บทที่ 124 : ก็อปปี้!

จะเรียกว่าเป็นการใช้งานแบบผิดวิธีก็ว่าได้ สำหรับหน้ากากหนังมนุษย์ไอเท็มสุดเลอค่าที่มีไว้ใช้สำหรับแปลงโฉมใบหน้า หากยังจำกันได้เมื่อครั้งกรณีของคุณชายเซียวจวินเหยียน (ผู้พี่) กับเหตุการณ์ดักปล้นรถม้ากลางค่ายกลใบไผ่ ครั้งนั้นเหวินเหยาก็เกือบจะตัดสินใจใช้มันไปทีหนึ่งแล้ว แต่ก็ห้ามใจเอาไว้ เพราะมันแพง! แล้วก็ยังมิถึงเวลาที่จำเป็นต้องใช้จริง ๆ ทว่ากับตอนนี้เห็นทีจะต้องงัดออกมาใช้ซะแล้ว!

.

"เอาล่ะ! ไม่ลองก็มิรู้ล่ะนะ!"

"เราเองก็มิเคยเอาหน้ากากหนังมนุษย์มาใช้แบบนี้เช่นกัน"

"หวังว่ามันจะใช้แทนกันได้นะ.."

.

"พรึบ! ๆ , พรึบ! ๆ"

ควักแผ่นหนังออกมาจากใต้เสื้อ พลางสะบัดพรึบพรับราวกับจะตากผ้า

.

ต่อด้วยการเอาแผ่นหนังหน้าเทียมดังกล่าว มาพันหุ้มเข้ากับดุ้นควยของคุณชายเซียวจวิ้นอวี่! โดยมีแนวคิดที่ปิ๊งขึ้นมาในใจว่า ก็ในเมื่อหน้ากากหนังมนุษย์มีความสามารถในการจดจำใบหน้าคน พวกมันสามารถเปลี่ยนคนให้เป็นใครก็ได้ แล้วเหตุไฉนกะอีแค่ดุ้นควยใหญ่ ๆ อันเดียว มันจะเปลี่ยนให้บ้างมิได้เล่า!?

.

"กึด! , กึด! , กึด! , กึด!~!"

แผ่นหนังเริ่มรัดตัวแน่นขึ้น จนควยยักษ์ของคณชายเริ่มตั้งตรง! มิหนำซ้ำสีของมันก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจากอ่อนไปหาเข้ม หลังสัมผัสโดนเส้นเอ็นปูดโปน และเส้นประสาทที่เต้นหนึบอยู่ในควย

.

"ไอ้หยา! (哎呀!) ก็ใช้ได้อยู่นะ!"

"เราอาจต้องนั่งรอสักครู่ให้แผ่นหน้ากากขึ้นรูปมากกว่านี้"

"คงต้องรอจนกว่ามันจะเปลี่ยนจากสีไข่นวล ๆ  เป็นสีน้ำตาลคล้ำที่คล้ายควยโน่นล่ะมั้ง"

"ถึงจะฟันธงได้ว่าสัมฤทธิ์ผลหรือไม่!?"

.

เหวินเหยาพรั่นพรึงในใจ ระหว่างนั้นก็ยืนกอดอกดูผลงานของตัวเองไปด้วยใจจดจ่อ พูดก็พูดเถอะว่า! ถ้าเป็นการใช้งานแบบทั่วไป แค่เอาหน้ากากหนังมนุษย์ไปแปะลงหน้าเป้าหมาย ไม่ถึง 3 ช่าหน่าทั้งหน้าก็กลายเป็นคนใหม่แล้ว แต่นี่นางดันเอามาใช้กับควย! รายละเอียดภายในมันมีมากกว่ากันหลายเท่า โครงสร้างทางกายวิภาคมันคนละศาสตร์กันเลย กว่าแผ่นหนังจะประมวลผลเสร็จ ก็เลยค่อนข้างนานอยู่ซะหน่อย

.

"กริก! , กริก! , กริก!"

นางถึงกับต้องเดินเตะเศษกระเบื้องเคลือบเล่นเพื่อแก้เซ็ง ใจจอมยุทธหญิงดูเป็นกระวนกระวายมิน้อย นางกลัวว่ามันจะพลาดเพราะการเอามาใช้งานผิดประเภทนี่แหละ!

.

"ฮ่าววว..ว...ว...ว..ว!"

"อืม..ม..ม.. , อื้อ..อ...อ!"

.

ซ้ำร้ายเมื่อจู่ ๆ คุณชายเซียวก็ดันมีปฏิกิริยาที่คล้ายจะตื่นขึ้นมาอีก! แล้วมันก็จะเป็นอะไรที่อุบาทว์มากถ้าต้องตื่นมาเห็นควยตัวเองถูกแผ่นยางพอกไว้จนอวบอูม เหวินเหยาก็เลยต้องรีบแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้านี้เป็นการด่วน! ด้วยการปรี่ลงมากล่อม

.

"ฟู่วววว..ว...ว...ว...ว"

"โอ๋! ๆ ๆ  ไม่มีไรนะคุณชายหลับต่อเถอะนะเจ้าคะ"

"ฟู่วววว..ว...ว..ว...ว!"

"ชู่วววว..ว...ว...ว..ว!"

เป่าลมแผ่วเบาใส่สองรูหู เอามือนุ่ม ๆ ลูบคลึงหน้าผากไปอีกหนึ่งครั้ง เท่านี้ก็เรียบร้อย เซียวจวิ้นอวี่ในโหมดเมามายหลับสบายไปอีกคำรบ

.

จังหวะเดียวกันนั้นหน้ากากหนังมนุษย์ตรงหว่างขาที่พอกไว้ ก็ประมวลผลเสร็จพอดี! สีของมันเปลี่ยนจากหนังเนื้อคล้ายเปลือกไข่ กลายเป็นสีที่ใกล้เคียงกับสีหนังไข่ของบุคคล ส่วนปฏิกิริยาที่ทำหมุบ ๆ หมับ ๆ กับแท่งควย อันนั้นก็หยุดปฏิบัติหน้าที่ลงเช่นกัน

.

"คลิก!"

จอมยุทธหญิงดีดนิ้วคลิกด้วยความเท่ห์

.

ก่อนจะเขยื้อนร่างบางของตนเองลงมาเก็บงานต่อแบบใกล้ ๆ เริ่มจากการค่อย ๆ บรรจงดึงเอาแผ่นหน้ากากหนังมนุษย์ออกจากแท่งควย! ด้วยความสัตย์จริงว่าตอนที่เริ่มห่อมันยังเป็นแผ่นบาง ๆ แบน ๆ แต่ทว่าตอนจะดึงออกมันกลับมีรูปร่างเป็นทรงกระบอก! แถมยังคัดลอกทั้งขนาดและกลิ่นควยของคุณชายออกมาแบบตรงเป๊ะ!

.

ไม่เคยมีใครทำเช่นนี้มาก่อน! เหวินเหยาเป็นคนทำคนแรก แล้วก็ออกมาดีเสียด้วย!

.

"โบ๊ะ!"

.

"ฮึบ! , เอาล่ะตอนนี้ก็ได้แม่พิมพ์ออกมาแล้วเรียบร้อย"

"มันอาจจะมีเศษยางใส ๆ ติดควยอยู่บ้าง ท่านก็ไปหาที่ล้างเอาเองนะคุณชาย"

"ส่วนกระบอกบล็อคควยในมือข้า ข้าก็จะส่งให้ตำหนักเงาจันทราอีกที"

"เรื่องยังมิจบเท่านี้หรอก ข้ายังต้องเสียตังค์ให้พวกเขาอีกเยอะ.."

.

จริงตามที่นางบ่นเพราะได้ของมาแค่นี้ถือว่ายังมิจบ ในมือเหวินเหยาเป็นแค่บล็อคยางรูปร่างคล้ายควย ที่มีโพรงอากาศอยู่ตรงกลาง นางจำเป็นจะต้องเข้าสู่กระบวนการสร้างเนื้อเยื่อขึ้นมาอีก และกลุ่มคนที่จะทำของแบบนี้ให้นางได้ ก็มีแค่คนจากตำหนักเงาจันทรา ว่านอิ่งโหลว (万影楼)