่นนั้นอยู่!

.

เหวินเหยาเดินลงมากระทั่งถึงตัวเรือนชั้นล่าง แม้จะผ่านไปหลายชั่วยามแล้ว แต่นางก็ยังจดจำกลุ่มบ่าวไพร่ที่พานางมาที่นี่ได้อยู่ พวกเขามองมาที่จอมยุทธสาวด้วยสายตาคุกคามทางเพศ! บางทีอาจจะนินทาว่านางมาค้าบริการให้คุณชายเซียวด้วยซ้ำ แต่นางก็หาได้สนใจ! แถมยังเลือกที่จะถือตะเกียงเพื่อเดินสำรวจโถงชั้นล่างนี้จนทั่ว!

.

"กริ๊ก!" 

ในเรือนนี้มิมีเครื่องดนตรีสักชิ้น เสียงฝ่าเท้าเหยียบเหรียญทองถึงยังแว่วให้ได้ยิน

.

แล้วพอนางก้มเก็บมันขึ้นมาก็พบว่า เหรียญวงดังกล่าวก็มีสัญลักษณ์ของสกุลเซียวสลักอยู่เช่นกัน นั่นเลยทำให้เหวินเหยาคิดอะไรดี ๆ ขึ้นมาได้ แล้วก็น่าจะเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้ที่นี่เชื่อมโยงกับคุณชายเซียวจวิ้นอวี่ได้ด้วย 

.

"เราจำได้แล้ว! ว่ามีครั้งหนึ่งที่คุณชายเจตนาโยนเหรียญและตำลึงทองลงมาแจกคนด้านล่าง"

"เหรียญเหล่านั้นมีตราประจำสกุลทุกอันเลย เป็นเหรียญแบบเดียวกับที่เรามี"

"ถ้าเช่นนั้นก็.. หึ ๆ เข้าแผนเราพอดี~!"

เหวินเหยายิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ตะเกียงที่ถืออยู่ก็โหมแรงไฟ ทำให้เกิดเงาฉาบฉายพาดกับใบหน้า

.

นางดูน่ากลัวขึ้นมาอีกแล้ว! พอมีแผนในหัวทีไรหลังจากนั้นจะมีเหตุให้มีอันเป็นไปแทบจะทุกที นางหยุดฝีเท้าลงแถว ๆ กลางโถง ท่ามกลางผู้คนชนชั้นล่างที่ดูมอมแมมสกปรก และควันยาเสพติดที่คละคลุ้ง นางเลยตัดสินใจทิ้งเหรียญสกุลเซียวที่เพิ่งได้มาบางส่วน ลงสู่พื้นบริเวณนี้โดยเจตนา แล้วก็เอาตะเกียงน้ำมันไปแขวนคืนไว้ตรงทางเข้าประตูหน้า 

.

เหวินเหยาเดินออกมาจากเรือนโบราณหลังนี้โดยลำพัง มีคุณชายเซียวนอนอยู่บนชั้นลอย และชั้นล่างมีคนอยู่ร่วมร้อย แต่ครานั้นจอมยุทธหญิงก็เสกฟ้าผ่าลงมาใส่เรือนทั้งหลังโดยมิลังเล!

.

"เปรี๊ยงงงงง!!!"