หนียังไงก็ไม่พ้น เจ้าหนี้ตัวร้าย(ที่รัก)

หนียังไงก็ไม่พ้น เจ้าหนี้ตัวร้าย(ที่รัก)

last updateLast Updated : 2025-07-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
9Chapters
522views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

น้ำหนึ่งต้องมาใช้หนี้ แถมโดนลากมาบ้านเจ้าหนี้ทำงานเยี่ยงทาส แบบนี้ยิ่งกว่าตกนรกอีกนะ ใจร้ายเกินปุยมุ้ย คอยดูเถอะจะทำให้ตกหลุมรักแล้วชิ่งหนีให้ได้เลย

View More

Chapter 1

1 เป็นหนี้โดยไม่รู้ตัว

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
1 เป็นหนี้โดยไม่รู้ตัว
ในบ้านหลังเล็กๆเก่าๆท้ายซอย 2พ่อลูกที่อยู่กันตามลำพังน้ำหนึ่งหญิงสาวอายุแค่22ปี ผู้ที่มีใบหน้าคมเข้ม จมูกโด่งชี้งอนซึ่งถ่ายทอดมาจากพ่อของเขา รูปปากที่อวบอิ่ม กำลังยืนร้องไห้ต่อหน้าพ่อของเขา ตาศรีชายวัย64 พ่อเพียงคนเดียวของน้ำหนึ่ง"พ่อทำไมไม่บอกหนึ่งเลยต้องรอให้เขามาทำร้ายพ่อก่อนใช่ไหมถึงจะยอมบอกหนึ่ง"คนเป็นลูกไม่อาจทนมองสภาพบ้านที่มันพังโดยที่ข้าวของกระจัดกระจายเช่นนี้ และที่โมโหคือกลัวพ่อตัวเองจะโดนทำร้ายเพราะ น้ำหนึ่งมีพ่อเพียงคนเดียว""พ่อขอโทษนะหนึ่งพ่อไม่อยากให้ลูกไม่สบายใจ และพ่ออยากให้หนึ่งสนใจการเรียนให้เต็มที่ ส่วนเรื่องเงินพ่อจะหามาให้""ทั้งโมโหและเสียใจตอนนี้ในหัวของน้ำหนึ่งมีหลายเรื่องที่ต้องสะสาง มันอึดอัดไปหมด จนต้องการความเงียบเพื่อสงบสติอารมณ์ น้ำหนึ่งเดินกลับเข้าห้องตัวเองด้วยความเสียใจที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ในคฤหาสน์หลังใหญ่ล้อมรอบไปด้วยบริวารนับร้อยคน ปกครองด้วย "ปกรณ์" ทายาทวัย29ปี เพียงคนเดียวของตระกูล กิตติธนปกร์ ซึ่งสืบทอดธุรกิจทุกอย่างที่พ่อของเขาได้ฝากไว้ให้ก่อนจากไป เหลือเพียงแค่แม่คนเดียวของเขาที่ยังเป็นผู้ป่วยติดเตียงเนื่องจากตรอมใจที่สามีได้จากไปเมื
Read more
2 ไม่มี ไม่หนี(อยากหนี )ไม่จ่าย(ไม่มีจ่าย)
ในวิทยาลัยแห่งนี้ เป็นที่เรียนที่น้ำหนึ่งใฝ่ฝันมาตลอด ทั้งทำงานหนักเก็บเงินเพื่อส่งเสียตัวเองเรียน แต่มันก็ยังไม่พอ จนวันหนึ่งเงินที่พ่อหามาช่วยจ่ายค่าเทอม ค่านั่นค่านี่ ตลอดหลายปีก่อนเธอเข้าวิทยาลัย มันจะเป็นเงินกู้นอกระบบโดยที่เธอนั้นไม่รู้เรื่องเลย"ยายแพรแกอยู่ไหนฉันรอกลับพร้อมแกนะเนี้ย"แพรเพื่อนเพียงคนเดียวของน้ำหนึ่ง ลูกสาวเศรษฐี ฐานะทางบ้านรวยโคตรแต่นางเลือกมาคบกับน้ำหนึ่งเพราะ เพื่อนที่เคยคบมามีแค่ผลประโยชน์ทั้งนั้น มีแค่น้ำหนึ่งเท่านั้นที่จริงใจและเป็นเพื่อนกันจริงๆ"หนึ่งฉันงานเข้าแล้วละอาจารย์บอกว่างานที่ส่งไปมันหายฉันกลับไปตามงานก่อนนะ ยังไงแกกลับก่อนได้เลยนะเพื่อนเลิฟ จุ๊บม้วกก""เห้อออยายแพรนะยายแพร.."น้ำหนึ่งถอนหายใจหมดสนุกทั้งๆที่นัดกับยัยเพื่อนรักว่าจะไปฉลองวันสุดสัปดาห์สะหน่อยย โถ่เอ้ยยต้องกลับบ้านคนเดียวอีกแล้วว บ่นในใจไม่ทันไรเพราะเอาแต่ก้มมองพื้น เสียงเจี๊ยวจ๊าวหน้าคณะคืออะไรกันเนี้ย พูดแล้วพร้อมกับต่อมเผือกทำงาน (ยัยหนึ่งแกว่งเท้าหาเสี้ยนจนได้🤣) น้ำหนึ่งเดินไปแบบเร่งฝีเท้า แม้ใส่ส้นสูงก็ไม่หวั่นเลยกับการอยากรู้เรื่องชาวบ้านแต่ทันใดนั้นต้องอยุดการเดินไว้เพี
Read more
3 เข้าถ้ำเสือคงได้เหลือแต่ชื่อ
"อ่อยอะโอยยย!!"(ปล่อยนะโว้ย)..น้ำหนึ่งแผลงฤทธิ์ทันทีที่..ปกรณ์อุ้มพาดบ่าเข้ามาในคฤหาสน์ บรรดาลูกน้องที่รอต้อนรับเจ้านาย กลับบ้านต่างพากันมองน้ำหนึ่ง หญิงสาวคนแรกที่ปกรณ์ต้องใช้ความพยายามในการพาเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้เพราะปกติบรรดาหญิงสวยๆต่างแทบจะถวายตัวให้ปกรณ์แบบฟรีๆ ก็นั่นแหละแต่ละวันต้องใช้ลูกน้องนับสิบกันประตูทางเข้าบ้านไว้ เนื่องจากเพราะผู้หญิงพวกนั้นมาหาปกรณ์ทุกวัน และตลอดเวลา ไม่แปลกที่แม่บ้าน บอดี้การ์ด คนขับรถ คนสวน ต่างพากันมองด้วยความแปลกใจ""เอาละถือว่าฉันใจดีกับเธอสุดแล้วนะน้ำหนึ่ง อย่าให้ต้องลงไม้ลงมือกันมากไปกว่านี้ เอ๊ะ หรือว่าที่เธอแกล้งขัดขืนแบบนี้ มันแค่การแสดงรึเปล่า""เขาพูดคำพูดชวนหน้าขนลุกไม่พอ ยังใช้สายตาแทะโลมแบบนั้นอีก หยี๋..น้ำหนึ่งโมโหทันทีที่เขาพูดไม่ให้เกียรติกันแบบนี้ ได้แต่ดิ้นไปมาบนโซฟา ในห้องๆหนึ่งซึ่งน้ำหนึ่งไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของบ้าน""เอาล่ะ..น้ำหนึ่งสิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้นะเธอช่วยตั้งใจฟัง และอยุดพยายามหนีซะทีเพราะมันไร้ประโยชน์สิ้นดี หัดใช้สมองคิดซะใหม่ว่าควรทำตัวยังไงในเวลานี้!!""แอ้วอะใอ้อั๋นอำอังไอ""โถ่เว้ยย พูดให้มันรู้เรื่องหน
Read more
4 หมาหยอกไก่
"อย่าได้หวังคำขอโทษจากฉันล่ะ เพราะเธอไม่มีวันจะได้มันแน่นอน"เขาพูดพร้อมกับโน้มตัวลงมาใกล้หน้าน้ำหนึ่ง ใจเขาตอนนี้อยากจะแกล้งเจ้าตัวเล็กนี่ด้วยการจูบสั่งสอนสะหน่อย คิดแบบนั้นพร้อมกับกำลังจะเอาหน้าออกห่างแต่ทันใดนั้น..เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น..เจ้าเด็กแสบคนนี้มันกล้าจูบเขาเฉยเลย กล้าเล่นกับไฟสะด้วยปากที่มาสัมผัสเขานั้นมันช่างเป็นจูบที่ไม่ได้เรื่อง เหมือนเจ้าเด็กนี้ ต้องการทำตัวให้เหนือเขา ทั้งๆที่จูบไม่เป็นด้วยซำ้ ไหนจะริมฝีปากที่มันสั่นเพราะตื่นเต้น อีก เดี๋ยวพี่จะสอนจูบแบบดูดดื่มเขาทำกันยังไง..ปกรณ์วางฝามือบนแก้มของน้ำหนึ่งอย่างเบามือ ค่อยๆลูบเบาๆตรงใบหู ส่วนปากของเขานั้นได้ทำหน้าที่อย่างผู้ชำนาญการ ปกรณ์ค่อยๆดูดตรงริมฝีปากล่างของน้ำหนึ่งพร้อมกับกัดปากนั้นแรงหน่อยนึง เพื่อให้ความซาบซ่านในตัวเธอทำงาน แล้วมันก็ได้ผลสะด้วย เขาจึงสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นของเธอ แต่เธอเอาแต่ดันลิ้นเขาออก เขาจึงค่อยๆโน้มตัวเธอลงเตียงช้าๆ พร้อมกับจูบเธออย่างนุ่มนวล มือที่ลูบหูเธอค่อยๆไล่ลงมา ที่ตรงหน้าอกเพราะเขาไม่ต้องปลดกระดุมเสื้อให้มันเสียเวลาแล้วตอนนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ทำขาดแล้ว เขาค่อยๆเ
Read more
5 ได้เวลาทำงานใช้หนี้
..หลังจากวันนั้น..นี่ก็ร่วมอาทิตย์แล้วที่น้ำหนึ่งทำตัวต่อต้าน ปกรณ์ ทำให้คิดว่าตัวเองทำแบบนี้ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จึงคิดแผนใหม่ที่มันดีกว่านี้ อันดับแรก น้ำหนึ่งจึงทำทีเข้าไปตีสนิทกับแม่บ้าน คนที่คอยส่งข้าวส่งน้ำให้น้ำหนึ่งทุกวัน วันนี้เธอก็เอาข้าวมาให้น้ำหนึ่งเช่นทุกวัน เธอชื่อพาขวัญ เป็นคนเงียบๆ "พี่พาขวัญ หนึ่งไม่อยากอยู่ในห้องอะ ไปบอกนาย ปกรณ์ให้หน่อยให้หนึ่งไปช่วยงานพี่ที่ครัวก็ได้ นะๆๆๆ""น้ำหนึ่งทำน้ำเสียงออดอ้อนแม่บ้านให้ทำตามแผนตัวเอง คิดในใจนี่คงเป็นทางเดียวที่จะรอดคือต้องเล่นตามน้ำที่ ปกรณ์นั้นบอกเอาไว้ เพื่อให้นายนั่นตายใจ แค่คิดก็สนุกแล้วละหึๆในห้องทำงานของปกรณ์ประดับประดาไปด้วยอัญมณี และของสะสมมากมาย เช่น งาช้าง หนังสัตว์ที่หายาก ชึ่งแน่นอนที่เขาได้มามันผิดกฎหมายแน่นอน ซึ่งก็เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจเขารวมถึง การทำเหมืองเเร่ และ การส่งออกพวกหนังสัตว์ข้ามประเทศ มันทำให้เขามีรายได้มหาศาลมากพอที่จะไม่ต้องทำงานตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้ เขากำลังจดจ่ออยู่กับงานเอกสาร แล้วเสียงเคาะประตูจากด้านนอก ซึ่งต้นเสียงมาจาก บอดี้การ์ดที่เฝ้าหน้าประตูนั่นเอง"นายครับ แม่บ้านต้องการพบครับ""
Read more
6 โดนเสือกิน
น้ำหนึ่งไม่รู้ตัวเลยที่ทำไปเพราะพิษไข้ทั้งนั้น ในขณะที่ปกรณ์ก็หลงคิดว่าน้ำหนึ่งสมยอม "ร้อนจัง"น้ำหนึ่งพูดพร้อมกับผลักปกรณ์ออกไป เธอพยายามขัดขืนเขา แต่เขากลับจับแขนสองข้างของเธอไว้เหนือหัว มันเลยทำให้เธอผลักเขาไม่ได้อีกต่อไป ปกรณ์จูบปิดปากเธอไว้ไม่ให้เธอต่อต้านเขาได้อีกต่อไป มืออีกข้างของเขาจับปากเธอให้มันอ้ากว้างกว่าเดิม ให้เขาได้เอาลิ้นเข้าไปสำรวจได้ง่ายขึ้น เขาจูบอยู่แบบนั้นนานสองนาน แล้วค่อย ไหลมาจูบตรงแก้มของเธอสูดกลิ่นครีมอาบน้ำของเธอเข้าไปเต็มปอด แล้วย้ายลงมายันต้นคอ ดูดเม้มมันจนเป็นรอยแดง.."อ๊ะ..โอ้ย.." เสียงเจ็บปวดที่เขาทำรอยบนคอเธอ ตอนนี้สมองของน้ำหนึ่งทื่อไปหมด เพราะด้วยพิษไข้ทำให้ไม่มีแรงขัดขืนด้วยซ้ำ น้ำหนึ่งจึงยกมือ2ข้างคล้องคอปกรณ์ไว้ ด้วยตอนนี้เธอคงปรารถนาเขาเช่นกัน ปกรณ์ไล่จมูกลงมาที่ไหปลาร้าของเธอเขาเอาปลายจมูกเขี่ยวนไปช้าๆ มันยิ่งทำให้น้ำหนึ่ง รู้สึกเสียวซ่านขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอใส่ชุดนอนสายเดี่ยวแบบนี้มันยิ่งกระตุ้นความต้องการของเขา ตอนนี้เขาอยากจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอเต็มทนแล้ว แต่ก็ต้องอดใจไว้ก่อนรอให้เธอ พร้อมมากกว่านี้ ปกรณ์ค่อยๆไหลตัวลงมาช้าๆเขาไล่จูบเธ
Read more
7 แก้แค้น กับ แก้ผ้า อันไหนดีกว่ากัน
ตอนเช้าตรู่..เสียงคนคุยกันมันแว่วเข้ามาในหัวน้ำหนึ่ง...พอพยายามลืมตาแล้วแต่ตอนนี้ในหัวมันหนักอึ้งไปหมด"คอแห้งจังง.."น้ำหนึ่งลืมตาตื่นมาด้วยความหิวน้ำ แต่พอจะพยายามลุกจากที่นอน มันกลับเจ็บจี้ดทั้งตัว..โดยเฉพาะตรงหว่างขาเธอ จึงต้องเปิดผ้าห่มแล้วก้มมองดู มันเป็นรอยเขียวช้ำ บ้างก็รอยแดงเป็นจ้ำๆ น้ำหนึ่งพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น จนนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาเผลอมีไรกับปกรณ์ และนั่นมันเป็นความฝันนี่หน่าตอนนี้ต้องไปถามความจริงกับนายปกรณ์ โรคจิตนั่น..น้ำหนึ่งใส่เสื้อผ้าแล้วเปิดประตูออกไปกำลังจะลงบันไดจากชั้น2 จู่ๆได้ยินเสียงดังมาจากห้องที่พึ่งเดินผ่านไปเมื่อกี้จึงย้อนกลับมาดู "ก๊อกๆ..มีอะไรให้ช่วยไหมคะ มีคนอยู่ไหม"น้ำหนึ่งถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ภาพในห้องคือหญิงวัยกลางคนที่นอนบนที่นอน แล้วพื้นเต็มไปด้วยเศษแก้วแตกทั่วห้อง"อย่าเข้ามานะหนู เดี๋ยวจะโดนเศษแก้ว"นั่นเป็นน้ำเสียงของแม่ปกรณ์นั่นเอง แกคงหิวน้ำแต่แปลกที่ไม่มีคนดูแล หายไปไหนหมดปล่อยให้คนป่วย หยิบของเอง"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการเก็บกวาดให้"น้ำหนึ่งไม่ได้คิดอะไร แค่หยิบน้ำแก้วใหม่ให้แม่นายปกรณ์ พร้อมกับเก็บกวาด เศษที่ตกพื้
Read more
8 ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้
ทันทีที่ถึงที่นอนนายปกรณ์โยนฉันลงเตียงด้วยความโมโหเขาไม่สนด้วยซ้ำว่าฉันจะเจ็บมากไหม เขามันโหดร้ายเกินไปแล้วนะ"นี่นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ""ทำไมล่ะ!..ทีคืนนั้นเธอไม่เห็นจะขัดขืนฉันด้วยซ้ำ มาทบทวนความหลังกันหน่อยไหม"เขาพูดเรื่องน่าอายได้หน้าตาเฉยมาก มันมีคนหน้าด้านแบบนี้ในโลกด้วยหรอ ให้ตายเถอะ"ยังไงก็ไม่มีปัญญาหาเงินมาคืนอยู่แล้วนี่!! งั้นก็ใช้ตัวเธอใช้หนี้สิ เรื่องบนเตียงงานถนัดเธอไม่ใช่หรอ หืมม"ปกรณ์จูบปิดปากคนอวดดีด้วยความดุดัน มันเป็นจูบที่เร่าร้อนกว่าครั้งก่อน ริมฝีปากที่กระทบกันแรงมันเลยทำให้เลือดไหลชิพ"งื้ออ เจ็บ🥹..หยุดทำแบบนี้สะที"เขาไม่ฟังเธอด้วยซำ้เอาแต่จูบเธออย่าบ้าคลั่ง ยิ่งเลือดปากเธอไหลออกมามากเท่าไหร่ เขายิ่งบดขยี้ริมฝีปากเธอแรงหนักเข้าทุกที มันเจ็บจนน้ำตาของน้ำหนึ่งนั้นไหลออกมา😣 "อึกก..ฮืออ คนใจร้าย"เขาเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าสิ่งที่ทำลงไปมันมากเกินกว่าเธอจะรับไหว จึงจูบเธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม ไม่ให้คนตัวเล็กกลัวเขามากไปกว่านี้ ตอนนี้มันเป็นจูบที่แสนหวานลิ้นของเขาเกี่ยวพันลิ้นของเธอ และเธอเริ่มตอบโต้เขาแล้ว"อ๊ะ..อื้ม.." เธออ่อนไปทั้งตัวแล้วตอนนี้ หลับตาแ
Read more
9 กฎของเสือคือห้ามหลงรักเหยื่อ
ให้ตายเถอะ..ภาพที่เห็นคือน้ำหนึ่งที่อยู่บนตัวเขา เธอช่างงดงาม ทรวดทรงของเธอที่มันเคลื่อนไหวขึ้นลงบนตัวเขา บวกกับสีหน้าที่แสดงออกมาว่าเธอมีความสุขแค่ไหน มันทำเขาหลงไหลเสน่ห์ของเธอ...เขาจับเอวสองข้างเธอกระแทกเข้ากับตัวเขาแรงๆ แรงสั่นบนตัวเธอมันส่งผ่านมายังตัวเขา สองเราตอนนี้ท่วมไปด้วยเหงื่อ "เหนื่อยไหมคะคนดี"...เขาพูดปลอบประโลมเธอพร้อมกับช่วยยกเอวเธออีกแรงแบบนี้เธอจะได้ไม่เหนื่อยมาก เขาอยากให้เธอมีความสุขร่วมกันกับเขา สองมือเปลี่ยนจากเอวมาจับหน้าอกเธอสองข้าง พร้อมกับโน้มหน้าเธอลงมาจูบอย่างดูดดื่ม"อื้ออ"น้ำหนึ่งทำมันค่อยๆช้าลงปกรณ์รู้ว่าเธอคงหมดแรงแล้วเลยจับเธอลงมานอนแทนที่เขา"รักจัง..น้ำหนึ่ง""😲😮"น้ำหนึ่งอึ้งกับคำที่เขาบอกไม่ทันไรเขายัดเหยียดตัวตนของเขาเข้ามาจนสุด.."อึกก มันจุกนะ🥺" ปกรณ์ก้มลงไปจูบเธอพร้อมกับกระแทกรัวๆ จนตอนนี้น้ำหนึ่งแทบหายใจไม่ทั่วท้อง.."...พลั่บๆๆ ตึกๆ.." ทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นไอของความเร่าร้อน เขาจับเธอนอนตะแคงเพื่อเปลี่ยนรสรัก เขาเหมือนเครื่องจักร ที่ทำอยู่อย่างนั้นโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยสักนิด "หันหลังหน่อยนะค้าบ"น้ำเสียงออดอ้อนของเขา มันต่างจากตอนท
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status