หนียังไงก็ไม่พ้น เจ้าหนี้ตัวร้าย(ที่รัก)

ในบ้านหลังเล็กๆเก่าๆท้ายซอย 2พ่อลูกที่อยู่กันตามลำพังน้ำหนึ่งหญิงสาวอายุแค่22ปี ผู้ที่มีใบหน้าคมเข้ม จมูกโด่งชี้งอนซึ่งถ่ายทอดมาจากพ่อของเขา รูปปากที่อวบอิ่ม กำลังยืนร้องไห้ต่อหน้าพ่อของเขา ตาศรีชายวัย64 พ่อเพียงคนเดียวของน้ำหนึ่ง

"พ่อทำไมไม่บอกหนึ่งเลยต้องรอให้เขามาทำร้ายพ่อก่อนใช่ไหมถึงจะยอมบอกหนึ่ง"

คนเป็นลูกไม่อาจทนมองสภาพบ้านที่มันพังโดยที่ข้าวของกระจัดกระจายเช่นนี้ และที่โมโหคือกลัวพ่อตัวเองจะโดนทำร้ายเพราะ น้ำหนึ่งมีพ่อเพียงคนเดียว

""พ่อขอโทษนะหนึ่งพ่อไม่อยากให้ลูกไม่สบายใจ และพ่ออยากให้หนึ่งสนใจการเรียนให้เต็มที่ ส่วนเรื่องเงินพ่อจะหามาให้""

ทั้งโมโหและเสียใจตอนนี้ในหัวของน้ำหนึ่งมีหลายเรื่องที่ต้องสะสาง มันอึดอัดไปหมด จนต้องการความเงียบเพื่อสงบสติอารมณ์ น้ำหนึ่งเดินกลับเข้าห้องตัวเองด้วยความเสียใจที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้

ในคฤหาสน์หลังใหญ่ล้อมรอบไปด้วยบริวารนับร้อยคน ปกครองด้วย "ปกรณ์" ทายาทวัย29ปี เพียงคนเดียวของตระกูล กิตติธนปกร์ ซึ่งสืบทอดธุรกิจทุกอย่างที่พ่อของเขาได้ฝากไว้ให้ก่อนจากไป เหลือเพียงแค่แม่คนเดียวของเขาที่ยังเป็นผู้ป่วยติดเตียงเนื่องจากตรอมใจที่สามีได้จากไปเมื่อ4ปีที่แล้ว 

"เรื่องที่ให้ทำไปถึงไหนแล้วว่ะ!!"

น้ำเสียงอันดุดันที่เปล่งออกมาจากสีหน้าที่นิ่งเฉยผู้ที่ได้รับ"ฉายาเจ้าพ่อน้ำแข็ง"ผู้ที่เย็นชากับทุกสิ่งยกเว้นแม่ของเขา กำลังคิ้วขมวดเป็นโบว์หลังจากที่ธุรกิจของเขาถูกตำรวจเล่นงาน ปกรณ์รับช่วงต่อธุรกิจของพ่อเขาโดยธุรกิจนั้น มีทั้งถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย แต่ที่ยังไปต่อได้ขนาดนี้เพราะเขานั้นได้จ่ายส่วยให้ตลอด แต่ประเด็นตอนนี้เขามีคู่แข่ง ที่พยายามทำให้เขานั้นจมดิน แต่ไม่มีทางที่ใครหน้าไหนจะทำให้ ปกรณ์คนนี้ตกเหวได้หรอก เพราะเขานั้นขึ้นมาสูงกว่าใครๆ ที่คนพวกนั้นเล่นงานเขาก็ทำได้แค่เศษงานส่วนหนึ่งเท่านั้นแต่ถึงอย่างไรเขาก็หงุดหงิดอยู่ดี

"ผะ..ผมไปจัดการงานเกือบจะเก็บได้ครบทุกรายแล้วครับมีไอ้แก่รายหนึ่งมันไม่ยอมใช้หนี้ที่ติดค้างไว้หลายเดือน..พวกผมพยายามทำลายข้าวของหวังจะข่มขู่มันแต่จู่ๆตำรวจก็มาตรวจแถวนั้นพอดีพวกผมเลยรีบกลับมาครับ"

ปกรณ์หยิบหลักฐานการกู้เงินของตาแก่คนที่ลูกน้องบอกเมื่อครู่มาดูเขาเปิดกระดาษไปได้หน้าที่สอง กลับต้องสดุดเข้ากับใบหน้านวลไข่ที่ฉีกยิ้มให้กลับเขา นทีแรกทำเขาใจสั่นที่เดียว เขาต้องรีบสบัดหน้าเพื่อไม่ให้ลูกน้องจับสังเกตุได้ ปกรณ์มีความคิดแวบแรกเข้ามาในหัว เรื่องนี้ต้องสนุกแน่ๆ เขามีอะไรให้ทำแก้เครียดแล้วละ "เตรียมตัวไว้แม่สาวน้อย"