Share

บทที่ 106

Author: เหยียนอี่เฟย
สาขาใหญ่ของบริษัทโปรเจกต์อยู่นอกเมือง ถึงตอนนั้นเธอต้องออกเมืองไปดูงาน

หรงซูกล่าว “ในเมื่อเป็นโปรเจ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
เกื้อกุล กงจีน
ดูฟรีวันละ8ตอนหายไปไหนคะ
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 566

    “เซิ่งถิงเชิน...”ทันใดนั้นชายหนุ่มก็ก้มหน้าจูบลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มของหญิงสาว ครั้งนี้เป็นเพียงจูบที่แตะผ่านผิวเผิน เป็นจูบที่แผ่วเบามาก ริมฝีปากเขาเพียงแนบอยู่ชั่วครู่ แต่แฝงไว้ด้วยเสน่หาที่อ่อนโยนหรงซูจ้องชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาสับสน แสงจากนอกหน้าต่างกระทบบนตัวเขา ทำให้แสงสว่างจาง ๆ โอบล้อมตัวเขา สายตาล้ำลึกที่จ้องมอง คล้ายกำลังมองดูผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัวเองรักอย่างลึกซึ้งที่สุด“พอใจมากแน่นอน”เสียงของเขาแผ่วเบาอ่อนนุ่ม คล้ายสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านกลางใจ แต่ก็เหมือนมหาสมุทรที่สามารถโอบรับทุกอย่างของเธอชั่วขณะนั้นหรงซูเกิดความเข้าใจผิดอย่างหนึ่งว่าถูกเขารักและเอ็นดูที่สุดแต่ในไม่ช้าเธอก็ดึงตัวเองออกมาจากความเข้าใจผิดนั้น แล้วถลึงตาใส่เขา ยื่นมือผลักเขาออกแล้วลุกขึ้นนั่งเซิ่งถิงเชินเองก็ไม่ขัดขวาง เขาลุกขึ้นตาม แล้วดึงมือเธอไว้อีกครั้ง “เสื้อฉันยังไม่ได้ติดกระดุมเลย”หรงซูเก็บมือตัวเองกลับมา แล้วเบี่ยงตัวหันมองเขา พูดอย่างรำคาญ “เซิ่งถิงเชิน คุณจะไม่จบสักทีใช่ไหม!”ขณะนี้เสียงสั่นของมือถือดังขึ้นเป็นมือถือของเซิ่งถิงเชินนั่นเองเขาก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือไปหยิบโทรศ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 565

    หรงซูนั่งอยู่ตำแหน่งอีกฝั่งหนึ่ง “วันนี้อยู่ที่นี่ยังมีคนกล้าลงมือกับคุณอย่างโจ่งแจ้ง ดันเป็นคุณเสียด้วยที่โดนเล่นงาน ดูท่าคุณก็ถูกรังแกง่ายเหมือนกันนะ”เซิ่งถิงเชินหันหน้าไปมองเธอ เอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวนปนดูแคลน “ใช่สิ เพราะงั้นทางที่ดีเธอคอยอยู่ข้าง ๆ ฉันไว้หน่อยก็แล้วกัน”หรงซูหรี่ตาจ้องมองเขา ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อครู่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาจงใจทำทั้งหมดผ่านไปพักใหญ่“คุณนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ”ตอนนี้จู่ ๆ เธอก็สงสัยว่าตอนนั้นเขาเป็นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า แต่พอลองคิดดูดี ๆ ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะยังไงซะหลังจากนั้น เขาก็เกลียดชังเธอจริง ๆ ต่อให้อยู่ในสถานที่ทำงานก็มักจะเคร่งขรึมและไม่เคยยิ้มแย้มเลยสักนิดเซิ่งถิงเชินเพียงแค่ยิ้ม สายตาเหลือบไปมองเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนที่วางอยู่ด้านข้าง “เธอเปลี่ยนให้ฉันหน่อย”หรงซูหันหน้าหนี เมินเฉยโดยตรงเซิ่งถิงเชินกลับไม่ได้โกรธ ยื่นมือหยิบเสื้อผ้าและกางเกงขึ้นมา แล้วเตรียมจะแก้ชุดคลุมอาบน้ำออกทันทีหรงซูสังเกตเห็นการกระทำของเขา จึงเอ่ยอย่างระแวดระวังทันที “คุณจะทำอะไร?”สายรัดเอวของเสื้อคลุมอาบน้ำถูกเขาคลา

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 564

    ตอนนั้นเขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้จริง ๆ งั้นเหรอ?หลังจากความเงียบงันช่วงสั้น ๆเมื่อแน่ใจว่าตอนนี้เขาจะไม่ทำอะไรตนเอง หรงซูก็ค่อย ๆ สงบใจลง “ทำตัวเองลำบากขนาดนี้เลยเหรอ”เซิ่งถิงเชินเอ่ย “ตอนนี้เธอไม่ยอมให้ฉันแตะต้อง ก็ทำได้แค่ฝืนตัวเองเท่านั้น”หรงซูเอ่ย “ต้องมีคนเต็มใจช่วยคุณจัดการแน่”เซิ่งถิงเชิน “ฉันไม่อยากหย่านี่”พูดพลางเขายื่นมือประคองพวงแก้มของหญิงสาว ก้มหน้าลงจูบที่มุมปากของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ตรงลำคอของหญิงสาว น้ำเสียงเจือความแหบพร่าอันเย้ายวน เอ่ยว่า “คอยเฝ้าฉันไว้ดี ๆ นะ”เซิ่งถิงเชินปล่อยเธอ หลุบตามองหญิงสาวที่มีสีหน้าตึงเครียด เขายกยิ้มที่มุมปาก หันหลังเดินตรงไปยังทิศทางของห้องน้ำหรงซูยืนอยู่กับที่ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนห้องน้ำมีเสียงน้ำไหลซู่ซ่าดังแว่วมาเธอพ่นลมหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่งตอนนั้นเองเสียงเคาะประตูดังขึ้นหรงซูไม่ทันตั้งตัวจนสะดุ้งตกใจ เธอรีบเก็บอารมณ์อย่างรวดเร็ว หันไปเปิดประตู ก็เห็นคนรับใช้ยืนอยู่หน้าประตูอย่างนอบน้อม ในมือถือเสื้อผ้าบุรุษสำหรับผลัดเปลี่ยนหนึ่งชุด“นี่คือเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ให้คุณเซิ่งค่ะ”หรงซูมองคนรับใช้

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 563

    ผู้ชายที่หล่อเหลาและมั่งคั่ง ยอมลดตัวลงมาเพื่อตัวเองเพียงคนเดียว ความอ่อนโยนที่มีให้เฉพาะตัวแบบนี้ เปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนไหน ใครเล่าจะยังคงความเป็นตัวเองไว้ได้โดยไม่ถลำลึกลงไปเซิ่งถิงเชิน สีจิ้นชวน ฉินจ้าน และหลี่เฉินเฮ่อตั้งวงเล่นไพ่นกกระจอกซูชิงจือไม่ได้เข้าร่วม เขาไปตีกอล์ฟกับฟู่สิงโจวและเซิ่งถิงอวี้ฝั่งพวกผู้หญิงเองก็นัดเล่นไพ่ด้วยกันวันนี้อากาศไม่เลวเด็ก ๆ นั่งพักกันครู่หนึ่ง ก็จะออกไปเตะบอลเล่นกันอีกหรงซูกับเฉิงซินตามออกไปยังสนามหญ้าด้านนอกเพื่อคอยดูพวกเขาพวกเขาเล่นจนเหนื่อยจึงมานั่งกินอะไรนิดหน่อยบนม้านั่งตอนนั้นเอง หรงซูได้รับโทรศัพท์จากเซิ่งถิงเชิน เธอกดรับสายปลายสายมีเสียงของชายหนุ่มดังมา “ที่รัก เธอมาที่ห้องบนชั้นสองหน่อยสิ”เมื่อได้ยินชายหนุ่มเรียกแบบนั้น มือที่ถือโทรศัพท์ของหรงซูก็กำแน่นขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เธอขมวดคิ้วเอ่ยว่า “คุณเรียกอะไรมั่ว ๆ?”เซิ่งถิงเชินหัวเราะเบา ๆ เอ่ยว่า “พวกเราเป็นสามีภรรยากัน เรียกผิดตรงไหน”หรงซูเอ่ยอย่างหมดความอดทน “มีเรื่องอะไร?”“เธอขึ้นมาก่อน ฉันรอเธออยู่”เซิ่งถิงเชินไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก แล้ววางสายไปหรงซูวางโ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 562

    ความงดงามและบุคลิกของเธอล้วนโดดเด่นกว่าอันชิงเยว่ ที่สำคัญคืออันชิงเยว่ก็เป็นเพียงแจกันประดับที่เหมาะจะถูกเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอม แต่เอเวอลินไม่ได้มีดีแค่ใบหน้าที่สะสวย หากยังเปี่ยมไปด้วยความสามารถเหมยเหม่ยจูงมือหรงซูไปเล่นต่อจิ๊กซอว์ตอนเที่ยงอาหารกลางวันเตรียมเสร็จเรียบร้อยวัตถุดิบของวันนี้ ล้วนเป็นของที่เพิ่งส่งทางอากาศมาจากทั่วโลกเมื่อวานนี้ ปรุงโดยเชฟระดับห้าดาวต่างคนต่างหยิบอาหารที่ตัวเองอยากกินไปนั่งทานที่โต๊ะอาหารเซิ่งถิงเชินคีบอาหารและยกจานไปวางตรงหน้าเหมยเหม่ย จากนั้นรินไวน์ขาวให้หรงซูหนึ่งแก้ว เอ่ยว่า “ลองชิมไวน์ขาวเกรดพิเศษจากโดเมนเลอรัวดูสิ”หรงซูยกแก้วไวน์ขึ้นดม กลิ่นหอมของไวน์ที่เข้มข้นและหรูหรา เธอจิบคำหนึ่ง ความพึงพอใจของรสสัมผัสและต่อมรับรส สมกับที่เป็นไวน์มูลค่าหลักล้านจริง ๆ“รสชาติเป็นยังไง?”“ก็ไม่เลว”เซิ่งถิงเชินเอ่ย “ถ้าชอบ งั้นพรุ่งนี้ฉันจะให้คนสั่งมาอีกล็อตหนึ่ง”หรงซูมองชายหนุ่มแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรจากการปฏิสัมพันธ์ของทั้งคู่ เซิ่งถิงเชินยิ่งแสดงท่าทีตามใจและยอมอ่อนข้อให้เธอหลี่อันน่ากับคนอื่น ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเอเวอลินจะเป็นคนของเซิ่งถิงเช

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 561

    หลี่เฉินเฮ่อหัวเราะเบา ๆ “ไม่ใส่ใจเรื่องของน้องสาวขนาดนี้ จะว่าไปตอนที่ประธานซูต้องอาศัยพึ่งพาคนอื่นในตระกูลอัน ก็ต้องพึ่งพาคุณนายอันและน้องสาวของตัวเองไม่ใช่เหรอ ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ประธานซูยังทำให้แม่ของตัวเองโกรธจนเข้าโรงพยาบาล ช่างใจดำซะจริง ๆ ต่อคนสายเลือดเดียวกันยังโหดเหี้ยมขนาดนี้ วิธีการแบบนี้ พวกเราเทียบไม่ได้เลยจริง ๆ ฮ่า ๆ”เรื่องสถานการณ์ของซูชิงจือกับตระกูลอัน แน่นอนว่าหลี่เฉินเฮ่อให้คนไปสืบมาแล้วคำพูดของเขาเมื่อครู่ ขาดก็แค่ไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ ว่า เมื่อก่อนซูชิงจือก็เป็นแค่สุนัขตัวหนึ่งของตระกูลอันที่อาศัยผู้หญิงเพื่อให้ได้ดี พอตอนนี้กลับพลิกหน้าไม่ยอมรับคน ก็เป็นแค่พวกคนเนรคุณใจคอโหดเหี้ยมใบหน้าหล่อเหลาของซูชิงจือสงบนิ่ง แววตาไร้ซึ่งความผันผวนของอารมณ์ เขาเอ่ยขอบคุณสาวใช้ที่รินชาให้เซิ่งถิงเชินเหลือบตามองเขาแวบหนึ่งหลี่เฉินเฮ่อยื่นมือลูบสุนัขหมาป่าบลูเบย์ที่หมอบอยู่ข้าง ๆ ก่อนเอ่ยอย่างมีนัยว่า “น่าเสียดาย สุนัขหมาป่าที่ผมเลี้ยงไว้ตัวนั้น จู่ ๆ เมื่อสองวันก่อนก็คลุ้มคลั่งกัดคน เลยถูกผมตีตายไปแล้ว หมาที่กัดคน เก็บเอาไว้ไม่ได้”ใครต่างก็ฟังออกว่าคำพูดนี้ของหลี่เ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status