Masukเช้าวันใหม่…
“นี่เจด้า…เมื่อคืนแกพึ่งโดนพี่ชายแกบ่นไป นี่แกไม่คิดจะฟังเขาเลยใช่ไหมเนี่ย ทำไมแกชอบเล่นกับไฟนักหึ ฉันว่าแกอย่าไปยุ่งกับพี่เขาเลย อย่าลืมสิแกว่าพี่ชายแกก็อยู่ชมรมนี้นะ..มันเสี่ยงนะแก…” แบมบี้พูดบอกไป เพราะตอนนี้เพื่อนของเธอกำลังมาสมัครที่ชมรมว่ายน้ำ เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับธามไท
“ยิ่งเสี่ยงมันก็ยิ่งท้าทายไงแก…ฉันไม่ให้พี่ชายฉันรู้หรอกน่าว่าฉันจ้องจะกินเพื่อนเขาน่ะ…แกเองก็อย่าทำตัวน่าสงสัยล่ะ…ป่ะ เข้าไปข้างในได้แล้ว…” เจนลดาพูดบอกไปเพราะเธออยากจะใช้ความเป็นเพื่อนของพี่ชายเธอนี่แหละเข้าหาธามไท
จากนั้นสองสาวก็เปิดประตูเข้ามาในชมรมว่ายน้ำที่มีตึกและโดมสำหรับฝึกว่ายน้ำแบบครบครันเลย สองสาวก็พากันมองอย่างตื่นตาตื่นใจ เพราะมีแต่หนุ่มๆนั้นใส่ชุดว่ายน้ำอยู่รอบๆสระเลย
“อื้อหือแก…แต่ล่ะคน งานดีๆทั้งนั้นเลยอ่ะแก…ไม่รู้จะมองใครเลยเนี่ย มันละลานตาไปหมดเลย รู้แบบนี้ฉันชวนมิกกี้กับยัยไอมันมาด้วยก็ดีอ่ะ มันสองคนจะได้มาดูของดีกับพวกเราด้วย” แบมบี้พูดบอกไปแล้วมองไปรอบๆอย่างชอบใจ เพราะมันเหมือนมีอาหารตาให้เธอได้มองอย่างไม่ขาดสายเลย
“เดี๋ยวก็ค่อยให้สองคนนั้นมาสมัครแก แกน่ะหยุดมองได้แล้ว น้ำลายจะไหลออกมาอยู่แล้วยัยหื่นเอ้ย” เจนลดาพูดแซวเพื่อนสาวไปอย่างขำๆ
“เจด้า…นี่เรามาทำอะไรที่นี่หึ…บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้มาน่ะ…” เจได้เห็นน้องสาวเดินเข้ามาเขาก็รีบเดินเข้ามาหาทันทีเพราะเขาเคยบอกน้องสาวแล้วว่าไม่ให้มาที่นี่ เพราะส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชายไม่ค่อยมีผู้หญิงเท่าไหร่ เพราะที่นี่จะรับแค่คนที่มีความสามารถจริงๆเท่านั้นถึงจะเข้ามาได้
“เจด้าสมัครเป็นทีมงานดูแลนักกีฬาว่ายน้ำของมหาลัยเราที่จะส่งไปแข่งทีมชาติน่ะค่ะ อาจารย์ช่อเลยให้เราเราสองคนมาเริ่มเข้าชมรมตั้งแต่วันนี้ไปเลย จะได้เก็บข้อมูลไปทำตารางโภชนาการให้น่ะค่ะ…” เจนลดาพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะเธอรู้ว่าพี่ชายต้องไม่โอเคแน่ เธอเลยไปสมัครกับครูที่คณะของเธอซะเลย เพราะเธอจะได้รับหน้าที่มาดูแลเรื่องโภชนาการให้กับนักกีฬาก่อนแข่งจนจบการแข่งขัน
"พี่พึ่งรู้นะว่าเราก็ตั้งใจเรียนกับเขาเป็นเหมือนกัน…งั้นตามมา พี่จะพาไปหาอาจารย์ที่ดูแลชมรมว่ายน้ำ เราต้องไปรายงานตัวกับอาจารย์ก่อน ตามพี่มา…” เจไดพูดบอกไปก็เดินนำน้องสาวไปทันที เพราะเขาเป็นหัวหน้าชมรมว่ายน้ำ ดังนั้นเรื่องพวกนี้เขาจะต้องเป็นคนจัดการอยู่แล้ว
“ค่ะ…” จากนั้นสองสาวก็เดินตามเจไดไปที่อาคารด้านในทันที แล้วก็เจอประตูอีกพอเจไดเปิดเข้าไปก็มีสระว่ายน้ำอีกด้านในอีกแล้วมันก็เขียนว่าสำหรับฝึกนักกีฬาทีมชาติ ทำให้รู้เลยว่ามีความเป็นส่วนตัวมาก และไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านแบบสระด้านนอก
“คุณพระ…” เสียงของเจนลดาอุทานออกมาแล้วเธอก็หยุดเดินทันที เมื่อสายตาของเธอเห็นธามไทนั้นโผล่หน้าพ้นจากน้ำขึ้นมาแล้วเขาก็สะบัดหน้าจนน้ำกระเด็นอย่างหล่อเหลา ยิ่งเขาเอามือยันขอบสระแล้วกล้ามแขนของเขาก็นูนปูดขึ้นมาพร้อมกับกล้ามหน้าท้องที่มีซิกแพคเป็นลูกๆแบบนั้นก็ยิ่งน่ามอง
“ขาวจั้วะเลยแก….หัวนมก็อมชมพูไปอีก ไม่น่าล่ะพี่เขาถึงได้มีแต่คนอยากได้ แซ่บแบบนี้นี่เอง…” แบมบี้เห็นก็หยุดมองแล้วพูดออกไปอย่างชื่นชมเลย เพราะรุ่นพี่ที่เพื่อนสาวชอบนั้นออร่าความหล่อคือห้ามไม่ได้จริงๆ
“อยากลองของแซ่บๆแบบนี้เนอะแก…” เจนลดาพูดออกไปแล้วมองไปทางธามไทแล้วเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างหื่นๆ
“ร่านอีกแล้วเพื่อนฉัน…ใจเย็นนะเพื่อนรัก ฉันรู้ว่าแกอยากจะได้พี่เขา แต่ตอนนี้แกต้องตามพี่ชายแกไปก่อนเนอะ ไม่งั้นพี่เขากลับมาแล้วเห็นแกมองเพื่อนเขาแบบนี้ เขารู้แน่ว่าแกคิดอะไรน่ะ” แบมบี้พูดบอกไปแล้วเอามือดันคางของเพื่อนสาวให้หันกลับไป เพราะตอนนี้พวกเธอมองผ่านกระจกด้านนอก เลยทำให้คนที่อยู่ด้านในมองไม่เห็น
“อืม…เดี๋ยวเจด้ากลับมานะคะพี่ธาม…” เจนลดาพูดไปเบาๆแล้วเธอก็หันไปมองเรือนร่างบึกบึนของเขาอย่างอาลัยอาวอนเลย
“ไปได้แล้ว พี่แกเข้าห้องอาจารย์ไปนู้นแล้ว…มาเร็วเข้า” แบมบี้พูดบอกไปก็เพราะเพื่อนสาวเดินตรงไปยังห้องพักของอาจารย์ที่ดูแลชมรมนี้ทันที
พอสองสาวตามเข้าไปในห้องเจไดก็แนะนำอาจารย์ที่ปรึกษาให้สองสาวได้รู้จักทันที นั่นก็คืออาจารย์คิม ที่มีหน้าตาหล่อเหลาและยังหนุ่มยังแน่นมากๆ จนแบมบี้เห็นแล้วก็มองอาจารย์คนนี้อย่างจดจ้องเลย เพราะดูสเปคเธอมากเลย จากนั้นเจไดก็ขอตัวไปซ้อมต่อ แล้วให้น้องสาวของเธอนั้นรายงานตัวกับอาจารย์คิมไปตามระเบียบของที่นี่
อาจารย์คิมก็อธิบายงานหลักๆให้กับทั้งสองไป พร้อมกับให้บัตรเข้าออกสระกับสองสาวไป เพราะโซนสำหรับนักกีฬาทีมชาติจะอยู่แยกกับสระอื่นๆ เพื่อป้องกันไม่ให้มีคนรบกวนการฝึก สองสาวก็ทำความเข้าใจไปอย่างตั้งใจ โดยเฉพาะแบมบี้ที่มองอาจารย์หนุ่มอย่างหลงใหลเลยทีเดียว
“แก อาจารย์คิมงานโคตรดีเลยอ่ะ ชมรมนี้เขาคัดหน้าตาคนมาหรือไงนะ หล่อยันอาจารย์เลย แบบนี้ฉันจะขยันมาชมรมทุกวันเลย…” แบมบี้พูดออกไปขณะที่เดินออกมาจากห้องของอาจารย์แล้ว
“อื้อหือ…แกนี่ชอบรุ่นใหญ่เลยนะแบมบี้…นั่นอาจารย์นะแก เบาได้เบาค่ะเพื่อน…หนุ่มๆมีให้แกมองตั้งเยอะแยะค่ะ” เจนลดาพูดบอกไปเพราะสถานะอาจารย์กับนักศึกษมันก็ไม่ค่อยสมควรเท่าไหร่
“ก็อาจารย์เขาน่ามองกว่านิแก…ฉันชอบรุ่นใหญ่แบบนี้แหละ อบอุ่นดีแก…ยิ้มทีละมุมมากอ่ะ…” แบมบี้พูดบอกไปแล้วเธอก็ยิ้มออกมาแบบเพ้อ
“หยุดเพ้อฝันได้แล้ว…อาจารย์เขามีลูกมีเมียแล้ว…เป็นเด็กเป็นเล็กคิดจะปีนเกลียวอาจารย์หรือไงหึ ” เจไดพูดออกไป เพราะเขาไปเปลี่ยนใส่ชุดว่ายน้ำออกมาทันได้ยินแบมบี้พูดพอดี ทำให้เขานั้นมองเธอแบบจดจ้องอย่างดุๆเลย
“อ่อ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะพี่เจได…แบม…แบมแค่พูดเล่นกับเจด้าน่ะค่ะ…ไม่ได้คิดอะไรกับอาจารย์คิมเขาเลยค่ะ แค่ชมเขาหล่อใจดีเฉยๆค่ะ นี่พี่เจไดจะไปฝึกแล้วใช่ไหมคะ พวกเราไปด้วยนะคะ” แบมบี้พูดบอกไปแล้วก็เปลี่ยนเรื่องทันที เพราะเธอไม่อยากจะให้เจไดเข้าใจเธอผิด แค่สายตาของเขาตอนนี้มันก็ทำให้เธอเกรงไปหมดแล้ว
“อืม…ตามมาสิ เดี๋ยวจะพาไปแนะนำกับทุกคน…” เจไดพูดจบก็เดินนำทั้งสองเข้าไปในโดมสำหรับฝึกนักกีฬาทีมชาติทันที ซึ่งมันก็เป็นสระที่ใหญ่มาก
ธามไทที่นั่งพักอยู่ริมสระเห็นเจไดเดนนำยัยโก๊ะกับเพื่อนเดินเข้ามาในสระ เขาก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัยเลยว่าเพื่อนเขาพายัยนี่เข้ามาทำไมกัน นี่เมื่อคืนเขาพึ่งจะเจอยัยนี่ไปเองนะ ยังไม่ทันข้ามวันเลยเขาก็ต้องเจอยัยนี่อีกแล้วเหรอ หวังว่าวันนี้ยัยนี่จะไม่รุกจีบเขาอีกนะ
“ทุกคน…นี่เป็นน้องปีหนึ่งที่จะมาเก็บข้อมูลของพวกเราไปทำตารางโภชการในการแข่งรอบนี้นะ…น้องคนนี้ชื่อแบมบี้ ส่วนคนนี้ชื่อเจด้า สองคนนี้เป็นน้องสาวของฉันเอง…ยังไงฉันก็ฝากสองคนนี้ด้วยนะทุกคน..” เจไดตะโกนบอกทุกคนให้ได้ยิน
“ส่วนเราสองคนก็ไปทำความรู้จักกับนักกีฬาที่เหลือเอาเองละกันเพราะพี่จะไปฝึกว่ายน้ำแล้ว…อ่อ แล้วก็อย่าไปแรดกับใครล่ะ” เจไดพูดไปก็มองหน้าน้องสาวก่อนจะปรายตาไปทางแบมบี้อีกคนอย่างดุๆ
“รับทราบค่ะ พี่ตั้งใจซ้อมไปเถอะค่ะ พวกเราก็จะเริ่มทำเก็บข้อมูลแล้ว…” เจนลดาพูดไปแบบให้กำลังใจพี่ชายของเธอ แล้วเจไดก็ถอดเสื้อคลุมออกแล้ววางพาดลงไป
แบมบี้ที่มองต่ำลงไปนั้นก็ถึงกับอ้าปากเหวอเลยกับเป้ากางเกงที่ตึงแน่นของเจได จนเธอนั้นรีบเงยหน้าขึ้นแทบไม่ทัน เพราะสายตาเจ้ากรรมมันดันไปมองไอ้นั่นของเขาเข้าให้ เจไดเห็นแบมบี้มองเขาแล้วรีบเงยหน้าขึ้น มันก็ทำให้เขานั้นอมยิ้มออกมาทันที
“อย่าซนล่ะ ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองกันไปก็แล้วกัน มีปัญหาอะไรก็บอกพี่ พี่ไปซ้อมก่อน” เจไดพูดไปก็เอามือขยี้ผมของน้องสาว แล้วเขาก็มองแบมบี้แล้วทำหน้านิ่งๆออกมาเหมือนจะยิ้มมุมปากใส่ ก่อนจะเดินไปหาโค้ชที่จะมาช่วยฝึกเขา
“เฮ้อ ไปได้สักที…” เจนลดาก็มองพี่ชายเธอเดินไปทางขอบสระแล้วเธอก็หันไปมองทางธามไทพอดี สายตาของเธอและเขาก็มองสบตาใส่กัน จนธามไทนั้นมองแล้วเขาก็ลุกขึ้นพร้อมกับหยิบเสื้อคลุมแล้วหันใส่ใส่เธอ ก่อนจะเดินตรงออกไปอีกประตูหนึ่ง
“อ่าว…ฉันพึ่งจะมาเอง พี่ธามเขาจะกลับแล้วเหรอ แบมบี้ แกดูสถานการณ์ตรงนี้ให้ฉันทีนะ ถ้าพี่เจไดมาก็บอกว่าฉันไปเข้าห้องน้ำนะแก เดี๋ยวฉันมา…” เจนลดาพูดบอกไปก็รีบเดินตามธามไทออกไปทางประตูฝั่งนั้นทันที
“เฮ้อ จะไหวไหมเนี่ยเจด้า…พี่เขาเมินแกซะขนาดนี้…แกจะไปจีบเขาติดอีท่าไหนเนี่ย” แบมบี้พูดบ่นออกไปขณะมองเพื่อนสาววิ่งตามธามไทออกไป
จากนั้นเธอก็หันไปมองทางเจไดที่ตอนนี้กำลังกระโดลงน้ำแล้วดำผุดดำว่ายอยู่ในสระอย่างแข็งขันกับการซ้อมของเขาที่มีโค้ชคอยดูแลและจับเวลาให้เขาตลอด เธอก็มองเขาแล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเลย
เจนลดาได้ยินแบบนั้นก็น้ำตาคลอเบ้าเลย เพราะเธอฝันมาตลอดว่าอยากจะเปิดร้านอาหารหรือคาเฟ่น่ารักๆของตัวเอง เธอเลยจะเก็บเงินสักก้อนเพื่อนทำมัน แต่เขากลับเป็นคนหยิบยื่นความฝันนี้ให้กับเธอ ทำไมเขาถึงได้ดีกับเธอแบบนี้นะ เจนลดามองหน้าเขาไปอย่างซาบซึ้งจนเธอพูดไม่ออกเลยทีเดียว“มันมากเกินไปไหมคะพี่ธาม....ทำไมพี่ถึงได้ยอมเสียเงินกับเจด้ามากมายขนาดนี้นะคะ..” เจนลดาพูดไปแบบเกรงใจเขา เพราะเธอแทบไม่ได้ให้อะไรเขาเลย มีแต่เขาที่ให้เธออยู่ฝ่ายเดียวน่ะ“เพราะพี่รักเจด้ามากไง พี่ถึงได้ให้ทุกอย่างที่ทำให้เจด้ามีความสุข เพราะเจด้าก็ให้ความสุขกับพี่อย่างเต็มที่แล้ว เจด้าก็ต้องได้อะไรบ้างสิ อีกอย่างเราอยากจะมีคาเฟ่แล้วก็ร้านอาหารของตัวเองไม่ใช่เหรอ พี่ในฐานะคนรักก็ต้องสนับสนุนและส่งเสริมเราสิ” ธามไทพูดบอกไปแล้วเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“ขอบคุณนะคะพี่ธาม...เจด้ารักพี่ธามที่สุดเลยค่ะ..อือ..เอาดอกไม้ไว้ตรงนี้ก่อนค่ะ ขอจุ๊บให้ชื่นใจหน่อย...” เจนลดาพูดไปก็รีบเอาดอกไม้จากมือของเขาออกมา เพราะมันช่อใหญ่จนเธอเข้าไปจุ๊บขอบคุณเขาไม่ได้“อ่ะ โล่งสักที...ขอบคุณนะคะพี่ธามที่พี่คอยสนับสนุนเจด้าทุกอย่าง เจด้าโชคดีมากๆเลยค
ส่วนธามไทก็โทรหาเจไดทันที เพราะคิดว่าตอนนี้เจนลดาคงจะแยกกับครอบครัวของเธอแล้ว เพราะเธอคงไม่พาครอบครัวขนมาที่นี่หมดหรอก เขาเลยรีบโทรหาเจไดเพื่อจะเรียกมันมาที่นี่“ฮัลโหล...แกโทรมาทำไมอีกวะ เจด้าก็ไปหาแกที่สระว่ายน้ำแล้วไง...” เจไดรับสายแล้วบ่นไป“ไอ้นี่บ่นเก่งจริงๆ ฟังฉันพูดก่อนสิวะ...แกพาคุณพ่อคุณแม่ตามมาที่นี่หน่อย ฉันจะขอน้องสาวแกแต่งงานที่สระว่ายน้ำที่สโมสรเรา” ธามไทพูดบอกไปตรงๆ“ห้ะ อะไรนะ แกจะขอเจด้าแต่งงานแล้วเหรอวะ น้องฉันพึ่งจะรับปริญญายังไม่ทันข้ามวันเลยนะ...แกไม่คิดจะให้น้องฉันได้ทำงานทำการก่อนหรือไงวะ...” เจไดพูดไปด้วยเสียงตกใจ ทำให้พ่อแม่และณิชานั้นพากันมองเขาแล้วทำหน้าเลิกลั่กกันออกมา เมื่อได้ยินว่าธามไทจะขอเจนลดาแต่งงาน“เออ ฉันรอมาตั้งสามปีแล้วนะโว้ย ตอนนี้จบแล้วก็แต่งงานมีผัวเป็นตัวเป็นตนได้แล้วไง...เป็นเมียฉันไม่ต้องทำงานหรอก ฉันเลี้ยงได้...แกรีบพาคุณพ่อคุณแม่มาล่ะ...ตอนนี้เจด้าใกล้มาถึงแล้วล่ะมั้ง...” ธามไทบอกไป“เออๆ ฉันจะตามไปเดี๋ยวนี้แหละ...แม่ง..รถก็ติดซะด้วย...แกบอกให้เร็วอีกหน่อยก็ไม่ได้..เฮ้อ...ถ้าไปไม่ทันแกก็ขอแต่งไปเลยละกัน...” เจไดพูดไปแล้วเขาก็มองรถติดด้าน
“แน่ใจเหรอคะว่าพี่คิมคิดแค่นั้นจริงๆ...” แบมบี้ถามไปแล้วยิ้มออกมา เพราะเขานอนกอดลูกน่ะเธอเชื่อ แต่กับเธอ เธอไม่เชื่อว่าเขาจะนอนกอดกับเธอเฉยๆหรอก“หึๆ เรานี่รู้ทันพี่ตลอดเลยนะ ก็คนมันคิดถึงแค่ครั้งเดียวมันจะไปพออะไรล่ะ...นะ....ให้พี่นอนด้วยนะคืนนี้ ” คิมพูดบอกไปแล้วยิ้มออกมา ก่อนจะเอ่ยขอเธอไปอีกครั้ง“ก็ได้ค่ะ....แบมก็คิดว่ามันไม่พอเหมือนกัน....ของขาดมานานแล้ว คืนนี้แบมขอหนักๆเลยนะคะพี่คิม” แบมบี้พูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะพึ่งจะคืนดีกันแบบนี้ ก็ขอหน่อยเถอะ ของขาดมานานแล้ว“พี่จะจัดชุดใหญ่กว่านี้ให้เลย....ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่แก้ตัวอีกครั้ง...พี่จะไม่ทำให้แบมผิดหวังอีก....พี่รักแบมนะ....จุ๊บ...”คิมพูดบอกไปแบบจริงจัง เขาก็จุ๊บที่หน้าผากของเธออย่างรักใคร่เลย“แบมก็รักพี่คิมค่ะ รักมาตลอด ไม่เคยเปลี่ยน...จากนี้ไปเรามาเริ่มใหม่กันนะคะ แบมจะไม่สนใจเรื่องอดีตแล้วค่ะ แบมอยากจะอยู่กับพี่คิมแบบมีความสุข...” แบมบี้บอกเขาไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะการปล่อยวางทุกอย่างมันทำให้เธอไม่ต้องฝืนใจตัวเองแบบที่ผ่านมาแล้ว เธออยากจะมีความสุขกับคนที่เธอรัก ไม่ใช่การทรมานเขาและตัวเองอีกแล้ว“อืม...พี่ก็ไม่เคยเปล
“พี่ไม่ไหวแล้วแบม....พี่จะแตกแล้ว....อื้อ....โอว์....ซี๊ด...” คิมพูดบอกไปเพราะเขาเสียวจนไม่สามารถที่จะห้ามตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว“อึก อึก อึก อึก...อ่าส์....แตกไวจังเลยนะคะ...อื้อ...แผล็บ...แผล็บ...อ่าส์...โดนอมไปแค่แปปเดียวเอง ทำไมพี่อ่อนแบบนี้ล่ะคะ...อื้อ...แผล็บ...แผล็บ...” แบมบี้กลืนน้ำรักของเขาลงไป แล้วเธอก็ถอนปากออกมา ก่อนจะเข้าไปดูดเลียท่อนเอ็นของเขาต่ออย่างชอบใจเลย เพราะเขาน้ำแตกเร็วแบบนี้ก็แสดงว่าเขาคงไม่ได้ปลดปล่อยมันบ่อยๆ พอมันถูกสะกิดแค่นิดหน่อย มันก็แตกออกมาง่ายๆแบบนี้“อื้อ...ก็พี่ไม่ค่อยได้ปลดปล่อยมันนิ....ว่าแต่พี่อ่อนงั้นเราลองเสียวแบบพี่ดูบ้างสิ...ดูสิว่าจะอ่อนหรือเปล่า...” คิมพูดไปก็นั่งคุกเข่าลงแล้วเขาก็เอามือดึงกางเกงชั้นในของเธอออก แล้วเขาก็จับเธออ้าขาโชว์ร่องสาวของเธอทันที“ว้าย...อื้อ...พี่คิม.....พี่จะทำอะไรคะ....” แบมบี้ถามไปทั้งที่รู้ว่าเขานั้นกำลังจะทำอะไรกับเธอ“หึ...อย่าถามคำถามที่เราเองก็รู้ว่าพี่จะทำอะไรแบบนี้สิ....อื้อหือ ยังน่าเลียเหมือนเดิมเลย....นี่รอยคลอดใบข้าวใช่ไหม....” คิมมองร่องสาวของเธออย่างโลมเลียเลย ก่อนจะสายตาของเขาจะเห็นรอยเส้นขีดยาวๆที่เนิ
“มันก็แค่ไหลไปตามอารมณ์ไงคะ แบมไม่ได้รู้สึกอะไรจริงๆ...พี่คิมไม่ต้องมาพิสูจน์อะไรแบบนี้กับแบมหรอกค่ะ มันไม่ได้ผลหรอก..” แบมบี้พูดไปแบบปฎิเสธ แล้วก็ถอยห่างจากเขาทันที“แต่พี่ว่ามันได้ผลนะ..ไม่งั้นเราคงไม่จูบตอบพี่แบบนั้นหรอก....ไหนขออีกสักรอบสิ...พรึบ....จุ๊บ...อือ...” คิมพูดจบก็ดึงเธอเข้ามาจูบอีกรอบ แล้วครั้งนี้เขาก็จูบเธอแบบหนักหน่วงมากกว่าเดิมเลยด้วย“อื้อ....อือ....” แบมบี้ก็ได้แต่ครางหืมออกมา แล้วเธอก็ค่อยๆถอยตัวไปจนชนกับขอบโซฟา เธอก็นั่งลงไปแล้วเงยหน้าจูบกับเขาไปอย่างเสียวซ่านเลยแบมบี้จูบกับเขาไปมือไม้ของเธอก็ดึงชายเสื้อของเขาออกมาจากกางเกง แล้วเธอก็รีบปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ดจนหมดเธอก็เอามือแหวกดึงเสื้อของเขาออก“หึ....ใจร้อนจริงๆเลยนะ...แบบนี้ยังกล้าพูดว่าไม่รู้สึกอะไรกับพี่อีกเหรอ....พรึบ...” คิมถอนจูบออกมาแล้วมองหน้าเธอ ก่อนจะถอดเสื้อของเขาออกไป“พี่คิมจะไม่ให้แบมเล่นตัวเลยเหรอคะ....พี่คิมอ่อยขนาดนี้...จะไม่ให้แบมรู้สึกเสี้ยนได้ยังไงล่ะคะ แบมก็มีความรู้สึกเหมือนกันนะคะ...” แบมบี้ก็มองเรือนร่างที่บึกบึนของเขาอย่างคิดถึงเพราะเธอไม่ได้สัมผัสและเห็นมันมานานแล้ว เขาก็ยังคน
คิมก็เอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปของลูกสาวเอาไว้อย่างหลงใหล ก่อนจะจับลูกสาวมาถ่ายรูปกับเขาเอาไว้ แล้วใบข้าวก็เล่นกล้องมาเลย“ใบข้าว...จุ๊บแก้มพ่อหน่อยสิคะคนเก่ง....จุ๊บ....อื้อ เก่งมาเลย....ทีนี้ยิ้มหน่อยนะคะ...ยิ้ม..ยิ้มหวานให้พ่อดูหน่อยเร็ว....ใช่ค่ะ....เก่งมาเลยครับคนเก่งของพ่อ...จุ๊บ...” คิมถ่ายรูปไปก็กำกับลูกสาวไป เพราะถึงลูกสาวของเขายังพูดไม่ค่อยได้มากเท่าไหร่ แต่พอเขาพูดอะไรก็เข้าใจและทำตามไปหมด บอกให้ยิ้มก็ยิ้ม บอกให้หอมก็หอม เชื่อฟังดีกว่าแม่อีกแบมบี้ที่รอน้ำเดือดอยู่นั้นก็แกล้งเอานมผงมาเตรียมไว้ แล้วสายตาของเธอก็มองไปที่เขาแล้วก็ลูกสาวตัวน้อย เพราะลูกสาวของเธอดูมีความสุขมากที่ได้เล่นกับเขา นี่สินะที่เขาว่าสายสัมพันธ์ของพ่อลูก ต่อให้ไม่ได้พบได้เจอกันยังไง มันก็ยังมีความผูกพันอยู่ ลูกสาวของเธอก็ไม่มีการเกรงกลัวเขาเลยพอน้ำเดือดแล้วแบมบี้ก็ชงนมให้ลูกของเธอ จากนั้นก็เดินไปหาลูกสาวที่กำลังเล่นกับคิมทันที เธอก็เข้าไปนั่งข้างๆเบาะนอนแล้วก็จัดที่นอนให้ลูกอย่างเรียบร้อย เธอก็เรียกลูกสาวทันที“ใบข้าว มาหม่ำได้แล้วค่ะคนเก่ง...มาเร็ว หม่ำของหนูอยู่นี่ไงลูก...” แบมบี้ชูขวดนมล่อลูกสาวของเธอให้มา







