로그인공유
บทที่ 123 เหตุผลที่ควรมีชีวิตอยู่
게시일:
2026-09-15 00:32:46
최신 챕터
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 219 คนสองคนที่เป็นเป็นห่วง
เซี่ยเยว่หลันยังคงยืนอยู่ตรงเดิมอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว “อวี้หลิง เจ้ากลับไปพักเถิด” “แล้วพี่หญิงเล่า?” “ข้าจะตรวจบัญชีเหล่านี้อีกสักหน่อย” นางลูบห่อผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะหินเบาๆ “มีบางอย่างที่ข้ายังรู้สึกว่าผิดปกติ” อวี้หลิงมองพี่สาวอย่างเป็นห่วง แต่เมื่อเห็นแววตาที่มุ่งมั่นของนางจึงมิได้ห้าม “อย่าฝืนมากเกินไปนะขอรับ ท่านต้องพักผ่อนให้มากจะได้มีแรงช่วยพี่น้องของเรา” “ข้ารู้” อวี้หลิงจึงถวายความเคารพ ก่อนจะเดินออกจากสวนไป หลังจากนั้นเซี่ยเยว่หลันกลับเข้าห้องพักของตนเอง ภายในห้องเงียบสงบมีเพียงแสงโคมสีส้มอ่อนส่องลงบนโต๊ะไม้ นางวางบัญชีทั้งหมดลงตรงหน้า แล้วเริ่มตรวจสอบทีละเล่ม ทั้งวันที่... จำนวนเงิน... ตราประทับ... ชื่อผู้รับผิดชอบ... นางหยิบฎีกาฉบับหนึ่งขึ้นมาเทียบกับบัญชีอีกเล่ม ก่อนจะขมวดคิ้ว “เหตุใดตัวเลขจึงไม่ตรงกัน...” นางหยิบอีกฉบับขึ้นมา มียอดเบิกครั้งแรก... ยอดเบิกครั้งที่สอง... แล้วครั้งสุดท้ายเป็นเงินก้อนใหญ่สามแสนตำลึง หากรวมกันแล้วกลับเป็นหกแสนตำลึง แต่เอกสารที่ส่งไปยังก
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 218 ปล่อยให้ข่าวลือแพร่ต่อไป
“พี่หญิง” เสียงของอวี้หลิงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เซี่ยเยว่หลันหันไปมองเขา “ข้าคิดว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับการที่ข้าและพี่น้องของเราปรากฏตัวในอู่หนาน ข้าจะให้เสวียนอู่บอกแก่พี่น้องของเราให้ระวังตัวมากขึ้น” “ข้าก็คิดเช่นนั้น” นางตอบทันที “แต่ยังสำหรับข่าวลือพวกนั้นก็ยังเร็วเกินไปที่จะสรุป” “ท่านคิดว่ามีคนรู้แล้วหรือว่าข้าและสกุลเซี่ยยังมีชีวิตอยู่?” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไปครู่หนึ่ง “หากคนผู้นั้นรู้จริง ข่าวนี้ก็คงมิได้แพร่ไปเพียงในตลาด” “หมายความว่าอย่างไรพี่หญิง?” “หากผู้ที่ต้องการตามหาเจ้ารู้ว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ เขาย่อมไม่จำเป็นต้องปล่อยข่าวว่ามีผู้รอดชีวิตจากสกุลเซี่ย” นางกล่าวช้าๆ “เขาย่อมต้องส่งคนมาตามหาเจ้าก่อนหรือลอบทำร้ายเจ้าไปแล้ว” อวี้หลิงนิ่งไป “แต่ตอนนี้มีเพียงข่าวลือ มันจึงยิ่งทำให้ข้าสงสัยว่าผู้ที่ปล่อยข่าวต้องการอะไรกันแน่” “ใช่” อวี้หลิงพยักหน้า เซี่ยเยว่หลันสูดลมหายใจลึก “พี่หญิง...แต่ข้ากลับคิดว่า...คนที่ปล่อยข่าวอาจกำลังหยั่งเชิงพวกเรา ว่าหลังจากที่เราพบกันแล้
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 217 ข่าวลือของคนตระกูลเซี่ย
เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมองชิงหลัวทันที ก่อนจะพยักหน้า “เข้ามาเถิด” ชิงหลัวรีบก้าวเข้ามาในสวน ก่อนจะถวายความเคารพแล้วเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้า สีหน้าของนางเคร่งเครียดกว่าปกติจนเซี่ยเยว่หลันอดขมวดคิ้วไม่ได้ “เกิดเรื่องอันใด?” “เมื่อครู่หม่อมฉันได้รับข่าวจากคนที่ออกไปสืบข่าวในเมืองเพคะ” ชิงหลัวลดเสียงลง “ช่วงสองวันที่ผ่านมา มีคนแปลกหน้าเข้ามาในอู่หนานมากขึ้นกว่าปกติ และหลายคนไม่ได้เข้าทางประตูเมืองตามปกติ” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป “คนเหล่านั้นเป็นผู้ใด?” “ยังสืบไม่ได้แน่ชัดเพคะ บางคนแต่งกายเป็นพ่อค้า บางคนแต่งกายเหมือนชาวยุทธ์ และมีอีกหลายคนเดินทางปะปนมากับขบวนสินค้าจากเมืองอื่น” “พวกเขาพักอยู่ที่ใด?” “ส่วนใหญ่พักตามโรงเตี๊ยมรอบนอกเมือง แต่มีบางกลุ่มเข้าไปพักในเรือนรับรองของพ่อค้าต่างเมืองเพคะ” เซี่ยเยว่หลันหลุบตาลงครุ่นคิด อู่หนานเป็นเมืองชายแดน มีพ่อค้าและผู้คนจากหลายแคว้นเดินทางผ่านอยู่เสมอ การมีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นย่อมไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่ช่วงเวลานี้...กลับเป็นช่วงที่คณะของฮ่องเต้และอ๋
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 216 ฏีกาเบิกเงินคลังหลวง
อวี้หลิงมองพี่สาวนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแม้จะรู้ว่าสภาพจิตใจของนางค่อนข้างบอบช้ำแต่สิ่งที่ต้องจัดการก็มิอาจปล่อยผ่านไปได้อีกแล้ว “พี่หญิง...ท่านลองทอดพระเนตรวันที่ในบัญชีเหล่านี้อีกครั้งเถิดขอรับ” เซี่ยเยว่หลันก้มพระพักตร์ลง มองกระดาษหลายแผ่นในมืออย่างละเอียด ปลายนิ้วเรียวค่อย ๆ ไล่ไปตามตัวอักษรทีละบรรทัด “วันที่สิบสอง...วันที่สิบหก...และวันที่ยี่สิบสาม” นางขมวดคิ้วแน่น จ้องมองเอกสารตรงหน้าอย่างแปลกใจ “ห่างกันเพียงไม่กี่วันเองนี่” “ใช่ขอรับ ข้าลองตรวจสอบดูเหมือนมีการเบิกซ้ำๆ อยู่หลายครั้ง” อวี้หลิงชี้ไปยังช่องจำนวนเงิน “แม้แต่ละครั้งจะเบิกจ่ายไม่เท่ากัน แต่หากรวมทั้งหมดแล้ว...” เซี่ยเยว่หลันชะงัก ดวงตาของนางค่อยๆ เปลี่ยนไป “สามแสนตำลึง” “ใช่พี่หญิง แต่ที่ข้าแปลกใจยิ่งกว่า คือมีการเบิกเงินก้อนอีกหนึ่งก้อน ยอดสามแสนตำลึงขอรับ” ลมยามเย็นพัดผ่านสวนหลวงอีกครั้ง หากแต่ไม่มีผู้ใดสนใจความหนาวเย็นนั้น เซี่ยเยว่หลันกำบัญชีในมือแน่นขึ้น “เช่นนั้นเงินหกแสนตำลึงมิได้ถูกเบิกออกไปเพียงคราวเดียว”
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 215 เจ้าคือกุ้ยเฟยคนเดียวของข้าตลอดไป
“เหตุใดพระองค์จึงทำเช่นนี้...” หลี่จิ้งเหยียนมองนางด้วยดวงตาแดงก่ำ “เพราะข้ารักเจ้า เพราะข้าไม่อยากเสียเจ้าไป เพราะข้าเห็นแก่ตัวเกินกว่าจะยอมให้เจ้าไปรักกับน้องชายของข้า” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน “และเพราะข้ารู้ว่า...ถ้าข้าบอกความจริงตั้งแต่วันนั้น เจ้าจะไม่มีวันรักข้าเลย” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น “แล้วตอนนี้ล่ะเพคะ?” หลี่จิ้งเหยียนนิ่ง “ตอนนี้พระองค์ยังคิดว่าหม่อมฉันรักพระองค์อยู่หรือ?” คำถามนั้นทำให้เขาเจ็บยิ่งกว่าคำตำหนิใดๆ แต่เขายังคงยืนนิ่ง ไม่หลบสายตาของนาง “ไม่ เจ้าหมดรักข้าไปแล้ว ตั้งแต่วันที่หว่านหนิงเข้าวังมา” เขาตอบในที่สุด “ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้ารักใครและข้าก็รู้ด้วยว่า...ข้าเสียเจ้าไปแล้ว” เซี่ยเยว่หลันหลับตาลง น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มแต่ก่อนที่นางจะทันพูดอะไร...หลี่จิ้งเหยียนกลับเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แต่มีเรื่องหนึ่งที่เจ้ายังไม่รู้” นางลืมตาขึ้น “เรื่องอะไรเพคะ?” หลี่จิ้งเหยียนมองนางอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นกว่าเดิม
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 214 มันคือความจริง
เซี่ยเยว่หลันนิ่งงันราวกับเสียงทุกอย่างรอบกายพลันหายไปจนหมดสิ้น นางมองบุรุษตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “พระองค์...รู้มาตลอด?” หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้ตอบ เพียงทอดพระเนตรนางด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “วันนั้นที่เจ้าวิ่งมาหาข้าที่หน้าตำหนักอาจารย์ เจ้าถามข้าว่าเหตุใดข้าจึงไม่มาช้านัก” เซี่ยเยว่หลันกำมือแน่น ภาพความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนย้อนกลับมาอย่างชัดเจน วันที่นางยืนรอเด็กชายคนนั้น...วันที่นางรอเขาจนกระทั่งตะวันลับขอบฟ้า วันที่สุดท้ายหลี่จิ้งเหยียนเป็นคนเดินเข้ามาหานางและนางก็คิดว่า...เขาคือเด็กชายคนนั้น “พระองค์รู้ว่าหม่อมฉันเข้าใจผิดมาตลอด...” เสียงของนางสั่น “ข้ารู้...รู้ว่าเจ้าคอยใครบางคนอยู่” คำตอบสั้นๆ กลับทำให้น้ำตาของนางร่วงลงมาอย่างไม่รู้ตัว “แล้วเหตุใด...” นางพยายามกลั้นเสียงสะอื้น “เหตุใดพระองค์จึงไม่บอกหม่อมฉัน?” หลี่จิ้งเหยียนหลับตาลง “เพราะข้าขี้ขลาด” คำตอบนั้นทำให้เซี่ยเยว่หลันชะงัก “ข้ากลัว” เขาเอ่ยต่อด้วยเสียงแผ่วเบา “กลัวว่าหากข้าบอกความจริง เจ้าจะหันหลังก
다른 추천
ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน81.5K 조회수คุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.5K 조회수ยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง44.6K 조회수ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.9K 조회수พี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้459 조회수ข้ามมิติมาเป็นฮูหยินท่านเก้าพันปี แค่ไม่อยากมีเบบี๋ ทำไมต้อง
มนต์วธู43 조회수สามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า145 조회수หมดแรงรัก
ปกแดง766 조회수
