เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 26
บทล่าสุด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 208
ตอนแรกฉันคิดว่าผลตรวจดีเอ็นเอใช้เวลาแค่วันเดียวก็ออกแล้ว ยังนึกทึ่งในประสิทธิภาพการทำงานของโรงพยาบาลกลางเมืองไห่เฉิงอยู่เลยทว่าปลายสายกลับมีเสียงขอโทษขอโพยของเจ้าหน้าที่ดังขึ้นมา “ต้องขอประทานโทษด้วยจริง ๆ ครับคุณเยี่ย ตัวอย่างเลือดของคุณเมื่อวานเป็นการส่งตรวจเป็นการส่วนตัว ไม่ได้ผ่านขั้นตอนปกติ แม้คุณหมอเผยจะกำชับไว้เป็นพิเศษแล้ว แต่นักศึกษาฝึกงานตอนผลัดเวรไม่ได้สังเกต...ตัวอย่างของเด็กก็เลยถูกจัดการทิ้งเป็นขยะติดเชื้อไปแล้วครับ”“จัดการทิ้งไปแล้วงั้นเหรอ?” ปลายนิ้วของฉันสั่นเทา โทรศัพท์แทบจะหลุดร่วงจากมือ “พวกคุณทำงานกันแบบนี้ได้ยังไง? นี่มันคือการละเลยต่อหน้าที่ชัด ๆ!”“ต้องขออภัยจริง ๆ ครับ” อีกฝ่ายอธิบายด้วยน้ำเสียงเนิบนาบไม่ทุกข์ไม่ร้อน “ตัวอย่างเลือดของคุณยังอยู่นะครับ ถ้ายังต้องการตรวจพิสูจน์อยู่ แค่นำตัวอย่างของเด็กมาส่งเพิ่มอีกรอบก็เรียบร้อยแล้วครับ”พอกดวางสาย ฉันหันกลับไปมองประตูห้องพักผู้ป่วยที่ปิดสนิท ฝ่ามือเย็นเฉียบไปหมดเมื่อก่อนตอนตั๋วตั่วยังอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลของตระกูลซ่ง การจะแอบเก็บตัวอย่างเลือดสักหยดไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยแต่ตอนนี้กู้สือซวี่ตัดสินใจจะให้เธ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 207
หัวใจของฉันหยุดเต้นไปชั่วขณะ พอเห็นสายตาที่หลุกหลิกและรู้สึกผิดของตั๋วตั่ว ฉันก็รู้ได้ทันทีว่า เรื่องที่เธอแพ้สับปะรดเมื่อวาน คงถูกซูหย่าซินหลอกล่อถามเพียงไม่กี่คำก็หลุดปากบอกไปจนหมดแล้วน้ำเสียงของกู้สือซวี่เปรียบเสมือนลิ่มน้ำแข็งที่ตอกตรึงลงกลางใจฉัน ทั้งเย็นยะเยือกและชวนขนลุก “มิน่าล่ะช่วงนี้เธอถึงทำตัวผิดปกติ ทั้งคอยประจบเอาใจตั๋วตั่ว ทั้งสอนแกทำคุกกี้ ที่แท้ก็มีแผนการชั่วร้ายที่ใหญ่กว่านี้ซ่อนอยู่นี่เอง!”“แผนการชั่วร้ายงั้นเหรอ? ฉันจะไปทำอะไรกับลูกของตัว...”ฉันกลืนคำพูดที่แล่นมาจุกอยู่ริมฝีปากลงคอไปอย่างยากลำบาก เล็บจิกแน่นเข้าไปในเนื้อจนแทบจะเห็นเลือด “ฉันจะมีแผนการชั่วร้ายอะไรกับตั๋วตั่วได้!”ในจังหวะนั้นเอง ซูหย่าซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็หลั่งน้ำตาออกมาทันที มือข้างหนึ่งลูบหน้าผากของตั๋วตั่ว ท่วงท่าที่สนิทสนมกลมเกลียวนั้นบาดตาฉันจนปวดแปลบ“คุณหนูเยี่ยคะ ตั๋วตั่วแพ้สับปะรดขั้นรุนแรงเลยนะคะ คราวก่อนเกือบจะยื้อชีวิตกลับมาไม่ทันด้วยซ้ำ! แกยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง คุณ...คุณทำลงไปได้ยังไงกัน...”ดวงตาของกู้สือซวี่พลันบังเกิดพายุโทสะโหมกระหน่ำ น้ำเสียงหนักหน่วงและเกรี้ยวกราดยิ่งขึ้น
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 206
กู้สือซวี่วางเอกสารในมือลงแล้วเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังฉัน เขาขมวดคิ้วถาม “เมื่อคืนก็ทำไว้ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงทำอีก?”ฉันนึกว่าเขาจะถามฉันเสียอีก ว่าไม่ใช่ไปร่วมงานกีฬาสีครอบครัวกับตั๋วตั่วหรอกเหรอ?แต่การที่ฉันกลับมาในเวลานี้ เขากลับไม่มีท่าทีแปลกใจเลยแม้แต่น้อยฉันหันกลับไปมองหน้าเขาแล้วถาม “นายเป็นคนบอกให้ซูหย่าซินไปที่โรงเรียนอนุบาลใช่ไหม?”ใบหน้าอันเย็นชาของกู้สือซวี่เต็มไปด้วยความรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว “อืม ฉันบอกให้หล่อนหาเวลาอยู่เป็นเพื่อนตั๋วตั่วให้มาก ๆ”ฉันอดไม่ได้ที่จะกำชามผสมในมือแน่น แล้วถามต่อ “งั้นที่หล่อนโยนคุกกี้ของฉันทิ้ง ก็เป็นความต้องการของนายด้วยงั้นสิ?”กู้สือซวี่ชะงักไปเล็กน้อย “ฉันไม่ได้สั่งให้หล่อนทำแบบนั้น”ฉันเอ่ยเสียงเย็น “แต่หล่อนก็โยนคุกกี้ที่ตั๋วตั่วตั้งตารอคอยมาตั้งนานลงถังขยะไปหมดแล้ว กู้สือซวี่ นายคิดจริง ๆ เหรอว่าการที่ตั๋วตั่วถูกซูหย่าซินเลี้ยงดูมา มันไม่มีปัญหาอะไรเลยน่ะ?”แววตาของกู้สือซวี่หม่นลงเล็กน้อย เขามองฉันด้วยความเคลือบแคลงสงสัย “เธอไปพูดจาอะไรให้อีกฝ่ายต้องอับอายอีกล่ะสิ? ปกติหย่าซินเป็นคนใจกว้าง ถ้าไม่มีสาเหตุ
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 205
ตลอดทางที่ขับรถมา ในใจของฉันเต็มไปด้วยความคาดหวัง ตั๋วตั่วที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับฮัมเพลงเด็กไปพลาง แกว่งขาน้อย ๆ ไปมา อารมณ์ดีอย่างถึงที่สุดทว่าพอมาถึงหน้าประตูโรงเรียนอนุบาล จู่ ๆ รถเฟอร์รารีสีแดงคันหนึ่งก็เลี้ยวปาดเข้ามาจอดขวางหน้ารถของฉันดวงตาของตั๋วตั่วเป็นประกายขึ้นมาทันที “นั่นรถคุณแม่นี่นา!”ลางสังหรณ์ไม่ดีบีบรัดหัวใจฉันในชั่วพริบตา ฉันจูงมือตั๋วตั่วลงจากรถซูหย่าซินสวมแว่นกันแดดสีดำและหน้ากากอนามัย พรางใบหน้าไว้อย่างมิดชิดแน่นหนา แล้วก้าวลงมาจากรถเช่นกันทันทีที่เห็นเธอ ตั๋วตั่วก็ปล่อยมือฉันแล้ววิ่งถลาเข้าไปหา เอ่ยเรียกเสียงหวานเจื้อยแจ้ว “คุณแม่! ทำไมคุณแม่ถึงมาได้ล่ะคะ? ไหนบอกว่างานยุ่งมากไม่ใช่เหรอคะ?”ซูหย่าซินย่อตัวลงอุ้มลูกสาวขึ้นมา น้ำเสียงหวานหยดย้อยจนชวนเลี่ยน “ต่อให้ยุ่งแค่ไหน ก็ต้องมาอยู่กับคนเก่งของแม่สิจ๊ะ”ตั๋วตั่วเอียงคอถาม “คุณแม่จะมาร่วมงานกีฬาสีครอบครัวกับหนูเหรอคะ? แต่คุณแม่เคยบอกไม่ใช่เหรอคะว่าคุณแม่เป็นดาราดัง เปิดเผยตัวไม่ได้น่ะค่ะ?”เธอคลี่ยิ้ม พลางใช้นิ้วสะกิดจมูกเล็ก ๆ ของลูกสาวเบา ๆ “แม่ไม่สะดวกเปิดเผยตัวจริง ๆ จ้ะ แต่ว่านะ วันนี้พวกเราไม
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 204
ในหัวของฉันมีเสียงดังวิ้งขึ้นมาในพริบตา และฝ่ามือก็ฟาดลงบนใบหน้าของเขาตามสัญชาตญาณกู้สือซวี่ถึงกับชะงักงัน เพราะสำหรับเขาแล้ว ฝ่ามือนี้มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดีแต่ฉันควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้จริง ๆเขาทำได้อย่างไรกัน... ทั้งที่เอาลูกของฉันไปยกให้คนอื่นแท้ ๆ แต่กลับยังหน้าด้านมาพูดว่าจะมีลูกกับฉันอีกคนเนี่ยนะ?กู้สือซวี่โมโหที่ถูกตบ จู่ ๆ เขาก็กุมข้อมือฉันไว้แน่น ร่างสูงโปร่งขยับเข้ามาประชิดตัวพลางเอ่ย “ใครให้ความกล้าเธอถึงได้กล้าลงไม้ลงมือกับฉัน!”“ก็เพราะนายทำตัวน่าสะอิดสะเอียนใส่ฉันไงล่ะ!”ฉันกัดฟันแน่นจนแทบแหลกละเอียด เค้นเสียงพูดทีละคำ “นายลืมไปแล้วเหรอ? พวกเรากำลังจะหย่ากันอยู่รอมร่อ ต่อให้ฉันจะไปมีลูกกับใคร ก็ไม่มีทางมีกับนายเด็ดขาด!”“งั้นเหรอ? อยากไปมีกับกู้อี้หานงั้นสิ?”มุมปากของเขาเหยียดยิ้มเย็นชา วินาทีถัดมา ริมฝีปากของเขาก็กดจูบลงบนซอกคอของฉัน ทั้งยังขบกัดเบา ๆ อย่างเอาแต่ใจฉันทั้งดิ้นรนขัดขืน ทั้งกดเสียงต่ำลงด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว! นายบ้าไปแล้วเหรอ? ตั๋วตั่วยังอยู่ข้างนอกนะ!”ในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสาของต
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 203
ฉันถามขึ้นด้วยรอยยิ้มเยาะที่ไปไม่ถึงดวงตา “ที่ประธานกู้บอกว่า ‘เข้าใจผิด’ หมายถึงอะไรเหรอคะ? กลัวเพื่อน ๆ ของตั๋วตั่วจะเข้าใจผิดว่าฉันเป็นคุณแม่ของแกงั้นเหรอ?”สีหน้าของกู้สือซวี่เปลี่ยนไปเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น ซ้ำยังหลบสายตาของฉันแล้วพูดว่า “เธอไม่เคยเลี้ยงเด็ก ฉันกลัวว่าเธอจะดูแลแกได้ไม่ดี”ลำคอของฉันตีบตันไปด้วยความขมขื่น พยักหน้ารับ “ใช่สิ ฉันไม่เคยเลี้ยงเด็ก ก็ต้องขอบใจนายไม่ใช่เหรอ!”หัวคิ้วของกู้สือซวี่ขมวดมุ่น น้ำเสียงเข้มขึ้น “เธอหมายความว่ายังไง?”“ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้นแหละ”ฉันพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ เกือบไปแล้ว...เมื่อกี้นี้เกือบจะเปิดโปงความจริงใส่หน้าเขาไปแล้วฉันไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีกต่อไป เพราะคำถามที่อยากจะเค้นเอาความจริงมันมาจุกอยู่ที่คอหอยจนแทบจะหลุดปากออกมาอยู่รอมร่อเพื่อปกปิดประกายตาแห่งความโกรธแค้นและความชอกช้ำ ฉันจึงจงใจก้มหน้าก้มตาทำคุกกี้ในมือต่อแต่ตั๋วตั่วกลับวิ่งไปหาคนเป็นคุณพ่อ เขย่ามือเขาแล้วอ้อน “คุณคุณพ่อคะ ให้คุณน้าเยี่ยไปเป็นเพื่อนหนูเถอะนะคะ! เดี๋ยวหนูจะอธิบายกับเพื่อน ๆ เองว่าเธอไม่ใช่คุณคุณแม่ของหนู จะไม่มีใครเข้าใจผิดแน่นอนค่ะ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.7K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์364.0K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง287.2K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.3K viewsรักเพียงใจ
SHASHA6 viewsพ่ายรักพลิน
SHASHA72 viewsวิวาห์ศพซ่อนบัลลังก์
Ladyporn50 viewsเงาใจในเพลิงพรหม
ศรีปุรัม มณีปุรัม152 views
