บทที่ 59 : เอา (18+)

"เสี่ยวโม่ทำไมตัวเจ้าร้อนจัง? เจ้าจะทำให้ข้ารุ่มร้อนไปด้วยนะ~ อ่าาา~! , ข้าตื่นเต้นจังเลย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , โอ๊ยย..ย..ย! , ตรงนั้นมัน?!"

.

ยิ่งเยว่เอ๋อครางก็เหมือนยิ่งยุนางชักจะเริ่มทนแรงเสียดสีสุดสยิวของฝ่ายชายมิไหว ทุกวินาทีที่เขาใช้นิ้วรุกล้ำน้องสาวนางเรือนร่างก็จะย่อตัวลงช้า ๆ นางแทบจะครูดตัวลงกับโคนต้นเถาฮวาในทุก ๆ ครั้งที่จิ๋มตอดตุบ ๆ

.

"ข้าทนมิไหวแล้วคุณหนู ขอข้าเลียหน่อยนะขอรับ!"

.

"อย่าเพิ่ง ๆ ! เดี๋ยวก่อนข้ายังไม่ , อุ๊บ!"

.

"ด๊วบ! , ด๊วบ! , ดุ๊บ! , ดุ๊บ! , ด๊วบบบ!"

.

ยังมิใช่การเลียเม็ดคลิตอริสจากปลายลิ้น หากแต่เป็นการใช้แท่งนิ้วยาว ๆ ที่ผ่านการแยงจิ๋มและเคลือบไปด้วยเมือกหล่อลื่นของฝ่ายหญิงแหย่คืนเข้าไปในช่องปาก! เสี่ยวโม่ยัดนิ้วมือของเขาเข้าไปให้เยว่เอ๋อทั้งดูดแล้วก็เลีย! รสชาติเป็นเช่นไรมิรู้แต่ที่รู้คือนางนี่หลับตาพริ้มด้วยความสราญสุข เขาสอดมันเข้าออกเบา ๆ ด้วยความทะนุถนอมจนนางเริ่มเคลิ้ม พลันฉวยโอกาสช่วงนั้นค่อย ๆ ซุกหน้าลงมาที่กลางหว่างขาแล้วก็เริ่มแทะลงที่เม็ดจิ๋ม!

.

"อื้อ! , อื้อ! , อื้อ! , อื้อ..อ..อ..อ!"

เยว่เอ๋อพูดมิเป็นคำอยู่แล้วเพราะมีแท่งนิ้วยัดคาปากอยู่

.

ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็มิรู้ว่าไปจดจำวิธีการเช่นนี้มาจากไหน ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองก็เพิ่งเป็นการเปิดซิงตัวเองเป็นครั้งแรก ใบหน้าเขารับรู้ได้ถึงต้นขาขาวนวลที่ตีเข้ากกหูพับ ๆ ๆ ! นายน้อยน่าจะเสียวมากนางถึงกับยกก้นแอ่นโค้งขึ้นมา แล้วส่ายวนยึกยือบิดเกลียวราวกับเลขแปด ถึงตอนนี้นางก็ทรงตัวยืนมิอยู่เสียแล้ว! ร่างบางชะลูดลงมานั่งอ้าขาอยู่กับโคนต้นเถาฮวาริมน้ำ โดยมีเสี่ยวโม่คร่อมอยู่ด้านบนก้มเลียกลีบผกาด้วยความเอร็ดอร่อย

.

"แผล่บ! , แผล่บ! , แผล่บ! , แผล่บ!"

.

ถ้าหัวถันข้างบนเปรียบดั่งยอดเกสรเม็ดจิ๋มข้างล่างนี้ก็คงมิต่างจากพลอยไข่มุก หนุ่มคนรับใช้จึงย่ำยีมันด้วยความทะนุถนอม เพราะเจ้าตัวนั้นสัมผัสได้ถึงความไวในการตอบสนองของฝ่ายหญิง เขาแค่อังมันหน่อยเดียวเยว่เอ๋อก็ดูดนิ้วเขาจ๊วบ ๆ อย่างมีปฏิกิริยา! เม็ดคริตอริสอันนี้เป็นอะไรที่ทั้งสดทั้งซิงมาก ดูได้จากการที่ยังคงมีชั้นหนังบาง ๆ ยื่นลงมาปกคลุมไว้อีกชั้นหนึ่ง ราวกับเป็นจิ๋มที่เพิ่งโตจากเด็กอนุบาลแต่ก็ยังมิเบ่งบานเทียบเท่าจิ๋มของพวกนางคณิกาที่อยู่ในซ่อง

.

เสี่ยวโม่เริ่มจุ๊บและดูดลงตรงเม็ดไข่มุก เขาใช้ลิ้นดุนชั้นหนังด้านบนออก เผยให้เห็นเม็ดกลมอันสุกสกาวและยังคงดิ้นดึ๋ง ๆ ราวกับเจลลี่ วินาทีที่ตวัดลิ้นโค้งไปตามร่องจะได้ยินเสียงเยว่เอ๋อกระซิกเบา ๆ ในแบบที่เก็บเสียง นางพยายามจะดึงมือเขาออกแต่ก็สู้แรงมิได้ ก็เลยปล่อยเลยตามเลยด้วยการใช้มือบางของตัวเองขย้ำลงที่ผมของเขาแทน

.

"แกร๊ก! , แกร๊ก! , แกร๊ก! , แกร๊ก!"

.

"ขี้โกงอ่ะผลัดกันบ้างสิถ้าเจ้าห้ามมิให้ข้าคราง เจ้าเองก็ต้องขาดใจตายไปพร้อมกับจิ๋มของข้า! , โอ๊ยยยย! , ซีดดดด! , เสียวอ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่า~!"

เยว่เอ๋อหลับตาคิดในใจชั่วพริบตานั้นนางถึงกับแหงนหน้าขึ้นไปมองกิ่งก้านสาขาของต้นเถาฮวา ที่แผ่สยายเป็นร่มเงาให้แก่คู่รัก

.

ส้นเท้านี่ทั้งถีบทั้งกระทุ้งจนพงหญ้าขาดเป็นริ้ว ๆ กระจุยกระจาย! ฟลอร์รักประเภทไหนกันมิมีความนุ่นนิ่มเอาซะเลย! ทั้งสถุลทั้งต่ำตมมิสมกับการเป็นลูกคุณหนู แต่หารู้ไม่ว่าไอ้ของแบบนี้แหละที่ทำใครต่อใครเสร็จกันมานักต่อนัก นี่จะเป็นประสบการณ์เซ็กส์ครั้งแรกที่เยว่เอ๋อจะจำไปจนวันตาย นางได้ลองทำสิ่งต่าง ๆ มากมายไม่เว้นแม้กระทั่งสิ่งนี้ที่นางจะได้รุกใส่ผู้ชายเป็นครั้งแรก!

.

"แกร๊กกกก..ก..ก..!"

.

"คุณหนูผมข้า!?"

เสี่ยวโม่ผงกเชิดหน้าตัวเองขึ้น เขาขืนสู้แรงของเยว่เอ๋ออยู่พักหนึ่งก่อนจะยอมแพ้

.

ตามติดมาด้วยการชักนิ้วของตนเองออกจากปากอิ่ม เมือกน้ำลายไหลเยิ้มออกมาเป็นยางมองเห็นนายน้อยทำท่างอนแก้มบวมป๋องหน้าบูดบึ้งมิยิ้มให้

.

"คุณหนูข้าขอโทษ คุณหนูโกรธที่ข้าลามกเกินไปใช่หรือไม่? ข้าทำคุณหนูเจ็บมากเลยใช่ไหมขอรับ?"

.

หน้าสวยส่ายไปมาซ้ายขวา ๆ แล้วก็เป็นไอ้หน้าที่บึ้ง ๆ ไม่พูดไม่จานั่นแหละที่ทำให้ฝ่ายชายประเมินสถานการณ์มิออก ก่อนที่ต่อมาเยว่เอ๋อจะเอ่ยปากออกมาเอง

.

"ข้าเจ็บแค่นิดเดียวแต่ข้าชอบที่เสี่ยวโม่ทำให้ข้ามาก เพราะงั้นต่อไปให้ข้าลองทำให้เจ้าบ้างนะ , อิ ๆ"

.

"คะ.. คุณหนู?!"

.

ร่างเปลือยตรงเข้าสวมกอดชายผู้ต่ำต่อย นางเริ่มจุมพิตลงที่แก้มเขาพลางส่ายวนร่างกายเอาส่วนโค้งที่ยื่นออกมาถูเข้ากับแกนแข็งที่โด่เด่ทะลุร่มผ้าออกมาเตรียมพร้อม ในชั่วขณะจิตมือเรียวก็ค่อย ๆ บรรจงปลดอาภรณ์ของเสี่ยวโม่ออก แม้มันจะเริ่มหมาดจนใกล้แห้งแล้วแต่มัดกล้ามเนื้อที่แนบไปกับผืนผ้า ก็สร้างอารมณ์ให้แก่เยว่เอ๋อจนจิ๋มสั่นน้ำเดินอีกคำรบ