ตอนที่ 1 ตรงสเปก

KV Club

เพราะลูกน้องโทรตามด่วน เจ้าของคลับอย่างหทัยกรณ์จึงต้องบึ่งรถกลับร้านด้วยความเร็วสูง เป็นผลให้ทุกคนต้องมานั่งล้อมวงกันอยู่ในห้องทำงานใหญ่แห่งนี้

“เรื่องเรียนจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม มีอะไรให้เฮียช่วยก็บอกนะ”

ขณะที่ตายังคงจับจ้องอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ตรวจสอบสถานการณ์ที่เกิดขึ้นขณะที่ตนไม่อยู่ ปากก็พร่ำบอกน้องสาวคนสวยที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศด้วยความเป็นห่วงไม่หยุด

“เรียบร้อยแล้ว เฮียถามฮารุรอบที่ล้านแล้วมั้ง”

ฮารุว่าพร้อมยกแก้วค็อกเทลขึ้นจิบเบา ๆ สายตากึ่งตำหนิกึ่งหยอกเย้าของเธอทำเอาพี่ชายแค่นหัวเราะพลางส่ายหน้าเล็กน้อยอย่างไม่ถือสา

การกระทำของสองพี่น้องอยู่ในสายตาเหมันต์ทุกอย่าง บทสนทนาอันเรียบง่ายถามสารทุกข์สุกดิบกลับไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิด คำตอบที่แสนจะดื้อรั้นประชดประชันของน้องสาวเพื่อนชวนให้เขาอยากฟังซ้ำไม่รู้จบ

ชายหนุ่มโก่งโค้งก้มลงมองตักฝืน ๆ เพราะหากว่าเงยขึ้น สายตาเจ้ากรรมก็มักจะลอบมองหน้าอกหน้าใจฟูล้นออกนอกเกาะอกของน้องสาวเพื่อนสนิททุกครั้งไป ราวกับว่าเป็นโรคจิตอย่างไรอย่างนั้น

“นายน้อยครับ...”

“อืม”

ยังไม่ทันที่ลูกน้องจะเอ่ยฮาร์ทก็เค้นสายตาปรามเสียก่อน ราวกับไม่อยากให้คนในห้องรับรู้เรื่องที่พวกเขาจะสื่อสารกัน ก่อนที่จะเดินตามออกไปด้านนอกด้วยความรวดเร็วปานว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในคลับ

“ชื่อฮารุ ?”

ให้หลังเพื่อนเดินจากไป เหมก็เปิดบทสนทนาทันทีราวกับเขาเฝ้ารอเวลานี้มานาน ห้องใหญ่ที่มีเพียงพวกเขาทั้งสองช่างเป็นอะไรที่เหมาะเจาะเสียจริง

“อยากรู้จักเหรอคะ”

เธอเอ่ยถามเสียงเรียบแต่กลับไม่มองหน้าคนถามเสียด้วยซ้ำ ตากลมยังคงจับจ้องมือถือเครื่องใหญ่ไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย

เหมันต์เชยตามองน้องสาวเพื่อนพลางแสยะยิ้มมุมปากน้อย ๆ อย่างไม่รู้ตัว เขาไม่คิดว่าเจ้าหล่อนจะรู้ทันแผนการแล้วเอ่ยถามตรง ๆ เช่นนี้ ตั้งแต่เริ่มเข้าหาผู้หญิงมานับไม่ถ้วน

เธอเป็นคนแรก...

“เปล่า แค่ถามในฐานะพี่ชายเธอ”

“ฮึ มุกตื้นมาก”

ฮารุเชยมองเขาแวบหนึ่งด้วยสายตารู้ทันเหลี่ยมเล่ห์ คนทั้งสองสบสายตากันครั้งแรกโดยไม่บังเอิญ กลิ่นอายบางอย่างปานไฟฟ้าสถิตเกิดขึ้นในบรรยากาศ

ลิ้นหนาประดับจิวเอลรีดุนกระพุ้งแก้มจนนูนป่องประเมินสายตาที่มองมา เธอรู้ทันความคิดของตนทั้งหมดและเปิดเผยมันโดยตรงได้ขนาดนี้ เจ้าหล่อนเองก็คงประสบการณ์ไม่น้อย

เหมโน้มตัวลงหยิบขวดแอลกอฮอล์หมายจะเติมใส่แก้วหญิงสาวตรงหน้า ทว่ายังไม่ทันได้ทำอย่างที่คิด เธอก็ลุกขึ้นเต็มความสูงปล่อยให้มือเขาค้างอยู่กลางอากาศ

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่รับเหล้าจากคนแปลกหน้า”

เธอปฏิเสธไม่อ้อมค้อมก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายใบกลางเดินออกจากห้องทำงานพี่ชายไป ปล่อยให้เหมันต์นั่งเพียงลำพังด้วยความรู้สึกยากจะเอ่ย

สายตาคมกริบมองตามแผ่นหลังแบบบางจนเธอหายลับไป คำพูดของเธอแม้จะเป็นการหักหน้าเขาอย่างสิ้นเชิง แต่ชายหนุ่มกลับไม่รู้สึกโกรธเลยแม้แต่น้อย

กลับท้าทายเขาให้ต้องการมากยิ่งขึ้น...

“ตรงสเปกฉิบหาย ถ้าไม่ติดว่าน้องไอ้ประธาน กูจิ้มไปแล้วแม่ง !”

ว่าจบก็สาดเหล้าลงคออึกใหญ่ดับอารมณ์ข้างใน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าน้องสาวเพื่อนที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศจะเป็นรูปแบบที่ตนตามหา ทรวดทรงองค์เอวหน้าอกกลมกลึงล้นเสื้อ เมื่อรวมกับนิสัยที่ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปแล้วนั้นยิ่งดึงดูดความสนใจเขานับครั้งไม่ถ้วน

บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยนไปเมื่อใครบางคนไม่อยู่ตรงนี้แล้ว เหมันต์กระดกเหล้าอีกสองสามอึกก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นเดินออกจากห้องตามไป

“เฮ้อ !”

ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววความเบื่อหน่ายเล็กน้อย วันนี้นับเป็นวันแห่งประวัติศาสตร์เลยก็ว่าได้ ที่เขาไม่มีคู่ควงติดไม้ติดมือกลับบ้าน

หนำซ้ำ คนที่เขาหมายตา ยังไม่มีวี่แววว่าจะเป็นไปได้...