บทที่ 126 : ไฟไหม้!

จากระยะห่างประมาณ 10 ปู้ ที่ไกลพอจะทำให้เหวินเหยาปลอดภัย นางยืนดูเหตุการณ์จากตรงนี้ด้วยความอำมหิต! นางมองเห็นเปลวไฟที่ค่อย ๆ โหมไหม้ขี้นเรื่อย ๆ จากบนหลังคา พวกมันกำลังเริ่มลุกลามไปยังส่วนต่าง ๆ จากบนลงล่าง โดยมีห้องของคุณชายเซียวอยู่บนชั้นลอย แถมยังเป็นห้องที่มีสุราดีกรีสูงราดรดเอาไว้จนทั่ว

.

มิแน่บางทีจุดนี้อาจจะถูกมองว่าเป็นต้นเพลิง! เพราะเจตนาของเหวินเหยาคือการให้หอต้าหลี่ (大理塔 ) เข้ามาควบคุมสถานที่เกิดเหตุ นางต้องการให้พวกเขาเข้ามาสืบสวนเรื่องที่เกิดขึ้น ใคร? , ทำอะไร? , ทำไมไฟถึงไหม้? , มีหลักฐานอะไรอยู่ในที่เกิดเหตุบ้าง? ฯลฯ เพื่อให้เรื่องนี้ไปปรากฏอยู่บนกระดานแจ้งราชกิจ สกุลเซียวของคุณชายจะได้เสื่อมเสีย แล้วก็แน่นอนว่าจะต้องมีมาตรการลงโทษ ในระดับบุคคลออกมาแน่ ๆ

.

นางจึงมิได้มีเป้าประสงค์ที่จะสังหารผู้ใด! แค่อยากให้เรื่องนี้เป็นข่าวก็เท่านั้น!

.

เหวินเหยาคือจอมยุทธกึ่งจารชนมิใช่มือสังหาร แล้วภารกิจหนนี้ก็แค่การโจรกรรมโครงสร้างควยของคุณชายเซียวผู้หลับฝันหวาน มิได้ต้องการจะฆ่าเขาจริง ๆ ตรงกันข้ามกลับเป็นคุณชายเองต่างหาก ที่จ้องจะปลิดชีพนางไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง หากอยากพิสูจน์ก็ดูที่ตำแหน่งการฟาดลงของสายอัสนีก็ได้ หากอยากผ่าให้ตายจะไปฟาดใส่จั่วหลังคาทำไม? นางแค่อยากให้เกิดไฟไหม้ช้า ๆ จะได้เกิดความโกลาหล ไม่ใช่จะก่อกองไฟยักษ์แล้วย่างสดพวกเขา

.

"เอาล่ะเริ่มมีคนวิ่งหนีออกมาโน่นแล้ว!"

"ช่ายยยย.. แบบนั้นแหละค่อย ๆ ทยอยหนีกันออกมานะทุกคน"

"อย่าแย่งกันออก! ค่อย ๆ , ค่อย ๆ , เบา ๆ , ดี ๆ ๆ "

แม่นางเหวินพยายามเอาใจช่วยสุดฤทธิ์ ถึงตอนนี้นางก็ถอยร่นเข้ามาในบริเวณตลาดมากยิ่งขึ้น จากแรกเริ่มที่ยืนห่างจากตัวเรือนเพียง 10 ปู้ ตอนนี้น่าจะไกลเกิน 5 จั้งเข้าไปแล้ว เพราะที่นั่นมีมุมดี ๆ ให้ซุ่มดูเยอะกว่า แล้วก็อย่าลืมนะว่าถึงนางจะมิได้มีเจตนาฆ่า แต่นางก็คือผู้วางเพลิงเองกับมือ!

.

แล้วก็อาจจะวางแผนผิดด้วยนิดนึง เพราะเหวินเหยามิได้ประเมินว่าผู้คนที่อยู่ในนั้นมากกว่า 9 ใน 10 ส่วนคือผู้ที่อยู่ในอาการเมามาย! หลายคนช่วยเหลือตัวเองมิได้! บางคนก็ต้องขอให้เพื่อนแบกหรือลากออกมา มันจึงเป็นทัศนสายตาที่น่าเวทนาอดสูมาก ยิ่งดูยิ่งรู้สึกผิด ลำพังน้ำอำมฤตก็เจียนอยู่เจียนตายอยู่แล้ว ยังมีพวกที่เมาสารระเหยกับยาเสพติดอีก! 

.

"แย่แล้ว! นี่เราเผลอทำอะไรลงไปเนี่ยะ?!"

"เราก็แค่ต้องการจะเล่นงานคุณชายเซียว"

"ก็มิคิดว่าจะกระทบผู้อื่นเป็นวงกว้างขนาดนี้.."

"เอาไงดีเรา! บุกเข้าไปช่วยดีไหม?!"

.

ในระหว่างที่จอมยุทธหญิงกำลังสองจิตสองใจอยู่นั้น ดวงตาของนางก็จ้องมองประตูทางออกร้านลับแบบมิวางตา ก่อนจะพบว่าคุณชายเซียวยังมิมีใครช่วยออกมาเลย! ทำไปทำมาแกจะ "ตายคากองเพลิง" เอาขืนยังเป็นเช่นนี้!

.

"มิดีแล้ว! , มิดีแล้ว! , เวร! ๆ ๆ "

"เราแค่ต้องการจะจัดฉากให้ห้องบนชั้นลอยเป็นจุดต้นเพลิง.."

"เราแค่อยากให้คุณชายเซียวโดนจับ แล้วก็โดนสอบสวนเรื่องยาเสพติด"

"เราแค่อยากรอฟังว่าแกจะแถยังไง เมื่อมีเหรียญเงินที่มีตราสกุลเซียวตกอยู่ในที่เกิดเหตุจำนวนมาก!"

.

เป็นเรื่องจริงที่แผนการคือแบบนี้ คือขโมยข้อมูลขนาดควยของเขามา แล้วก็วางหมากให้คุณชายเซียวโดนจับ ชั่วจริงอะไรจริงแต่มันก็ทำไปแล้ว! กับความเสียใจที่เกิดขึ้นจะกลับตัวกลับใจยังทันไหม? เพราะถ้าเป็นสถานการณ์ปกติป่านนี้แกก็คงใช้วรยุทธทะลวงกำแพงเพลิงออกมาได้ง่าย ๆ แต่นี่คือเงียบกริบเลย!  

.

ซึ่งในที่สุดนางก็ตัดสินใจได้

.

"มา! ช่วยก็ช่วยวะ! เรายังมิอยากกลายเป็นฆาตกรนี่นา"

"เอาดาบเอากระบี่ฟันกันตายยังดูมีความเป็นชาวยุทธ.."

"ส่วนอันนี้คือกินเหล้าเมา , เงี่ยน , แล้วโดนไฟคลอกตายเพราะหนีมิทัน!"

"อี๋! เป็นใครก็รับมิได้อ่ะ! มันตายได้กระจอกเกิ๊น!"

.

ประชดประชันเสร็จเหวินเหยาก็กลับหลังหัน เตรียมจะใช้พิรุณย่ำฟ้าแบบพรวดเดียวเหาะทะลุถึงชั้นลอย แล้วก็พังประตูเข้าไปช่วยคุณชายออกมา

.

แต่ทว่ากลับมีใครบางคน ไม่สิ! มีหลายคนเลยที่ไวกว่าเหวินเหยา! พวกเขาใช้วิชาตัวเบาที่ลอยได้สูงกว่าศิษย์สำนักเหลย แถมยังกระโดดลอยข้ามหัวนางไปอย่างมิใยดี เป้าหมายคือเรือนลับหลังนั้น ไฟกำลังโหมหนักและหนึ่งในนั้นคือผู้ใช้ปราณวารี ฝ่ามือของเขาจึงเรียกน้ำออกมาได้!

.

"ซ่าาาาา! , ซู่! , ซ่าาาาา!!! , ซ่าาาาา!!!"

.

มีการแบ่งหน้าที่กันชัดเจน คนไหนทำอะไรใครดับไฟใครช่วยคน ใครปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บ เหวินเหยายืนดูกลุ่มคนเหล่านี้ทำงานด้วยความประทับใจเจ๊! มันเหมือนกับว่ามีการฝึกซ้อมสถานการณ์ล่วงหน้าเอาไว้อยู่ทุกวัน และนั่นทำให้นางมั่นใจว่าทุกคนจะต้องรอด โดยเฉพาะคุณชายเซียวจวิ้นอวี่!

.

"ในที่สุดก็มาถึงซะทีนะหอต้าหลี่ (大理塔 )"

"เห็นพวกท่านมาข้าก็สบายใจ ข้าฝากที่เหลือด้วยล่ะกัน"

"หลักฐานเป็นเงินเหรียญสัญลักษณ์สกุลเซียว ข้าก็โปรยไว้ให้แล้ว.."

"ไว้พรุ่งนี้ข้าจะรออ่านข่าวดีในกระดานแจ้งราชกิจอีกทีนะ.."

.

"พรึบ!!!"

สะบัดแพรผ้าใช้พิรุณย่ำฟ้าลอยหายไปในทิศตรงกันข้าม!