หนียังไงก็ไม่พ้น เจ้าหนี้ตัวร้าย(ที่รัก)

หนียังไงก็ไม่พ้น เจ้าหนี้ตัวร้าย(ที่รัก)

last update최신 업데이트 : 2025-07-01
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
9챕터
571조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

น้ำหนึ่งต้องมาใช้หนี้ แถมโดนลากมาบ้านเจ้าหนี้ทำงานเยี่ยงทาส แบบนี้ยิ่งกว่าตกนรกอีกนะ ใจร้ายเกินปุยมุ้ย คอยดูเถอะจะทำให้ตกหลุมรักแล้วชิ่งหนีให้ได้เลย

더 보기

1화

1 เป็นหนี้โดยไม่รู้ตัว

Bab 1

“Bastian, ahhh … lebih cepat lagi–”

Aku menajamkan pendengaran begitu tiba di depan pintu kamar Bastian, calon suamiku. Suara-suara aneh dari dalam sana membuat bulu di tubuh ini meremang.

“Bas–oh ....”

Aku tidak tahan lagi, tubuhku mendadak bergetar hebat karena mendengar suara-suara itu. Suara-suara khas sepasang manusia yang tengah mengarungi lautan kenikmatan.

Brak!

Kudorong pintu ruangan itu dengan kuat hingga dua orang yang tengah bergumul di atas sofa sontak terperanjat.

Sepasang manusia tidak tahu malu itu kompak menoleh ke arahku.

Si lelaki langsung loncat menarik diri dari atas tubuh wanitanya dengan gelagapan. Disambarnya bantal sofa untuk menutupi tubuh bagian bawahnya. Sementara wanitanya bukan melakukan hal sama, melainkan dengan tidak tahu malu melemparkan senyum penuh kemenangan padaku.

Raut puas sangat kentara di sana–aku bisa melihatnya dengan jelas. Ia bahkan membusungkan dadanya seolah ingin menunjukkan padaku jika tubuhnya baru saja dinikmati calon suamiku.

“Ta-Tari? K-kenapa kamu tidak bilang mau ke sini?” Lelaki berusia sekitar 25 tahun dengan tubuh polos itu bertanya dengan gagap.

Tidak bilang katanya? Bukankah ia sendiri yang minta dibawakan pudding buah buatanku?

“I-ini … tidak seperti yang kamu pikirkan, Tari. Aku bisa jelaskan semuanya,” lanjut lelaki itu. Wajahnya pucat. Beberapa kali ia menelan ludah, terlihat dari gerakan jakunnya. Ia ingin mendekat, tetapi mungkin malu tubuhnya tak berpenutup.

Aku yang masih belum percaya dengan penglihatan ini, mematung sempurna. Lidahku kelu hingga tak mampu mengucapkan sepatah kata pun.

Kuedarkan pandangan pada lelaki dan wanita yang sangat kukenali itu. Juga pakaian yang terserak tak beraturan di lantai. Rasa nyeri tetiba menjalari hati mendapati kenyataan ini.

“Kalian–” Suaraku tercekat di kerongkongan. Sesuatu yang kukenal dengan gemuruh tengah terjadi di dalam dada pasca beberapa saat terpaku dalam kekagetan dan ketidakpercayaan.

Gemuruh itu terekspresikan dengan gerakan dada yang naik-turun dengan cepat, hingga terasa ingin meledak.

“Jadi begini perbuatan kalian di belakangku!?” Pertanyaan itu akhirnya meluncur dari mulutku setelah kukuatkan hati. “Sudah berapa kali kalian melakukannya?”

“Tari, ayolah, Sayang. Aku sudah bilang ini tidak seperti yang kamu pikirkan. Kamu hanya salah paham.” Lelaki yang masih menutupi tubuhnya dengan bantal sofa, berusaha mendekat. Ucapannya tidak lagi gagap. Bahkan wajahnya dipasang memelas.

“Apanya yang salah paham? Kamu kira aku buta?” Suaraku meninggi dengan sendirinya. Terang saja, tangan lelaki yang baru saja dipakai menjamah tubuh perempuan itu berusaha meraih tanganku. Kutepis dengan kasar hingga pudding buah yang kubawa ikut terjatuh dan berhamburan di lantai.

Bastian menatap makanan kesukaannya yang sudah terserak mengotori lantai kamarnya. Kemudian mengalihkan pandangan ke wajahku. Tatapan tajam kudapati di sana. Secepat itu mimik wajahnya berubah. Padahal sebelumnya raut memelas penuh penyesalan yang ia suguhkan.

“Kamu—”

“Pernikahan kita batal!” potongku akhirnya dengan tegas dan tanpa keraguan. Aku seolah wanita tegar yang tidak terpengaruh sama sekali dengan kenyataan menjijikan itu. Padahal kuucapkan kalimat itu dengan hati hancur dan mata mendadak panas. Sesuatu mendesak ingin keluar seiring gemuruh dalam dada yang berubah menjadi sayatan sembilu. Tapi aku tidak mau terlihat lemah di depan dua orang menjijikkan ini.

Bastian terlihat menggelengkan kepala. Wajahnya kembali memelas.

“Tari, jangan sembarangan bicara. Ayolah, apa yang kamu lihat tidak seperti yang kamu pikirkan. Aku hanya sedang khilaf.”

Khilaf katanya? Cuih, menjijikkan!

“Pernikahan kita akan tetap berlangsung apa pun yang terjadi. Ingatlah, persiapannya sudah hampir selesai, kan? Ingat juga bagaimana perasaan nenekku dan ayahmu jika kita batal menikah.”

Aku memejamkan mata sebentar. Rasa sakit dan marah semakin bergumul dalam dada. Terbayang wajah ayah dan Nenek Widya jika pernikahan ini batal, tapi aku sudah tidak sudi lagi melanjutkan pernikahan dengan laki-laki yang ternyata sudah menikmati tubuh wanita lain. Terlebih wanita itu orang dekatku.

“Ayahku dan nenekmu pasti mengerti keputusanku. Aku tetap membatalkan pernikahan ini, Bastian Hanggara!” Suaraku kali ini menggelegar memenuhi ruangan itu. Kutatap tajam wajah tampan yang biasanya kupuja, tetapi kali ini sangat menjijikkan. Wajah tampan yang seketika berubah merah padam.

“Apa kau tidak memikirkan perasaan semua orang, Mentari Baskara? Seenak jidatmu membatalkan pernikahan. Apa kau tahu berapa banyak keluargaku sudah menggelontorkan uang untuk persiapan pernikahan ini?”

Memikirkan perasaan semua orang katanya?

“Seharusnya kau yang memikirkan perasaan semua orang sebelum berbuat hal menjijikkan dengan sundal itu!” teriakku akhirnya tidak bisa menahan diri. Gemuruh dalam dada tak bisa lagi dikendalikan. Tubuhku gemetar menahan segala rasa yang sulit kudeskripsikan.

Calon suami sempurna yang kupuja karena ia sangat sopan memperlakukanku, ternyata tak lebih binatang yang suka menikmati sesuatu yang tidak halal.

“Mentari, tutup mulutmu! Sudah kubilang ini hanya sebuah kekhilafan. Dan jangan memanggil Novita dengan sebutan buruk!” Bastian balas memakiku.

“Lalu, sebutan apa yang pantas untuk perempuan yang menyerahkan tubuhnya kepada laki-laki yang bukan muhrim, hah?” Aku membalas. “Pada laki-laki yang seharusnya menikahi kakaknya sendiri?”

“Sudah, cukup! Ini hanya salah paham.” Bastian menghela napas. Lalu mengibaskan tangan. “Kamu terlalu berlebihan, Mentari. Hal seperti ini saja dibesar-besarkan!”

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
9 챕터
1 เป็นหนี้โดยไม่รู้ตัว
ในบ้านหลังเล็กๆเก่าๆท้ายซอย 2พ่อลูกที่อยู่กันตามลำพังน้ำหนึ่งหญิงสาวอายุแค่22ปี ผู้ที่มีใบหน้าคมเข้ม จมูกโด่งชี้งอนซึ่งถ่ายทอดมาจากพ่อของเขา รูปปากที่อวบอิ่ม กำลังยืนร้องไห้ต่อหน้าพ่อของเขา ตาศรีชายวัย64 พ่อเพียงคนเดียวของน้ำหนึ่ง"พ่อทำไมไม่บอกหนึ่งเลยต้องรอให้เขามาทำร้ายพ่อก่อนใช่ไหมถึงจะยอมบอกหนึ่ง"คนเป็นลูกไม่อาจทนมองสภาพบ้านที่มันพังโดยที่ข้าวของกระจัดกระจายเช่นนี้ และที่โมโหคือกลัวพ่อตัวเองจะโดนทำร้ายเพราะ น้ำหนึ่งมีพ่อเพียงคนเดียว""พ่อขอโทษนะหนึ่งพ่อไม่อยากให้ลูกไม่สบายใจ และพ่ออยากให้หนึ่งสนใจการเรียนให้เต็มที่ ส่วนเรื่องเงินพ่อจะหามาให้""ทั้งโมโหและเสียใจตอนนี้ในหัวของน้ำหนึ่งมีหลายเรื่องที่ต้องสะสาง มันอึดอัดไปหมด จนต้องการความเงียบเพื่อสงบสติอารมณ์ น้ำหนึ่งเดินกลับเข้าห้องตัวเองด้วยความเสียใจที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ในคฤหาสน์หลังใหญ่ล้อมรอบไปด้วยบริวารนับร้อยคน ปกครองด้วย "ปกรณ์" ทายาทวัย29ปี เพียงคนเดียวของตระกูล กิตติธนปกร์ ซึ่งสืบทอดธุรกิจทุกอย่างที่พ่อของเขาได้ฝากไว้ให้ก่อนจากไป เหลือเพียงแค่แม่คนเดียวของเขาที่ยังเป็นผู้ป่วยติดเตียงเนื่องจากตรอมใจที่สามีได้จากไปเมื
더 보기
2 ไม่มี ไม่หนี(อยากหนี )ไม่จ่าย(ไม่มีจ่าย)
ในวิทยาลัยแห่งนี้ เป็นที่เรียนที่น้ำหนึ่งใฝ่ฝันมาตลอด ทั้งทำงานหนักเก็บเงินเพื่อส่งเสียตัวเองเรียน แต่มันก็ยังไม่พอ จนวันหนึ่งเงินที่พ่อหามาช่วยจ่ายค่าเทอม ค่านั่นค่านี่ ตลอดหลายปีก่อนเธอเข้าวิทยาลัย มันจะเป็นเงินกู้นอกระบบโดยที่เธอนั้นไม่รู้เรื่องเลย"ยายแพรแกอยู่ไหนฉันรอกลับพร้อมแกนะเนี้ย"แพรเพื่อนเพียงคนเดียวของน้ำหนึ่ง ลูกสาวเศรษฐี ฐานะทางบ้านรวยโคตรแต่นางเลือกมาคบกับน้ำหนึ่งเพราะ เพื่อนที่เคยคบมามีแค่ผลประโยชน์ทั้งนั้น มีแค่น้ำหนึ่งเท่านั้นที่จริงใจและเป็นเพื่อนกันจริงๆ"หนึ่งฉันงานเข้าแล้วละอาจารย์บอกว่างานที่ส่งไปมันหายฉันกลับไปตามงานก่อนนะ ยังไงแกกลับก่อนได้เลยนะเพื่อนเลิฟ จุ๊บม้วกก""เห้อออยายแพรนะยายแพร.."น้ำหนึ่งถอนหายใจหมดสนุกทั้งๆที่นัดกับยัยเพื่อนรักว่าจะไปฉลองวันสุดสัปดาห์สะหน่อยย โถ่เอ้ยยต้องกลับบ้านคนเดียวอีกแล้วว บ่นในใจไม่ทันไรเพราะเอาแต่ก้มมองพื้น เสียงเจี๊ยวจ๊าวหน้าคณะคืออะไรกันเนี้ย พูดแล้วพร้อมกับต่อมเผือกทำงาน (ยัยหนึ่งแกว่งเท้าหาเสี้ยนจนได้🤣) น้ำหนึ่งเดินไปแบบเร่งฝีเท้า แม้ใส่ส้นสูงก็ไม่หวั่นเลยกับการอยากรู้เรื่องชาวบ้านแต่ทันใดนั้นต้องอยุดการเดินไว้เพี
더 보기
3 เข้าถ้ำเสือคงได้เหลือแต่ชื่อ
"อ่อยอะโอยยย!!"(ปล่อยนะโว้ย)..น้ำหนึ่งแผลงฤทธิ์ทันทีที่..ปกรณ์อุ้มพาดบ่าเข้ามาในคฤหาสน์ บรรดาลูกน้องที่รอต้อนรับเจ้านาย กลับบ้านต่างพากันมองน้ำหนึ่ง หญิงสาวคนแรกที่ปกรณ์ต้องใช้ความพยายามในการพาเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้เพราะปกติบรรดาหญิงสวยๆต่างแทบจะถวายตัวให้ปกรณ์แบบฟรีๆ ก็นั่นแหละแต่ละวันต้องใช้ลูกน้องนับสิบกันประตูทางเข้าบ้านไว้ เนื่องจากเพราะผู้หญิงพวกนั้นมาหาปกรณ์ทุกวัน และตลอดเวลา ไม่แปลกที่แม่บ้าน บอดี้การ์ด คนขับรถ คนสวน ต่างพากันมองด้วยความแปลกใจ""เอาละถือว่าฉันใจดีกับเธอสุดแล้วนะน้ำหนึ่ง อย่าให้ต้องลงไม้ลงมือกันมากไปกว่านี้ เอ๊ะ หรือว่าที่เธอแกล้งขัดขืนแบบนี้ มันแค่การแสดงรึเปล่า""เขาพูดคำพูดชวนหน้าขนลุกไม่พอ ยังใช้สายตาแทะโลมแบบนั้นอีก หยี๋..น้ำหนึ่งโมโหทันทีที่เขาพูดไม่ให้เกียรติกันแบบนี้ ได้แต่ดิ้นไปมาบนโซฟา ในห้องๆหนึ่งซึ่งน้ำหนึ่งไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของบ้าน""เอาล่ะ..น้ำหนึ่งสิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้นะเธอช่วยตั้งใจฟัง และอยุดพยายามหนีซะทีเพราะมันไร้ประโยชน์สิ้นดี หัดใช้สมองคิดซะใหม่ว่าควรทำตัวยังไงในเวลานี้!!""แอ้วอะใอ้อั๋นอำอังไอ""โถ่เว้ยย พูดให้มันรู้เรื่องหน
더 보기
4 หมาหยอกไก่
"อย่าได้หวังคำขอโทษจากฉันล่ะ เพราะเธอไม่มีวันจะได้มันแน่นอน"เขาพูดพร้อมกับโน้มตัวลงมาใกล้หน้าน้ำหนึ่ง ใจเขาตอนนี้อยากจะแกล้งเจ้าตัวเล็กนี่ด้วยการจูบสั่งสอนสะหน่อย คิดแบบนั้นพร้อมกับกำลังจะเอาหน้าออกห่างแต่ทันใดนั้น..เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น..เจ้าเด็กแสบคนนี้มันกล้าจูบเขาเฉยเลย กล้าเล่นกับไฟสะด้วยปากที่มาสัมผัสเขานั้นมันช่างเป็นจูบที่ไม่ได้เรื่อง เหมือนเจ้าเด็กนี้ ต้องการทำตัวให้เหนือเขา ทั้งๆที่จูบไม่เป็นด้วยซำ้ ไหนจะริมฝีปากที่มันสั่นเพราะตื่นเต้น อีก เดี๋ยวพี่จะสอนจูบแบบดูดดื่มเขาทำกันยังไง..ปกรณ์วางฝามือบนแก้มของน้ำหนึ่งอย่างเบามือ ค่อยๆลูบเบาๆตรงใบหู ส่วนปากของเขานั้นได้ทำหน้าที่อย่างผู้ชำนาญการ ปกรณ์ค่อยๆดูดตรงริมฝีปากล่างของน้ำหนึ่งพร้อมกับกัดปากนั้นแรงหน่อยนึง เพื่อให้ความซาบซ่านในตัวเธอทำงาน แล้วมันก็ได้ผลสะด้วย เขาจึงสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นของเธอ แต่เธอเอาแต่ดันลิ้นเขาออก เขาจึงค่อยๆโน้มตัวเธอลงเตียงช้าๆ พร้อมกับจูบเธออย่างนุ่มนวล มือที่ลูบหูเธอค่อยๆไล่ลงมา ที่ตรงหน้าอกเพราะเขาไม่ต้องปลดกระดุมเสื้อให้มันเสียเวลาแล้วตอนนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ทำขาดแล้ว เขาค่อยๆเ
더 보기
5 ได้เวลาทำงานใช้หนี้
..หลังจากวันนั้น..นี่ก็ร่วมอาทิตย์แล้วที่น้ำหนึ่งทำตัวต่อต้าน ปกรณ์ ทำให้คิดว่าตัวเองทำแบบนี้ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จึงคิดแผนใหม่ที่มันดีกว่านี้ อันดับแรก น้ำหนึ่งจึงทำทีเข้าไปตีสนิทกับแม่บ้าน คนที่คอยส่งข้าวส่งน้ำให้น้ำหนึ่งทุกวัน วันนี้เธอก็เอาข้าวมาให้น้ำหนึ่งเช่นทุกวัน เธอชื่อพาขวัญ เป็นคนเงียบๆ "พี่พาขวัญ หนึ่งไม่อยากอยู่ในห้องอะ ไปบอกนาย ปกรณ์ให้หน่อยให้หนึ่งไปช่วยงานพี่ที่ครัวก็ได้ นะๆๆๆ""น้ำหนึ่งทำน้ำเสียงออดอ้อนแม่บ้านให้ทำตามแผนตัวเอง คิดในใจนี่คงเป็นทางเดียวที่จะรอดคือต้องเล่นตามน้ำที่ ปกรณ์นั้นบอกเอาไว้ เพื่อให้นายนั่นตายใจ แค่คิดก็สนุกแล้วละหึๆในห้องทำงานของปกรณ์ประดับประดาไปด้วยอัญมณี และของสะสมมากมาย เช่น งาช้าง หนังสัตว์ที่หายาก ชึ่งแน่นอนที่เขาได้มามันผิดกฎหมายแน่นอน ซึ่งก็เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจเขารวมถึง การทำเหมืองเเร่ และ การส่งออกพวกหนังสัตว์ข้ามประเทศ มันทำให้เขามีรายได้มหาศาลมากพอที่จะไม่ต้องทำงานตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้ เขากำลังจดจ่ออยู่กับงานเอกสาร แล้วเสียงเคาะประตูจากด้านนอก ซึ่งต้นเสียงมาจาก บอดี้การ์ดที่เฝ้าหน้าประตูนั่นเอง"นายครับ แม่บ้านต้องการพบครับ""
더 보기
6 โดนเสือกิน
น้ำหนึ่งไม่รู้ตัวเลยที่ทำไปเพราะพิษไข้ทั้งนั้น ในขณะที่ปกรณ์ก็หลงคิดว่าน้ำหนึ่งสมยอม "ร้อนจัง"น้ำหนึ่งพูดพร้อมกับผลักปกรณ์ออกไป เธอพยายามขัดขืนเขา แต่เขากลับจับแขนสองข้างของเธอไว้เหนือหัว มันเลยทำให้เธอผลักเขาไม่ได้อีกต่อไป ปกรณ์จูบปิดปากเธอไว้ไม่ให้เธอต่อต้านเขาได้อีกต่อไป มืออีกข้างของเขาจับปากเธอให้มันอ้ากว้างกว่าเดิม ให้เขาได้เอาลิ้นเข้าไปสำรวจได้ง่ายขึ้น เขาจูบอยู่แบบนั้นนานสองนาน แล้วค่อย ไหลมาจูบตรงแก้มของเธอสูดกลิ่นครีมอาบน้ำของเธอเข้าไปเต็มปอด แล้วย้ายลงมายันต้นคอ ดูดเม้มมันจนเป็นรอยแดง.."อ๊ะ..โอ้ย.." เสียงเจ็บปวดที่เขาทำรอยบนคอเธอ ตอนนี้สมองของน้ำหนึ่งทื่อไปหมด เพราะด้วยพิษไข้ทำให้ไม่มีแรงขัดขืนด้วยซ้ำ น้ำหนึ่งจึงยกมือ2ข้างคล้องคอปกรณ์ไว้ ด้วยตอนนี้เธอคงปรารถนาเขาเช่นกัน ปกรณ์ไล่จมูกลงมาที่ไหปลาร้าของเธอเขาเอาปลายจมูกเขี่ยวนไปช้าๆ มันยิ่งทำให้น้ำหนึ่ง รู้สึกเสียวซ่านขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอใส่ชุดนอนสายเดี่ยวแบบนี้มันยิ่งกระตุ้นความต้องการของเขา ตอนนี้เขาอยากจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอเต็มทนแล้ว แต่ก็ต้องอดใจไว้ก่อนรอให้เธอ พร้อมมากกว่านี้ ปกรณ์ค่อยๆไหลตัวลงมาช้าๆเขาไล่จูบเธ
더 보기
7 แก้แค้น กับ แก้ผ้า อันไหนดีกว่ากัน
ตอนเช้าตรู่..เสียงคนคุยกันมันแว่วเข้ามาในหัวน้ำหนึ่ง...พอพยายามลืมตาแล้วแต่ตอนนี้ในหัวมันหนักอึ้งไปหมด"คอแห้งจังง.."น้ำหนึ่งลืมตาตื่นมาด้วยความหิวน้ำ แต่พอจะพยายามลุกจากที่นอน มันกลับเจ็บจี้ดทั้งตัว..โดยเฉพาะตรงหว่างขาเธอ จึงต้องเปิดผ้าห่มแล้วก้มมองดู มันเป็นรอยเขียวช้ำ บ้างก็รอยแดงเป็นจ้ำๆ น้ำหนึ่งพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น จนนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาเผลอมีไรกับปกรณ์ และนั่นมันเป็นความฝันนี่หน่าตอนนี้ต้องไปถามความจริงกับนายปกรณ์ โรคจิตนั่น..น้ำหนึ่งใส่เสื้อผ้าแล้วเปิดประตูออกไปกำลังจะลงบันไดจากชั้น2 จู่ๆได้ยินเสียงดังมาจากห้องที่พึ่งเดินผ่านไปเมื่อกี้จึงย้อนกลับมาดู "ก๊อกๆ..มีอะไรให้ช่วยไหมคะ มีคนอยู่ไหม"น้ำหนึ่งถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ภาพในห้องคือหญิงวัยกลางคนที่นอนบนที่นอน แล้วพื้นเต็มไปด้วยเศษแก้วแตกทั่วห้อง"อย่าเข้ามานะหนู เดี๋ยวจะโดนเศษแก้ว"นั่นเป็นน้ำเสียงของแม่ปกรณ์นั่นเอง แกคงหิวน้ำแต่แปลกที่ไม่มีคนดูแล หายไปไหนหมดปล่อยให้คนป่วย หยิบของเอง"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการเก็บกวาดให้"น้ำหนึ่งไม่ได้คิดอะไร แค่หยิบน้ำแก้วใหม่ให้แม่นายปกรณ์ พร้อมกับเก็บกวาด เศษที่ตกพื้
더 보기
8 ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้
ทันทีที่ถึงที่นอนนายปกรณ์โยนฉันลงเตียงด้วยความโมโหเขาไม่สนด้วยซ้ำว่าฉันจะเจ็บมากไหม เขามันโหดร้ายเกินไปแล้วนะ"นี่นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ""ทำไมล่ะ!..ทีคืนนั้นเธอไม่เห็นจะขัดขืนฉันด้วยซ้ำ มาทบทวนความหลังกันหน่อยไหม"เขาพูดเรื่องน่าอายได้หน้าตาเฉยมาก มันมีคนหน้าด้านแบบนี้ในโลกด้วยหรอ ให้ตายเถอะ"ยังไงก็ไม่มีปัญญาหาเงินมาคืนอยู่แล้วนี่!! งั้นก็ใช้ตัวเธอใช้หนี้สิ เรื่องบนเตียงงานถนัดเธอไม่ใช่หรอ หืมม"ปกรณ์จูบปิดปากคนอวดดีด้วยความดุดัน มันเป็นจูบที่เร่าร้อนกว่าครั้งก่อน ริมฝีปากที่กระทบกันแรงมันเลยทำให้เลือดไหลชิพ"งื้ออ เจ็บ🥹..หยุดทำแบบนี้สะที"เขาไม่ฟังเธอด้วยซำ้เอาแต่จูบเธออย่าบ้าคลั่ง ยิ่งเลือดปากเธอไหลออกมามากเท่าไหร่ เขายิ่งบดขยี้ริมฝีปากเธอแรงหนักเข้าทุกที มันเจ็บจนน้ำตาของน้ำหนึ่งนั้นไหลออกมา😣 "อึกก..ฮืออ คนใจร้าย"เขาเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าสิ่งที่ทำลงไปมันมากเกินกว่าเธอจะรับไหว จึงจูบเธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม ไม่ให้คนตัวเล็กกลัวเขามากไปกว่านี้ ตอนนี้มันเป็นจูบที่แสนหวานลิ้นของเขาเกี่ยวพันลิ้นของเธอ และเธอเริ่มตอบโต้เขาแล้ว"อ๊ะ..อื้ม.." เธออ่อนไปทั้งตัวแล้วตอนนี้ หลับตาแ
더 보기
9 กฎของเสือคือห้ามหลงรักเหยื่อ
ให้ตายเถอะ..ภาพที่เห็นคือน้ำหนึ่งที่อยู่บนตัวเขา เธอช่างงดงาม ทรวดทรงของเธอที่มันเคลื่อนไหวขึ้นลงบนตัวเขา บวกกับสีหน้าที่แสดงออกมาว่าเธอมีความสุขแค่ไหน มันทำเขาหลงไหลเสน่ห์ของเธอ...เขาจับเอวสองข้างเธอกระแทกเข้ากับตัวเขาแรงๆ แรงสั่นบนตัวเธอมันส่งผ่านมายังตัวเขา สองเราตอนนี้ท่วมไปด้วยเหงื่อ "เหนื่อยไหมคะคนดี"...เขาพูดปลอบประโลมเธอพร้อมกับช่วยยกเอวเธออีกแรงแบบนี้เธอจะได้ไม่เหนื่อยมาก เขาอยากให้เธอมีความสุขร่วมกันกับเขา สองมือเปลี่ยนจากเอวมาจับหน้าอกเธอสองข้าง พร้อมกับโน้มหน้าเธอลงมาจูบอย่างดูดดื่ม"อื้ออ"น้ำหนึ่งทำมันค่อยๆช้าลงปกรณ์รู้ว่าเธอคงหมดแรงแล้วเลยจับเธอลงมานอนแทนที่เขา"รักจัง..น้ำหนึ่ง""😲😮"น้ำหนึ่งอึ้งกับคำที่เขาบอกไม่ทันไรเขายัดเหยียดตัวตนของเขาเข้ามาจนสุด.."อึกก มันจุกนะ🥺" ปกรณ์ก้มลงไปจูบเธอพร้อมกับกระแทกรัวๆ จนตอนนี้น้ำหนึ่งแทบหายใจไม่ทั่วท้อง.."...พลั่บๆๆ ตึกๆ.." ทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นไอของความเร่าร้อน เขาจับเธอนอนตะแคงเพื่อเปลี่ยนรสรัก เขาเหมือนเครื่องจักร ที่ทำอยู่อย่างนั้นโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยสักนิด "หันหลังหน่อยนะค้าบ"น้ำเสียงออดอ้อนของเขา มันต่างจากตอนท
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status