INICIAR SESIÓNCompartir
50
Fecha de publicación:
2026-05-17 09:45:30“เรากลายเป็นกระแสหนักเลยนะครับพ่อเลี้ยงตอนนี้ มีคนมาขอพบพ่อเลี้ยงบ้าง มาขอเที่ยวสวนของเราบ้าง สารพัดจะขอเข้ามากันให้ได้ล่ะครับ”
“โอ๊ย!”
พ่อเลี้ยงอุดมเกาหัวเกาหูให้วุ่นไปหมดอย่างหงุดหงิด ไอ้เด็กเวรนั่น! มันปลุกกระแสแค่สองวัน ก็มียอดแชร์เป็นพันเป็นหมื่น แถมมีคนขี้เสือก มาสอดส่อง มาเช็คอิน มาขอพบเขาให้วุ่นวายไปหมด ไอ้พวกบ้านี่ แล้วแบบนี้เขาจะทำงานของเขาได้ยังไงกันวะ ตำรวจที่เขาส่งส่วยไว้ ก็เริ่มส่งซิกซ์มาว่า อาจจะต้องมีเรื่องเร็วๆ นี้ล่ะ ถ้าเขาเคลียร์ความสงสัยของคนไม่ได้ เพราะตอนนี้เริ่มมีคนเล่าลือกันไปล่ะว่า จริงๆ แล้วไม่ใช่เรื่องผีกะหรอก มันเป็นเรื่องอื่น
“เราจะทำยังไงกันดีครับพ่อเลี้ยง คนมาเตร่แถวนี้ จนเหมือนเราเป็นสถานที่ท่องเที่ยวไปล่ะ ส่วนใหญ่ก็พวกต่างอำเภอบ้าง พวกใกล้ๆ นี่บ้าง เค้าก็กำลังสงสัยกัน ว่าพวกเราทำอะไรกันในนี้ มีผีจริงๆ หรือเปล่า พ่อเลี้ยงเป็นหมอผีจริงไหม”
“เออ...นี่ก็มีคนเข้าเฟซกูมา จะให้กูทำเสน่ห์ให้บ้าง ปลุกเสกนั่นนี่ให้บ้าง มียันมาขอซื้อผีกะ ไอ้พวกบ้า”
จะขำก็ขำไม่ออกล่ะ ไอ้ที่หลอกคนไว้ ที่ใช้เป็นเกราะเรื่องผีๆ สางๆ หวังว่าจะให้คนกลัวเลยไม่กล้ามายุ่ง กลายเป็นคนกลัวแล้วอยากมายุ่งไปเสียนี่ ไอ้พวกนี้...
นั่นก็เพราะไอ้สีสันอะไรนั่นแหละ เขารู้ชื่อเสียงเรียงนามของต้นตอมาล่ะ ว่าชื่ออะไร กำลังสืบอยู่ว่ามันพักที่ไหน เห็นเรียกรวมพลแถวๆ ฝางนี่ล่ะ
เขากำลังพยายามนิ่ง และคิด ว่าคงจะต้องย้ายฐานกันชั่วคราว คนอยากจะมาดูเอ้า...เดี๋ยวค่อยเปิดให้ดู ว่าเขาทำอะไร ขอจัดการปัดกวาดสินค้าชุดสุดท้ายให้เรียบร้อยเสียก่อน
พ่อเลี้ยงสั่งการลูกน้องคนสนิท ให้เริ่มทำงาน
แต่จะทำเวลาไหนวะนี่...
วัยรุ่นห้าวๆ บางคนยังเฝ้าซุ่มอยู่รอบๆ สวนเขาอยู่เลยสิ อยากเห็นกันจังไอ้ผีกะอะไรนี่ คงต้องรอให้กระแสซาค่อยย้ายของ แต่ของที่นัดส่งลูกค้าที่รับเงินมาแล้วนี่สิ ต้องค่อยๆ หาทางไปส่งล่ะวะ
..............................................................................................................................................................................
การปลุกระดมคน ความต้องสงสัยของคนด้วยสื่อโซเชียลของธงรามได้ผลอย่างมาก ตอนนี้ผู้คนที่ชอบเรื่องลี้ลับ หรือเรื่องกระแสตามเทรน พากันแห่ไปป้วนเปี้ยนแถวๆ ที่บ้านของพ่อเลี้ยงอุดม เข้าไปยันเฟซบุ๊คสื่อโซเชียลส่วนตัว ไปถาม ไปตาม ไปสอดส่อง เรียกว่าพ่อเลี้ยงอุดมแทบกระดิกไม่ได้ เพราะถูกล่ามไว้ด้วยพลังมวลชนเสียชั่วคราว
นายตำรวจที่เขาติดต่อไว้ ก็ส่งข่าวมาว่าผู้ใหญ่สนใจเรื่องพ่อเลี้ยงอุดมนี่มาก เพราะส่วนหนึ่งมาจากสื่อ และในเพจดาร์คก็มีบางคนไปแฉพ่อเลี้ยงอุดมไว้ ว่าจริงๆ แล้วทำมาหากินอะไรไม่ใช่เรื่องผีหรอก เป็นการหลอกผีให้คนกลัวจนไม่กล้ายุ่งมากกว่า พ่อเลี้ยงเริ่มทนความกดดันไม่ไหว มีการเคลื่อนไหวออกสื่อ ว่าเร็วๆ นี้เขาจะเปิดสวนให้เข้าชมกันล่ะ จะได้เคลียร์กันไปว่าไม่มีทั้งผี ไม่มีทั้งสิ่งผิดกฎหมายใดๆ
“หวานว่า ตาพ่อเลี้ยงน่าจะซ่อนของไว้ หรือไม่ก็ค่อยๆ ย้ายไปแล้วล่ะพี่ราม”
“ถ้าจะย้ายของส่งของก็น่าจะทำวันสองวันนี้ล่ะ เพราะเขาประกาศว่าจะให้มีคนเข้าไปเที่ยวชมในสวนของเขาแล้ว”
“เราควรจะต้องไปเฝ้าสังเกตไหมพี่ราม เผื่อจะได้หลักฐาน” หวานใจว่า
“พ่อยังไม่กลับทางสะดวกเลย หวานกลัวว่าเขาจะย้ายทุกอย่างไปก่อนที่ตำรวจสายสืบจะเริ่มมาทำงาน ก็จะจับเค้าไม่ได้”
“ก็ดีนะ พี่ก็คิดว่าเขาจะย้ายวันสองวันนี้ล่ะ หลักฐานที่เราอัดไว้ บางทีมันอาจจะไม่พอก็ได้ อีกอย่างถ้าเรารู้ว่าเขาย้ายฐานไปที่ไหน ก็จะได้ชี้เป้าหมายได้ด้วย”
“งั้นคืนนี้เราไปเฝ้ากันเนาะ”
หวานใจตกลงใจเรียบร้อย แต่ธงรามเอ่ยปรามเพราะนึกเป็นห่วงเธอ
“ไม่ต้องหรอกน้องหวาน พี่จะไปเองคนเดียว”
“หวานไปด้วยดีแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าหวานจะเป็นตัวถ่วง หวานเรียนมวยไทยมา เรียนยูโดมา แล้วก็มี...”
หวานใจหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า อวดให้เขาดู ธงรามเห็นแล้วถึงกับกลืนน้ำลาย
“หวานยิงเป็น ยิงแม่นนะ พกน้องไปกระบอกหนึ่งเหมือนมีเพื่อนไปสิบคนล่ะ”
“ถ้าพี่ไม่ให้ไปล่ะ” เขาแกล้งว่า หวานใจทำตาดุๆ ใส่เขาอย่างไม่รู้ตัว แล้วเสียงก็เข้มขึ้นทันที
“ต้องให้ไป พี่รามไปคนเดียวได้ไง อันตรายถ้าไม่ให้หวานไปล่ะก็ เห็นดีกันแน่ๆ ล่ะ”
“ดุจังแหะ” เขาหัวเราะ แล้วเอื้อมมือโคลงศีรษะของหวานใจอย่างนึกรักและเอ็นดู
“ยังไม่ทันแต่งงานกันเลย พี่ก็ชักจะกลัวหวานเสียแล้ว”
แต่งงาน...หวานใจหน้าแดง ก้มหลบมือเขา แล้วทำตาวับๆ ใส่เขา
“กลัวก็ดีแล้ว พี่รามจะได้ไม่กล้า...ทำให้หวานเสียใจ”
“ครับผม” เขายกมือขึ้นสองข้างเหมือนจะยอมแพ้เธอแต่โดยดี
“เราไปเฝ้าสังเกตการณ์กันคืนนี้ ไหนๆ ก็ไปกันสองคนล่ะ ชวนนาวินไปเพิ่มก็ดีนะ เผื่อมีอะไร”
“ค่ะ งั้นคืนนี้เจอกัน”
หวานใจลุกขึ้นยืน เธอยิ้มหวานส่งให้เขา สองหนุ่มสาวนั่งคุยกันที่หน้าห้องของธงราม โดยรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน เธอทำสลัดไก่อบมาให้เขาลองชิม และดีใจที่เขาชมว่ามันอร่อยและกินจนหมด
เธอสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์ขับออกไป ธงรามจึงกลับเข้าไปในห้อง เพื่ออาบน้ำและเตรียมตัวสำหรับคืนนี้ เขาโทรศัพท์ไปบอกข่าวไว้กับนายตำรวจเพื่อนนักเขียน ทางนั้นบอกว่าเป็นห่วงเขาและให้ระวังตัวดีๆ แต่ก็ยินดีที่เขาจะช่วยเจ้าหน้าที่
“พรุ่งนี้สืบคนหนึ่งก็จะเข้าไปแล้วครับ เพราะได้รับอนุมัติแล้ว จริงๆ พวกคุณธงรามก็ไม่ต้องเคลื่อนไหวแล้วก็ได้นะครับ ผมเป็นห่วงจริงๆ เพราะประวัติพ่อเลี้ยงคนนี้ไม่ธรรมดาหรอกครับ แล้วก็ต้องขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้เกิดกระแสเพ่งเล็งไปที่พ่อเลี้ยง ทำให้ผมทำงานได้ง่ายขึ้นมากเลย”
“ผมกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนที่กบดานน่ะครับ ไม่ต้องห่วงหรอกครับ พวกผมจะระวังตัว”
“ถ้ามีอะไรก็แจ้งผมเข้ามาด่วนได้เลยนะครับ ผมประสานกับเจ้าหน้าที่ทางนั้นไว้อยู่เหมือนกัน”
“ครับ”
Último capítulo
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
También te puede gustar
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว275.9K vistasประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่213.2K vistasนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก66.1K vistasขย้ำรักเลขา NC-20
C473.8K vistasโอบรักด้วยหัวใจ
จินต์พิชา116 vistasเตียงอุ่น รอคุณอยู่นะ
เย้ายวน3 vistasบอสขา... เจ้าขามาอ่อย
ToBeAlone9 vistasลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน
Thita_164 vistas
