Share

บทที่ 6

Penulis: จิ่นจิ่นไม่ใช่ตัวร้าย
วันถัดมา

หลังจากจัดการงานเสร็จ สวี่หว่านหนิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาซิ่นฮุ่ย

“ฮุ่ยฮุ่ย ตื่นหรือยัง?”


“ฟื้นแล้วล่ะ”


“เธอกับไป๋ซวี่เป็นยังไงบ้าง”


“คุยกันแล้ว เขายอมน่ะ งานแต่งเลยยังจัดตามกำหนด”


“ขอโทษนะฮุ่ยฮุ่ย ฉันมีคดีสำคัญมาก เดือนหน้าอาจต้องเดินทางต่างจังหวัด คงไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ไม่ได้ เธอจะโกรธฉันไหม”


“เพื่อนเจ้าสาวกับเพื่อนเจ้าบ่าวที่หน้าตาดีที่สุดสองคน บอกว่ามาไม่ได้พร้อมกัน พวกเธอนัดกันหรือไง?”


“หมายความว่ายังไง”

“ฉือเย่าก็บอกว่ามีธุระ มาไม่ได้เหมือนกัน”

บางที ฉือเย่าก็ไม่อยากเจอเธอเหมือนกัน

หัวใจของสวี่หว่านหนิงหนักอึ้งขึ้นมา……

เมืองเซินเฉิงกว้างใหญ่ ผู้คนมากมาย ถ้าตั้งใจหลบกันจริง ๆ ก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะได้พบกันอีก

เธอยุ่ง ฉือเย่าก็ยุ่งมากเหมือนกัน

พวกเขาเหมือนเส้นขนานสองเส้น ดูราวกับจะไม่มีวันตัดกันได้

และสวี่หว่านหนิงเอง ก็จงใจหลบเลี่ยงเขาเหมือนกัน

มื้ออาหารที่ซิ่นฮุ่ยกับไป๋ซวี่ชวนนั้น เธอหาข้ออ้างปฏิเสธทั้งหมด แม้แต่เพื่อนนัด เธอก็ต้องถามให้แน่ชัดว่าใครไปบ้าง เพื่อตัดโอกาสที่จะได้เจอฉือเย่าอีกครั้ง

จนกระทั่งครึ่งเดือนต่อมา

ผู้อำนวยการหลัวถือเอกสารแฟ้มหนึ่งเข้ามาในห้องทำงานของเธอ

“ทนายสวี่ มีคดีหนึ่งระบุชื่อให้คุณเป็นคนรับผิดชอบน่ะ”

สวี่หว่านหนิงรับเอกสารมาเปิดดู กวาดตามองคร่าว ๆ “คดีละเมิดเครื่องหมายการค้าเหรอคะ ทนายหลัว คุณก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ทางถนัดของฉัน ฉันดูแลงานด้านสาธารณประโยชน์มาตลอด คดีเชิงพาณิชย์เป็นของพวกคุณนะคะ”

“แต่เขาระบุชื่อว่าต้องการทนายสวี่หว่านหนิง” ผู้อำนวยการหลัวดันแว่นกรอบดำ สีหน้าครุ่นคิด “ค่าตอบแทนสูงถึง 30 เปอร์เซ็นต์ คุณว่าผมจะไม่หวั่นไหวเลยเหรอ”

“เอ่อ……”

“ผมเชื่อในความสามารถของคุณ”

“ฉันจะลองดูค่ะ”

“ที่อยู่บ้านของผู้ว่าความ ไปที่นั่นได้เลย”

“ที่บ้านงั้นเหรอ”

“ใช่ ที่บ้าน……”

——

ณ คฤหาสน์ฉี่ฝูซาน

หมู่บ้านหรูชื่อดังของเมืองเซินเฉิง บริเวณใกล้เคียงเป็นแหล่งรวมบุคลากรระดับสูง ที่นี่ห่างจากสถาบันอวกาศแค่สิบกว่านาที

การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดมาก ถ้าจะเข้าไปต้องลงทะเบียน ตรวจสอบ และโทรสอบถามก่อนถึงจะเข้าได้

สวี่หว่านหนิงกว่าจะเข้าไปได้ เธอเลยยืนกดกริ่งอยู่หน้าประตู

ประตูถูกเปิดออกในเสี้ยววินาที เธอชะงักงัน ตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตา

เป็นซูเยว่เยว่ เธอสวมชุดนอนผ้าไหมยืนอยู่ตรงหน้า ผมยาวปล่อยสยาย แต่งหน้าจัด ดูเย้ายวนเป็นพิเศษ “เข้ามาสิ ไม่ต้องปิดประตูนะ”

คดีพาณิชย์ แต่เจาะจงให้ทนายสายการกุศลมารับผิดชอบงั้นเหรอ

ความสงสัยที่มีอยู่ก่อนหน้านี้

ตอนนี้เข้าใจทั้งหมดแล้ว

ซูเยว่เยว่แค่อยากหาโอกาสกลั่นแกล้ง ดูหมิ่นเธอ ก็เท่านั้นเอง

ในเมื่อมาแล้ว สวี่หว่านหนิงเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะมาไม้ไหน

เธอเดินเข้าไป

สายตาไปหยุดอยู่ที่รองเท้าแตะผู้ชายสีดำหน้าตู้รองเท้า เป็นรองเท้าคู่เหมือนกับคู่ที่ซูเยว่เยว่ใส่อยู่

ซูเยว่เยว่พูดเสียงเรียบ “รองเท้านั่นของพี่เย่า ไปหยิบคู่ใหม่จากตู้ก็ได้”

ฉือเย่ากับเธออยู่ด้วยกันงั้นเหรอ

ความคิดนั้นแวบผ่านหัวใจและเสียดแทงเธอเบา ๆ

แต่รองเท้าควรอยู่ในตู้ไม่ใช่เหรอ วางไว้ตรงนี้อย่างจงใจ ก็คงอยากให้เธอเห็นละมั้ง

สวี่หว่านหนิงสะกดอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะเปิดตู้รองเท้าแล้วหยิบคู่ใหม่มาเปลี่ยน

“คุณซู ฉันคือ…”

ยังไม่ทันได้แสดงความเป็นมืออาชีพ ก็ถูกซูเยว่เยว่ขัดขึ้นทันที

“ไม่ต้องแนะนำ ไม่ต้องพูดมาก นั่งสิ”

ซูเยว่เยว่เอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ท่วงท่าเย้ายวน พลางไขว่ขาขาวเนียน มือหนึ่งเท้าศีรษะ ผมลอนยาวตกลงด้านหลังโซฟา

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความดูแคลนและมีท่าทีเย็นชา

สวี่หว่านหนิงสูดลมหายใจ นั่งลงข้างเธอก่อนจะเปิดสมุดโน้ต “คุณซู เรื่องคดีละเมิดเครื่องหมาย…”

ซูเยว่เยว่ขัดอีกครั้ง ก่อนจะชี้ไปที่โต๊ะน้ำชา “ดื่มน้ำสิ ฉันเตรียมชาไว้ให้แล้ว”

สวี่หว่านหนิงมองไปที่โต๊ะ มีแก้วสามใบ

สองใบในนั้นเป็นแก้วคู่รัก

เล่ห์กลตื้น ๆ ที่โจ่งแจ้งแบบนี้ ทำให้สวี่หว่านหนิงรู้สึกพูดไม่ออก

ดูท่า คดีละเมิดเครื่องหมายการค้าน่าจะถูกกุขึ้นมา เผลอ ๆ อาจจะไม่มีอยู่จริงด้วยซ้ำ

“อย่าดื่มแก้วนั้นนะ นั่นแก้วของพี่เย่า” ซูเยว่เยว่ยกแก้วคู่รักขึ้น ก่อนจะจิบน้ำอุ่นอย่างพอใจ และสายตาก็มองมาที่สวี่หว่านหนิงอย่างสะใจ

สวี่หว่านหนิงยิ้มบาง ๆ ก่อนจะสูดลมหายใจลึก ไม่คิดจะทนการแสดงงี่เง่านี้อีก “คุณซู เลิกแสดงได้แล้ว คดีเป็นเรื่องโกหก การเรียกฉันมาที่นี่เพื่อดูถูกฉัน นั่นแหละคือจุดประสงค์ที่แท้จริงของคุณใช่ไหม?”

ซูเยว่เยว่หน้าถอดสีและไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป

เธอหลุดหัวเราะเยาะออกมา ก่อนจะมองสวี่หว่านหนิงจากเบื้องสูงและพูดเสียงแหลมคมประชดประชัน “สวี่หว่านหนิง ผู้หญิงเลวอย่างเธอ โดนกรรมตามสนองแล้วใช่ไหม ทิ้งพี่เย่าไป ก็ไม่เห็นจะเกาะไฮโซได้ ตอนนั้นเป็นดาวเด่นคณะการเงิน แต่ตอนนี้กลับเป็นแค่ทนายช่วยสังคมในสำนักงานเล็ก ๆ เอง สวรรค์มีตาจริง ๆ ”

สวี่หว่านหนิงมองเธออย่างสงบ ไม่สะทกสะท้าน

ซูเยว่เยว่พูดต่อ “ตัวตนต่ำต้อยแบบเธอ ตอนนั้นพี่เย่ายอมลดตัวไปคบด้วย ก็ถือว่าบรรพบุรุษเธอทำบุญมาเยอะแล้ว ยังจะกล้านอกใจอีก สมควรตกต่ำ ไม่มีใครเอา ตั้งแต่เธอไป พี่เย่าก็อยู่กับฉัน เรามีความสุขกันมาก”

สวี่หว่านหนิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนเผยรอยยิ้มปนความเวทนา “ซูเยว่เยว่ ไม้บรรทัดที่เธอใช้วัดโลก ยังสั้นเหมือนเดิมเลยนะ”

“เธอหมายความว่ายังไง” สีหน้าซูเยว่เยว่หม่นลงทันที

สวี่หว่านหนิงตอบอย่างไม่รีบร้อน “ในสายตาเธอ มีแค่ผู้ชาย ไฮโซ และสถานะ เหมือนมดงานตัวหนึ่งที่อวดก้อนขี้ที่ตัวเองกลิ้งได้ใหญ่ที่สุด แต่ฉันยืนอยู่ตรงนี้ เห็นความยุติธรรมเชิงกระบวนการ เห็นเสียงของคนชั้นล่าง เห็นคดีที่ขับเคลื่อนสังคมให้ก้าวหน้า”

เธอเก็บรอยยิ้ม สายตาคมกริบราวคมมีด “คุณค่าของฉัน ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ด้วยการพึ่งพาผู้ชายคนไหน ทนายเพื่อสังคมแล้วไง ทุกคดีที่ฉันทำ คือการซ่อมแซมความเป็นธรรมให้สังคม แล้วเธอล่ะ นอกจากยึดติดกับอดีตที่ฉันทิ้งไปนานแล้ว กับผู้ชายคนนั้น เธอยังเหลืออะไรอีก”

หน้าซูเยว่เยว่เขียวคล้ำ พลางกำหมัดแน่นแล้วลุกพรวดขึ้น จ้องเธอเขม็ง

ตั้งใจจะเรียกเธอมาดูถูก แต่กลับโดนสวนจนตัวเองแทบบ้า

พอดีกับที่มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู

ซูเยว่เยว่รีบวิ่งออกไป

สวี่หว่านหนิงเก็บเอกสารและสมุดโน้ตใส่กระเป๋า

ประตูไม่ได้ปิดออก แต่ก็ได้ยินเสียงด้านนอกชัดเจนเป็นพิเศษ

“พี่เย่า เลิกงานแล้วเหรอ ฉันตุ๋นซุปไว้ให้ ตักแบ่งไว้ให้พี่แล้วเนี่ย”

เสียงฉือเย่าทุ้มต่ำ “ไม่ต้องหรอก ผมกินข้าวเย็นมาแล้ว”

“ตุ๋นเสร็จแล้วไม่ดื่ม เสียดายนะ นั่นมันเมนูพระกระโดดกำแพงที่ฉันใช้เวลาตุ๋นตั้ง 12 ชั่วโมงเลยนะ”

สวี่หว่านหนิงได้แต่ถอนหายใจ

เธอหลบมานาน เพื่อหลีกเลี่ยงทุกความเป็นไปได้ที่จะได้เจอฉือเย่าอีก

แต่กลับหลบซูเยว่เยว่ไม่พ้น

เธอลุกขึ้นเตรียมจะออกไป พลันสายตาเหลือบเห็นถังขยะมุมโซฟา ถุงบรรจุภัณฑ์ของร้าน “เฉินจี้หม้อตุ๋น” เด่นสะดุดตา

ฉือเย่าถูกซูเยว่เยว่ดึงแขนพาเข้ามาและบังเอิญเผชิญหน้ากับสวี่หว่านหนิงตรงโถงทางเข้า

เมื่อได้สายตาสบกันในเสี้ยววินาที ทั้งคู่ชะงักแข็งค้างไป
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 30

    วันแรกของการอยู่ร่วมกัน สุดท้ายก็ยังมีความอึดอัด ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติอยู่บ้างสวี่หว่านหนิงขังตัวเองอยู่ในห้อง เพื่ออ่านสำนวนคดีพร้อมทั้งเฝ้าสังเกตหลี่เสวี่ยจากตึกฝั่งตรงข้ามยามเย็น เธอสังเกตเห็นหลี่เสวี่ยพาชายวัยกลางคนคนหนึ่งกลับบ้านทั้งสองกอดจูบกันในห้องนั่งเล่น จากนั้นก็รูดม่านปิดลงสวี่หว่านหนิงถึงกับตกตะลึงหลี่เสวี่ยคนนี้ อายุปูนนี้แล้ว ตกลงเธอมีความสัมพันธ์กับผู้ชายมากี่คนกันแน่?ไม่กลัวเฉินจื่อหาวกลับบ้านมาเห็นหรือไง?“ก๊อก ก๊อก!”เสียงเคาะประตูดังขึ้น ดึงสติของสวี่หว่านหนิงกลับมาเธอรีบเก็บกล้องส่องทางไกลใส่ลิ้นชัก ก่อนจะหันไปมองประตู “มีอะไรหรือเปล่า?”“ทำกับข้าวเยอะไปหน่อยน่ะ เธอจะมากินด้วยกันไหม?”สวี่หว่านหนิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาเธอมักจะยุ่งจนลืมกินข้าว เลยไม่รู้ตัวเลยว่าเป็น 6 โมงเย็นแล้ว“ได้ค่ะ”เธอถือโทรศัพท์ออกจากห้อง เดินไปที่โต๊ะอาหารเพื่อนั่งลงฝั่งตรงข้ามฉือเย่าบนโต๊ะมีอาหาร 3 อย่างกับซุปหนึ่งหม้อเนื้อผัดไข่ ปลานึ่ง ผักกาดแก้วผัด ซุปฟักกับซี่โครงหมูและข้าวสวยสองชามที่ตักไว้เรียบร้อยเธอเหมือนไม่ได้กินอาหารบ้านๆ ที่ครบถ้วนและมีคุณค่าขนาดนี้ม

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 29

    สุดท้ายยังต้องลงนามและพิมพ์ลายนิ้วมือ กลายเป็นสัญญาอยู่ร่วมกันอย่างเป็นทางการมีผลผูกพันทางกฎหมายฉือเย่าวางขวดน้ำลง นั่งลงบนโซฟาเพื่ออ่านกฎแต่ละข้ออย่างละเอียดอ่านจบ เขาหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อ จากนั้นกดลายนิ้วมือลงบนแท่นหมึกสีแดงที่เตรียมไว้ข้างๆสวี่หว่านหนิงหิ้วถุงใหญ่ 2 ถุงกลับมาจากข้างนอกเธอเงยหน้าขึ้น สายตาบังเอิญสบกับดวงตาสีดำลึกของฉือเย่าจึงเกิดอาการชะงักไปชั่วขณะอยู่คนเดียวมา 5 ปี จู่ๆ ในบ้านก็มีผู้ชายเพิ่มขึ้นมาแถมยังเป็นแฟนเก่าอีกมันไม่ชินจริงๆ และต้องใช้เวลาในการปรับตัวเธอหลบสายตา เดินไปเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินเข้าไป “คุณเซ็นสัญญาแล้วหรือยัง?”“เซ็นแล้ว” ฉือเย่าหยิบโทรศัพท์ออกมา เดินเข้าไปหาเธอแล้วเปิดหน้าจอให้เห็นคิวอาร์โค้ดสวี่หว่านหนิงก้มมองโทรศัพท์เขา “ทำอะไร?”“ในสัญญามีข้อเรื่องการช่วยเหลือกันและการแบ่งค่าใช้จ่ายถ้าไม่มีช่องทางติดต่อคุณจะโอนค่าเช่ายังไง”ความสัมพันธ์แบบอยู่ร่วมกัน จำเป็นต้องแลกข้อมูลติดต่อกันจริงๆไม่ว่าจะเป็น ฝนตกต้องช่วยกันเก็บผ้า ลืมปิดเตาหรือโอนค่าเช่าทางออนไลน์ ล้วนต้องติดต่ออีกฝ่ายได้เธอลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะวางถุงลงเพื่อห

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 28

    เมื่อออกจากห้องมาแล้ว เสิ่นฮุ่ยกับไป๋ซวี่จับมือกันเข้าไปในลิฟต์ไป๋ซวี่รีบโอบกอดเสิ่นฮุ่ยไว้ พูดเสียงอ่อนโยนปลอบใจ “ขอโทษนะ ที่รัก”เสิ่นฮุ่ยผลักเขาออก “ไปให้พ้น ก็บอกแล้วว่าใครไม่หย่าใครเป็นหมาไง”ไป๋ซวี่ทำหน้าจริงใจ “โฮ่ง โฮ่ง!”เสิ่นฮุ่ยกลั้นหัวเราะไม่อยู่แต่แล้วก็พึมพำอย่างเศร้าๆ “ฉันรู้สึกผิดกับหนิงหนิง พวกเราใช้เรื่องหย่ามาบีบให้เธอยอม ฉันรู้สึกผิดกับเธอจริงๆ”ไป๋ซวี่ทำหน้าบริสุทธิ์ “แต่พวกเราก็ไม่มีทางเลือกหนิ ใครจะรู้ว่าทั้งเธอทั้งฉือเย่าต่างก็หัวแข็ง ไม่มีใครยอมถอยเลย”“หนิงหนิงทำเพราะต้องสืบคดีของพ่อเธอ ฆาตกรก็อยู่ตึกฝั่งตรงข้าม เธออยู่ที่นี่สะดวกกว่า แต่ฉือเย่าล่ะ ทำไมเขาไม่ยอมย้ายเหรอ”ไป๋ซวี่ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าฉงน “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ปกติฉือเย่าเป็นคนสุภาพ อ่อนโยน วางตัวดี มีมารยาทและภาพลักษณ์ยอดเยี่ยม แต่ครั้งนี้ ผมเดาไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงดื้อรั้นขนาดนี้”“ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว ในเมื่อเรื่องทางนี้จบแล้ว งั้นเราไปที่สำนักงานทะเบียนสมรสดีกว่า”“ที่รัก อย่าขู่ผมเลย ผมเลือดลมยิ่งไม่ดีอยู่ หัวใจจะรับไม่ไหวแล้ว”เสิ่นฮุ่ยเม้มปากยิ้มบางๆไป๋ซวี่จับมือเธอขึ้นมาจูบ

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 27

    “ฉันไม่ไป” สวี่หว่านหนิงส่ายหน้า เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องที่อยู่อาศัยและไม่ใช่เรื่องราคาเลยด้วยซ้ำการอยู่ที่นี่ ทำให้เธอสะดวกในการติดตามสืบสวนแม่ของเฉินจื่อหาว เพราะจริงๆ แล้วเมื่อครึ่งปีก่อนเธอก็คิดจะย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้านนี้ แต่ค่าเช่าแพง แถมที่พักแถวนี้ก็หายาก แผนการดังกล่าวเลยถูกพับเก็บมาจนถึงตอนนี้กว่าจะได้เจอห้องของเสิ่นฮุ่ยที่ว่างพอดี ยังให้เช่าเธอในราคาครึ่งหนึ่ง เธอไม่มีทางยอมย้ายออกเด็ดขาดยิ่งไปกว่านั้น บ้านฝั่งตรงข้ามของฉือเย่ามีซูเยว่เยว่อาศัยอยู่ แค่คิดว่าต้องเจอผู้หญิงคนนั้นบ่อยๆ ก็ปวดหัวแล้วฉือเย่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเปิดประวัติการพูดคุยผ่านข้อความ ก่อนจะตั้งหน้าจอแนวตั้งให้สวี่หว่านหนิงดู “คุณเป็นทนาย น่าจะรู้ดีกว่าผมว่าข้อความการคุยผ่านโทรศัพท์ในรวมถึงหลักฐานการโอนเงินล้วนมีผลทางกฎหมาย ใช่ไหม?”สวี่หว่านหนิงเงียบไปฉือเย่าพูดต่อ “บ้านหลังนี้ ผมย้ายเข้ามาอยู่ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน จ่ายค่าเช่าล่วงหน้าครึ่งปีเรียบร้อย อะไรก็ต้องมีมาก่อนมาหลัง ตอนนี้คุณถือว่าแย่งชัดๆ”สวี่หว่านหนิงสูดหายใจลึกเพราะแอบรู้สึกผิดเล็กน้อย เธอเอามือดึงเชือกหมวกเสื้อฮู้ดไปมา “บ้านหลังนี้เ

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 26

    ณ เขตเตี๋ยอวิ๋นสวี่หว่านหนิงแบ่งเวลาช่วงสุดสัปดาห์ ย้ายบ้านคนเดียวเมื่อจัดของจนถึงเที่ยงคืน เธอเหนื่อยกระดูกแทบหักเธออาบน้ำ แล้วเข้าไปนอนพักเธอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากนอกห้องในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นในฐานะผู้หญิงโสดที่อาศัยอยู่คนเดียวมานาน สวี่หว่านหนิงมีสัญชาตญาณระแวดระวังสูง เธอเลยสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีเธอเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเหลือบมองเวลาเวลาตี 5:30เป็นช่วงเวลาทองของพวกโจรจริงๆสวี่หว่านหนิงทั้งกลัวทั้งไม่สบายใจ จึงสวมเสื้อคลุมบางๆ แล้วคว้าปืนช็อตไฟฟ้าออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะค่อยๆ เดินไปทางประตูอย่างระมัดระวังเธอแนบหูลงกับบานประตู ก็ได้ยินเสียงเคาะ “ปึงๆ” ดังขึ้นทันที ทำเอาเธอสะดุ้ง ถอยหลังไปสองก้าวขโมยถึงกับกล้าเคาะประตูงั้นเหรอ อุกอาจเกินไปแล้วหรือจะเป็นเสิ่นฮุ่ยหัวใจของสวี่หว่านหนิงเต้นกระหน่ำ ฝ่ามือชุ่มเหงื่อ เธอกำปืนช็อตแน่น แล้วตะโกนถาม “ใครน่ะ”“ออกมาหน่อยสิ”เสียงผู้ชายจากนอกประตู คุ้นเคย อบอุ่น นุ่มลึกและมีเสน่ห์เหมือนเสียงของฉือเย่าเลยสวี่หว่านหนิงตกตะลึงพลางคิดว่าตัวเองหูฝาด “คุณเป็นใครกันแน่ เข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง ฉันแจ้งตำรวจแล้ว ถ้ารู

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 25

    หลังจากตั้งสติอยู่พักใหญ่ เขาเผยรอยยิ้มที่ดูเจ็บปวดยิ่งกว่าการร้องไห้ เม้มริมฝีปาก พยักหน้าเบาๆ แล้วถอนหายใจยาวเขาไม่พูดอะไรสักคำ ความผิดหวังในดวงตาราวกับกำลังลุกไหม้ จากนั้นก็หันหลังอย่างเด็ดเดี่ยวก่อนจะเดินผ่านโซฟาไปคว้าเสื้อสูทและเนกไทของตัวเอง แล้วก้าวออกจากห้องเช่าไปอย่างรวดเร็วสวี่หว่านหนิงพิงกำแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง พลางมองแผ่นหลังของฉือเย่าที่จากไปหัวใจของเธอเหมือนถูกควักออกไปทั้งก้อน เลือดไหลนอง เจ็บจนแทบขาดใจ เธอใช้มือทั้งสองปิดปากแน่น ไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมาแต่น้ำตากลับไหลทะลักราวกับเขื่อนแตกเธอไถลตัวลงตามผนัง นั่งยองอยู่กับพื้น ร่างกายสั่นไม่หยุด ปากถูกปิดแน่นจนทำได้เพียงส่งเสียงสะอื้นจากลำคอ สายตามัวพร่าไปด้วยน้ำตา ทั้งใบหน้าและหลังมือเปียกชุ่มไปหมดเจ็บเหลือเกิน… เจ็บจริงๆฉันควรทำอย่างไรดีขอโทษนะ ฉือเย่า ขอโทษจริงๆ…——เดือนพฤศจิกายน เมืองเซินเฉิงมีฝนตกหนักครั้งใหญ่เมืองชายทะเลทางใต้ ในที่สุดก็ได้รับคลื่นอากาศหนาวระลอกแรกอุณหภูมิ 18 องศาเซลเซีย ทั้งชื้นทั้งเย็น ลมที่พัดมาแทรกซึมถึงกระดูก หนาวจนฟันกระทบกันไม่หยุดไม่กี่วันก่อน สวี่หว่านหนิงได้รับแจ้งจากเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status